Gênesis 42
BCO vs ARC
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ya꞉kob e Isibo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ alan da꞉laka꞉ a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, insiso꞉imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ madali nolko꞉ ba꞉da꞉likilo꞉ saetko, wangabiki gaya?
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Niyo꞉ ma꞉no꞉ alano꞉ Isib hen amio꞉ da꞉laka꞉ a꞉la꞉bo꞉ dabu ko꞉lo꞉, nio꞉ mo꞉sowaki o꞉mela꞉niki, gio꞉ a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ a꞉no꞉ nilo꞉ kililia꞉ni hamana.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 A꞉la꞉sa꞉labiki Yosa꞉ba꞉ ao i do꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ Isib hena tina꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ kililia꞉ni ane.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ iliga꞉talega, tog amio꞉ hida꞉yo꞉ nowo꞉ eyamio꞉ fa꞉la꞉doma꞉iba꞉le a꞉la꞉asula tagilaki, Yosa꞉ba꞉ aole Ba꞉nsamen e, ao nol o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉iliga꞉fo꞉.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Ka꞉ina꞉n hen a꞉namio꞉lo꞉ maiyo꞉wo꞉ alan fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu nolo꞉ ma꞉no꞉ kililia꞉ni Isib a꞉na ha꞉nabiki, Isolaela꞉ insiso꞉iyo꞉lo꞉ egele a꞉na ane.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Ho꞉len a꞉namio꞉ Yosa꞉b e Isib amio꞉ gamani misa꞉ iliki, Isib kaluka꞉isale ma꞉no꞉lo꞉ dia꞉yab o꞉mo꞉lo꞉ kililia꞉seno꞉ e ko꞉lo꞉ dofo꞉len. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉ba꞉ ao iyo꞉ elo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa gulalu siliki misa꞉fu ali.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Yosa꞉b eyo꞉ ene ao ilo꞉b a꞉la꞉bo꞉ fanda ba꞉ba꞉ ko꞉sega, eyo꞉ ao iyo꞉ mo꞉asulo꞉ ilikilo꞉ dimidan au, eyo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ halale sa꞉lakiyo꞉, “Kalu gi we o꞉bamida꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Ka꞉ina꞉n hena a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ kililia꞉ni mio꞉” a꞉la꞉sio꞉. Ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa gulalu siliki misa꞉fu ali.|alt="Brothers bow before Joseph" src="01_Ge_42_03_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="42.6"
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yosa꞉b eyo꞉ ao ilo꞉b a꞉la꞉bo꞉ asulo꞉ ko꞉sega ao i a꞉ma꞉yo꞉ we Yosa꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉ele ba꞉ba꞉.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Yosa꞉b eyo꞉ enedo꞉ tamin amilo꞉ ofolo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ a꞉asula꞉sa꞉ga꞉, imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉ka! Gio꞉ amisa꞉n ko꞉li ko꞉lilo꞉ wenamio꞉ halaido꞉lo꞉ mo꞉a꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉.”
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, ao i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A, kalu alan, ni mio꞉ we o꞉ngo꞉ma. Nio꞉ gi ha꞉ga dowaki, ma꞉no꞉ gilo꞉ we nilo꞉ kililia꞉ni mio꞉.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Nio꞉ kalu imilig noma꞉ so꞉wa i ko꞉lo꞉, nio꞉ bo꞉bo꞉lema꞉niki mio꞉ma. Nio꞉ to hendelelo꞉ sa꞉lan kalu ko꞉lo꞉ mio꞉.”
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 A꞉la꞉sa꞉labiki Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A, o꞉ngo꞉ma. Gio꞉ amisa꞉n wenamio꞉ halaido꞉lo꞉ mo꞉a꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉” a꞉la꞉sio꞉.
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Ko꞉sega iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Ka꞉ina꞉n kalu imilig noma꞉ sa꞉la꞉la꞉ ko꞉lo꞉, so꞉lo꞉ nio꞉ kugula꞉fo꞉ ko꞉sega nao tifo꞉ do o꞉lia꞉ o꞉sab a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nao nowo꞉ kelege dowo꞉.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 — ausente —
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 — ausente —
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gao tif a꞉no꞉ wena tililia꞉ mena꞉ki, gio꞉ imilig nowo꞉ a꞉ma꞉la꞉ iliga꞉takiyo꞉, nolo꞉ dibolo a wenaka mesa꞉ib. To gililo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ hendele sa꞉lab a꞉la꞉asuluma꞉no꞉ ko꞉lo꞉ a꞉la꞉dimidama. Ko꞉sega gio꞉ ne dikido꞉lalega, gio꞉ hendele bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉ a꞉la꞉asuluma꞉no꞉. Fa꞉lo꞉wa꞉ wiya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ gimo꞉wo꞉ dinali saeto꞉l.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Yosa꞉b eyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, i a꞉no꞉ ho꞉len otaleno꞉ dibolo aya mesea꞉ki ta꞉fo꞉.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 Ho꞉len otaleno꞉ dowabikiyo꞉, Yosa꞉b eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nelo꞉ Godeyo꞉ tagilaki, e ha꞉ga dowa꞉sen kalu ko꞉lo꞉, gio꞉ nilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ dimidalega, gio꞉ o꞉li mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Gio꞉ to hendelelo꞉ sa꞉lan kalulalega, gao imilise nowo꞉ dibolo a wenaka ta꞉ta꞉ga꞉, gio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉wa ma꞉no꞉wo꞉ maiya꞉ki dia꞉ha꞉na꞉bi.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, gao tif a꞉no꞉ nelo꞉ wena tililia꞉ ya꞉bi. Gio꞉ a꞉la꞉dimidalega, gililo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ hendele a꞉la꞉li widalikiyo꞉, gio꞉ mo꞉soma꞉ib.” Iliyo꞉ Yosa꞉b elo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, “niliyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Iliyo꞉ egele nenelakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nili naomo꞉lo꞉ hala dimido꞉ a꞉na ilikiyo꞉, o꞉go꞉ nimo꞉wo꞉lo꞉ wa꞉deab. Mo꞉wo꞉ niliyo꞉ emo꞉wo꞉ hida꞉yo꞉ dimiabikiyo꞉, e asuwa꞉foma꞉ki nimo꞉lo꞉ ha꞉nolo sio꞉ a꞉no꞉ niliyo꞉ mo꞉dabu. O꞉gdo꞉ hida꞉yo꞉ nilo꞉ amio꞉ fa꞉la꞉dowab we a꞉na gab.”
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Iliyo꞉ a꞉la꞉nenela꞉likiyo꞉, Luben eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ mogagabena꞉ki, gimo꞉wo꞉ towo꞉ sio꞉ ko꞉sega, giliyo꞉ ni towo꞉ mo꞉dabu. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ nio꞉ e sowo꞉ a꞉ma꞉ wa꞉l ko꞉lo꞉ dio꞉l” a꞉la꞉sio꞉.
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Yosa꞉b eyo꞉ ao imo꞉ sa꞉lakiyo꞉, eyo꞉ Isib to sa꞉labiki, tolo꞉ nodo sa꞉ma꞉no꞉wa꞉yo꞉ Hibulu to nodola sio꞉ ko꞉lo꞉, to ilido꞉ nenelab a꞉no꞉ Yosa꞉b e da꞉dab a꞉la꞉bo꞉ iyo꞉ mo꞉asulo꞉.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Yosa꞉b e to a꞉no꞉ da꞉da꞉la꞉ga꞉yo꞉, e iyo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ya꞉lo꞉. E ya꞉liga꞉ta꞉ga꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉, towo꞉ imo꞉wo꞉ wa꞉ka a꞉kudu sio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ Simeono꞉ tililia꞉ ya꞉sa꞉ga꞉, ao ima꞉ siwa꞉l amio꞉ melo꞉.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Yosa꞉b eyo꞉ ene nanog kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ masi ilido꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ disa꞉la꞉la꞉ga꞉ wa꞉li alita꞉ga꞉yo꞉, silba mole ilido꞉ ma꞉no꞉lo꞉ kililia꞉ni mio꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ masi usa disa꞉ alifela꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyo꞉ hena꞉ usa ha꞉nakilo꞉ ma꞉no꞉ na꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉lo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉ dimia꞉bi.” Yosa꞉b elo꞉ dinali sa꞉lab aumbo꞉, ene nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉dimido꞉.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ masi ma꞉ndo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ donki wa꞉la dila꞉sa꞉ga꞉ ane.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Iyo꞉ ha꞉na꞉ga꞉, ilo꞉ alima꞉no꞉wa fa꞉la꞉dota꞉ga꞉yo꞉, ao imilig noma꞉yo꞉ ene donkimo꞉ ma꞉no꞉ dimia꞉niki, masi ko꞉lo꞉ silimelo꞉ a꞉no꞉ fagelaki ba꞉ba꞉yo꞉, ene ma꞉no꞉lo꞉ kilili mole a꞉no꞉ meya delena ba꞉ba꞉.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Eyo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ao imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Mole nilo꞉wo꞉ masiya a꞉ma꞉la꞉ disalifa꞉ welo꞉ka꞉.” Iyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, mologa꞉ta꞉ga꞉ tagila bibitodaki, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉, “Gode eyo꞉ nimo꞉wo꞉ waga dimidaba꞉le?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 — ausente —
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 — ausente —
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 — ausente —
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 — ausente —
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Niliyo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉likiyo꞉, Isib hendo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu alan a꞉ma꞉yo꞉ nimo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘To gililo꞉ sa꞉labo꞉ hendele sa꞉lab a꞉la꞉asuluma꞉niki, gao imilig nowo꞉ nelo꞉wa ta꞉ta꞉ga꞉, gio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ go꞉no꞉n so꞉lo꞉ maiyo꞉ sab a꞉no꞉ maiya꞉ki dia꞉ha꞉na꞉bi.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, gao tif a꞉no꞉ nelo꞉ wena tililia꞉ ya꞉bi. Giliyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, gio꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉ kalumalo꞉b a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉, gao dibolo amilo꞉ sen a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ ginibo꞉ sili alita꞉ga꞉, hen wenamio꞉ gio꞉ o꞉lika ya꞉liki ma꞉no꞉wo꞉ kililia꞉mela꞉ib.’” Iliyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉malolo꞉ me.
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ iliyo꞉ masi ma꞉no꞉lo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ kolodo꞉ alifela꞉i ane amio꞉, inin moleyo꞉ masi ililo꞉wa disalifelo꞉wa ba꞉ba꞉. Mole a꞉ma꞉la꞉lo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ iyo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyayo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ tambo tagio꞉ alan dowo꞉.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Iyaya꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa nilo꞉wo꞉ gili tililia꞉ ha꞉na꞉ga꞉ kelegela꞉sen. Yosa꞉bo꞉ kelege dowo꞉. Simeono꞉lo꞉ kelege dowab ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ giliyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉no꞉ asulab. Hida꞉yo꞉ mogago꞉ we nelo꞉wa fa꞉la꞉dowab.”
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 A꞉la꞉sa꞉labiki Luben eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mada tililia꞉ mia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, giyo꞉ nemo꞉ bo꞉fo꞉melea꞉ki ta꞉ta꞉bi. Niyo꞉ e a꞉ma꞉la꞉yo꞉ gelo꞉ amio꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, ni so꞉wa a꞉la꞉ a꞉no꞉ giyo꞉ o꞉li sanala꞉ma꞉ib.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Luben eyo꞉ a꞉la꞉dinali saefa꞉ ko꞉sega, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wayo꞉ ge o꞉lia꞉yo꞉ hamana꞉kiyo꞉ mo꞉iliga꞉fa꞉no꞉. Mo꞉wo꞉ ene aoleyo꞉ sowo꞉ ko꞉lo꞉, e ina꞉li a꞉lab. Ne anaso꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ Isibdo꞉ tililia꞉ ha꞉nab a꞉namio꞉ hida꞉yo꞉ nowo꞉ eyamio꞉ fa꞉la꞉dowalega, giyo꞉ ne nofolo꞉ alan dima꞉ki dimia꞉ib ko꞉lo꞉ ne sowakiyo꞉, dane ane hen a꞉na ha꞉na꞉ib.”
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?