Lucas 18
BCO vs ARIB
1 Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iyo꞉ ho꞉leno꞉ tambo mo꞉mo꞉beaki dulugu sa꞉la꞉melea꞉ki, bale sio꞉ we imo꞉wo꞉ a꞉na wido꞉.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hen no amio꞉ mo꞉walilab o꞉lo꞉ aloba꞉dan kalu nowo꞉ a꞉na elen. E Godeyo꞉ mo꞉tagilaki, eyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ o꞉ngo꞉malo꞉ngo꞉ asula꞉sen.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Amisa꞉n a꞉namio꞉ ga sa꞉ba꞉lo꞉ nowo꞉ elen ko꞉lo꞉, ho꞉leno꞉ tambo ga sa꞉ba꞉lo꞉ a꞉no꞉ mo꞉walilan kalu elo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ‘gis kalu noma꞉yo꞉ ne mogagila꞉ ko꞉lo꞉ ne hida꞉yo꞉ a꞉no꞉ asuwa꞉taki, giyo꞉ ne dinafama’ a꞉la꞉sa꞉la꞉len.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ho꞉len modo꞉ amio꞉ ga sa꞉ba꞉lo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉da꞉labikiyo꞉, mo꞉walilan kalu eyo꞉ e gola ba꞉da꞉len. Ko꞉sega tif amio꞉ eyo꞉ enena꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, ‘Ne Godeya꞉ ha꞉g amio꞉ mo꞉dowaki, kaluka꞉isaleyo꞉ o꞉ngo꞉malo꞉ngo꞉ asula꞉sen.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Ko꞉sega ga we ho꞉leno꞉ tambo nelo꞉ amio꞉ da꞉ba꞉ sala꞉lab ko꞉lo꞉, tif amio꞉ ne elo꞉ to sa꞉la꞉lab a꞉no꞉ da꞉ba꞉no꞉wo꞉ mo꞉beabena꞉ki, niyo꞉ mo꞉walilaki aloba꞉ma꞉nigo꞉l.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ a꞉kudu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ mo꞉walilan kalu mogago꞉wa꞉lo꞉ man a꞉no꞉ dinafa asula꞉bi.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Godeya꞉ ene mano꞉ o꞉leo꞉ngo꞉ma. Godeya꞉ enedo꞉ da꞉feyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ ho꞉lenowo꞉lo꞉, nuluwo꞉lo꞉ tambo emo꞉ dulugu sa꞉lalikiyo꞉, Gode eyo꞉ iyo꞉ asuwa꞉taki, imo꞉lo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen o꞉mo꞉wo꞉ wa꞉dema꞉ib. Eyo꞉ bo꞉ebo꞉ mo꞉asuwa꞉fa꞉iba꞉le? A꞉la꞉bo꞉ mo꞉auma꞉ib.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ hendele so꞉lo꞉l. Gode eyo꞉ kaluka꞉isale enedo꞉wo꞉ asuwa꞉taki, mogago꞉lo꞉ dimida꞉senbo꞉wo꞉ bo꞉bo꞉ge wa꞉dema꞉ib. Ko꞉sega Kalule Dowo꞉ e yalikiyo꞉, henfelo꞉ amilo꞉ tilidabu kaluka꞉isaleyo꞉ o꞉biba꞉s elena ba꞉ba꞉iba?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Kaluka꞉isale nolba꞉yo꞉ inino꞉ mada digalo꞉ a꞉la꞉asulaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nolo꞉ o꞉ngo꞉malo꞉ngo꞉ a꞉la꞉asulabi, Ya꞉su eyo꞉ to we imo꞉wo꞉ a꞉na bale sio꞉.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Kalu a꞉la꞉yo꞉ Godeya꞉ malilo꞉ ayami dulugu sa꞉ma꞉ni ane. Nowo꞉ Fa꞉lisi kalu, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nowo꞉ takis molelo꞉ dia꞉sen kalu.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Fa꞉lisi kalu e ina꞉li kagafo꞉liki a꞉la꞉dulugu sio꞉, ‘Gode, ne kalu nol o꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉dowo꞉. Kalu afalo꞉ dia꞉seno꞉lo꞉, mogago꞉lo꞉ dimida꞉seno꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ uwo꞉lo꞉ dia꞉seno꞉lo꞉, ne i o꞉ngo꞉ma iliki, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mada o꞉m a꞉la꞉so꞉lo꞉l. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne takis molelo꞉ dia꞉sen kalu we o꞉ngo꞉ma iliki, mada o꞉m a꞉la꞉so꞉lo꞉l.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 So꞉go꞉ agelo꞉wo꞉ tambo amio꞉, ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ ne ma꞉no꞉wo꞉ mo꞉naki ele alita꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ tambo nilo꞉ diab a꞉no꞉ heb do꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, heb imilise nowo꞉ gemo꞉ dimia꞉sen’ Godemo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ko꞉sega takis molelo꞉ dia꞉sen kalu e ko꞉na꞉ kagafo꞉likiyo꞉, Hebene alolo ba꞉ba꞉no꞉wo꞉ sendelowa꞉sa꞉ga꞉, ene dagiyo꞉ fo꞉ga ta꞉li dotaki, Godemo꞉ dulugu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Gode ne mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne nofoloma’ a꞉la꞉sio꞉. ”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ bale sa꞉lakiyo꞉, imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hendele, takis molelo꞉ dia꞉sen kalu a꞉no꞉ ene aya ha꞉nab amio꞉, Gode eyo꞉ e digalo꞉ kalu dowabi ba꞉ba꞉. Ko꞉sega Gode eyo꞉ Fa꞉lisi kalu a꞉no꞉ o꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉dowabi ba꞉ba꞉. Mo꞉wo꞉ kaluka꞉isale abeyo꞉ enen wiyo꞉ wabudab a꞉no꞉, Gode eyo꞉ e ha꞉ga ta꞉fa꞉ib. Ko꞉sega kaluka꞉isale abeyo꞉ enena꞉ma꞉la꞉yo꞉ ha꞉g amilo꞉ dowab a꞉no꞉, Gode eyo꞉ ene wiyo꞉ wabuluma꞉ki ta꞉fa꞉ib.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Kaluka꞉isale iliyo꞉ so꞉wa tuo꞉luno꞉ Ya꞉sumo꞉ goloma꞉ki, elo꞉wa ga꞉gililia꞉ga꞉ ya꞉sio꞉. Ya꞉suwa꞉ enedo꞉ tiliwida꞉sen kalu iyo꞉ dimidab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, imo꞉wo꞉ “Giliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ dimida꞉so꞉boka꞉” a꞉la꞉liki halaido꞉ sio꞉.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ so꞉wayo꞉ ho꞉le kegeaki, a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ so꞉wa i we nelo꞉wa mena꞉ki ka꞉la꞉so꞉bo. Mo꞉wo꞉ Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉wo꞉ kaluka꞉isale so꞉wagalin i we o꞉ngo꞉ dowab a꞉ma꞉no꞉.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 To we niyo꞉ gimo꞉wo꞉ hendele so꞉lo꞉l. Kaluka꞉isale abeyo꞉ so꞉wagalin ko꞉lo꞉ Godeya꞉ ha꞉g amilo꞉ dowab o꞉leaumbo꞉ mo꞉dowalega, iyo꞉ Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ us a꞉namio꞉ mada mo꞉tina꞉ib.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Yu misa꞉ kalu nowo꞉ Ya꞉sulo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Widan kalu nafaleyo꞉ ge, nilo꞉ mela꞉no꞉ mela꞉no꞉ dia꞉no꞉ a꞉no꞉ waga dimidaliki dia꞉no꞉wa꞉le?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ nemo꞉lo꞉ ‘Ge nafale’ a꞉la꞉do꞉ sa꞉lalo꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? Gode imilise esa nafale ko꞉lo꞉ a꞉lab.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Godeya꞉ ele difa꞉ da꞉lab a꞉no꞉ ge asulo꞉. Uwo꞉wo꞉ dia꞉so꞉bo. Kaluwo꞉ sana sowa꞉so꞉bo. Afayo꞉ dia꞉so꞉bo. Diga꞉li sa꞉la꞉so꞉bo. Gio꞉ go꞉lo꞉ go꞉wo꞉ alano꞉ o꞉m a꞉la꞉asulaki, ili ha꞉ga dowa꞉lubi.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ to sa꞉lab ko ne so꞉wa iliki kudu ha꞉na꞉i mio꞉.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ imilise nowo꞉ giyo꞉ mo꞉dimido꞉. Kelego꞉ gilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo kililia꞉sa꞉ga꞉, mole a꞉no꞉ kelego꞉lo꞉ma kalu dowab i o꞉mo꞉ sa꞉ga꞉bi. Giyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, kelego꞉ nafale gilo꞉ a꞉no꞉ Hebene a꞉namio꞉ doma꞉ib. A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ge ne kudu ya꞉bi.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kalu a꞉ma꞉yo꞉ kelego꞉wo꞉ modo꞉ delen ko꞉lo꞉, to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, asulo꞉ elo꞉wo꞉ hida꞉yo꞉ dowo꞉.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Ya꞉su eyo꞉ kalu a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu kelego꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉, e Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen a꞉na tina꞉no꞉wo꞉ mada halaido꞉ ko꞉lo꞉ a꞉lab.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 No꞉ alan nowo꞉ ene wiyo꞉ ka꞉mol ko꞉lo꞉, e helebeso꞉gdo꞉ dubian ho꞉la꞉su a꞉namio꞉ o꞉lika tina꞉iba꞉le? A꞉la꞉do꞉ mo꞉tinan aumbo꞉, kalu kelego꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen a꞉na tina꞉no꞉wo꞉, mada halaido꞉le doma꞉ib.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kaluka꞉isale kegeo꞉ i a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉su elo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉daki, molo tandeakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉la꞉galega mela꞉no꞉ mela꞉no꞉ a꞉no꞉ abe dia꞉nigaba꞉le?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Kaluwa꞉lo꞉ mo꞉dimidama꞉no꞉ dowo꞉le a꞉no꞉, Gode eyo꞉ o꞉li dimidama꞉ib.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Bida eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Asuluma! Nio꞉ ninin kelego꞉wo꞉ tambo ka ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, ge ko꞉lo꞉ kudu yo꞉l”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu kugula꞉fo꞉ a꞉no꞉ tililia꞉ga꞉ aniba iliki imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Tamin amio꞉ dinali sa꞉lan kalu iliyo꞉ Kalule Dowo꞉ e amilo꞉ fa꞉la꞉doma꞉no꞉wo꞉ to ko꞉li ko꞉lilo꞉ sa꞉sa꞉li alifa꞉ ko꞉lo꞉ a꞉lab. O꞉go꞉ nio꞉ Ya꞉lusalem ho꞉no꞉l ko꞉lo꞉, ililo꞉ sa꞉sa꞉li alifa꞉ o꞉leaumbo꞉ tambo hendele fa꞉la꞉doma꞉nigab.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Kalu noma꞉yo꞉ e Yu kaluma imo꞉wo꞉ gasi mealiki, iliyo꞉ e dio꞉ge sa꞉la꞉likiyo꞉, e mekowaya꞉ fugala꞉ma꞉ib.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ e meya꞉ yame tandea꞉sa꞉ga꞉, sana soma꞉ib. Ko꞉sega ho꞉len asol dowalikiyo꞉, e a꞉ma꞉la꞉ a꞉dasi alifa꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ko꞉sega iliyo꞉ to a꞉no꞉ tambo mo꞉dinafa asulo꞉. Ya꞉suwa꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ wo꞉no꞉le delen ko꞉lo꞉, iyo꞉ mo꞉fanda ba꞉ba꞉.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Ya꞉su e Ya꞉liko amisa꞉n a꞉namio꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉no꞉ yabikiyo꞉, siyo꞉ ko꞉n kalu nowo꞉ tog aniba siliki, moleyo꞉ ha꞉iya꞉len.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 E kaluka꞉isale modo꞉ ya꞉siab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, imo꞉wo꞉ o꞉b fa꞉la꞉doma꞉nigaba a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Iliyo꞉ emo꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Nasala꞉t kalu Ya꞉su e ko꞉lo꞉ tiginima꞉ni ha꞉nab.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ ogolo ho꞉le sa꞉laki, “Ya꞉su, Da꞉ibida꞉ inso꞉ giyo꞉ ne mada nofola꞉sa꞉ga꞉ asuwa꞉foma.”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Kalu tamin amilo꞉ ha꞉na꞉len i a꞉ma꞉yo꞉ halale tandeaki “Ge tola꞉so꞉bo!” Ko꞉sega kalu a꞉ma꞉yo꞉ towo꞉ ogolo halale ho꞉le sa꞉lakiyo꞉, “Da꞉ibida꞉ inso꞉, Ya꞉su giyo꞉ ne mada nofola꞉sa꞉ga꞉, ne asuwa꞉foma!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Ya꞉suwo꞉ ha꞉na꞉leno꞉ a꞉na kagatakiyo꞉, “Kalu a꞉no꞉ nelo꞉wa tililia꞉ mena” a꞉la꞉sio꞉. Kalu a꞉no꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Ya꞉su eyo꞉ emo꞉ dabu ba꞉ba꞉,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Niyo꞉ gemo꞉wo꞉ waga dimidama꞉ki asulaya?” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, siyo꞉ ko꞉n kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, ni siyo꞉ fage alifoma꞉ki asulab.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 “Go꞉no꞉ndo꞉ tilidabu koma꞉yo꞉ ge falelab ko꞉lo꞉, gi siyo꞉ o꞉li ba꞉dab” a꞉la꞉sio꞉.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, wigibole a꞉naka ene siyo꞉ kolaetabiki, e Godeya꞉ wiyo꞉ wabudaki, Ya꞉suwo꞉ ko꞉lo꞉ kudu ane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iliyo꞉lo꞉ Godeya꞉ wiyo꞉ wabudaki dulugu sa꞉la꞉i ane.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?