Romanos 9
BCO vs ARC
1 Ne Ya꞉su Kelisowa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ towo꞉ mo꞉dikidaki hendele so꞉lo꞉l. Mama Malilo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ nilo꞉ so꞉lo꞉l we hendele sa꞉lab a꞉la꞉bo꞉ widabikiyo꞉, ni asulo꞉ us amio꞉lo꞉ hendele so꞉lo꞉l a꞉la꞉asulo꞉.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Ho꞉leno꞉ tambo ne nofolo꞉wo꞉ alan dowaki, kele asula꞉lo꞉l.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Isolael kaluka꞉isaleyo꞉ no꞉no꞉n ho꞉bo꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ iyo꞉ mada asuwa꞉fa꞉no꞉ a꞉la꞉asulo꞉l. Niyo꞉ iyo꞉ hendele asuwa꞉tai kibo꞉bowo꞉, ne Ya꞉su Keliso o꞉lia꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ o꞉li ta꞉ta꞉ga꞉, e ko꞉lo꞉ soma꞉ni ha꞉nab o꞉leaumbo꞉, ne soma꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ o꞉li a꞉la꞉asulumo꞉lo.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Gode eyo꞉ Isolael kaluka꞉isale i a꞉no꞉ ene so꞉lo꞉le doma꞉ki da꞉fe alifa꞉. Godeya꞉ ene malilo꞉ halaido꞉wo꞉ imo꞉wo꞉ wido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ i o꞉lia꞉yo꞉ towo꞉ saeta꞉li mio꞉. Elo꞉ ele sa꞉sa꞉lo꞉wo꞉ imo꞉wo꞉ dimi. Iliyo꞉ Gode e wabuda꞉melea꞉kiyo꞉, eyo꞉ mano꞉ imo꞉wo꞉ wido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Godeya꞉ enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ iyo꞉ hendele di.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Nili ma꞉mu ima꞉ halaido꞉ a꞉no꞉, Ablahamo꞉, Aisa꞉go꞉, Ya꞉kobo꞉ i a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Godeya꞉lo꞉ da꞉feyo꞉ kalu a꞉no꞉ i a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉. Ya꞉su Keliso e Gode. Henfelo꞉ kelego꞉ we tambowo꞉ e bo꞉fo꞉lab ko꞉lo꞉, ene wiyo꞉ dulugu sa꞉la꞉liki ha꞉na꞉mela꞉no꞉! Hendele.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ Isolaelbo꞉lo꞉ dinali sio꞉ to a꞉no꞉ madali wala꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉so꞉lo꞉l. Mo꞉wo꞉ Isolael us a꞉namilo꞉ kalu fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ nolo꞉ Godeya꞉ eno꞉lema.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉lo꞉ sa꞉la꞉la꞉i mio꞉ nol a꞉no꞉lo꞉ Ablahama꞉ ene so꞉walema. Gode eyo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Aisa꞉g eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gi so꞉lo꞉wo꞉ a꞉na fa꞉la꞉doma꞉ib”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 A꞉no꞉ we au sa꞉laki go꞉l. Godeya꞉ siwa꞉l amilo꞉, Ablahama꞉ ho꞉bo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉la꞉i mio꞉ nol a꞉no꞉ Godeya꞉ ene so꞉walema. Godeya꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉liab i a꞉no꞉ Ablahama꞉ ene so꞉waleyo꞉ o꞉m.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Godeya꞉lo꞉ dinali sio꞉wo꞉ we, “Dona no honona ho꞉len wengalikiyo꞉, ne mada gelo꞉ amio꞉ a꞉mia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ga꞉ ga Sa꞉la eyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉ elena doma꞉ib.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Godeya꞉lo꞉ dinali sio꞉ to no we asuluma. Tif amio꞉ La꞉ba꞉ga eyo꞉ mogai sen imilig amio꞉ so꞉wayo꞉ a꞉la꞉ sa꞉la꞉li. So꞉wa a꞉la꞉ a꞉ma꞉ ini iyayo꞉ imilig, a꞉no꞉ nili ma꞉mu Aisa꞉g.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Godeya꞉ bugo꞉ amio꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉, “Niyo꞉ Ya꞉kobo꞉ alan asulo꞉ ko꞉sega, Iso꞉wo꞉ mada mo꞉beaki, e gola ba꞉ba꞉.”
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ niliyo꞉ waga sa꞉ma꞉no꞉wa꞉le? “Gode eyo꞉ hala aloba꞉dana꞉le?” A a꞉la꞉baka꞉!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Gode eyo꞉ Mo꞉sa꞉sbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ kalu da꞉feab a꞉no꞉, kaluwa꞉ ene asulo꞉ o꞉lia꞉ ene nanog dimidan o꞉lia꞉ a꞉na iliki da꞉feanba. Godeya꞉ enedo꞉ nofolakilo꞉ asulan a꞉na iliki ga꞉lab.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Godeya꞉ bugo꞉ a꞉namio꞉, Fa꞉lo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isaleyo꞉ halaido꞉ alan nilo꞉wo꞉ ba꞉dakiyo꞉, ni wiyo꞉ henfelo꞉ amio꞉ tambo wabulu sama꞉ki, niyo꞉ ge misa꞉ kalu alan doma꞉ki ta꞉fo꞉.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ ene asulo꞉wo꞉ kudu ha꞉nakiyo꞉, kalu o꞉ba꞉le nofolo꞉ alifa꞉no꞉ asulab i a꞉no꞉ nofolo꞉ alita꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode eyo꞉ kalu nolo꞉ to sio꞉wo꞉ mo꞉kudu ha꞉naki a꞉la꞉iya꞉melea꞉ki asulalega, eyo꞉ i a꞉no꞉ a꞉la꞉iyo꞉ ka melea꞉ki da꞉fe alita꞉sen.”
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Ko꞉sega kalu gi koma꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉nigab, “Gode eyo꞉ kaluwo꞉ a꞉la꞉ma꞉ib a꞉la꞉liki da꞉fe alifelo꞉lalega, Godeya꞉lo꞉ i a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ mo꞉walilima꞉nigab a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? Godeya꞉ ene asula꞉sa꞉ga꞉lo꞉ saefa꞉ a꞉no꞉, nio꞉ tog no amio꞉ mo꞉begele ha꞉na꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉lab,” giliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉ma꞉ib.
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Ko꞉sega niyo꞉ gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Godeya꞉ tolo꞉ halalelab ge kalu o꞉bo꞉ngo꞉ dowakigaya? To nilo꞉ da꞉fe sa꞉ma꞉nigo꞉lo꞉ we. As a꞉ma꞉yo꞉, elo꞉ asu o꞉mo꞉wo꞉, “Gilo꞉ ne weaundo꞉ dimido꞉wo꞉ waigo꞉wo꞉” a꞉la꞉bo꞉ sa꞉ma꞉iba꞉le?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Asdo꞉ a꞉tan ka꞉isale a꞉ma꞉yo꞉ dalo꞉ modo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, as a꞉takiyo꞉ nowo꞉ sa꞉sa꞉li as asu, nowo꞉ kelego꞉ disa꞉la꞉mela꞉no꞉ as asu ko꞉lo꞉, a꞉la꞉do꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ eyo꞉ mogago꞉ dimido꞉wa꞉le? A eyo꞉ hala dimido꞉ma. Eyo꞉ asulo꞉ enedo꞉wo꞉ kudu ha꞉naki, aso꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ asu.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Gode eyo꞉lo꞉ a꞉la꞉dimida꞉lab. Ene kulufa꞉yo꞉ o꞉lia꞉ halaido꞉ elo꞉wo꞉lo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ kalaba walama꞉no꞉ asulab. Godeya꞉lo꞉ kaluka꞉isale soma꞉no꞉ hen amilo꞉ ha꞉na꞉no꞉ da꞉fe alita꞉ga꞉lo꞉ ta꞉fo꞉lab i o꞉mo꞉wo꞉ walama꞉no꞉ asulo꞉ ko꞉sega bo꞉ebo꞉ mo꞉wa꞉deaki, ha꞉sa yasi dofo꞉lab.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Elo꞉ dimida꞉lab a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ we. Godeya꞉ ene halaido꞉ malilo꞉ nafale a꞉no꞉, kaluka꞉isale sagalo꞉ dima꞉ki da꞉fe alita꞉ga꞉lo꞉ ta꞉fo꞉lab imo꞉wo꞉ walama꞉no꞉ asulab ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ kaluka꞉isale i a꞉no꞉ malilo꞉ nafale enedo꞉wo꞉ dima꞉ki, tamina dimidalia꞉ga꞉ ta꞉fo꞉.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Godeya꞉lo꞉ da꞉fea꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ta꞉fo꞉wo꞉ ni o꞉m. Da꞉fea꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ta꞉felo꞉wo꞉ Yu kaluka꞉isale ko꞉mba. Gode eyo꞉ Yu kaluka꞉isalema a꞉no꞉lo꞉ da꞉fe alifelo꞉ ko꞉lo꞉lab.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Dinali sa꞉lan kalu Hosea ene bugo꞉ a꞉namio꞉, Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 “Tamin amilo꞉ ‘Gio꞉ kaluka꞉isale nino꞉ma’ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ hen imilig a꞉namio꞉,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Aisaya eyo꞉ Isolael kaluka꞉isale asulaki ho꞉le sa꞉lakiyo꞉,
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Mo꞉wo꞉ Alan eyo꞉ henfelo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ mo꞉walila꞉sa꞉ga꞉lo꞉ wa꞉dema꞉no꞉ saefa꞉ a꞉no꞉
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisayayo꞉ to nolo꞉lo꞉ tamin amio꞉ a꞉la꞉sio꞉,
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ niliyo꞉ waga sa꞉ma꞉no꞉wa꞉le? Yu kaluka꞉isalema iliyo꞉ Godeya꞉ siwa꞉l amilo꞉ digalo꞉ doma꞉no꞉wo꞉, eleyo꞉ mo꞉kudu ha꞉na꞉sen ko꞉sega, inido꞉ tilida꞉dab a꞉na ilikiyo꞉, Gode eyo꞉ iyo꞉ digalo꞉ kalu dowab a꞉la꞉sio꞉.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Isolael kaluka꞉isale iliyo꞉ Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ digalo꞉ fa꞉la꞉doma꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, ele saefa꞉ a꞉no꞉ mada kudu ha꞉na꞉len ko꞉sega, Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ iyo꞉ digalo꞉lelo꞉ mo꞉fa꞉la꞉dowo꞉.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Iyo꞉ digalo꞉lelo꞉ mo꞉fa꞉la꞉dowo꞉ a꞉no꞉ wangabi go꞉wo꞉? Iyo꞉ tilidabu man a꞉namio꞉ mo꞉kagayaki, ele kudu ha꞉nab man a꞉ma꞉yo꞉ iyo꞉ asuwa꞉fa꞉ib a꞉la꞉asulaki dimido꞉. A꞉la꞉dimido꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ u kalulo꞉ ifikida꞉sen a꞉na ifikidaki, sulufo꞉ tiane.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Godeya꞉ bugo꞉ amio꞉ towo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ da꞉lab,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?