Lucas 16
BCO vs NAA
1 Ya꞉su eyo꞉ bale sio꞉ we enedo꞉ tiliwida꞉sen kalu imo꞉ widakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab kalu nowo꞉ elen ko꞉lo꞉, ene kelego꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ nanog kalu nowo꞉ a꞉na ta꞉fo꞉. Ho꞉len no amio꞉, kalu nowo꞉ elo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gi nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ gi kelego꞉wo꞉ wala꞉lab a꞉la꞉liki sa꞉ma꞉ni mio꞉.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 A꞉la꞉sa꞉labiki eyo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉. ‘Gilo꞉ hala dimida꞉len a꞉no꞉ ne dabu ko꞉lo꞉ waigo꞉wo꞉? Niyo꞉ ge dugula꞉ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ne kelego꞉ gilo꞉ bo꞉fo꞉len a꞉no꞉ tambo fanda sa꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉wo꞉ dimia꞉bi.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 “A꞉la꞉sa꞉labiki nanogdo꞉ dian kalu eyo꞉ enena꞉ma꞉la꞉ asulaki a꞉la꞉sio꞉, ‘Ni misa꞉ kalu eyo꞉ nilo꞉ nanog dia꞉leno꞉ dugula꞉ma꞉nigab ko꞉lo꞉, ne waima꞉no꞉wa꞉le? Ne gana gedema꞉no꞉wo꞉ halaido꞉wo꞉ aundo꞉ma dowaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mole nolbo꞉lo꞉ ha꞉iya꞉li sima꞉no꞉wo꞉ sendelowab.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 A꞉, ne eyo꞉ ko꞉lo꞉ dugulalikiyo꞉, kalu nolba꞉yo꞉ ili ayamio꞉ ne sagala꞉li tililia꞉ hamana꞉kiyo꞉, nilo꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉ no꞉no꞉no꞉ o꞉li asulo꞉l.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ kalu o꞉ba꞉le ene misa꞉ kalu o꞉lia꞉lo꞉ mewa꞉ldo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ ho꞉le kegea꞉sa꞉ga꞉, ina꞉lile dabu kedo꞉. Kalu tamin amilo꞉ yab emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, ‘Giyo꞉ ni misa꞉ kalu o꞉lia꞉yo꞉ me wa꞉lo꞉ o꞉biba꞉s da꞉laba?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ni mewa꞉l a꞉no꞉, o꞉lifa꞉ ho꞉n ko꞉lo꞉ go꞉fo꞉ alan amilo꞉ wasula꞉ a꞉no꞉ do꞉la꞉lowo꞉wo꞉ do꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ difa꞉.’ A꞉la꞉sa꞉labiyo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Tamin amilo꞉ mewa꞉l difa꞉ gilo꞉ sa꞉sa꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge hala꞉sa꞉ga꞉, bugo꞉ a꞉namio꞉ do꞉la꞉lowo꞉wo꞉ bila꞉fo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉li alifoma.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Kalu a꞉ma꞉ fa꞉s amilo꞉ yab emo꞉wo꞉lo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, ‘Giyo꞉ mewa꞉lo꞉ o꞉biba꞉s da꞉laba?’ Eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ni mewa꞉l a꞉no꞉, da꞉si wit fo wo꞉fa꞉yo꞉ 1,000 ko꞉lo꞉ da꞉lab.’ A꞉la꞉sa꞉labiyo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Tamin amilo꞉ mewa꞉l difa꞉ gilo꞉ sa꞉sa꞉lo꞉ da꞉labo꞉ we ko꞉lo꞉ giyo꞉ bugo꞉ a꞉namio꞉ 800 a꞉la꞉sa꞉sa꞉li alifoma.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 “Misa꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu wema꞉yo꞉ mo꞉tilidowano꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉sega, enena꞉ma꞉la꞉lo꞉ asuwa꞉fa꞉no꞉wo꞉ asulo꞉wo꞉ alan dowo꞉lo꞉bi ba꞉dakiyo꞉, eyo꞉ e wabudo꞉. Henfelo꞉ kaluka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉ nanogo꞉ egele dimidama꞉nikiyo꞉, asulo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ dimida꞉len. Ko꞉sega kaluka꞉isale ho꞉len usamilo꞉ dowab iliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimida꞉sen.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. O꞉go꞉ gio꞉ nolo꞉ asuwa꞉taki, i o꞉lia꞉yo꞉ mili doma꞉niki, henfelo꞉ mole we wala꞉ma. A꞉la꞉galega ho꞉len moleya꞉lo꞉ nanog dimida꞉leno꞉ kedetalikiyo꞉, gimo꞉wo꞉ Hebene mela꞉no꞉ mela꞉no꞉ doma꞉ki mena a꞉la꞉sa꞉ma꞉ib.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 “Kalu abeyo꞉ ni asulo꞉wo꞉ kudu ha꞉naki, kelego꞉ ha꞉luwo꞉ ko꞉lo꞉ dinafa tili dofo꞉lalega, eyo꞉ alan kelego꞉wo꞉lo꞉ o꞉li tili doma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu abeyo꞉ ha꞉lu kelego꞉ amio꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ man digalo꞉wo꞉ mo꞉dimidalega, eyo꞉ alan kelego꞉ amio꞉lo꞉ man digalo꞉wo꞉ mo꞉dimidama꞉ib.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ne asulo꞉ a꞉no꞉ mo꞉kudu ha꞉naki, henfelo꞉ wenamilo꞉ mole da꞉lab a꞉no꞉ mo꞉dinafa bo꞉fo꞉lalega, Godeya꞉ siwa꞉l amilo꞉ kelego꞉ wa꞉la꞉b dowab a꞉no꞉ gili bo꞉fo꞉melea꞉kiyo꞉ gimo꞉wo꞉ mada mo꞉dimia꞉ib.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ kalu noma꞉ kelego꞉wo꞉ mo꞉dinafa tili dofo꞉lalega, Gode eyo꞉ kelego꞉ go꞉no꞉ndo꞉leyo꞉ gimo꞉wo꞉ mada mo꞉dimia꞉ib.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Nanogdo꞉ dian kalu imili nowo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉la꞉ya꞉ ha꞉g amio꞉ mo꞉doma꞉ib. A꞉la꞉galega, eyo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu nowo꞉mbo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉laki, no o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉bema꞉ib. Bo꞉fo꞉lowan kalu nowo꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, nowo꞉ gola ba꞉ba꞉ib. O꞉leaumbo꞉ Gode asuluma꞉no꞉ tog o꞉lia꞉ mole alan asuluma꞉no꞉ tog a꞉no꞉lia꞉yo꞉ giliyo꞉ mada mo꞉kudu ha꞉na꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉lab.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Fa꞉lisi kaluwo꞉ moleyo꞉ alan asula꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, e dio꞉ge sio꞉.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu nolba꞉yo꞉ ge digalo꞉ kalu a꞉la꞉sama꞉ki, giliyo꞉ ini siwa꞉l amio꞉ man ililo꞉ asulo꞉ a꞉no꞉ dimida꞉sen. Ko꞉sega, Gode eyo꞉ gili asulo꞉ usamilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo asulufo꞉lab. Henfelo꞉ kaluwa꞉lo꞉ wabuda꞉lab a꞉no꞉, Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ mogago꞉le ba꞉dab.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Yo꞉n e semo꞉fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, ele difa꞉ to o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kaluwa꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉sa꞉lifa꞉ delen ko꞉lo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ a꞉no꞉ko꞉ kudu ha꞉na꞉len. Ko꞉sega Yo꞉n elo꞉ elen ho꞉len a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉g wenamio꞉, Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ to nafa a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ wida꞉labikiyo꞉, kaluka꞉isale tambowa꞉yo꞉ Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen usami ti ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉liki halaido꞉ susiab.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Henfelo꞉ we o꞉lia꞉ akin o꞉lia꞉yo꞉ inina꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉kelegab o꞉leaumbo꞉, Godeya꞉lo꞉ ele difa꞉ a꞉namio꞉, to ha꞉lu imilig nowo꞉ kelege doma꞉no꞉wo꞉ togo꞉ mada aundo꞉ma.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Kalu abeyo꞉ ga enedo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ga nowo꞉ a꞉diab a꞉no꞉, e uwo꞉ dia꞉lab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu abeyo꞉ ga nowo꞉ ino꞉ kata꞉ta꞉ga꞉lo꞉ elen a꞉no꞉ a꞉dialega, e uwo꞉ dia꞉lab.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ a꞉kudu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu nowo꞉ elen ko꞉lo꞉, eyo꞉ helebeso꞉g nafaleyo꞉ ha꞉ga sa꞉ga꞉la꞉sa꞉ga꞉, helebeso꞉g ho꞉mo꞉solo꞉ sambowo꞉ wa꞉la sa꞉ga꞉la꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉leno꞉ tambo e ma꞉no꞉wo꞉ nafale na꞉len.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 — ausente —
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 — ausente —
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “A꞉la꞉ga꞉lena, Lasalas e sowabiki, ma꞉mula꞉ kalu iliyo꞉ dia꞉ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Ablaham elo꞉ sab hen a꞉na mesea꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu a꞉no꞉lo꞉ sowabiki, hena dali alifa꞉.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 E dane ane hena silikiyo꞉, nagalo꞉wo꞉ alan ba꞉da꞉liki, alolo ba꞉ba꞉ amio꞉, Ablahamo꞉ ko꞉na꞉ siliki, Lasalaso꞉ e aniba sabi ba꞉ba꞉.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ ho꞉le sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Do Ablahamo꞉, de wiyo꞉ nagalo꞉wo꞉ odo꞉ bo꞉do꞉l ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne nofola꞉sa꞉ga꞉, Lasalas koma꞉ dagi gasa to꞉ hebda꞉suwo꞉ ho꞉na degela꞉sa꞉ga꞉, ne eana golaliki agoloma꞉ki iliga꞉foma’ a꞉la꞉sio꞉.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 “Ko꞉sega Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘So꞉wa, ge asuluma. Ge henfelo꞉ holona o꞉silikiyo꞉, ge kelego꞉wo꞉ modo꞉ nafale dia꞉lab amio꞉, Lasalas e kelego꞉lo꞉ma nagalo꞉ ba꞉da꞉liki sen. Ko꞉sega o꞉go꞉ Gode eyo꞉ Lasalas e ha꞉sa mesea꞉ki sagale alita꞉lab amio꞉, ge nagalo꞉wo꞉ alan odo꞉ ba꞉da꞉liki sab.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mo꞉dimidama꞉no꞉ dowo꞉ nowo꞉ we. Gilo꞉ sab o꞉lia꞉ nilo꞉ o꞉lo꞉l we o꞉lia꞉yo꞉ us amio꞉ Gode eyo꞉ hen gede to꞉lolo꞉wo꞉ alan ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gelo꞉ amilo꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mo꞉ililo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gelo꞉ wenamilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉lo꞉ mada mo꞉ililo꞉.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 “A꞉la꞉sa꞉labiki, moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu eyo꞉ towo꞉ ha꞉nolo sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, ‘A꞉la꞉go꞉lalega giyo꞉ Lasalaso꞉ dowa꞉ aya hamana꞉ki iliga꞉foma.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Niyo꞉ nao i bila꞉fo꞉wo꞉ o꞉sab ko꞉lo꞉, iyo꞉ hen nagalo꞉lo꞉ diab wenamio꞉ yabena꞉ki, giyo꞉ Lasalaso꞉ hagugo꞉ towo꞉ sa꞉ma꞉ni hamana꞉ki iliga꞉foma’ a꞉la꞉sio꞉.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ko꞉sega Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, ‘Mo꞉sa꞉s elo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kaluwa꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉ gao i o꞉lia꞉ a꞉lab ko꞉lo꞉ iliyo꞉ to a꞉no꞉ o꞉li da꞉ba꞉ib.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 A꞉la꞉sa꞉labiki, moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Do Ablahamo꞉, iyo꞉ to a꞉no꞉ mo꞉tilida꞉ba꞉ib ko꞉sega, sowo꞉ kalu nowo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉ ilo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ sa꞉lalega, iyo꞉ asulo꞉wo꞉ a꞉na nodoma꞉ib.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 “A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Iyo꞉ Mo꞉sa꞉s elo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kaluwa꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉lia꞉yo꞉ mo꞉da꞉dalega, sowo꞉ kaluwo꞉ a꞉dasila꞉sa꞉ga꞉ towo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ kibo꞉bowo꞉, iyo꞉ a꞉no꞉lo꞉ mo꞉tilida꞉babe.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?