Atos 27

BCO vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iliyo꞉ nio꞉ ho꞉n ko꞉suwa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Itali hen a꞉na ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉saefa꞉ ko꞉lo꞉, Folo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ dibolo kalu nolo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, Loma꞉ ame misa꞉ nowo꞉ Yulius emo꞉ bo꞉fo꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉. Yulius eyo꞉ Loma꞉ ame kalu 100 a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lowa꞉sen. Ame kalu i a꞉no꞉ Loma꞉ misa꞉ kalu alan a꞉ma꞉ ene da꞉la꞉di kaluwo꞉ o꞉m.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ho꞉n ko꞉su nowo꞉, Adamitium a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ A꞉sia hen a꞉namida꞉ amisa꞉n ko꞉li ko꞉lilo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉li ha꞉na꞉nigabiki, nio꞉ a꞉na disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ane. Masedonia hena, Tesalonaika amisa꞉n kalu nowo꞉, Alistakus e ni o꞉lia꞉ disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ane.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 A꞉ma꞉ kea꞉fowo꞉, nio꞉ Saido꞉n a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Yulius eyo꞉ Folo꞉ nofola꞉sa꞉ga꞉ asuwa꞉takiyo꞉, Fo꞉l e ene mili kaluwa꞉yo꞉ asuwa꞉foma꞉ki a꞉lakiyo꞉, Fo꞉l e ha꞉la꞉ amio꞉ ga꞉li sia꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Nio꞉ a꞉ma꞉la꞉ disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, fufayo꞉ nilo꞉ doba꞉ yabiki, nio꞉ Saibulus hen ho꞉na꞉lo꞉ hegefa꞉ anib fufalo꞉ mo꞉ba꞉ma꞉no꞉ a꞉namida꞉ ane.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Saibulus heno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉ nio꞉ so꞉lu ho꞉n alan a꞉no꞉ onolo ta꞉notakiyo꞉, Silisia o꞉lia꞉ Bafilia hen a꞉no꞉ tininita꞉ga꞉ aneyo꞉, Lisia hen amio꞉, Maila amisa꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 A꞉na fa꞉la꞉dota꞉ga꞉yo꞉, Yulius eyo꞉ ho꞉n ko꞉su nowo꞉ Alegsandia a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ Italilo꞉ ha꞉na꞉nigabo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, nio꞉ ho꞉n ko꞉su no a꞉na disa꞉ma꞉no꞉ sio꞉ ko꞉lo꞉, nio꞉ ua disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ane.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Ho꞉len nolo꞉ nio꞉ ho꞉n ko꞉su a꞉no꞉ ha꞉sa ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Nidus amisa꞉n anib a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉sega, fufayo꞉ nilo꞉ ha꞉na꞉no꞉lo꞉ doba꞉da꞉ mio꞉ ko꞉lo꞉, tigini ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mo꞉dowabi, nio꞉ nodota꞉ga꞉ Kilit hen a꞉namida꞉ ha꞉na꞉no꞉ ha꞉nakiyo꞉, hen ko꞉lo꞉ bofiya꞉, Salamone a꞉na ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Kilit ho꞉na꞉lo꞉ hegefa꞉ anib fufalo꞉ mo꞉ba꞉ma꞉no꞉ doba꞉da꞉ ane.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Nio꞉ Kilit hen anib a꞉na halaido꞉ ba꞉da꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉n ko꞉sulo꞉ kagaya꞉sen hege ane hen nafa, Lasea amisa꞉n anib a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉ a꞉na kagayo꞉.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nio꞉ ho꞉len modo꞉wo꞉ a꞉na wala꞉sa꞉ga꞉, Yu ili ma꞉no꞉lo꞉ mo꞉ma꞉no꞉ ho꞉len a꞉no꞉ o꞉ma tinio꞉ ko꞉lo꞉, fufalo꞉ yan ho꞉leno꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, nio꞉ ho꞉n ko꞉suwo꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ halaido꞉ doma꞉nigab. Fo꞉l eyo꞉ tagilaki, imo꞉wo꞉ hagugu sio꞉,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Kalu gio꞉ dabuma. Nio꞉ o꞉go꞉ ho꞉n ko꞉su we ka ha꞉nalega, nio꞉ mogagakiyo꞉ kelego꞉ o꞉lia꞉ ho꞉n ko꞉su o꞉lia꞉yo꞉ walaki, nio꞉ nolo꞉ soma꞉no꞉.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Fo꞉l elo꞉ sio꞉ a꞉no꞉, Yulius eyo꞉ mo꞉tilida꞉daki, ho꞉n ko꞉sulo꞉ biso꞉ o꞉lia꞉ o꞉lo꞉ dia꞉ha꞉nan kalu o꞉lia꞉ma꞉lo꞉ to sa꞉labde a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ane.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Fufa alano꞉ yalikiyo꞉, nio꞉ ho꞉n ko꞉sulo꞉ kagaya꞉sen hege ane hen a꞉namilo꞉ mesa꞉no꞉wo꞉ halaido꞉ doma꞉ib. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ho꞉n ko꞉su amilo꞉ sen kalu iliyo꞉ saetakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, Kilit hen anib doba꞉da꞉ ha꞉na꞉ga꞉, Finiks amisa꞉n a꞉na ha꞉na꞉ga꞉ mesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉ da꞉fe ba꞉ba꞉no꞉. A꞉namio꞉ fa꞉la꞉dowalega, fufalo꞉ yab ho꞉len a꞉namio꞉, nio꞉ a꞉na mesa꞉no꞉ a꞉la꞉liki saefa꞉. Mo꞉wo꞉ Finiks a꞉namio꞉, ho꞉n ko꞉sulo꞉ kagaya꞉sen hege ane hen a꞉no꞉ nafa ko꞉lo꞉, nio꞉ dona fufalo꞉ yabo꞉ a꞉na iliki, yasi mesa꞉no꞉wo꞉ nafa ko꞉lo꞉lab.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Fa꞉fa꞉so꞉ fo꞉fo꞉doloba꞉da꞉ yabiki ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, ililo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ saefa꞉ a꞉no꞉ dimidama꞉no꞉ ho꞉leno꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉la꞉asulakiyo꞉, iyo꞉ ko꞉suwo꞉ fasela꞉sa꞉ga꞉, Kilit hen aniba ha꞉na꞉ga꞉ ane.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 — ausente —
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 — ausente —
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nio꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ho꞉na꞉lo꞉ hegefa꞉ hen ha꞉lu nowo꞉, Kauda a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, fufaya꞉yo꞉ mo꞉bama꞉ki, anib a꞉na ha꞉na꞉ni ane. A꞉na ha꞉nakiyo꞉, ho꞉n ko꞉su ha꞉lu nolo꞉ ko꞉lo꞉ susululia꞉ yab a꞉no꞉ mo꞉basale hamana꞉ki, ho꞉n ko꞉su alan a꞉ma꞉ wa꞉la dia꞉ta꞉ga꞉ melakiyo꞉, halaido꞉ dimido꞉.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Nio꞉ halaido꞉ ba꞉da꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉ dia꞉takiyo꞉, ho꞉n ko꞉su alan a꞉no꞉ halalema꞉kiyo꞉, kigil nolo꞉ ho꞉n ko꞉su a꞉ma꞉ ha꞉ga to꞉lo felesa꞉ga꞉, nodolo꞉ o꞉lia꞉ sili sunu alifa꞉. Saitis ho꞉n hegefa꞉ anib amio꞉, ho꞉no꞉ mo꞉gagulia꞉ga꞉ tiane ko꞉lo꞉, ho꞉n ha꞉g amio꞉ sa꞉ dibido꞉ a꞉ma꞉ wa꞉la fa꞉la꞉ alilaki mogagabena꞉ki, iyo꞉ tagilabiki ho꞉n ko꞉su amilo꞉ so꞉g dehedo꞉ alan a꞉no꞉ fage to꞉lolo꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ fufaya꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉su a꞉no꞉ ha꞉sa anelia꞉gane.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Fufa alan yakiyo꞉, ho꞉n ma꞉feyo꞉ alan a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉suwa mada alan bese tandeo꞉ ko꞉lo꞉, a꞉ma꞉ kea꞉fowo꞉, ho꞉n ko꞉su amilo꞉ kelego꞉ disa꞉ a꞉no꞉ ho꞉na mo꞉mo꞉da sandifelo꞉.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 A꞉la꞉ga꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉yo꞉, ho꞉len asol fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, iliyo꞉ ho꞉n ko꞉sulo꞉ hamana꞉kilo꞉ nanogo꞉ dian kelego꞉ nol a꞉no꞉ ene dagiya꞉ dia꞉ga꞉ ho꞉na sandifelo꞉.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ho꞉len modo꞉ sen a꞉namio꞉, of o꞉lia꞉ tamin o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ba꞉daki, fufayo꞉ alan o꞉ya꞉lab a꞉ma꞉yo꞉ nili asulo꞉wo꞉ kelegelaki, nio꞉ soma꞉nigo꞉bo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ho꞉leno꞉ modo꞉ sen a꞉namio꞉, kalu i a꞉no꞉ ma꞉no꞉lo꞉ mo꞉mo꞉no꞉ dowa꞉i mio꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, Fo꞉l eyo꞉ dasilia꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu gio꞉ nilo꞉ Kilit hen a꞉na mo꞉ta꞉fo꞉ mia꞉no꞉ a꞉la꞉likilo꞉ nilo꞉ gimo꞉lo꞉ hagugu to sio꞉ a꞉no꞉ kudu ane kibo꞉bowo꞉, hida꞉yo꞉ we gio꞉ mo꞉ba꞉daki, kelego꞉wo꞉ mo꞉walemo꞉lo.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ko꞉sega o꞉go꞉ niyo꞉ gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Gio꞉ imilig nowo꞉ ho꞉na꞉yo꞉ mo꞉kanda soma꞉ib, ko꞉lo꞉ gio꞉ mo꞉tagilaki, halaido꞉ doma. Ho꞉n ko꞉su weko꞉ mada mogagima꞉ib.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ne Gode eno꞉ dowaki, emo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen ko꞉lo꞉ ali nuluwo꞉ ene ma꞉mul kalu nowo꞉ nelo꞉wa ya꞉ga꞉ kagayakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Fo꞉l ge tagila꞉so꞉bo. Ge ha꞉na꞉ga꞉yo꞉ Sisaya꞉ siwa꞉la kagafo꞉liki mo꞉walilima꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Godeya꞉ ene ha꞉fo꞉ disa꞉ a꞉ma꞉ ilikiyo꞉ ge asuwa꞉takiyo꞉, ho꞉n ko꞉su amilo꞉ disa꞉ kalu a꞉no꞉lo꞉ Gode eyo꞉ tambo gasilia꞉ib ko꞉lo꞉ mo꞉soma꞉ib’ a꞉la꞉sio꞉.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ nemo꞉lo꞉ sio꞉ o꞉leau ka dimidama꞉nigab a꞉la꞉tili asulo꞉l ko꞉lo꞉, gio꞉ halaido꞉ dowaki tagila꞉so꞉bo.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 A꞉la꞉bo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib ko꞉sega tamin amio꞉ fufaya꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉suwo꞉ dia꞉ha꞉na꞉ga꞉, ho꞉na꞉lo꞉ hegefa꞉ hen a꞉na basama꞉ki ha꞉na꞉no꞉.” Fo꞉l eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Nio꞉ Medita꞉lenian so꞉lu ho꞉n us a꞉naka sia꞉leno꞉, ho꞉len agelo꞉wo꞉ do꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉da꞉in dowabikiyo꞉, nulu usamio꞉ ho꞉n ko꞉sulo꞉ dia꞉sian kalu iliyo꞉ ha꞉la꞉ya dowabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 A꞉la꞉asulakiyo꞉ iliyo꞉ me amio꞉ hida꞉yo꞉ sunda꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n ki da꞉fe ba꞉ba꞉ agelo꞉wo꞉ 40 mita a꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉fina꞉ga꞉ da꞉fe ba꞉ba꞉ amio꞉, 30 mita a꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nio꞉ ho꞉n ko꞉su we ulo꞉ elena ha꞉na꞉ga꞉ basama꞉nigaba꞉le a꞉la꞉kele asulakiyo꞉, iliyo꞉ go꞉fo꞉ ki hida꞉yo꞉ fa꞉la꞉da꞉in, me amilo꞉ sunu alifelo꞉ a꞉no꞉ ho꞉n ko꞉suwo꞉ halale kagafo꞉melea꞉ki, seb doba꞉da꞉ a꞉na fage to꞉lo alifelo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉lefoma꞉kiyo꞉, iyo꞉ inin godemo꞉ dulugu sa꞉la꞉len.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ho꞉n ko꞉sulo꞉ dia꞉sian kalu iyo꞉ sili alifo꞉ ha꞉na꞉no꞉ asulakiyo꞉, iyo꞉ go꞉fo꞉ ki hida꞉yo꞉ nolo꞉ ko꞉lo꞉ migifa fage to꞉lolabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ba꞉ki dikidakiyo꞉, iyo꞉ ko꞉su ha꞉lu wa꞉l amilo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ fagela꞉sa꞉ga꞉, to꞉lola꞉li tiane.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Ko꞉sega Fo꞉l eyo꞉ Yulius o꞉lia꞉ da꞉la꞉di kalu o꞉lia꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉n ko꞉sulo꞉ dia꞉sian kalu i wema꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉su we ta꞉ta꞉ga꞉ nai ha꞉nalega, gilo꞉ gasilia꞉no꞉ togo꞉ aundo꞉ma doma꞉ib.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉, da꞉la꞉di kalu i a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉su ha꞉lulo꞉ fage to꞉lolab me a꞉no꞉ gede alitabiki, ho꞉n ko꞉su a꞉no꞉ sulufo꞉ tina꞉ga꞉ ha꞉lelia꞉gane.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ho꞉idabikiyo꞉ Fo꞉l eyo꞉ imo꞉wo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ maiya꞉kiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ ho꞉leno꞉ do꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉da꞉in amio꞉, kele asulo꞉wo꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ mo꞉dinafa mo꞉no꞉.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ maiya. Mo꞉nalega, halaido꞉wo꞉ aundo꞉ma dowaki soma꞉ib. Ko꞉sega gio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ nalega, gio꞉ imilig nowo꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ mada mo꞉dia꞉ib.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Fo꞉l eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ ma꞉n so꞉fa꞉ nolo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ili milifa kagafo꞉liki, Godemo꞉ mada o꞉m a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, a꞉na gululia꞉ga꞉ mo꞉no꞉.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyo꞉ tambo asulo꞉wo꞉ halaido꞉ a꞉dowakiyo꞉, ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na mo꞉no꞉.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Iyo꞉ ho꞉n ko꞉su usamilo꞉ disa꞉ agelo꞉wo꞉ 276 a꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ sen.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Iyo꞉ tambo ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ho꞉n ko꞉suwo꞉ hida꞉yabena꞉ki, da꞉si wit wo꞉fa꞉ a꞉no꞉ so꞉lu ho꞉na sandifelo꞉.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ho꞉le bidabikiyo꞉, iyo꞉ hen nowo꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉sega, heno꞉ we o꞉mo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉fanda asulo꞉. Iyo꞉ ho꞉n anib amilo꞉ dugu ane a꞉na sa꞉ felo꞉wo꞉ ba꞉da꞉ga꞉, ho꞉n ko꞉suwo꞉ a꞉namio꞉ o꞉li kagama꞉no꞉lo꞉b a꞉la꞉asulaki, iyo꞉ a꞉namida꞉ ha꞉na꞉ga꞉, sa꞉ wa꞉la kagama꞉niki a꞉la꞉sio꞉.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ iliyo꞉ go꞉fo꞉ ki hida꞉yo꞉ fa꞉la꞉da꞉indo꞉ suwo꞉ me a꞉no꞉ gegedela꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n a꞉naka ta꞉felo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n ko꞉sulo꞉ nodoma꞉no꞉lo꞉ melo꞉ me a꞉no꞉lo꞉ fagela꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ko꞉su hamana꞉kilo꞉ helebeso꞉g migi amilo꞉ deheda꞉sen a꞉no꞉ fage dehele alita꞉sa꞉ga꞉, fufaya꞉ anilia꞉ga꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, sa꞉ doba꞉da꞉ ane.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ko꞉sega so꞉lu ho꞉n uska o꞉ha꞉na꞉lena, ho꞉n ko꞉su migi ha꞉g a꞉no꞉ sa꞉ya halale gelabiki halaido꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉, tif doba꞉da꞉yo꞉ ho꞉n ma꞉feyo꞉ alan gululia꞉ yaki, ho꞉n ko꞉suwa bolabikiyo꞉, basale ane.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 A꞉la꞉gabikiyo꞉ dibolo kaluwo꞉ ho꞉no꞉ dasia꞉takiyo꞉ dalale ha꞉nabena꞉kiyo꞉, da꞉la꞉di kaluwa꞉yo꞉ iyo꞉ yasala꞉ma꞉no꞉ asulo꞉.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Ko꞉sega Yulius eyo꞉ Fo꞉l e mo꞉soma꞉ki asuwa꞉takiyo꞉, da꞉la꞉di kaluwa꞉lo꞉ yasala꞉ma꞉no꞉ asulo꞉ a꞉no꞉ ka꞉lakiyo꞉, kalu ho꞉ndo꞉ dasa꞉sen a꞉no꞉, iyo꞉ tambo ho꞉na ho꞉lufela꞉sa꞉ga꞉, dasa꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, sa꞉lo꞉wa fa꞉la꞉doma꞉ni hamana a꞉la꞉sio꞉.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu ho꞉ndo꞉ mo꞉dasa꞉sen a꞉no꞉ tambo ho꞉n ko꞉su ko꞉lo꞉ basale ha꞉na꞉siab heb a꞉no꞉ ta꞉lidota꞉ga꞉, ha꞉lilia꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉, sa꞉lo꞉wa hamana a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉do꞉ dimido꞉ a꞉na ilikiyo꞉, iyo꞉ tambo ha꞉la꞉ya fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, imilig nowo꞉ ho꞉n amio꞉ mo꞉kanda sowo꞉. Ho꞉n ko꞉suwo꞉ basale ha꞉nabiki, kaluwo꞉ tambo dasa꞉i ya꞉ga꞉ sa꞉ wa꞉la ane.|alt="Shipwrecked survivors" src="IB04218_gr.tif" size="col" copy="Farid Faadil © Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide." ref="27.44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra