Gênesis 3
BCO vs ARC
1 Gode Yawe eyo꞉ no꞉ a꞉no꞉ tambo dimido꞉ ko꞉sega, sowa꞉ e amio꞉ dikilima꞉no꞉ asulo꞉wo꞉ alan ko꞉lo꞉, asulo꞉ a꞉na ilikiyo꞉ no꞉ nolo꞉ e tinio꞉ ko꞉lo꞉lab. Sowa꞉ eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “ ‘Egelo꞉ usamilo꞉ i fo da꞉lab a꞉no꞉ tambo na꞉so꞉bo’ a꞉la꞉do꞉ Godeya꞉lo꞉ sio꞉wo꞉ hendeyo꞉?”
1 Ora, a serpente era mais astuta que todas as alimárias do campo que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 — ausente —
2 E disse a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim comeremos,
3 — ausente —
3 mas, do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 A꞉la꞉sa꞉labiki sowa꞉ eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge mada mo꞉soma꞉ika꞉!
4 Então, a serpente disse à mulher: Certamente não morrereis.
5 Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ a꞉la꞉asulab, ge i fo a꞉no꞉ nalega, ho꞉len a꞉namio꞉ gi siyo꞉ fage alitalikiyo꞉, Godeyo꞉ o꞉ngo꞉ dowaki, mogago꞉ o꞉lia꞉ nafa o꞉lia꞉yo꞉ aloba꞉daki a꞉la꞉ba꞉ba꞉ib,” sowa꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
5 Porque Deus sabe que, no dia em que dele comerdes, se abrirão os vossos olhos, e sereis como Deus, sabendo o bem e o mal.
6 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ga a꞉ma꞉yo꞉ i a꞉no꞉ nafale ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, fo elo꞉ a꞉no꞉ nalikiyo꞉ nudo꞉wo꞉ nafa doma꞉ib a꞉la꞉asulo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ i fo a꞉no꞉ nalikiyo꞉ asulo꞉wo꞉ nafale dia꞉no꞉ a꞉no꞉ eyo꞉ dimo꞉losa꞉ a꞉lakiyo꞉, ga a꞉ma꞉yo꞉ i fo a꞉no꞉ tula꞉sa꞉ga꞉ mo꞉no꞉. Ino꞉ e o꞉lia꞉ elen ko꞉lo꞉, ga a꞉ma꞉yo꞉ i fowo꞉ inbo꞉wo꞉ dimiabiki, elo꞉ mo꞉no꞉.
6 E, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, e comeu, e deu também a seu marido, e ele comeu com ela.
7 A꞉la꞉yo꞉ i fo a꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, a꞉la꞉ma꞉ asulo꞉wo꞉ kolaetabiki ba꞉ba꞉ amio꞉, a꞉la꞉yo꞉ hagulabo elena ba꞉ba꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ alona꞉ fo꞉so꞉ alula꞉sa꞉ga꞉, a꞉na ko꞉lo꞉.
7 Então, foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; e coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Ga꞉lo dowabikiyo꞉, a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Gode Yawe e egelo꞉ usamio꞉ sia꞉labiki dabu ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ a꞉la꞉yo꞉ ba꞉dabena꞉ki, egelo꞉ usamio꞉ i a꞉laba wo꞉no꞉le mesa꞉ni ane.
8 E ouviram a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim pela viração do dia; e escondeu-se Adão e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Ko꞉sega Gode Yawe eyo꞉ kaluwo꞉ ho꞉idaki a꞉la꞉sio꞉, “Ge o꞉ba eleya?”
9 E chamou o Senhor Deus a Adão e disse-lhe: Onde estás?
10 Kaluwa꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ge egelo꞉ usamilo꞉ ha꞉nabo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, ne hagulabo ko꞉lo꞉ tagilabiki wo꞉no꞉le mesa꞉ni ane.”
10 E ele disse: Ouvi a tua voz soar no jardim, e temi, porque estava nu, e escondi-me.
11 A꞉la꞉sa꞉labiki Gode Yawe eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ge hagulabo dowo꞉ a꞉la꞉bo꞉ abe sio꞉wo꞉? Ge i fo nilo꞉ na꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉do꞉ halaido꞉ sio꞉wo꞉ mo꞉no꞉wo꞉?”
11 E Deus disse: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste tu da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Kaluwa꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ga gilo꞉ nemo꞉lo꞉ ta꞉fo꞉ wema꞉yo꞉ i fowo꞉ nemo꞉ tu meabiki, niyo꞉ mo꞉no꞉.”
12 Então, disse Adão: A mulher que me deste por companheira, ela me deu da árvore, e comi.
13 A꞉la꞉sa꞉labiki Gode Yawe eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ dimido꞉ we, waingo꞉wa꞉le?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, gaya꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Sowa꞉ya꞉ ne dikili sio꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ mo꞉no꞉.”
13 E disse o Senhor Deus à mulher: Por que fizeste isso? E disse a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode Yawe a꞉ma꞉yo꞉ sowa꞉mo꞉ sa꞉laki,
14 Então, o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás mais que toda besta e mais que todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ge o꞉lia꞉ ga o꞉lia꞉yo꞉ gis dowa꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki ta꞉to꞉l.
15 E porei inimizade entre ti e a mulher e entre a tua semente e a sua semente; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a tua dor e a tua conceição; com dor terás filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Gode eyo꞉ kalu emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge gaya꞉ to sio꞉wo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, i fo nilo꞉ na꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉no꞉ ko꞉lo꞉, to we gemo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l.
17 E a Adão disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher e comeste da árvore de que te ordenei, dizendo: Não comerás dela, maldita é a terra por causa de ti; com dor comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Hena꞉ inino꞉ me olo꞉wo꞉lo꞉, kis mogago꞉wo꞉lo꞉ gilo꞉ amio꞉ fa꞉la꞉do alifa꞉ib.
18 Espinhos e cardos também te produzirá; e comerás a erva do campo.
19 Ge nanogo꞉ halaido꞉ diakiyo꞉, ha꞉fa꞉fo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉,
19 No suor do teu rosto, comerás o teu pão, até que te tornes à terra; porque dela foste tomado, porquanto és pó e em pó te tornarás.
20 Kalu a꞉ma꞉yo꞉ inga a꞉no꞉ “If” wikilo꞉. Mo꞉wo꞉ ga we mela꞉no꞉lo꞉ a꞉lab kaluka꞉isale tambowa꞉ ini anowo꞉ e dowab.
20 E chamou Adão o nome de sua mulher Eva, porquanto ela era a mãe de todos os viventes.
21 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode Yawe eyo꞉ no꞉ do꞉go꞉fo꞉ dubia꞉sa꞉ga꞉, kalu o꞉lia꞉ inga o꞉lia꞉ya kalifa꞉.
21 E fez o Senhor Deus a Adão e a sua mulher túnicas de peles e os vestiu.
22 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode Yawe eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Bo꞉ba! Kalu we i fo nowo꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e nafa o꞉lia꞉ mogago꞉ o꞉lia꞉ ele ba꞉ba꞉no꞉wo꞉ e asulo꞉ ko꞉lo꞉, e nio꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ mela꞉no꞉lo꞉ dimia꞉sen i fo a꞉no꞉lo꞉ tula꞉sa꞉ga꞉ na꞉lalega, e ko꞉ngo꞉ mela꞉no꞉ mela꞉ib ko꞉lo꞉, eyo꞉ fo a꞉no꞉ diabena꞉ki, niliyo꞉ ka꞉ma꞉niki.” Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
22 Então, disse o Senhor Deus: Eis que o homem é como um de nós, sabendo o bem e o mal; ora, pois, para que não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva eternamente,
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode Yawe eyo꞉ Ida꞉n egelo꞉ amilo꞉ elen a꞉no꞉ e ha꞉la꞉ya o꞉luga꞉fo꞉. Kalu a꞉no꞉ hena a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉do alifa꞉ ko꞉lo꞉ e hen a꞉na nanogo꞉ dima꞉ki iliga꞉fo꞉.
23 o Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden, para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉la꞉ya o꞉luga꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ofdo꞉ yan doba꞉da꞉lo꞉ tog egelo꞉ amilo꞉ ya꞉sen a꞉namio꞉, Godeya꞉ ene ma꞉mula꞉ kalu nolo꞉ ili wiyo꞉ ka꞉lub ko꞉lo꞉ a꞉na ta꞉felo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ helebe sambo de wa꞉sowalo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ a꞉na mumagola꞉li sia꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉. Ma꞉mula꞉ kalu o꞉lia꞉ helebe sambo o꞉lia꞉yo꞉ i mela꞉no꞉lo꞉ dimia꞉lab a꞉namilo꞉ ha꞉na꞉sen tog a꞉namio꞉ yabena꞉ki yasisen.
24 E, havendo lançado fora o homem, pôs querubins ao oriente do jardim do Éden e uma espada inflamada que andava ao redor, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?