Gênesis 24
BCO vs ARIB
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ablaham e mada anaso꞉ ulula꞉li. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ tambo elo꞉ dimida꞉i mio꞉ a꞉no꞉, Yawe eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alitaki, nafale fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉ta꞉sen.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 — ausente —
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Ko꞉sega giyo꞉ no꞉no꞉n amisa꞉ndeya ha꞉na꞉ga꞉, no꞉no꞉n so꞉lo꞉le us a꞉namio꞉, ni so꞉wa Aisa꞉ga꞉ ene gayo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉ sametakiyo꞉, ga a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ tililia꞉ mia꞉no꞉, a꞉la꞉dinali sama.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 A꞉la꞉sa꞉labiki nanog kaluwa꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dabu ba꞉daki, “Ga nilo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ same a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉yo꞉ hen wilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, niyo꞉ gi so꞉wayo꞉ go꞉no꞉n hen gilo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉niyo꞉?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Ablahama꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A, so꞉wa nilo꞉wo꞉ no꞉no꞉n hen a꞉namio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉so꞉boka꞉!
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Yawe, Hebenelo꞉ a꞉lab Gode a꞉ma꞉yo꞉ ne dia꞉sa꞉ga꞉, ni dowa꞉ a o꞉lia꞉ so꞉lo꞉wa꞉ hen o꞉lia꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne wena tililia꞉ yakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉, ‘Niyo꞉ hen we so꞉wa gilo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab o꞉mo꞉ dimia꞉no꞉’ a꞉la꞉dinali sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode imilise a꞉ma꞉yo꞉ ene ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ ge asuwa꞉foma꞉kiyo꞉ tamina iliga꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, giyo꞉ ni so꞉waya꞉ ga a꞉no꞉ o꞉li tililia꞉ mia꞉ib.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Ko꞉sega ga a꞉no꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉ma꞉yo꞉, ge mo꞉ta꞉liaki ga꞉li doma꞉ib. Ko꞉sega giyo꞉ ni so꞉wayo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ no꞉no꞉n hen amio꞉ mada tililia꞉ ha꞉na꞉so꞉boka꞉!” Ablaham eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 A꞉la꞉gabiki nanog kaluwa꞉ dagiyo꞉ ene misa꞉ kalu, Ablahama꞉ fe ha꞉ga golofo꞉liki, elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ tambo o꞉li dimidama꞉no꞉ a꞉la꞉li dinali sio꞉.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Nanog kalu eyo꞉ dinali sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene ka꞉mol do꞉la꞉fo꞉ nolo꞉ dia꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga fudo꞉ mea꞉no꞉ kelego꞉ nafale ko꞉li ko꞉lilo꞉ Ablaham elo꞉ dimidaefa꞉ a꞉no꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, nanog dian kalu e Mesobotemia hen ami Naholdo꞉ sen amisa꞉n a꞉na ane.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 E a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ga꞉lo amio꞉ ka꞉isalelo꞉ ho꞉ndo꞉ wa꞉fa꞉ yan ho꞉len a꞉no꞉ dowabiki, e amisa꞉n ha꞉la꞉ya ho꞉n daido꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, eyo꞉ ka꞉molo꞉ a꞉na fufulufo꞉melea꞉ki ta꞉ta꞉ga꞉ sen.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 A꞉na silikiyo꞉, eyo꞉ Godemo꞉ dulugu sa꞉laki, “Wiso꞉ Yawe, ni misa꞉ Ablahama꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, giyo꞉ ni misa꞉ Ablaham emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lakiyo꞉, nilo꞉ o꞉gdo꞉ nanog dimidama꞉nigo꞉l we nafa fa꞉la꞉doma꞉ki, ne asuwa꞉ta꞉bi.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Ne o꞉go꞉ ho꞉n daido꞉ anib wena kagafo꞉lo꞉l ko꞉lo꞉, amisa꞉n ka꞉isale iyo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ mea꞉nigab.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ ga bolo꞉ imilig o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉ma꞉no꞉, ‘Go꞉fo꞉ gilo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu a꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉ni dimena,’ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ga abeya꞉le a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, ‘A꞉ ho꞉n we gelo꞉ maiya,’ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Gi ka꞉mol o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki mea꞉nigo꞉l’ ga abeya꞉le a꞉la꞉sa꞉lalega, ga a꞉no꞉ Gode gilo꞉ Aisa꞉g e dia꞉ib a꞉la꞉do꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ elo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉. Giyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, giyo꞉ ni misa꞉ kalu Ablaham emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉labo꞉lo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.” Nanog kalu eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 E a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dulugu sa꞉la꞉len amio꞉, La꞉ba꞉ga e ho꞉ndo꞉ wa꞉fa꞉no꞉ go꞉fo꞉wo꞉ kelena dia꞉ga꞉ mio꞉. Ga bolo꞉ a꞉no꞉ Betuela꞉ ida꞉. Betuel a꞉no꞉ Milkaya꞉ so꞉wa. Milka e Nahola꞉ inga. Nahola꞉ ene aowo꞉ Ablaham.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Ga bolo꞉ a꞉no꞉ mada gesego꞉ ko꞉lo꞉, e kaluwo꞉ semo꞉ ane. Gayo꞉ ho꞉n daido꞉wa tina꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ go꞉fo꞉wa wasulia꞉ga꞉, kelena dia꞉mio꞉.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Dia꞉ fa꞉la꞉ndabikiyo꞉, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ nai ha꞉na꞉ga꞉ galilia꞉ga꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi go꞉fo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu ko, ha꞉lu nelo꞉ ma꞉ni dimina.”
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 A꞉la꞉dabu ba꞉dabikiyo꞉, ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, kalu alan gelo꞉ maiya.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e ho꞉n wasu a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dia꞉ga꞉, elo꞉ maiya꞉ki ta꞉fo꞉.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Ga a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ ho꞉no꞉ dimita꞉ga꞉yo꞉, a꞉la꞉sio꞉, “Gi ka꞉mol iyo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ o꞉li maiya꞉kiyo꞉, ni wa꞉fa꞉ sala꞉mela꞉nigo꞉l.”
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e bo꞉bo꞉ge ho꞉n wasu a꞉no꞉ isolo꞉wa koloda꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n wa꞉fa꞉ni a꞉ma꞉la꞉ nai tiane. E ho꞉no꞉ wa꞉fa꞉ sala꞉leno꞉, ka꞉molo꞉ tambo na꞉li o꞉li dowabiki, a꞉na ta꞉fo꞉.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉dimida꞉labikiyo꞉, nanog kalu e towo꞉ mo꞉sa꞉laka mobo꞉fo꞉liki, nanog elo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ a꞉no꞉ nafale ta꞉taba꞉le a꞉la꞉li asula꞉len.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Ka꞉mol iyo꞉ ho꞉no꞉ na꞉la꞉ga꞉ kedetabikiyo꞉, kalu a꞉ma꞉yo꞉ boba kelego꞉ gamo꞉ dimi. Boba dimi a꞉no꞉ mekalen imilig o꞉lia꞉ tamina a꞉la꞉ dagi amilo꞉ ka꞉ma꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimi. Boba kelego꞉ dimi a꞉no꞉ go꞉la dimido꞉ ko꞉lo꞉ moleyo꞉ alana꞉ di.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanogdo꞉ dian kalu eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge go꞉lo꞉ o꞉ba? Go꞉la꞉ a amio꞉, ni welo꞉ alima꞉no꞉ fogo꞉ da꞉laba?”
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ga a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ni dowo꞉ Betuel, e Nahol o꞉lia꞉ Milka o꞉lia꞉ma꞉ inso꞉.
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Nili ayamio꞉ kalulo꞉ alima꞉no꞉ galala꞉yo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉lo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ mea꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ da꞉lab.”
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉no꞉ hena gulalu siliki, Yawe emo꞉wo꞉ sagalakiyo꞉ wabulu sio꞉.
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 Eyo꞉ dulugu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu Ablaham ene Gode Yawe emo꞉wo꞉ ne mada sagalo꞉. Mo꞉wo꞉ eyo꞉ ni misa꞉ kalumo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉la꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ elo꞉ dinali sa꞉lab a꞉no꞉ hendele dimida꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yawe eyo꞉ nelo꞉ asuwa꞉takiyo꞉, ni misa꞉ kaluwa꞉ eso꞉lo꞉wa꞉ a wena dinafa tililia꞉ga꞉ ta꞉fa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, ne mada sagalab.” Eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ga bolo꞉ a꞉no꞉ nai ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e so꞉lo꞉lo꞉ sena malolo꞉ me.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 — ausente —
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 “Yawe eyo꞉ ge nafale mesea꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ ge mena. Gelo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ka꞉moldo꞉ mesa꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ niyo꞉ dimidaefa꞉ ko꞉lo꞉, ge wenamio꞉ kagafo꞉lowa꞉so꞉bo. Ge mena.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉no꞉ aya ane. Aya fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Laban eyo꞉ kelego꞉ ka꞉mol wa꞉l amilo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ hena dila꞉sa꞉ga꞉, ka꞉moldo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na wido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ ho꞉no꞉ wasulia꞉ ya꞉ga꞉, Ablahama꞉ ene nanog kalu o꞉lia꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ kalu i o꞉lia꞉ma꞉ gido꞉fo꞉wo꞉ to꞉go꞉dema꞉ki dimi.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ so꞉fa꞉yo꞉ dia꞉ya꞉sa꞉ga꞉, imo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉sega, nanog kalu eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ semo꞉nakiyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ na꞉ mio꞉ we gimo꞉ ko꞉le fanda sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ we a꞉na ma꞉no꞉.” Laban eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉li, giyo꞉ sama.”
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Ablahama꞉ ene nanog kaluwo꞉ ne.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Yawe eyo꞉ ni misa꞉ kaluwo꞉ nafale mesea꞉ki ta꞉takiyo꞉, e wilo꞉ wabulun kalu fa꞉la꞉dowo꞉. Yawe eyo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ kaowo꞉lo꞉, sibiyo꞉lo꞉, moleyo꞉lo꞉, ka꞉molo꞉lo꞉, donkiyo꞉lo꞉, nanog kaluka꞉isaleyo꞉lo꞉, emo꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ dimi.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉ ene inga Selayo꞉ anaso꞉ dowakiyo꞉, kalu so꞉wa imiligo꞉ sa꞉la꞉li ko꞉lo꞉, Ablaham eyo꞉ kelego꞉wo꞉ tambo ene so꞉wa o꞉mo꞉ dimi.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Ni misa꞉ kalu Ablaham e Ka꞉ina꞉n hena sen ko꞉sega, niyo꞉ ene inso꞉wa꞉yo꞉ Ka꞉ina꞉n gayo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, niyo꞉ dinali sama꞉kiyo꞉ nemo꞉wo꞉ halale sio꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nilo꞉ so꞉l Ka꞉ina꞉n hen wilo꞉ ka꞉isale so꞉wa sab we, na꞉ so꞉wa Aisa꞉gbo꞉wo꞉ samea꞉so꞉bo.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Ne so꞉lo꞉leyo꞉ ko꞉na꞉ sab, ko꞉sega ge a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ni so꞉waya꞉lo꞉ ga dia꞉no꞉wo꞉ a꞉na nenela꞉sa꞉ga꞉ samea꞉bi.’
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 A꞉la꞉sa꞉labiki niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉, ‘Ga nilo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ same a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉yo꞉ hen wilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, wama꞉no꞉wa꞉le?’
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 A꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ amio꞉, eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ne Yawe towo꞉ kudu ha꞉na꞉sen ko꞉lo꞉, ge ha꞉nalikiyo꞉ ene ma꞉mul kaluwo꞉ ge o꞉lia꞉ iliga꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, eyo꞉ nilo꞉ nanog gemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉to꞉l a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉do alifa꞉ib. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ ni so꞉waya꞉ gayo꞉, no꞉no꞉n mo꞉mio꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉no꞉n so꞉lo꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ o꞉li ka tililia꞉ mia꞉ib.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Ko꞉sega ge no꞉no꞉n mo꞉mio꞉lo꞉wa ha꞉na꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, iliyo꞉ Aisa꞉gbo꞉wo꞉ gayo꞉ mo꞉mia꞉no꞉ dowalega, gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge mo꞉ta꞉lia꞉b.’ Ablaham eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 “A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ne ho꞉n daido꞉lo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉ silikiyo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉, ‘Ni misa꞉ Ablahama꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, Yawe giyo꞉ nanog ni misa꞉ kalu elo꞉ nemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ we nafa fa꞉la꞉doma꞉ki, ne asuwa꞉ta꞉bi.
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Ne o꞉go꞉ ho꞉n daido꞉ anib wena so꞉l ko꞉lo꞉, amisa꞉n ga bolo꞉ nowo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ni yalikiyo꞉, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉no꞉, “Go꞉fo꞉ gilo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu a꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉ni dimena.”
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga abeya꞉le a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A꞉ ho꞉n we gelo꞉ maiya, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gi ka꞉mol o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki mea꞉nigo꞉l” a꞉la꞉sa꞉lalega, ga a꞉no꞉ Yawe gilo꞉ Aisa꞉g e dia꞉ib a꞉la꞉do꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ elo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.’
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Ne no꞉no꞉ asulo꞉ usamio꞉ Godemo꞉ a꞉la꞉dulugu sa꞉la꞉li elena, La꞉ba꞉ga e go꞉fo꞉wo꞉ kelena wa꞉la dia꞉ya꞉lena ba꞉ba꞉. E ho꞉n daido꞉lo꞉wa ti ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ go꞉fo꞉wa wasulia꞉ fa꞉la꞉ndabiki, niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ho꞉n gilo꞉ wasu ko, nelo꞉ ma꞉ni mena.’
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ga a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉n wasu kelen amilo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dia꞉ta꞉ga꞉, nemo꞉ maiya꞉ki dimiakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘A꞉, gelo꞉ maiya. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gi ka꞉mol iyo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki wasu mea꞉nigo꞉l.’ A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne ho꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ ka꞉mol imo꞉wo꞉lo꞉ maiya꞉ki dimi.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 A꞉la꞉gabiki niyo꞉ emo꞉wo꞉ ‘Ge abe ida꞉yo꞉?’ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ amio꞉, eyo꞉ nemo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Ni dowo꞉ Betuel, e Nahol o꞉lia꞉ Milka o꞉lia꞉ma꞉ inso꞉.’ Eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, niyo꞉ mekaleno꞉ ene migiya kalitaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ taminayo꞉ dagi elo꞉wa kalifa꞉.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 “A꞉la꞉ alitakiyo꞉ ne hena gulalu siliki, Yawemo꞉wo꞉ ne sagala꞉liki wabulu sio꞉. Ni misa꞉ kaluwa꞉ so꞉waya꞉ gayo꞉ dima꞉kiyo꞉, Yawe eyo꞉ toga digalo꞉leya tililia꞉ga꞉, ni misa꞉ kaluwa꞉ ene so꞉lo꞉lo꞉wa fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ni misa꞉ kalu Ablahama꞉ ene Gode Yawe, emo꞉wo꞉ ne mada sagalo꞉.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni misa꞉ kalu emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lan man o꞉lia꞉ man nafale o꞉lia꞉yo꞉ dimidaki gayo꞉ samena꞉ki asulalega, giliyo꞉ nemo꞉wo꞉ sama. Ko꞉sega gio꞉ nilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉bealega, a꞉no꞉lo꞉ nemo꞉wo꞉ sama. Gililo꞉ sa꞉labo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le fanda asuluma꞉no꞉.” Ablaham ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Laban o꞉lia꞉ Betuel o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ o꞉gdo꞉ fa꞉la꞉dowab we Yawe enedo꞉ asulab au dimidabo꞉lo꞉biki, niliyo꞉ to nowo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉no꞉.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Yawe elo꞉ wido꞉ aumbo꞉, La꞉ba꞉gayo꞉ we ko꞉lo꞉ gi misa꞉ kaluwa꞉ inso꞉ Aisa꞉ga꞉ ene inga doma꞉ki, tililia꞉ ha꞉na꞉bi.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Ablahama꞉ ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Yawe e wabuluma꞉ki hena gulalu asi.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉ ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ helebeso꞉g o꞉lia꞉ momadan kelego꞉ nafaleyo꞉, go꞉l o꞉lia꞉ silba o꞉lia꞉ dimido꞉ a꞉no꞉, La꞉ba꞉gamo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, boba kelego꞉ nafale nolo꞉ ene ao o꞉lia꞉ ano o꞉lia꞉mo꞉ dimi.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Bobayo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene nanog kalu o꞉lia꞉ kalu e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ i a꞉no꞉lo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, a꞉na ali. Kea꞉fowo꞉ iyo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ misa꞉ kalulo꞉wa a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, giliyo꞉ ne hamana꞉ki ta꞉foma,” a꞉la꞉sio꞉.
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Ko꞉sega La꞉ba꞉gaya꞉ ao o꞉lia꞉ ano o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉len do꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ ninin o꞉lia꞉ o꞉dowa꞉sa꞉ga꞉yo꞉, La꞉ba꞉ga e a꞉na hamana꞉ki asulo꞉.”
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 A꞉la꞉sa꞉labiki eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ nelo꞉ nanog ni misa꞉ kalu elo꞉ nemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉do alifa꞉ ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni ha꞉na꞉no꞉wo꞉ ka꞉la꞉so꞉bo. Ne misa꞉lo꞉ amio꞉ hamana a꞉la꞉sama.”
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 A꞉la꞉sa꞉labiki, iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaya꞉ ene towo꞉ da꞉ba꞉niki, ho꞉lema.”
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Iliyo꞉ La꞉ba꞉ga ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉, enebo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ge kalu we o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉na꞉nigaya?” “A꞉, ne ha꞉na꞉no꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉, elo꞉ ha꞉lu amilo꞉ fofo꞉ ka꞉isale a꞉no꞉lia꞉ dimidalia꞉sa꞉ga꞉, Ablahama꞉ nanog kalu o꞉lia꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ ha꞉na꞉ni dowabikiyo꞉, La꞉ba꞉gaya꞉ so꞉lo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ “ha꞉na꞉biyo꞉” a꞉la꞉liki towo꞉ sio꞉.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Iliyo꞉ e sagala꞉li hamana꞉ki a꞉la꞉sio꞉,
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 La꞉ba꞉ga o꞉lia꞉ ene nanog ka꞉isale so꞉wa i o꞉lia꞉yo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉, ka꞉mol wa꞉la kandaya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene nanog kaluwo꞉ kudu ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉dimidaki nanog kalu eyo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉gane.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ yabikiyo꞉, Aisa꞉g e Bil Lahai Loi amisa꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Negeb hen a꞉na sen.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 A꞉na silikiyo꞉, ho꞉len nowo꞉ ga꞉lo dowabiki, e egelo꞉wa sia꞉liki, osolo ba꞉ba꞉ amio꞉ ka꞉mol nolo꞉ yabi ba꞉ba꞉.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 La꞉ba꞉ga eyo꞉lo꞉ sigiliga꞉takiyo꞉, Aisa꞉go꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ ka꞉mol wa꞉l amilo꞉ seno꞉ hena ho꞉luta꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 “Kalu nilo꞉ galima꞉ findab a꞉no꞉ o꞉ba?” a꞉la꞉liki Ablahama꞉ nanog kalumo꞉ dabu ba꞉ba꞉. Nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu a꞉no꞉ ni misa꞉ kaluwo꞉ o꞉m” a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ e migiyo꞉ ba꞉dabena꞉ki, La꞉ba꞉gaya꞉ ene migiyo꞉ helebeso꞉ga꞉ go꞉lo꞉.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Iyo꞉ gida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, nanogdo꞉ dian kaluwa꞉yo꞉ elo꞉ dimida꞉i aneyo꞉ tambo Aisa꞉gbo꞉ malolome.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Aisa꞉g eyo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ anowa꞉ so꞉g aya tililia꞉gane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ a꞉na di. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Aisa꞉g eyo꞉ ingayo꞉ alan asula꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉ga꞉ anowo꞉ sota꞉ga꞉lo꞉ elen amilo꞉ kele asulo꞉ a꞉no꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ Aisa꞉go꞉ ege alifa꞉.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?