Lucas 9
BCO vs ACF
1 Ho꞉len no amio꞉, Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu kugula꞉fo꞉wo꞉ kegenelia꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ mama mogago꞉wo꞉ tambo o꞉lusanaga꞉felema꞉ki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ walaf ko꞉li ko꞉lilo꞉lo꞉ a꞉lab a꞉no꞉lo꞉ falele alifelema꞉ki, halaido꞉wo꞉ imo꞉ dimi.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Iliyo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉nigab a꞉no꞉ widaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ walaf ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉lab a꞉no꞉ falele alifelema꞉ki iliga꞉fo꞉.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Ya꞉su eyo꞉ iyo꞉ iliga꞉takiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ ha꞉nakiyo꞉, kelego꞉ nolo꞉ dia꞉ha꞉na꞉so꞉bo. Ido꞉mo꞉, aso꞉, ma꞉no꞉wo꞉, moleyo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ helebeso꞉g sa꞉ga꞉lema꞉no꞉ ko꞉li nowo꞉ dia꞉ha꞉na꞉so꞉bo.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Gio꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, gio꞉ a gelo꞉ fa꞉la꞉dowab imilig a꞉naka sa꞉ga꞉, gio꞉ amisa꞉n a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉naki a꞉na eda꞉bi.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Ge amisa꞉na fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, kaluka꞉isale iliyo꞉ gio꞉ migi widalega, giliyo꞉ amisa꞉n a꞉no꞉ mogago꞉ da꞉fe alitakiyo꞉, gili gido꞉fo꞉ amilo꞉ hena꞉mu bo꞉lo꞉ a꞉no꞉ a꞉naka fifila꞉sa꞉ga꞉ ta꞉fo꞉ ha꞉na꞉bi.”
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 A꞉la꞉wida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ ha꞉na꞉siakiyo꞉, Godeya꞉ to nafa a꞉no꞉ amisa꞉n nowa wida꞉liki, nowa wida꞉liki a꞉la꞉i ha꞉nakiyo꞉, kaluka꞉isale walafdo꞉ a꞉lab a꞉no꞉ falele alifela꞉i ane.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ amisa꞉n a꞉namilo꞉ dimida꞉i ane a꞉no꞉, Ga꞉lili misa꞉ kalu Ha꞉lod e da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ kele asulo꞉. Mo꞉wo꞉ kalu nolba꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan kalu a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi ko꞉lo꞉lab” a꞉la꞉sio꞉.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale nolba꞉yo꞉ “Elaiya e a꞉ma꞉la꞉ handalowaki dimidab.” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nolba꞉yo꞉ “Godeya꞉ tolo꞉ dinali sa꞉lan kalu, mo꞉lulo꞉ elen a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasilia꞉ga꞉ mio꞉lo꞉b” a꞉la꞉sa꞉la꞉li ane.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ko꞉sega Ha꞉lod eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ Yo꞉n e ko꞉la꞉fo꞉ gedela꞉ ko꞉m ko꞉lo꞉, to nelo꞉ da꞉dab we abe dimidaba?” Eyo꞉ a꞉la꞉asulakiyo꞉, Ya꞉su e ba꞉ba꞉no꞉ asulo꞉.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Iliga꞉felo꞉ kaluwo꞉ a꞉ma꞉la꞉ kegeakiyo꞉, ililo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ tambo Ya꞉sumo꞉ malolo꞉ me. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉suwa꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu a꞉no꞉ egelese doma꞉ki, iyo꞉ tililia꞉ga꞉ Besaida a꞉na ane.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Ko꞉sega kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉sulo꞉ ane a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ e kudu ha꞉na꞉sio꞉. Elo꞉wa fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ sagalakiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉nigab to a꞉no꞉ widaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ walafdo꞉ a꞉lab kaluka꞉isale a꞉no꞉lo꞉ falele alifelo꞉.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ga꞉lo dowabiki, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu kugula꞉fo꞉ a꞉no꞉ elo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ kalulo꞉ma hena so꞉bo꞉lo꞉biki, kaluka꞉isale kegeo꞉ we ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a alima꞉no꞉wo꞉ kelema꞉ki, amisa꞉n anib amilo꞉ kandayo꞉ a꞉na iliga꞉felema.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ma꞉no꞉ ilido꞉ ma꞉no꞉wo꞉, gili dimina.” Iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Niliyo꞉ falawa dowo꞉fa꞉ bila꞉fo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ka꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ko꞉ da꞉lab. Kalu modo꞉ kegeo꞉ wema꞉lo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ nili kililima꞉ki asulaya?”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Ilido꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉wo꞉ mo꞉wo꞉ we, kalule kegeo꞉ a꞉no꞉ daosen bila꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ sen. Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ tili wida꞉sen kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ kaluwo꞉ aloba꞉daki a꞉namio꞉, do꞉la꞉fo꞉ bila꞉fo꞉ a꞉la꞉ta꞉li hamana.”
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ tambo hena sen.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ya꞉su eyo꞉ falawa dowo꞉fa꞉ bila꞉fo꞉ o꞉lia꞉ ka꞉ a꞉la꞉ o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, akino꞉ alolo bo꞉fo꞉liki, mada o꞉m a꞉la꞉dulugu sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ma꞉no꞉ a꞉no꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isalemo꞉ sagama꞉ki, enedo꞉ tiliwida꞉sen kalumo꞉ dimi.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ tambo o꞉li na꞉sa꞉ga꞉ ililitabiki, ma꞉no꞉ heb ta꞉felab a꞉no꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iliyo꞉ kegeo꞉ amio꞉ fafowo꞉ kugula꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ wa꞉litabi difa꞉. Ya꞉su eyo꞉ ka꞉ a꞉la꞉ o꞉lia꞉ falawa dowo꞉fa꞉ bila꞉fo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ 5,000 kaluka꞉isaleyo꞉ ilili alifa꞉.|alt="The feeding of the 5,000" src="IB04127_gr.tif" size="col" copy="Farid Faadil © Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide." ref="9.12-17"
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Ho꞉len no amio꞉ Ya꞉su e dulugu sa꞉la꞉labiyo꞉, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu a꞉no꞉ko꞉ e o꞉lia꞉ ka sen ko꞉lo꞉, Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ne kalu o꞉bka꞉ a꞉la꞉sa꞉laba?”
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Kalu nolba꞉yo꞉ ge Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolano꞉ ge a꞉la꞉sio꞉. Nolba꞉yo꞉ ge Elaiya a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nolba꞉yo꞉ ge Godeya꞉ tolo꞉ dinali sa꞉lan kalu, mo꞉lulo꞉ elen ko꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasilia꞉ga꞉lo꞉ mio꞉wo꞉ ge a꞉la꞉sio꞉.”
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ko꞉sega gi wema꞉yo꞉ ne kalu o꞉b a꞉la꞉asulaya?” Ya꞉suwa꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Bida eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Keliso, Godeya꞉lo꞉ da꞉feyo꞉ kalu.”
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ kaluka꞉isale nolbo꞉wo꞉ mada sa꞉la꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉liki hagugu sio꞉.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉wido꞉, “Kalule Dowo꞉ nemo꞉wo꞉ hida꞉yo꞉ alan dimia꞉ib. Godemo꞉ bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ wida꞉sen kalu o꞉lia꞉ Yu ko꞉go꞉do꞉ kalu i o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ tambo gola ba꞉dakiyo꞉, ne sana soma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉len otaleno꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ne a꞉ma꞉la꞉ dasima꞉no꞉.”
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isale kegeo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale abeyo꞉ ne kudu mia꞉no꞉ asulalega, eyo꞉ enen asulano꞉ ka ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, ho꞉leno꞉ tambo ene i malano꞉ dia꞉liki soma꞉no꞉wo꞉ o꞉lika꞉ a꞉laki, ne a꞉na kudu ya꞉bi.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Mo꞉wo꞉ kaluka꞉isale abeyo꞉ ene mela꞉no꞉wo꞉ halale ta꞉li dofo꞉lalega, ene mela꞉no꞉wo꞉ sulu ha꞉na꞉ib. Ko꞉sega kaluka꞉isale abeyo꞉ ne kudu yakiyo꞉, ene mela꞉no꞉wo꞉ walalega, e mela꞉no꞉leyo꞉ dia꞉ib.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Gio꞉ kelego꞉ henfelo꞉ wilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ tambo asula꞉sa꞉ga꞉ kegenela꞉len amio꞉, mela꞉no꞉ gilo꞉wo꞉ sulu ha꞉nalega, kelego꞉ a꞉ma꞉yo꞉ gio꞉ waga asuwa꞉fa꞉iba?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Kaluka꞉isale abeyo꞉ ni wi sa꞉ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ ni to walama꞉no꞉ a꞉no꞉lia꞉yo꞉ sendelowalega, tif amio꞉ Kalule Dowo꞉ ne yakiyo꞉, ni ho꞉len fo꞉fo꞉lesodo꞉ o꞉lia꞉, Do Godeya꞉ ene ho꞉len fo꞉fo꞉lesodo꞉ o꞉lia꞉, ma꞉mula꞉ malilo꞉ a꞉ma꞉ ene ho꞉len fo꞉fo꞉lesodo꞉ o꞉lia꞉ yakiyo꞉, niyo꞉lo꞉ e wi sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ sendeloma꞉no꞉.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ hendele so꞉lo꞉l. Kaluka꞉isale gi usamio꞉ nolo꞉ o꞉semo꞉sowalikiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉wo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ho꞉len ola꞉fo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, eyo꞉ Bida, Ya꞉ma꞉s, Yo꞉n a꞉no꞉ko꞉ tililia꞉ga꞉, Godemo꞉ to sa꞉ma꞉niki, iyo꞉ hen misio꞉wa tililia꞉gane.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ya꞉su eyo꞉ dulugu sa꞉la꞉lena, ene wo꞉lokano꞉ ko꞉li fa꞉la꞉dowaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene helebeso꞉g ko꞉lo꞉ a꞉no꞉ ho꞉len halaido꞉ fo꞉fo꞉lesodo꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, wabeleg sililakilo꞉ ho꞉len o꞉ngo꞉ dowo꞉.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 A꞉no꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, Bida e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ kalu a꞉no꞉ alifo꞉len ko꞉lo꞉, dasila ba꞉ba꞉ amio꞉, ho꞉len Ya꞉su amilo꞉ fo꞉fo꞉lesodo꞉ a꞉no꞉lia꞉ kalu a꞉la꞉ nowo꞉ e aniba kagafo꞉lena ba꞉ba꞉.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Kalu a꞉la꞉ a꞉no꞉ Ya꞉suwo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉no꞉ dowabikiyo꞉, Bida eyo꞉ Ya꞉sumo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, o꞉go꞉ nio꞉ wilo꞉ dowo꞉wo꞉ o꞉li go꞉ ko꞉lo꞉, a ha꞉lu otaleno꞉ dia꞉niki. A nowo꞉ gino꞉, nowo꞉ Mo꞉sa꞉s eno꞉, nowo꞉ Elaiya eno꞉.” Bida eyo꞉ to we ko꞉lo꞉ so꞉lo꞉l a꞉la꞉bo꞉, babale dowaki sio꞉.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Bida e a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉len amio꞉, kolo꞉ tinda꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ go꞉lulabikiyo꞉, tagio꞉ alan dowo꞉.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 To nowo꞉ kola꞉ us a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Kalu we ni so꞉wa, no꞉no꞉ndo꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ we. To elo꞉ sa꞉labo꞉ da꞉da꞉bi.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 To a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ eletabiyo꞉, iyo꞉ Ya꞉su e ina꞉li elena ba꞉ba꞉. Ko꞉sega o꞉g ho꞉len a꞉namilo꞉ ililo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ kaluka꞉isale nolbo꞉wo꞉ mada mo꞉malolo꞉ me.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kea꞉fo iyo꞉ misio꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ tindabikiyo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ Ya꞉suwo꞉ galima꞉ni mio꞉.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Kegeo꞉ us a꞉namio꞉ kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ ho꞉le susiaki a꞉la꞉sio꞉, “Widan kalu, niyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ mada imilig we ko꞉lo꞉, giyo꞉ nofolakiyo꞉ o꞉li ba꞉ba꞉no꞉wo꞉?
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Mama mogago꞉ nowo꞉ so꞉wa wena ti ha꞉nab amio꞉, so꞉wa we wigibole a꞉naka ganagilia꞉sen. Mama mogago꞉ eyo꞉ e da꞉ba꞉nama꞉ki ta꞉tab amio꞉, mesuba꞉s o꞉lia꞉ fa꞉la꞉dowa꞉sen. Mama mogago꞉ eyo꞉ emo꞉wo꞉ nagalo꞉wo꞉ dimia꞉liki, bo꞉ebo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉ ha꞉na꞉sen.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Niyo꞉ gilo꞉ tiliwida꞉sen kalumo꞉wo꞉ mama mogago꞉ a꞉no꞉ o꞉lusanama꞉kiyo꞉ susio꞉ ko꞉sega, i o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ililo꞉.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ha꞉iyo꞉, o꞉g ho꞉len wenamilo꞉ kaluka꞉isale sab gili asulo꞉wo꞉ babale dowaki, ne amilo꞉ tilidabuwo꞉ aundo꞉ma dowo꞉ ko꞉lo꞉, Ne gi o꞉lia꞉lo꞉ doma꞉no꞉wo꞉ halaido꞉. Ne gio꞉ asulo꞉wo꞉ nodoma꞉kiyo꞉ ho꞉len o꞉biba꞉s yasilima꞉no꞉wa꞉le? Gi so꞉wako꞉ nelo꞉wa tililia꞉ mena” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 So꞉wa a꞉no꞉ Ya꞉sulo꞉wa yabikiyo꞉, mama mogago꞉ a꞉ma꞉yo꞉ e hena beseakiyo꞉, da꞉ba꞉nama꞉ki ta꞉fo꞉. Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ mama mogago꞉mo꞉wo꞉ gadi sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, so꞉wa a꞉no꞉ falele alitaki, a꞉ma꞉la꞉ iyamo꞉ dimi.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 A꞉la꞉dimidabikiyo꞉ kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ Godeya꞉ halaido꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ molo asulo꞉.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “To nilo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l we, dinafa da꞉da꞉ga꞉, tifa a꞉ asula꞉bi. Kalule Dowo꞉ Ne, kalu noma꞉ teledowaki, gis kalumo꞉ gasimea꞉ib.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉sega, iyo꞉ to a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ babale dowo꞉. To a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ wo꞉no꞉le delen ko꞉lo꞉ iyo꞉ mo꞉fanda asulo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyo꞉ tagilaki, Ya꞉sumo꞉wo꞉ mo꞉dabu ba꞉ba꞉.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Ya꞉suwa꞉ enedo꞉ tiliwida꞉sen kalu i a꞉no꞉ inina꞉ma꞉la꞉ usa alo꞉ banatakiyo꞉, “ni wenamio꞉ wabulun alandeyo꞉ abe dia꞉nigaba꞉le” a꞉la꞉likiyo꞉ egelebo꞉ towa꞉yo꞉ kego꞉.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 — ausente —
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 — ausente —
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Yo꞉n eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Widan kalu, niliyo꞉ kalu noma꞉yo꞉ gi wiya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉wo꞉ o꞉luga꞉felabi ba꞉da꞉ga꞉, nilo꞉ gasalo꞉ mo꞉dowa꞉sena꞉ gab ko꞉lo꞉, niliyo꞉ emo꞉wo꞉ dimida꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉liki ele alifa꞉.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Elo꞉ dimidab a꞉no꞉ ka꞉la꞉so꞉bo. Mo꞉wo꞉ kalu abeyo꞉ gi o꞉lia꞉lo꞉ gisdo꞉ mo꞉dowab a꞉no꞉, gilino꞉le dowab.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Ya꞉suwo꞉ Hebene a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉no꞉ ho꞉leno꞉ ko꞉na꞉ma dowabikiyo꞉, e mada Ya꞉lusalem ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉ asululi.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ya꞉su e Samalia hen amisa꞉n nowa alima꞉niki, eyo꞉ amisa꞉n a꞉no꞉ dimidalima꞉kiyo꞉, towo꞉ saga꞉fo꞉.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Ko꞉sega iliyo꞉ Ya꞉su e Ya꞉lusalem ha꞉nab a꞉la꞉asulaki, iliyo꞉ e ili amisa꞉na mena꞉kiyo꞉ mo꞉ho꞉leli.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Tiliwida꞉sen kalu a꞉la꞉, Ya꞉ma꞉s o꞉lia꞉ Yo꞉n o꞉lia꞉yo꞉, ililo꞉ man dimidab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Kalu Alan, naino꞉ de Hebene a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ tima꞉no꞉ a꞉ma꞉yo꞉ kaluka꞉isale we tambo yasala꞉ma꞉kiyo꞉, de a꞉no꞉ ho꞉lema꞉ki asulaya?”
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 A꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ ko꞉sega, Ya꞉su e a꞉ma꞉la꞉ nodola꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉ma꞉lo꞉ hala sa꞉lab a꞉no꞉ digalaki halaido꞉ sio꞉.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ iyo꞉ amisa꞉n nowa ha꞉na꞉ni ane.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Iyo꞉ toga ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gelo꞉ ha꞉nab amio꞉, ne ge kudu sia꞉mela꞉no꞉.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Saila gasalo꞉ mesa꞉no꞉wo꞉ aluwo꞉ da꞉lab a꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉ba꞉ya꞉yo꞉ us silia꞉fa꞉no꞉wo꞉ ayo꞉ da꞉lab. Ko꞉sega Kalule Dowo꞉ e, a enedo꞉leyo꞉ mada aundo꞉ma.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ kalu nowo꞉mbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ne kudu mena.” Ko꞉sega eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Alan, ni amisa꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, do sowo꞉ ko꞉le dali alita꞉ga꞉yo꞉, ge a꞉na kudu mia꞉no꞉wo꞉ o꞉liya꞉le?”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale ne amilo꞉ mo꞉tilida꞉dab a꞉no꞉ sowo꞉ o꞉ngo꞉ sab ko꞉lo꞉ i a꞉no꞉ sowo꞉ egele dalima꞉ki ta꞉foma. Ge Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ walama꞉ni hamana.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ noma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne ge kudu mia꞉no꞉ asulo꞉ ko꞉sega, ne a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, so꞉lo꞉mo꞉wo꞉ ta꞉biyo꞉ a꞉la꞉ ko꞉le sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ mia꞉no꞉.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale abeyo꞉, ne mo꞉mo꞉da kudu yakiyo꞉, man tamin amilo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ asuluma꞉ ha꞉nalega, e Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen us amilo꞉ nanog dimidama꞉no꞉wo꞉ mo꞉ego꞉ doma꞉ib.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?