Gênesis 19

BCO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 — ausente —
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Ko꞉sega Lod eyo꞉ halaido꞉ susia꞉la꞉ga꞉, a꞉la꞉yo꞉ e o꞉lia꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ene aya tiane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Lod eyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ alan dimidaliaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ falawa yisdo꞉ mo꞉difa꞉ a꞉no꞉lo꞉ soda꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉mo꞉ maiya꞉ki dimi.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 A꞉la꞉yo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, mo꞉ ali o꞉sen ami, Sodom amisa꞉n kalu so꞉wayo꞉lo꞉, kalu ko꞉go꞉dego꞉wo꞉lo꞉ tambo ya꞉sia꞉sa꞉ga꞉, a ilo꞉ sen a꞉no꞉ hege galifa꞉.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Iliyo꞉ a a꞉no꞉ hege galia꞉takiyo꞉, Lodbo꞉wo꞉ a꞉la꞉ ho꞉le sio꞉, “Kalu a꞉la꞉, o꞉g ga꞉lolo꞉ gelo꞉ amilo꞉ yab a꞉no꞉ o꞉bamida꞉ saba? Kalu a꞉la꞉ a꞉no꞉ nilo꞉ da꞉ dimia꞉no꞉ asulab ko꞉lo꞉ ha꞉la꞉ wena tililia꞉ mena.”
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 — ausente —
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 — ausente —
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Kalu a꞉la꞉ we, no꞉no꞉n tili dofo꞉lo꞉l ko꞉lo꞉, giliyo꞉ a꞉la꞉ wemo꞉wo꞉ mogago꞉ nowo꞉ dimida꞉so꞉bo! Ko꞉sega gio꞉ bo꞉ba. Ni na꞉la꞉ bolo꞉ a꞉la꞉ we, kalu o꞉lia꞉yo꞉ o꞉semo꞉ ali ko꞉lo꞉, gilido꞉ asulab au dimidama꞉ki, niyo꞉ gilo꞉wa tililia꞉ mia꞉nigo꞉l.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Ko꞉sega Sodom kalu iliyo꞉ Lodbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge fogo꞉ dimina! Ge hen nowo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉ ko꞉lo꞉, nio꞉ aloba꞉da꞉so꞉bo. Niliyo꞉ a꞉la꞉mo꞉lo꞉ dimidama꞉no꞉ o꞉leaumbo꞉, gemo꞉wo꞉ mada alande dimidama꞉nigo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iliyo꞉ Lodo꞉ a꞉ma꞉la꞉ kanilia꞉ga꞉, tog ifa꞉ya anilaki, togo꞉ bidima꞉no꞉ dowo꞉.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Ko꞉sega kalu a꞉la꞉ a usamilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉ togo꞉ kolataki, Lod e dagiya susululia꞉ga꞉, a usa tandola꞉sa꞉ga꞉, togo꞉ a꞉na ifa꞉.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 A꞉la꞉gabiki kalu tog amilo꞉ elen ili si a꞉no꞉ ko꞉ne alifelema꞉ki, a꞉la꞉ma꞉yo꞉ a꞉na dimido꞉ ko꞉lo꞉, so꞉wa iyo꞉lo꞉ ko꞉go꞉do꞉wo꞉lo꞉ tambo a togo꞉ keda꞉la꞉ga꞉ mo꞉ba꞉ba꞉.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Lodbo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge so꞉lo꞉ nolo꞉ amisa꞉n us wenamio꞉ elo꞉ saba꞉le? Kalu so꞉wa gilo꞉wo꞉lo꞉, ka꞉isale so꞉wayo꞉lo꞉, ge a꞉suwo꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉lo꞉ nol gilo꞉wo꞉lo꞉ amisa꞉n wenamilo꞉ sab a꞉no꞉ tambo tililia꞉sa꞉ga꞉, hen we ta꞉ta꞉ga꞉ hamana.
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Mo꞉wo꞉ naino꞉ amisa꞉n we tambo yasala꞉ma꞉nigo꞉l. Kaluka꞉isaleya꞉lo꞉ man mogago꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ dimida꞉lab a꞉na ilikiyo꞉, kaluka꞉isale nolo꞉ mo꞉beaki, ililo꞉ ho꞉le sa꞉la꞉len a꞉no꞉ Yawe e da꞉da꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n we na꞉nbo꞉ yasala꞉ma꞉ki iliga꞉fo꞉.” A꞉la꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Lodo꞉ e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa ida꞉ a꞉la꞉lo꞉ same o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ amisa꞉n we yasala꞉ma꞉nigab ko꞉lo꞉, ga꞉go꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉, hen we ta꞉ta꞉ga꞉ hamana.” Lod elo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ a꞉la꞉yo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, i o꞉lia꞉ henema꞉niki sa꞉laba꞉le a꞉la꞉asulo꞉.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Kea꞉fo ho꞉letabiki, ma꞉mula꞉ kaluwa꞉yo꞉ Lodbo꞉wo꞉ susiaki a꞉la꞉sio꞉, “Ge o꞉lia꞉, ga꞉ ga o꞉lia꞉, ga꞉la꞉ a꞉la꞉ o꞉lia꞉, o꞉g a wenamilo꞉ sab a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dasila꞉sa꞉ga꞉ hamana. Amisa꞉n wilo꞉ falasilo꞉ fa꞉la꞉doma꞉nigab a꞉ma꞉yo꞉ gi o꞉lia꞉ uwa yasalabena꞉ki, gio꞉ hamana.”
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Ko꞉sega Lod e kele asulaki, bo꞉bo꞉gebo꞉ mo꞉ane. A꞉la꞉gabiki Yawe eyo꞉ e nofolakiyo꞉, ma꞉mula꞉ kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Loda꞉ dagiyo꞉lo꞉, ene ingaya꞉ dagiyo꞉lo꞉, ida꞉ a꞉la꞉ma꞉ dagiyo꞉lo꞉, iyo꞉ tambo gasilia꞉ga꞉, amisa꞉n ha꞉la꞉ya tililia꞉gane.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Iyo꞉ ha꞉la꞉ya handalotabiki, kalu imilig noma꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ sowabena꞉ki, bo꞉e nai hamana! Gio꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ bale ba꞉da꞉so꞉bo. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gio꞉ hen fua꞉lo꞉ usamio꞉ mo꞉saki ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, misio꞉wa mesa꞉ni hamana. Gio꞉ a꞉la꞉dimidalega, mo꞉yasala꞉ma꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 — ausente —
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 — ausente —
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Gaino꞉ bo꞉ba. Amisa꞉n ha꞉lula꞉su hono ko꞉na꞉ma a꞉lab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne sowabena꞉kiyo꞉, ne na꞉i ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ a꞉namio꞉ ga꞉li mesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ne amisa꞉n ba ha꞉lula꞉su a꞉na hamana꞉ki ta꞉foma,” a꞉la꞉sio꞉.
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ imilig noma꞉yo꞉ Lod emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Gilo꞉ dabu ba꞉dab a꞉no꞉, niyo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉. Amisa꞉n gilo꞉ da꞉feab a꞉no꞉ mo꞉mogagaki ga꞉li doma꞉ib.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Gio꞉ amisa꞉n a꞉na bo꞉e nai hamana. Mo꞉wo꞉ ge a꞉namio꞉ o꞉semo꞉fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, niyo꞉ nanogo꞉ nowo꞉ semo꞉ dimidama꞉no꞉.” Ma꞉mul kalu eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ amisa꞉n a꞉no꞉ wiyo꞉ Soa a꞉la꞉wikilo꞉.
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ofo꞉ fa꞉la꞉dowabiki, Lod e Soa amisa꞉n a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 E a꞉na fa꞉la꞉dowabiki, akin halona a꞉la꞉ta꞉ga꞉ de o꞉lia꞉ u hudo꞉ o꞉lia꞉yo꞉ Yawe eyo꞉ Sodom o꞉lia꞉ Gomola o꞉lia꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na timena꞉ki dimido꞉.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Amisa꞉n a꞉la꞉ a꞉no꞉lo꞉, hen fua꞉lo꞉ a꞉no꞉lo꞉, kaluka꞉isale amisa꞉n a꞉namilo꞉ seno꞉lo꞉, hen amilo꞉ fa꞉la꞉ndan kelego꞉ a꞉no꞉lo꞉ tambo mogagilaki yasala꞉.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Ko꞉sega Loda꞉ ingayo꞉, e tifa kuda꞉i yakiyo꞉, e a꞉ma꞉la꞉ bale ba꞉dabiki, so꞉lu dowaki, halaido꞉ u o꞉ngo꞉ dasi dowo꞉.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Kea꞉fo a꞉naka Ablaham e dasila꞉sa꞉ga꞉, tamin amilo꞉ Yawe e o꞉lia꞉lo꞉ tola꞉len hen a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 E a꞉na kagafo꞉likiyo꞉, fua꞉lo꞉ hen, Sodom o꞉lia꞉ Gomola o꞉lia꞉ a꞉no꞉ ololo ba꞉ba꞉ amio꞉, de ho꞉mo꞉no꞉ alan badio꞉ fa꞉la꞉dowabi ba꞉ba꞉.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ kaluka꞉isale hen fua꞉lo꞉ a꞉namilo꞉ sen a꞉no꞉ tambo yasalab amio꞉, Gode eyo꞉ Ablahamo꞉ asulaki, Lod e asufa꞉. Amisa꞉n hen us a꞉namilo꞉ eleno꞉ tambo yasala꞉ma꞉no꞉ dowabiki, Lod e mo꞉sanama꞉ki, e hen nowa iliga꞉fo꞉.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lod e Soa amisa꞉n amilo꞉ mesa꞉no꞉wo꞉ tagilabiki, e o꞉lia꞉ ene ida꞉ a꞉la꞉ o꞉lia꞉yo꞉ misio꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, u aya sen.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Iyo꞉ a꞉na siliki, ida꞉ wa꞉la꞉ba꞉yo꞉ ene ado tifbo꞉ sa꞉laki, “Henfelo꞉ wema꞉ mano꞉ kaluwo꞉ ga o꞉lia꞉ alila꞉sen ko꞉sega, a꞉la꞉do꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉ kalu na꞉n o꞉lia꞉ alima꞉no꞉wo꞉ aundo꞉ma. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nain dowo꞉lo꞉ anaso꞉.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ nain so꞉lo꞉wo꞉ mo꞉edaki, dowa a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki, naino꞉ wain ho꞉no꞉ domo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉, na꞉no꞉ e o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na alima꞉niki.”
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, o꞉g nulu a꞉namio꞉ wain ho꞉no꞉ iyamo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉lo꞉, iyayo꞉ na꞉sa꞉ga꞉ asugdo꞉ma dowabiki, ida꞉ wa꞉la꞉bo꞉ e o꞉lia꞉ ali. Ko꞉sega ida꞉ a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ alilab a꞉la꞉bo꞉, Lod e mo꞉asulo꞉.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ho꞉len no amio꞉ wa꞉la꞉ba꞉yo꞉ ene ado tifbo꞉ sa꞉laki, “Ali nuluwo꞉ ne do o꞉lia꞉ ali ko꞉lo꞉, nain dowa a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ nain so꞉lo꞉wo꞉ mo꞉edaki dowa꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki, o꞉g nuluwo꞉lo꞉ naino꞉ wain ho꞉no꞉ domo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉, ge e o꞉lia꞉ a꞉na alila꞉bi.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, o꞉g nulu a꞉namio꞉lo꞉, wain ho꞉no꞉ iyamo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉lo꞉, ida꞉ tifo꞉ iyalo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e o꞉lia꞉ ali. Ko꞉sega ida꞉ a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ alilab a꞉la꞉bo꞉, Lod e mo꞉asulo꞉.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉ ida꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ iya o꞉lia꞉ ali ko꞉lo꞉ a꞉la꞉yo꞉ a꞉na alelo꞉.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Wa꞉la꞉ba꞉yo꞉ kalu so꞉wa ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉, ene wiyo꞉ Moab wikilo꞉. So꞉wa Moab a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, tif amio꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ o꞉go꞉ Moab kaluka꞉isale a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ado tifa꞉yo꞉lo꞉, kalu so꞉wa ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉, ene wiyo꞉ Ben-Ami wikilo꞉. So꞉wa Ben-Ami a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, tif amio꞉ kaluka꞉isale modo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ o꞉go꞉ Amon kaluka꞉isale a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra