Marcos 4
BCO vs ACF
1 Ya꞉suwo꞉ ho꞉n golo꞉ aniba silikiyo꞉, mano꞉ wa꞉ka mo꞉mo꞉da widabiki, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ elo꞉wa kegeo꞉. Kegeo꞉wo꞉ alan dowabiki, e ho꞉n ko꞉su usa tina꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n us honona asitabiki, kaluka꞉isaleyo꞉ ho꞉n sa꞉ aniba ho꞉ndo꞉ ya꞉sa꞉ga꞉lo꞉ edo꞉wa siliki da꞉da꞉len.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Eyo꞉ towo꞉ bale sa꞉la꞉likiyo꞉, man ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉ imo꞉wo꞉ a꞉na walasio꞉. Bale sio꞉ nowo꞉ Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Gio꞉ dabuma! Elo꞉ gelan kalu nowo꞉ ha꞉nakiyo꞉, da꞉si fowo꞉ egelo꞉wa fifa꞉li ane.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 E da꞉si fowo꞉ egelo꞉wa fifa꞉li ha꞉nab amio꞉, fo nolo꞉ tog wa꞉la꞉la꞉sena ti ali ko꞉lo꞉, o꞉ba꞉yo꞉ ya꞉sia꞉sa꞉ga꞉, da꞉si fo a꞉no꞉ mo꞉no꞉.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 — ausente —
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 — ausente —
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Fo nolo꞉ do꞉molo꞉ a꞉laba ti ali. Da꞉si musug a꞉no꞉ fa꞉la꞉ne ko꞉sega, do꞉mo a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge fa꞉la꞉ndaki, da꞉si musug a꞉no꞉ mele fafululi ko꞉lo꞉, fo nafayo꞉ mo꞉hedo꞉.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Da꞉si fo nolo꞉ hen nafa solo꞉wa ti ali ko꞉lo꞉, musugo꞉ nafa fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉, fowo꞉ nafale mada hedo꞉. Hen nafale amilo꞉ fa꞉la꞉ne a꞉ma꞉yo꞉, fo hedakiyo꞉ nolo꞉ fudo꞉ otalen hedo꞉, nolo꞉ fudo꞉ a꞉la꞉ hedo꞉, nolo꞉ fudo꞉ imilig hedo꞉.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉. Ya꞉suwo꞉ ho꞉n ko꞉suwa siliki mano꞉ wido꞉.|alt="Jesus teaches from boat" src="BA03019BW.tif" size="col" copy="(SIL) used with permission of Louise Bass." ref="4.1"
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Bale sio꞉ we sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale ka꞉la꞉ndo꞉ a꞉lab gio꞉, to we dinafa da꞉da꞉sa꞉ga꞉ fanda asula꞉bi.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kaluka꞉isale nolo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ a꞉labikiyo꞉, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu kugula꞉fo꞉ a꞉no꞉lia꞉ kalu nol a꞉namilo꞉ o꞉sen i a꞉ma꞉yo꞉, elo꞉ bale sio꞉ a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ fanda sama꞉ki emo꞉wo꞉ dabu ba꞉ba꞉.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Dabu ba꞉dabiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ to wo꞉no꞉lelo꞉ delen a꞉no꞉ o꞉go꞉ gio꞉ o꞉li asuluma꞉ki fogo꞉ dimi ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ dinali sio꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉ kalaba fa꞉la꞉doma꞉kiyo꞉, niyo꞉ ha꞉la꞉ kalumo꞉wo꞉ mobale sio꞉. Godeya꞉ to a꞉no꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 “‘Iliyo꞉ ba꞉ba꞉ib ko꞉sega,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ bale sio꞉ we ha꞉go꞉ mo꞉dinafa asulaya? Bale sio꞉ we ha꞉go꞉ gio꞉ mo꞉asulait ko꞉lo꞉, bale sio꞉ nolo꞉ giliyo꞉ waga asuluma꞉no꞉wo꞉?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Elo꞉ gelan kalu a꞉ma꞉lo꞉ da꞉si fo fifo꞉ o꞉leaumbo꞉, Godeya꞉ towo꞉ walasa꞉la꞉li sia꞉len.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Kaluka꞉isale nolo꞉ da꞉si fo ko꞉lo꞉ tog wa꞉la꞉la꞉sen amilo꞉ ti ali o꞉leo꞉ngo꞉ dowab. Godeya꞉ to nafa wida꞉lab amio꞉, kalu i a꞉ma꞉yo꞉ dabu ko꞉sega, Sa꞉da꞉na꞉yo꞉ ya꞉sa꞉ga꞉ to nafa widab a꞉no꞉ e dila꞉sa꞉ga꞉ ha꞉na꞉lab.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Kaluka꞉isale nolo꞉ fo ulo꞉ elen wa꞉l amilo꞉ ti ali o꞉leo꞉ngo꞉ dowab. Iliyo꞉ Godeya꞉ to nafa a꞉no꞉ iligi da꞉da꞉sa꞉ga꞉, sagala꞉li diab.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Kalu i a꞉no꞉ tilidabu ko꞉sega, ili asulo꞉ us amio꞉ towo꞉ mo꞉tefele ane ko꞉lo꞉, ili tilidabuwo꞉ ho꞉len abolda꞉su dowab. Hida꞉yo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, iyo꞉ bo꞉e sulufo꞉ tina꞉lab.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Kalu nolo꞉ hen solo꞉ nafa amilo꞉ ti ali o꞉leo꞉ngo꞉ dowab. Iliyo꞉ to man a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ tilidabu ko꞉lo꞉, fowo꞉ nafale hedakiyo꞉, nolo꞉ fowo꞉ fudo꞉, nolo꞉ fowo꞉ fudo꞉ a꞉la꞉, nolo꞉ fudo꞉ otalen o꞉leo꞉ngo꞉ hedo꞉.” Ya꞉suwa꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉walasio꞉.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ nafayo꞉ do꞉lia꞉ga꞉yo꞉, fafo ha꞉g amio꞉ go꞉lu alitano꞉? O꞉ wo꞉no꞉le kugun amio꞉ dia꞉tano꞉? A꞉la꞉bo꞉ mo꞉gan ko꞉lo꞉ giliyo꞉ nafayo꞉ do꞉lia꞉ga꞉yo꞉, kalaba iwalu dialita꞉sen.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 A꞉la꞉do꞉ gan aumbo꞉, wo꞉no꞉lelo꞉ delen a꞉no꞉, tif amio꞉ tambo kalaba fa꞉la꞉doma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ delen a꞉no꞉ tambo kalaba fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ tambo fanda asuluma꞉ib.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Kaluka꞉isale abeyo꞉ ge ka꞉la꞉no꞉ a꞉labo꞉lalega, giyo꞉ to we dinafa da꞉da꞉sa꞉ga꞉ tili asula꞉bi.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ a꞉kudu sa꞉laki, “To gilo꞉ da꞉dab ko dinafa asula꞉bi. Gilo꞉ nolbo꞉lo꞉ ege meab aumbo꞉, gemo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ o꞉leo꞉ngo꞉ ka dimia꞉ib a꞉la꞉ta꞉ga꞉ heb nolo꞉lo꞉ wa꞉ka ba꞉ma꞉ib.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Kalu abeyo꞉ asulo꞉wo꞉ hebo꞉ dowalega, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ asulo꞉ nolo꞉ a꞉dimia꞉ib. Ko꞉sega kalu abeyo꞉ asugdo꞉ma dowab a꞉no꞉, asulo꞉ ha꞉lu e amilo꞉ delen a꞉no꞉, tambo a꞉ma꞉la꞉ dila꞉ma꞉ib.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ a꞉no꞉ kaluwa꞉ halaido꞉wa꞉yo꞉ mo꞉fa꞉la꞉do alifa꞉ib a꞉la꞉liki, Ya꞉su eyo꞉ bale sio꞉. “Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen a꞉no꞉ wengaliki fa꞉la꞉doma꞉ib. Kaluwa꞉yo꞉ egelo꞉ amio꞉ fowo꞉ fifa꞉sa꞉ga꞉ ta꞉fo꞉gane.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Kalu a꞉no꞉ nuluwo꞉ alila꞉liki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kea꞉fowo꞉ dasila꞉liki, a꞉la꞉ga꞉likiyo꞉ ho꞉len nolo꞉ ane ko꞉lo꞉, fo fifo꞉ a꞉no꞉ musugo꞉ po a꞉la꞉ta fa꞉la꞉ne. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ fo a꞉no꞉ waga fa꞉la꞉neya꞉le, a꞉la꞉bo꞉ e mo꞉asulo꞉.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Mo꞉wo꞉ henfelo꞉ wema꞉ ene halaido꞉wa꞉yo꞉ fo a꞉no꞉ a꞉na fa꞉la꞉do alitan. Tamina musug ko꞉le fa꞉la꞉dowan. A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉ fo꞉s fa꞉la꞉dowan. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ fowo꞉ a꞉na hedan.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Fowo꞉ heda꞉sa꞉ga꞉ nafaliab amio꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ o꞉g a꞉na bo꞉bo꞉ge tulan. Mo꞉wo꞉ ma꞉no꞉lo꞉ kegenema꞉no꞉ ho꞉leno꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowaliki auma꞉ib.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ a꞉widakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ man a꞉no꞉ o꞉bo꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ da꞉laba? Gio꞉ asuluma꞉ki bale sa꞉laki maloloma꞉nigo꞉l.
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ a꞉no꞉ mased fo fifo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉ndab o꞉ngo꞉ dowab. Fo a꞉no꞉ hena fifalikiyo꞉, e mada ha꞉lula꞉su ti alilan.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ko꞉sega fo a꞉no꞉ alan fa꞉la꞉ndakiyo꞉, eleyo꞉ tagalalikiyo꞉, o꞉ba꞉ iliyo꞉ ayo꞉ ha꞉la꞉s a꞉na dia꞉sen.” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉ bale sio꞉.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ bale sa꞉lakiyo꞉, mano꞉ o꞉leo꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ wido꞉. Heb ililo꞉ o꞉li asuluma꞉no꞉ a꞉no꞉, Ya꞉su eyo꞉ a꞉na wido꞉.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Eyo꞉ imo꞉wo꞉ mo꞉tigini widaki, mobale sio꞉. Ko꞉sega enedo꞉ tiliwida꞉sen kalu o꞉lia꞉ egelese dotakiyo꞉, to ha꞉g hendeleyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉na fanda wido꞉.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ga꞉lo a꞉namio꞉, Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉senbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ ho꞉n golo꞉ we nodo honona ha꞉na꞉n.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 A꞉la꞉sa꞉labiki, kalu kegeo꞉ a꞉no꞉ kata꞉ta꞉ga꞉, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iyo꞉, ho꞉n ko꞉su Ya꞉sulo꞉ elen us a꞉na disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n ko꞉su nolo꞉lo꞉ ilo꞉ ha꞉naba kudu mio꞉.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ha꞉na꞉len amio꞉, fufayo꞉ halaido꞉ yakiyo꞉, ho꞉n golo꞉ a꞉no꞉ ma꞉feaki, ho꞉no꞉ do꞉lilia꞉ga꞉, ho꞉n ko꞉su usa tinaki wa꞉ido꞉.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Fufa alando꞉ ya꞉lab a꞉namio꞉, Ya꞉suwo꞉ ho꞉n ko꞉su seba, imisaseyo꞉ dia꞉taki, a꞉na alifo꞉len. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ digida꞉yakiyo꞉, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Widan kalu, giyo꞉ nio꞉ kanda soma꞉ki asulaya?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉liki digida꞉yabiki, Ya꞉suwo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉, fufa ya꞉len o꞉mo꞉ towo꞉ halaido꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Ge buluta꞉sa꞉ga꞉, ga꞉li doma!” A꞉la꞉sa꞉labiki, fufa ya꞉len a꞉no꞉ a꞉naka bulutakiyo꞉, ho꞉n ma꞉feya꞉len a꞉no꞉lo꞉ ka bulufo꞉.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Bulutabiyo꞉ Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ tagio꞉ alano꞉ waga dowaya? Gi amio꞉ tilidabuwo꞉ aundo꞉malo꞉?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Iyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimidab a꞉no꞉ molo ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ tagilakiyo꞉, egelebo꞉ nenelaki a꞉la꞉sio꞉, “Fufa o꞉lia꞉ ho꞉n ma꞉feya꞉len o꞉lia꞉ we elo꞉ sio꞉leko꞉ kudu ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ bulutab ko꞉lo꞉, kalu we o꞉bo꞉ngo꞉wa꞉le?”Ya꞉su eyo꞉ fufa ya꞉len o꞉mo꞉wo꞉ bulufoma꞉kiyo꞉, towo꞉ halaido꞉ sio꞉.|alt="Jesus calms the storm" src="C068_gr.tif" size="col" copy="© 1997 New Tribes Mission/Foreign Mission Board, Southern Baptist Convention. Used with permission." ref="4.35-41"
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?