Rute 2

BEO vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na:ioumi ea sosogo fi ea dio amo Boua:se, amo da mimogo noga:i dunu amola liligi bagade gagui dunu galu. Amo dunu da Na:ioumi egoa Ilimelege ea sosogo fi dunu amoga.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Be ha afaega Ludi e Na:ioumima amane sia:i, “Na amola da ifabia asili gagoma faili gaguli misunu. Na dafawaneyale dawa:be, dunu afae da na ba:le amola ea na amogai, e amola gilisili hawa: hamoma:ya sia:mu.” Na:ioumi e bu sinidigili sia:ne i, “Defea! Nadiwi, di masa!”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Amanoba Ludi e ifabia asi amola e da hobea misini, hawa: hamosu dunu ilia gagoma yolesi amo fa:no fofaisa misi. Amo hawa: hamosu hou doaga:i amo da Boua:se ea ifabia amai.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Esoha afaega, Boua:se e Bedeleheme sogega ganini misini, hawa: hamosu dunuma hahawane dogolegele sia: sa:i. “Hina Gode da dilima ouesaloma!” ea amane sia:i. Amola ilia da ema bu adole i, “Hina Gode di amola hahawane dogolegele fidima!”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Boua:se da ea hawa: hamosu ouligisu hina ema adole ba:i, “Agoe da nowa uda a:finila:?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Ouligisu hina dunu da amane adole i, “E da sogebi enoga fi uda a:fini amola da Na:ioumi sigi misi. Moua:be sogega ganini misi.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Ea amola nama adole ba:le, e amola da gagoma ifabi amoga hawa: hamosu dunu bisili hobea faisa bobogemu ea sia:i. E da hahabega mae yolesili hawa: hamone, waha fonobahadi fawane hisiha hele esalu.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Boua:se e Ludima sia:i, “Na dima fada:i sia:sa. Di gagoma faisia, enodiniga mae faima amola gui fawane faima. Amo di da goe uda bisili goegami hawa: hamonanoma.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Ili amola ba:la:loma. Ilia fage amo faisia, ilima gilisima. Na amola da na dunu ilima adoi, ‘Amo a:finima mae se nabasima.’ Be mae dawa:ma, di hano hanasea, hano ilia ofodoga di goga moma.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Ludi e muguni bugilasa:ili amola ea odagi osobo digili, amola e da Boua:se ema sia:i, “Abuliba:le dia nama bagade dawa:lalosabala:? Abuliba:le dia da ga fi dunu eno digini mabe ema asigili fidisu hou hamobela:?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boua:se da amane sia:i, “Na nabi da di da dia disoa: amo bagade fidisa ea sia:i, digua bogobeba:le. Na dawa: di da dia ada amola dia ame amola dia soge huluane fisili misini, dunu fi dia hame dawa: amola fimusa: misi.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Di Ema hawa: hamoiba:le, Hina Gode da di bidi imunu da defea. Amola di da Isala:ili Hina Gode Ea gaga:su hou lalegagumusa: misi dagoiba:le, E da dima bidi bagade imunu da defea.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Ludi e sia:i, “Di da nama bagade asigisa amola hahawane. Dia na hahawane hamoma:ne di da na bisili noga:le sia: dasu. Amo da na da dia hawa: hamosu dunu fonobahadi hame defei amomane.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Amogalu, Boua:se e Ludima sia:i, “Misa amola agi fonobahadi a:le, gele moma.” Amanoba e da Boua:se ea hawa: hamosu dunu amola gilisili ha:i manu mai. Boua:se da ema gagoma gala:ine gobei i. Ha:i amo nanu, e sadini, ha:i manu oda gilisi dialebe ba:i.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 -
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 E da gagoma faila asi laloba, Boua:se da ea hawa: hamosu dunu ilima sia: sia:i, “Ea faili amola gilisi dobomu da defea, amola ema sia: eno mae sia:ma e yolema:ne da. Be amola gagoma doboi oda ea faima:ne yolesima.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Be Ludi e gagoma huluane gagadolaloba, daeya doaga:le, ifabi ganodini amalu ba:loba, gagoma ea dioi defei da 10gilogala:me agoane doaga:i.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 E da gagoma ladilalu, moilaiga doaga:le, esoa: da:i ema ea faisu hou olelei amola ha:i manu ea nanu dialebe amo ema i.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Na:ioumi da ema adole ba:i, “Dia goe da habi faibala:? Nowa ea ifabia, di da hawa: hamonanula:? Gode Ea da dunu ali hawa: hamonanu amo hahawane dogolegele fidimu da defea!” Be Ludi e Na:ioumima sia:ne i, “Na da dunu afae ea dio Boua:se, ea ifabia hawa: hamonanu.
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 “Hina Gode da Boua:se hahawane dogolegele fidimu da defea!” Na:ioumi amane sia:i. “Hina Gode da dunu fifi ahoanebe amola bogogia:i dunu ilima Ea hamoma:ne sia:i, amo da mae fisili hamosa.” Amola e bu sia:i, “Amo dunu da ninia gadenene sosogo fi, amo da ninia fi dunudafa.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Ludi e sia:i, “Defeadafa e da nama amane sia:i, ‘Na hawa: hamosu go bisili hawa: hamoma amola gamisu hawa: hamone dagoma.’”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Na:ioumi ea Ludima sia:i, “Ma, nadiwi! Amo da defeawane, di da Boua:se ea ifabia uda eno gilisili hamoiba:le. Be dima ougila:loba di enoga ifabi hawa: hamoi ganiaba.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Amanoba, Ludi e ili bisili hawa: hamoi amola gagoma failalu, amalalu bali amola widi huluane gamibi dagoi ba:i. Amola e da esoa: amo bisili fifi lai.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra