Gênesis 43
BCO vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 — ausente —
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Ko꞉sega Yuda eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Isib bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ nimo꞉wo꞉ hagugu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉dinali saefa꞉, ‘Gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, gao tif a꞉no꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, gio꞉ nelo꞉ amio꞉ mo꞉mena꞉ki ka꞉ma꞉no꞉.’
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowana꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, giyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ ni o꞉lia꞉ hamana꞉ki iliga꞉talega, niliyo꞉ ma꞉no꞉ gilo꞉wo꞉ kililia꞉ni ha꞉na꞉no꞉.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Ko꞉sega giyo꞉ nao tifko mo꞉hamana a꞉lalega, nio꞉ mo꞉ha꞉na꞉no꞉. Mo꞉wo꞉ Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Gio꞉ gao tif a꞉no꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, gio꞉ nelo꞉ amio꞉ mo꞉mena꞉ki ka꞉ma꞉no꞉’ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Yuda eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉ sa꞉lakilo꞉, gao nowo꞉ o꞉sab a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉ma꞉ ilikiyo꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ giliyo꞉ waga asulaki sio꞉wo꞉?”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ao i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Eyo꞉ nili so꞉lo꞉wo꞉ dinafa dabu kedakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Go꞉lo꞉ o꞉saba?’ A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Gao nowo꞉ o꞉saba?’ a꞉la꞉li dabu kedo꞉ ko꞉lo꞉, niliyo꞉ a꞉na sio꞉. Niliyo꞉ gaowo꞉ tililia꞉ ya꞉bi a꞉la꞉do꞉ sa꞉ma꞉nigab a꞉no꞉ babale dowaki sio꞉.”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yuda eyo꞉ iya Isolael emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ ni o꞉lia꞉ iliga꞉foma. A꞉la꞉dimidalega so꞉wagalin nililo꞉wo꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gelo꞉ mo꞉sowaki o꞉mela꞉niki, nio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ kililia꞉ni ha꞉na꞉nigo꞉l.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 So꞉wako no꞉no꞉n bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ so꞉wako gilo꞉ amio꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, hida꞉yo꞉ a꞉no꞉ ho꞉leno꞉ tambo ne o꞉lia꞉ dofo꞉ ha꞉na꞉mela꞉ib.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Nio꞉ to we nenela꞉li ha꞉nakiyo꞉ ho꞉leno꞉ sambowo꞉ mo꞉walai kibo꞉bowo꞉, nio꞉ Isib hen a꞉namio꞉ a꞉la꞉gali ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ mio꞉wa domabe.” Yuda eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ Ba꞉nsamen o꞉lia꞉ hendele ha꞉nalega, giliyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉bi. Hen wenamilo꞉ boba kelego꞉ nafaleyo꞉, wa ho꞉no꞉lo꞉, kola꞉ ho꞉no꞉lo꞉, i fo nan nafa a꞉no꞉lo꞉, i mak mundo꞉ nafa a꞉no꞉lo꞉ dia꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu o꞉mo꞉ dimia꞉ni, masiya disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ha꞉na꞉bi.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mole ilido꞉ gili masi me amilo꞉ disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉do꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉, iyo꞉ ga꞉lilaki go꞉wa꞉le babalab ko꞉lo꞉, gio꞉ o꞉go꞉ mole a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ dia꞉ha꞉nakiyo꞉, ma꞉no꞉ wa꞉kabilo꞉ kililia꞉no꞉ mole a꞉no꞉lo꞉ dia꞉ha꞉na꞉bi.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ gaowo꞉lo꞉ tililia꞉ga꞉, Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan elo꞉wa fa꞉la꞉doma꞉ hamana.
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ gimo꞉wo꞉ alan sagalakiyo꞉, gao Simeon o꞉lia꞉ Ba꞉nsamen o꞉lia꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ gi o꞉lia꞉ iliga꞉foma꞉ki, niyo꞉ Gode Halaido꞉lo꞉ A꞉lab o꞉mo꞉wo꞉ dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l. Ni so꞉wayo꞉ tambo soma꞉no꞉ a꞉lalega, a꞉la꞉ka fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fa꞉no꞉. Gode eyo꞉ so꞉wa nilo꞉wo꞉ tambo sulu ha꞉na꞉melea꞉ki asulalega, niyo꞉ o꞉li a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.”
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, ao iyo꞉ boba kelego꞉ o꞉lia꞉ mole a꞉la꞉ a꞉no꞉lia꞉yo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ba꞉nsameno꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉ga꞉, Isib a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa kagayo꞉.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Yosa꞉b eyo꞉ Ba꞉nsamen o꞉lia꞉ ao o꞉lia꞉yo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu i we ni a usa tililia꞉ mena. Iyo꞉ o꞉g disiyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ ne o꞉lia꞉ siliki ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, no꞉ nowo꞉ sa꞉nda꞉sa꞉ga꞉ dimidalia꞉bi.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Nanog kaluwa꞉yo꞉ Yosa꞉b elo꞉ sio꞉ au dimidaki, ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ ene a usa tililia꞉ mio꞉.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ ene aya tililia꞉ ha꞉nab amio꞉, iyo꞉ tagilaki a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ a wenamilo꞉ tililia꞉ ha꞉nab wema꞉yo꞉, iliyo꞉ tamin amilo꞉ mole ko꞉lo꞉ nili masi amilo꞉ a꞉ma꞉la꞉ disa꞉ a꞉no꞉ asulakigab. Iliyo꞉ nio꞉ inin nanog kalu doma꞉ki, iliyo꞉ nio꞉ banagalia꞉taki, yame tandea꞉sa꞉ga꞉ ta꞉lia꞉nigab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nili donkiyo꞉lo꞉ ili dia꞉nigab.” A꞉la꞉asulakiyo꞉ iyo꞉ tagio꞉ alan dowo꞉.
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 — ausente —
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 — ausente —
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wa꞉kabilo꞉ ma꞉ndo꞉ kililia꞉no꞉ mole nolo꞉ a꞉dia꞉mio꞉. Ko꞉sega tamin amilo꞉ nili masi amilo꞉ mole a꞉ma꞉la꞉ disalifelo꞉ a꞉no꞉ abe disa꞉ya꞉le nio꞉ babalab.”
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ tagila꞉so꞉bo. Ma꞉no꞉lo꞉ kilili mole a꞉no꞉ niyo꞉ di ko꞉lo꞉, gili Gode o꞉lia꞉ ge ma꞉muwa꞉ Gode a꞉ma꞉yo꞉ gio꞉ asuwa꞉taki, mole nolo꞉ gili masiya disalifelo꞉lo꞉b.” Eyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sata꞉ga꞉yo꞉, Simeono꞉ ilo꞉wa tililia꞉ mio꞉.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Eyo꞉ iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ a usa tililia꞉ tina꞉ga꞉, gibo꞉ to꞉go꞉dema꞉ki, ho꞉no꞉ wasulia꞉ dia꞉tabiki, iliyo꞉ gibo꞉ a꞉na to꞉go꞉do꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ ili donkimo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na me.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Ao iyo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉yo꞉ disilo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉ sio꞉wo꞉ dabu ko꞉lo꞉, iliyo꞉ emo꞉lo꞉ boba dimia꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimidali.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Yosa꞉b e aya a꞉ma꞉la꞉ yabikiyo꞉, boba kelego꞉ ililo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ emo꞉wo꞉ a꞉na dimiaki, iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa gulalu siliki misa꞉fu ali.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ giyo꞉ o꞉li seya a꞉la꞉liki dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Tamin amio꞉ go꞉l sulo꞉ sa꞉lalo꞉ o꞉li saba?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, e o꞉li sab.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ Yosa꞉bo꞉ wabudaki, elo꞉wa gulalu siliki misa꞉fu ali.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Yosa꞉b eyo꞉ aole Ba꞉nsameno꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Tamin amilo꞉ gao tifka꞉ a꞉la꞉do꞉ nemo꞉lo꞉ sa꞉lalo꞉ weyo꞉?” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ Ba꞉nsamenbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa ge, Gode eyo꞉ o꞉li tilidofo꞉melea꞉ki asulo꞉l.”
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Yosa꞉b eyo꞉ aoleyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, e fo꞉g kagayaki ya꞉lima꞉no꞉ dowabiki, ao i a꞉no꞉ bo꞉e ta꞉ta꞉ga꞉, ene galala꞉ya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ ya꞉lo꞉.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 E ya꞉lisa꞉ga꞉yo꞉, migiyo꞉ ho꞉na꞉ hala꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ halale kagatakiyo꞉, nanog kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ma꞉no꞉ alobanama.”
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, Yosa꞉b elo꞉wo꞉ ina꞉li difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ao i a꞉ma꞉lo꞉wo꞉ ko꞉li nowa difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isib kalu ililo꞉wo꞉lo꞉ nowa difa꞉. Mo꞉wo꞉ Isib kaluka꞉isaleyo꞉ Hibulu kalu o꞉lia꞉lo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ mada mo꞉bea꞉sen ko꞉lo꞉ ualo꞉ mo꞉nan.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Nanog kalu eyo꞉ ao i a꞉no꞉ ina꞉li ina꞉lile a꞉la꞉mesea꞉ki da꞉feyo꞉ ko꞉lo꞉, ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa kandayakiyo꞉, ao wa꞉la꞉ba a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ ta꞉i aneyo꞉ tifbo꞉ dimi. Ao iyo꞉ a꞉la꞉do꞉ dimidab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, molo asulo꞉.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉ Yosa꞉b eno꞉ alobanaefa꞉ a꞉no꞉, iliyo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ ao i nolbo꞉ fo꞉fo꞉le mea꞉i ane. Ao i nolbo꞉wo꞉ dinali fo꞉fo꞉le me ko꞉sega Ba꞉nsamen emo꞉wo꞉ kalu bila꞉fo꞉wa꞉lo꞉ nan au fo꞉fo꞉la꞉sa꞉ga꞉ dimi. Iyo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉ silikiyo꞉, ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ alan naki sagalo꞉. Ao iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉ mo꞉no꞉.|alt="Brothers eat with Joseph" src="01_Ge_43_06_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="43.31-34"
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?