João 8

BCO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ko꞉sega Ya꞉su e a꞉ma꞉la꞉ O꞉lif misio꞉wa ane.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Kea꞉foleyo꞉ Ya꞉suwo꞉ wa꞉ka a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godeya꞉ Malilo꞉ aya fa꞉la꞉dowo꞉. Kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ a꞉na kegeabikiyo꞉, Ya꞉su e a꞉na asifo꞉liki imo꞉wo꞉ a꞉na wido꞉.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 E a꞉na wida꞉labikiyo꞉, elelo꞉ wida꞉sen kalu o꞉lia꞉ Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ ga indo꞉ nowo꞉, kalu no o꞉lia꞉ sena ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isaleya꞉ siwa꞉la ta꞉fo꞉.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 — ausente —
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 — ausente —
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Iliyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ to hala sa꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e mo꞉walilima꞉no꞉ a꞉laki dehege dabu ba꞉ba꞉. Ko꞉sega Ya꞉su e wa꞉sesefo꞉liki, dagiya꞉yo꞉ hen ami mo꞉mo꞉da sa꞉sa꞉lo꞉.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Iliyo꞉ emo꞉wo꞉ o꞉dabu kedelabiki, e dasilia꞉ga꞉ kagatakiyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale gi usamilo꞉ a꞉lab ko mogago꞉ imilig nowo꞉ mo꞉dimido꞉lalega, ga wenamio꞉ uwa꞉yo꞉ gi ko꞉le tamina o꞉ma.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 A꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e wa꞉sesefo꞉liki hen amio꞉ wa꞉ka sa꞉sa꞉lo꞉.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Ya꞉su elo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ imilida꞉la꞉ ha꞉na꞉siakiyo꞉, ko꞉go꞉do꞉leyo꞉ tamin doba꞉da꞉ ha꞉nabiki, nolo꞉ tambo tifa ane. Iyo꞉ ha꞉na꞉sia꞉la꞉ga꞉ kedetabikiyo꞉, Ya꞉suwo꞉ ina꞉li dowo꞉ ko꞉lo꞉ ga a꞉no꞉ ene milifa kagayo꞉.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ya꞉su e dasilia꞉ga꞉ kagayakiyo꞉, ga emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale iyo꞉ o꞉ba ha꞉nabeyo꞉? Gelo꞉ mo꞉walilima꞉no꞉ kalu imilig nowo꞉ o꞉a꞉laba?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu alan, kaluwo꞉ wiyo꞉ aundo꞉ma.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉ sa꞉laki, “Niyo꞉lo꞉ ge mo꞉walilakiyo꞉, mo꞉falasila꞉ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, mogago꞉wo꞉ wa꞉kabiyo꞉ a꞉dimida꞉so꞉bo” a꞉la꞉sio꞉.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isalemo꞉ wa꞉ka sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Ne henfelo꞉ wema꞉ ho꞉leno꞉ ne. Kalu abeyo꞉ nelo꞉ kudu yab a꞉no꞉ sololi amio꞉ mo꞉sia꞉mela꞉ib. Ko꞉sega mela꞉no꞉lo꞉ dimia꞉sen ho꞉len a꞉no꞉ e amio꞉ doma꞉ib.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 A꞉la꞉sa꞉labiki Fa꞉lisi kalu iliyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge kalu we o꞉ngo꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ kalab amio꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ sahandalowab. Gilo꞉ to o꞉leaundo꞉ sa꞉lab a꞉namio꞉ halaido꞉wo꞉ aundo꞉ma dowab ko꞉lo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ mo꞉tili da꞉ba꞉ib.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Hendele no꞉no꞉n ne, kalu we o꞉ngo꞉ka꞉ a꞉la꞉likiyo꞉ kalaba fanda so꞉lo꞉l. Mo꞉wo꞉ nelo꞉ mio꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nelo꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ ne asulo꞉ ko꞉lo꞉, to nilo꞉ so꞉lo꞉l we mada hendele. Ko꞉sega nelo꞉ mio꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nelo꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ gio꞉ mo꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉lab.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Giliyo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, henfelo꞉ kaluwa꞉lo꞉ asulab a꞉na ilikiyo꞉, nolo꞉ aloba꞉da꞉sen. Niyo꞉ kaluka꞉isale imilig nowo꞉ mo꞉aloba꞉da꞉sen.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Ko꞉sega niyo꞉ kaluwo꞉ aloba꞉dalega, to nilo꞉ saefa꞉ a꞉no꞉ hendele doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ ne nina꞉liyo꞉ mo꞉so꞉l. Do nelo꞉ iliga꞉fo꞉ e ne o꞉lia꞉ so꞉l.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Gili ele saefa꞉ a꞉namio꞉, kalu a꞉la꞉ma꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ imilalega, to a꞉no꞉ hendele sa꞉lab a꞉la꞉liki widakigab.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ne kalu we o꞉ngo꞉ka꞉ a꞉lakiyo꞉ no꞉no꞉no꞉ kalaba wido꞉l. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Do nelo꞉ iliga꞉fo꞉ eyo꞉lo꞉ ne kalaba widakigab.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 A꞉la꞉sa꞉labiki, iliyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Go꞉lo꞉ o꞉ba saba?” Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Giliyo꞉ ne mo꞉asulo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Dowo꞉lo꞉ mo꞉asulo꞉. Giliyo꞉ ne asulo꞉ kibo꞉bowo꞉, Dowo꞉lo꞉ asulumabe” a꞉la꞉sio꞉.
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Ya꞉su e Godeya꞉ malilo꞉ aya iliki, kaluka꞉isaleya꞉lo꞉ molelo꞉ to꞉lola꞉sen anib a꞉namio꞉, to we a꞉na wida꞉len. Ko꞉sega ene ho꞉lendeyo꞉ semo꞉fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, kalu imilig noma꞉yo꞉ e mo꞉walilima꞉nikiyo꞉ mo꞉ta꞉li.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ wa꞉ka widakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne gio꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉no꞉ ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ne kelema꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gio꞉ mogago꞉ dimida꞉li ha꞉na꞉la꞉ga꞉ soma꞉ib. Nelo꞉ ha꞉na꞉no꞉ a꞉namio꞉, gio꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉lilo꞉.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Yu misa꞉ kalu iliyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉, “Elo꞉ sa꞉lakilo꞉, ‘nelo꞉ ha꞉nab amio꞉ gio꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉ililo꞉’ a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ waga sa꞉lakigaba꞉le? E enena꞉ma꞉la꞉ sana soma꞉no꞉ a꞉la꞉li sa꞉lakigaba?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ kudu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ ha꞉g wema꞉no꞉. Ne iwalu haloma꞉no꞉. Gio꞉ henfelo꞉ wema꞉no꞉lo꞉b. Ne henfelo꞉ wema꞉no꞉maka꞉.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ to we gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l, ‘Gio꞉ mogago꞉ dimida꞉li ha꞉na꞉la꞉ga꞉ soma꞉ib.’ Kaluka꞉ a꞉la꞉do꞉ so꞉lo꞉l a꞉no꞉ no꞉no꞉n ne ko꞉lo꞉, giliyo꞉ a꞉no꞉ mo꞉tili da꞉dalega, gio꞉ mogago꞉ dimida꞉li ha꞉na꞉la꞉ga꞉ soma꞉ib.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Kalu ge o꞉ba?” Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Gimo꞉lo꞉ nilo꞉ tamin amilo꞉ sa꞉la꞉i ya꞉len a꞉no꞉ neka꞉.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Niyo꞉ man gililo꞉ dimidab konamio꞉ aloba꞉ma꞉no꞉ towo꞉ modo꞉ da꞉lab. Ko꞉sega kalu nelo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ to hendeleyo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ to nilo꞉ e amilo꞉ dabu a꞉no꞉ niyo꞉ henfelo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ a꞉no꞉leko꞉ wido꞉l.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 — ausente —
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 — ausente —
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Nelo꞉ iliga꞉fo꞉ kalu a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉ o꞉lo꞉l. Ho꞉leno꞉ tambo nilo꞉ nanog dimido꞉l we, elo꞉ asulab o꞉leau dimido꞉l ko꞉lo꞉, eyo꞉ ne nina꞉liyo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉gane.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ya꞉su elo꞉ to widab we da꞉dakiyo꞉, kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ e amio꞉ a꞉na tilidabu.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ya꞉su eyo꞉ Yu kaluka꞉isale e amilo꞉ tilidabu i o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ to nilo꞉ wida꞉sen a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉na꞉lalega, gio꞉ no꞉no꞉ndo꞉ tiliwida꞉sen kalu hendeleyo꞉ o꞉m.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 A꞉la꞉dimidalikiyo꞉ giliyo꞉ to hendele a꞉no꞉ asululia꞉ib ko꞉lo꞉, to hendele a꞉ma꞉yo꞉ gio꞉ ga꞉li mesea꞉ki sili alifa꞉ib.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Nio꞉ Ablahama꞉ ene eso꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ ho꞉len imilig no amio꞉, kalu noma꞉ ha꞉ga dowakiyo꞉, madali nanogdo꞉ dian kaluwo꞉ mo꞉dowa꞉sen. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ gilo꞉ nio꞉ ga꞉li mesea꞉ki, sili alifa꞉ib a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab ko waga sa꞉laya?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ to hendele so꞉lo꞉l. Kaluka꞉isale mogago꞉lo꞉ dimida꞉lab i a꞉no꞉, mogago꞉wa꞉ madali nanog dian kalu dowab.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Madali nanog dian kalu a꞉no꞉ so꞉lo꞉ hendeleyo꞉ mo꞉dofo꞉mela꞉ib. Ko꞉sega kaluwa꞉ so꞉wa a꞉no꞉ iyaya꞉ ene so꞉lo꞉le dowa꞉mela꞉ib.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Kalule Dowo꞉ eyo꞉ gio꞉ ga꞉li mesea꞉ki sili alitalega, gio꞉ hendele ga꞉li mesa꞉ib.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Niyo꞉ gio꞉ Ablahama꞉ eso꞉lo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l. Ko꞉sega to nilo꞉ ko꞉lo꞉ gi usamilo꞉ doma꞉no꞉wo꞉ giliyo꞉ fogo꞉ mo꞉dimi ko꞉lo꞉, giliyo꞉ ne sana sa꞉ma꞉no꞉ asulaki togo꞉ kedab.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Ne Do o꞉lia꞉ silikilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ gimo꞉ wido꞉l. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ go꞉la꞉lo꞉ gimo꞉lo꞉ wido꞉ o꞉leau dimida꞉lab.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 A꞉la꞉sa꞉labiki, iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Nili dowo꞉ Ablaham.” Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ hendele Ablahama꞉ so꞉wa kibo꞉bowo꞉, Ablaham elo꞉ man dimida꞉len o꞉leau giliyo꞉lo꞉ a꞉la꞉dimidamabe.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Niyo꞉ Godeya꞉ to hendele sa꞉labikilo꞉ dabu a꞉no꞉ gimo꞉lo꞉ wida꞉seno꞉ ne ko꞉sega, giliyo꞉ sana soma꞉no꞉ asulab. Ablaham eyo꞉ man o꞉leaumbo꞉ mo꞉dimida꞉sen.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Giliyo꞉ go꞉la꞉lo꞉ dimida꞉sen man a꞉no꞉ko꞉ dimida꞉lab.” A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Nili no꞉wo꞉ uwo꞉ dia꞉la꞉ga꞉ nio꞉ a꞉na sa꞉la꞉lima! Nili Dowo꞉ imilise, Gode eko꞉ a꞉lab.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeyo꞉ gili go꞉l hendele kibo꞉bowo꞉, giliyo꞉ ne mada alan asulumabe. Mo꞉wo꞉ ne Godelo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉ ko꞉lo꞉ so꞉l. Ne henfelo꞉ wiyo꞉ no꞉no꞉ndo꞉ asulab au mio꞉ma. Ne Dowa꞉ iliga꞉tabiki mio꞉.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 “Gio꞉ to nilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉dinafa fanda asululiabo꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? To nilo꞉ sa꞉lab we gio꞉ da꞉ba꞉no꞉wo꞉ mo꞉beakiyo꞉, mo꞉fanda asulab.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Go꞉lo꞉ Sa꞉da꞉na꞉ ko꞉lo꞉ gio꞉ eno꞉. Gio꞉ go꞉la꞉lo꞉ asulab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimidama꞉no꞉ asulab. E taminde amilo꞉ kalulo꞉ sana sowa꞉i mio꞉wo꞉ e ko꞉lo꞉, to hendeleyo꞉ e amio꞉ aundo꞉ma dowaki, to hendele a꞉no꞉ eyo꞉ gola ba꞉ba꞉. Madali tolo꞉ sa꞉lano꞉ e a꞉la꞉ta꞉ga꞉ madali tolo꞉ sa꞉lana꞉ iyayo꞉lo꞉ e ko꞉lo꞉, eyo꞉ madali to sa꞉lakiyo꞉, to enedo꞉ma꞉ sio꞉.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Ko꞉sega niyo꞉ to hendeleyo꞉ sa꞉la꞉sen, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ to a꞉namio꞉ giliyo꞉ mo꞉tili da꞉dan.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Nilo꞉ mogago꞉ dimido꞉ nowo꞉ hendele ba꞉ba꞉lalega, kalu noma꞉yo꞉ kalaba sama. Ko꞉sega niyo꞉ to hendeleyo꞉ so꞉lo꞉loga, giliyo꞉ nelo꞉ mo꞉tilida꞉dab ko mo꞉wo꞉ ha꞉?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Kaluka꞉isale abeyo꞉ Godeya꞉ eno꞉le dowab a꞉no꞉ Godeya꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sen. Gio꞉ Godeya꞉ eno꞉ma ko꞉lo꞉ elo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ mo꞉da꞉da꞉sen.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Yu misa꞉ kalu iliyo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Samalia kalu, ni o꞉lia꞉lo꞉ gisdo꞉ dowabo꞉ ge a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉wo꞉ ge amio꞉ dowo꞉ niliyo꞉ a꞉la꞉asulaki so꞉lo꞉l ko꞉lo꞉ a꞉no꞉ hendeleya꞉le?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne amio꞉ mama mogago꞉wo꞉ aundo꞉ma. Niyo꞉ Dowo꞉ wabudaki duludo꞉l ko꞉sega giliyo꞉ ne wiyo꞉ golaki, wa꞉la꞉ sa꞉ndab.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ne no꞉no꞉n wiyo꞉ mo꞉duluguma꞉no꞉ asulo꞉l. Ko꞉sega ni wilo꞉ duluba꞉no꞉ kalu nowo꞉ a꞉lab ko꞉lo꞉, eyo꞉ digale aloba꞉da꞉sen.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ hendele so꞉lo꞉l. Kaluka꞉isale abeyo꞉ ni towo꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉nalega, kalu a꞉no꞉ mada mo꞉soma꞉ib.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 A꞉la꞉sa꞉labiki Yu kalu iliyo꞉ emo꞉ sa꞉laki, “Mama mogago꞉wo꞉ ge amio꞉ hendele dowo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ o꞉go꞉ niliyo꞉ fanda bo꞉do꞉l. Mo꞉wo꞉ Ablaham o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kalu o꞉lia꞉yo꞉ tambo sowo꞉ ko꞉m. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gi sa꞉lakilo꞉ kaluka꞉isale abeyo꞉ gi towo꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉nalega, kalu a꞉no꞉ mada mo꞉soma꞉ib a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ waga sa꞉laya?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Nili ma꞉mu Ablahamo꞉ gi tinio꞉ a꞉la꞉asulaya? E sowo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ dinali sa꞉lan kaluwo꞉lo꞉ sowo꞉. Go꞉no꞉n ge o꞉bo꞉ngo꞉wa꞉le?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Niyo꞉ no꞉no꞉n wiyo꞉ ko꞉lo꞉ duludai kibo꞉bowo꞉, to a꞉no꞉ o꞉ngo꞉malo꞉ngo꞉ domabe. Do nilo꞉ a꞉no꞉ giliyo꞉lo꞉ ‘Nili Gode’ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen ko꞉lo꞉, Gode wema꞉yo꞉ ni wiyo꞉ dulugu alita꞉sen.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Giliyo꞉ e mada mo꞉asulo꞉ ko꞉sega, niyo꞉ e asulo꞉l. Niyo꞉ e mo꞉asulo꞉ a꞉la꞉sio꞉ kibo꞉bowo꞉, ne madalilo꞉ dikili sa꞉lan kalu gi o꞉ngo꞉ domabe. Ko꞉sega niyo꞉ e hendele fanda asulo꞉ ko꞉lo꞉, to elo꞉ a꞉no꞉ kudu ha꞉na꞉lo꞉l.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Gili ma꞉mu Ablaham eyo꞉ nelo꞉ yab ho꞉len a꞉no꞉ ba꞉ba꞉no꞉wo꞉ mada bulu meselaki, asulo꞉wo꞉ alan dowo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nelo꞉ yab ho꞉len a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, e ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ sagalo꞉wo꞉ alan dowo꞉.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 A꞉la꞉sa꞉labiki ili sa꞉laki, “Ge dona do꞉la꞉fo꞉ bila꞉fo꞉wo꞉ semo꞉ ta꞉fo꞉ka, ge Ablaham e ba꞉ba꞉ a꞉la꞉sa꞉laya?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ hendele so꞉lo꞉l. Ablaham e semo꞉sa꞉la꞉li amio꞉ Ne Elen.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 To a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ sana soma꞉no꞉ a꞉la꞉liki, uwo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ agodoma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉sega, Ya꞉su e a꞉na wo꞉no꞉le a꞉la꞉ga꞉, Godeya꞉ Malilo꞉ ayo꞉ a꞉na ta꞉fo꞉gane.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra