Gênesis 28

BCO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ ho꞉ida꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ nafale mesa꞉no꞉ towo꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, to halaido꞉ nowo꞉ sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Ge Ka꞉ina꞉n ga we, mada dia꞉so꞉bo.
1 E Isaque chamou a Jacó, e abençoou-o, e ordenou-lhe, e disse-lhe: Não tomes mulher de entre as filhas de Canaã.
2 Ko꞉sega ge Mesobotemia hena a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉, ge ma꞉mu Betuel amisa꞉n a꞉namio꞉, ge babo꞉ Labana꞉ ida꞉ nowo꞉ ge dia꞉ni ha꞉na꞉bi.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher das filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Ga gilo꞉ dia꞉nigab a꞉no꞉ mada nafale dowaki, so꞉wayo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉nakiyo꞉, so꞉lo꞉wo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki a꞉la꞉li, Gode Halaido꞉le A꞉lab o꞉mo꞉ dulugu so꞉lo꞉l.
3 E Deus Todo-Poderoso te abençoe, e te faça frutificar, e te multiplique, para que sejas uma multidão de povos;
4 Godeya꞉lo꞉ Ablahambo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ ge dia꞉sa꞉ga꞉, ge ma꞉mu ima꞉yo꞉lo꞉ dia꞉ib. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen gelo꞉ mageso꞉lo꞉ sia꞉len welo꞉, ge tambo dia꞉sa꞉ga꞉ bo꞉fo꞉mela꞉ib, mo꞉wo꞉ tamin amio꞉ Gode eyo꞉ Ablahambo꞉ dimi.” Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉.
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua semente contigo, para que em herança possuas a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kob e Mesobotemia hen a꞉na, Labando꞉wa melea꞉ki iliga꞉fo꞉. Laban e Alam kalu Betuel inso꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ La꞉ba꞉gaya꞉ ene aowo꞉ e.
5 Assim, enviou Isaque a Jacó, o qual se foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kob e nafa mesea꞉kilo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob e gayo꞉ a꞉na dima꞉kiyo꞉ Mesobotemia hena iliga꞉fo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉, Iso꞉ e da꞉da꞉ga꞉ asulo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ nafa mesea꞉ki towo꞉ sa꞉lab amio꞉, e Ka꞉ina꞉n ga we dia꞉so꞉boka꞉ a꞉lakilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ Iso꞉wo꞉ dabu.
6 Vendo, pois, Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar mulher para si dali, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher das filhas de Canaã;
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob e iyalia꞉ anolia꞉ma꞉lo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ kudu ha꞉nakiyo꞉ Mesobotemia hen aneka꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉wo꞉ Iso꞉ e dabu.
7 e que Jacó obedecera a seu pai e a sua mãe e se fora a Padã-Arã;
8 To sio꞉ a꞉no꞉ asulakiyo꞉, iya Aisa꞉g eyo꞉ Ka꞉ina꞉n gaya꞉ mano꞉ mo꞉beakigo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ Iso꞉ e a꞉na fanda asulo꞉.
8 vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque, seu pai,
9 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Iso꞉ eyo꞉ ga nowo꞉ a꞉dia꞉ni, Ablahama꞉ inso꞉ Ismaela꞉ e so꞉lo꞉lo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ismaela꞉ ida꞉ Nebayoda꞉ ado Mahalad e a꞉na di.
9 foi-se Esaú a Ismael e tomou para si por mulher, além das suas mulheres, a Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, e irmã de Nebaiote.
10 Ya꞉kob eyo꞉ Bilsiba a꞉na ta꞉ta꞉ga꞉ Halan ha꞉na꞉ni ane.
10 Partiu, pois, Jacó de Berseba, e foi-se a Harã.
11 Ha꞉na꞉leno꞉ nudabiki, us a꞉namio꞉ alima꞉no꞉ hen nafa nowo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, u nowo꞉ e misa꞉yo꞉ a꞉na dia꞉taki ali.
11 E chegou a um lugar onde passou a noite, porque já o sol era posto; e tomou uma das pedras daquele lugar, e a pôs por sua cabeceira, e deitou-se naquele lugar.
12 E a꞉na alifo꞉liki, ofola ba꞉ba꞉ amio꞉ wo꞉lo꞉ hen wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Hebene halona ka dowalifo꞉liki, Godeya꞉ ene ma꞉mula꞉ kaluwo꞉ wo꞉l a꞉na tinda꞉liki, nolo꞉ fa꞉la꞉na꞉liki a꞉la꞉lena ba꞉ba꞉.
12 E sonhou: e eis era posta na terra uma escada cujo topo tocava nos céus; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
13 Yawe eyo꞉ Ya꞉kob elo꞉ alifo꞉lab aniba kagafo꞉liki a꞉la꞉sio꞉, “Ne Yawe, Ablahama꞉ Godeyo꞉ ne, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉ga꞉ Godeyo꞉ ne ko꞉lo꞉, hen gelo꞉ alifo꞉lab we, ge o꞉lia꞉ ge ma꞉mu i o꞉lia꞉mo꞉ dimia꞉no꞉.
13 E eis que o Senhor estava em cima dela e disse: Eu sou o Senhor , o Deus de Abraão, teu pai, e o Deus de Isaque. Esta terra em que estás deitado ta darei a ti e à tua semente.
14 So꞉wa gilo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab a꞉no꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ hena꞉ mu o꞉ngo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib. Iyo꞉ ta꞉i ha꞉nakiyo꞉, hen ofdo꞉ yan doba꞉da꞉yo꞉lo꞉, ofdo꞉ tinan doba꞉da꞉yo꞉lo꞉, eleb doba꞉da꞉yo꞉lo꞉, kini doba꞉da꞉yo꞉lo꞉ modo꞉ ta꞉i ha꞉na꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ henfelo꞉ amilo꞉ so꞉lo꞉ sab a꞉no꞉ tambo ge o꞉lia꞉ so꞉wa gilo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.
14 E a tua semente será como o pó da terra; e estender-se-á ao ocidente, e ao oriente, e ao norte, e ao sul; e em ti e na tua semente serão benditas todas as famílias da terra.
15 Ge hen o꞉bamida꞉ya꞉le ha꞉nalega, ne ge o꞉lia꞉ sia꞉liki bo꞉fo꞉mela꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ tif amio꞉ niyo꞉ ge hen wena a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ mia꞉no꞉. Niyo꞉ ge mo꞉ta꞉fa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, to no꞉no꞉ndo꞉ gemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ aumbo꞉ niyo꞉ dimidama꞉no꞉.”
15 E eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra, porque te não deixarei, até que te haja feito o que te tenho dito.
16 Ya꞉kob e ali a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dasilakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne mo꞉asulo꞉ ko꞉sega, Yawe e hen wenamio꞉ hendele a꞉lab.”
16 Acordado, pois, Jacó do seu sono, disse: Na verdade o Senhor está neste lugar, e eu não o sabia.
17 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e tagilaki a꞉la꞉sio꞉, “Hen we mada ko꞉lilo꞉b Hen we Godeya꞉ ene a, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Hebene togo꞉ wena a꞉lab ko꞉lo꞉ ne mada molo asulab,” a꞉la꞉sio꞉. Ya꞉kob e ofolo꞉.|alt="Jacobs dream" src="C020_gr.tif" size="col" copy="© 1997 New Tribes Mission/Foreign Mission Board, Southern Baptist Convention. Used with permission." ref="28.10-15"
17 E temeu e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a Casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Kea꞉fole a꞉namio꞉, Ya꞉kob eyo꞉ u elo꞉ misase ali a꞉no꞉ da꞉ga꞉lia꞉ga꞉, hen a꞉na gele alifa꞉. Gele alitakiyo꞉ wa ho꞉no꞉ a꞉na tulu alifa꞉.
18 Então, levantou-se Jacó pela manhã, de madrugada, e tomou a pedra que tinha posto por sua cabeceira, e a pôs por coluna, e derramou azeite em cima dela.
19 Tamin amio꞉ hen a꞉no꞉ “Lus” a꞉la꞉sa꞉la꞉sen ko꞉sega o꞉go꞉ Ya꞉koba꞉yo꞉ hen a꞉no꞉ “Betel” wikilo꞉.
19 E chamou o nome daquele lugar Betel; o nome, porém, daquela cidade, dantes, era Luz.
20 — ausente —
20 E Jacó fez um voto, dizendo: Se Deus for comigo, e me guardar nesta viagem que faço, e me der pão para comer e vestes para vestir,
21 — ausente —
21 e eu em paz tornar à casa de meu pai, o Senhor será o meu Deus;
22 Nilo꞉ u ko꞉lo꞉ gele alito꞉l we, Gode gi ayo꞉ we a꞉la꞉liki da꞉fe alito꞉l. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ Gode gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimiab a꞉no꞉ tambo, niyo꞉ do꞉la꞉fo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, heb imilig nowo꞉ Godemo꞉ dimia꞉no꞉.” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉.
22 e esta pedra, que tenho posto por coluna, será Casa de Deus; e, de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra