Atos 22
BCO vs ACF
1 “Ko꞉go꞉do꞉ kalu o꞉lia꞉ nao i, gio꞉ dabuma. Niyo꞉ halalo꞉ mo꞉dimido꞉ a꞉la꞉liki, gimo꞉ fanda sa꞉ma꞉nigo꞉l.”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Iyo꞉ Fo꞉l elo꞉ Alam to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, iyo꞉ mada hela꞉ta꞉ga꞉ dabu.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Da꞉da꞉labiki Fo꞉l eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Yu kalu, Silisia hen amio꞉ Tasus amisa꞉n a꞉na sa꞉la꞉li ko꞉sega, ne amisa꞉n wena siliki anayo꞉. Ne Gamaliel e ha꞉ga ilikiyo꞉, nili ma꞉muwa꞉ mano꞉ nemo꞉ kefele wido꞉ ko꞉lo꞉, o꞉gdo꞉ gili Godemo꞉lo꞉ kudu ha꞉nab o꞉leaumbo꞉, niyo꞉lo꞉ Godeya꞉ man o꞉leo꞉ngo꞉ka kudu ha꞉na꞉sen.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Niyo꞉ Alana꞉ Mando꞉ kudu ha꞉nab a꞉no꞉ ka ta꞉foma꞉ki, niyo꞉ mogagakiyo꞉, tilidabu kaluwo꞉lo꞉ ka꞉isaleyo꞉lo꞉ ta꞉lia꞉sa꞉ga꞉, dibolo aya to꞉lo alifela꞉sa꞉ga꞉, nolo꞉ sana sowa꞉sen.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Niyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉senka꞉ a꞉la꞉likiyo꞉, bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kaluwo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ganisolo kalu o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ hendeleka꞉ a꞉la꞉likiyo꞉ gimo꞉wo꞉ o꞉li maloloma꞉ib. Iliyo꞉ mo꞉fo꞉so꞉ sa꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Yu kalu Damaskasdo꞉ sab i o꞉mo꞉ dimina꞉ki, nemo꞉ dimiab amio꞉, niyo꞉ tilidabu kaluka꞉isale a꞉namilo꞉ sab a꞉no꞉ Ya꞉lusalem a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉ mo꞉walilima꞉ki, a꞉na ane.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Ofo꞉ disi dowabikiyo꞉, ne Damaskaso꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉no꞉ dota꞉sen amio꞉, wigibole a꞉naka ho꞉ nowo꞉ wabeleg o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ Hebene halona a꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉so꞉lelia꞉ga꞉ tindakiyo꞉, ne ho꞉ a꞉ma꞉ hegelia꞉ga꞉ difa꞉.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 A꞉la꞉gabiki ne hena sulufo꞉ tina꞉sa꞉ga꞉, to nowo꞉ nemo꞉ sa꞉labiki dabu. ‘So꞉l, So꞉l, giyo꞉ Ne mogagakiyo꞉, waga migi kudaya?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 A꞉la꞉sa꞉labiki, niyo꞉, ‘Alan, ge o꞉ba?’ a꞉la꞉sio꞉. ‘Ne Ya꞉su, Nasala꞉t kalu. Gilo꞉ mogagila꞉yo꞉ Ne’ a꞉la꞉sio꞉.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Kalu negeledo꞉ ane a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉len tia꞉ a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉sega kalu to nemo꞉lo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ iyo꞉ mo꞉fanda dabu.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, ‘Giyo꞉ ne o꞉b dimidama꞉ki asulaya?’ Niyo꞉ a꞉la꞉dabubo꞉do꞉liki, Alana꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge dasilia꞉ga꞉, Damaskas amisa꞉n usa ti hamana. A꞉namio꞉, nanog ko꞉lo꞉ gilo꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉ noma꞉yo꞉ dinafa wala sa꞉ma꞉ib’ a꞉la꞉sio꞉.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ne ho꞉ a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ siyo꞉ bumale bido꞉ ko꞉lo꞉, mo꞉ba꞉da꞉li ha꞉na꞉no꞉ dowabiki, kalu negeledo꞉ ane a꞉ma꞉yo꞉ ne mogasilia꞉sa꞉ga꞉, Damaskas ane.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “Ne a꞉na sen amio꞉, Damaskas kalu nowo꞉ Ananaias eyo꞉ ne ba꞉ba꞉ni mio꞉. Kalu we Mo꞉sa꞉sa꞉ ele saefa꞉ a꞉no꞉ kudu ha꞉na꞉len ko꞉lo꞉, Yu kaluka꞉isale amisa꞉ndo꞉ sab a꞉ma꞉yo꞉ e wabulu sa꞉la꞉sen.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Kalu e nelo꞉wa ya꞉ga꞉ kagayakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nao So꞉l, ge siyo꞉ a꞉dinafa bo꞉ba꞉ki so꞉lo꞉l’ Wigibole a꞉naka, ni siyo꞉ falele alitabiyo꞉, niyo꞉ e ba꞉ba꞉.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ananaias eyo꞉ nemo꞉wo꞉ wa꞉ka a꞉la꞉sio꞉, ‘Nili ma꞉muwa꞉ Gode eyo꞉ ge da꞉feakiyo꞉, elo꞉ dimidama꞉no꞉ asulo꞉ aumbo꞉ asuluma꞉ki go꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Godeya꞉ ene Digalo꞉ Kalu bo꞉ba꞉ki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene to sa꞉labo꞉ dabuma꞉ki, ge a꞉na da꞉feyo꞉.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Ene towo꞉ widakiyo꞉, gilo꞉ ba꞉ba꞉ o꞉lia꞉ dabu o꞉lia꞉yo꞉ kaluka꞉isale tambomo꞉wo꞉ gi fanda walama꞉ib.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge wenamio꞉ o꞉b yasila꞉leya? Ge dasilia꞉ga꞉, ho꞉na to꞉lola꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Alan emo꞉ dulugu sa꞉lalikiyo꞉, mogago꞉ gilo꞉wo꞉ hama꞉ib.’ Ananaias eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 — ausente —
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 — ausente —
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Niyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Kalu Alan, ne Yuwa꞉ tolo꞉ wida꞉sen a nola tina꞉likiyo꞉, ge amilo꞉ tilidabu kaluka꞉isaleyo꞉ yasala꞉sa꞉ga꞉ dibolo aya to꞉lola꞉sen a꞉no꞉, kaluwo꞉ tambowo꞉ asulufo꞉lab.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Alan, gi wilo꞉ wida꞉sen Sitifen, elo꞉ sana sowo꞉ a꞉namio꞉, niyo꞉lo꞉ e o꞉li sa꞉ndab a꞉la꞉asulakiyo꞉, Sitifendo꞉ sa꞉ndab kalu a꞉ma꞉ so꞉g ho꞉go꞉fela꞉yo꞉, ni ta꞉lisen.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Alana꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge ka hamana. Niyo꞉ ge Yu kalumalo꞉ amio꞉ ko꞉na꞉ iliga꞉fa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge Ya꞉lusalemo꞉ ta꞉fo꞉ hamana.’ Alana꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Fo꞉l eyo꞉ malolabikiyo꞉, kalu kegeo꞉ iyo꞉ o꞉li da꞉da꞉len, ko꞉sega Fo꞉l eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉labikiyo꞉, iyo꞉ gadia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉yo꞉ towo꞉ halale sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu we henfelo꞉ wilo꞉ mesa꞉no꞉wo꞉ mo꞉ego꞉ ko꞉lo꞉, e sanalema.”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 — ausente —
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 — ausente —
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Iliyo꞉ Folo꞉ meya꞉ sa꞉ma꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ melabikiyo꞉, eyo꞉ da꞉la꞉dilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu anib a꞉namilo꞉ kagafo꞉len o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Gio꞉ Lom kalule a꞉no꞉ mo꞉ mo꞉walilo꞉ka, madali sa꞉ma꞉no꞉ a꞉la꞉likiyo꞉, gili ele difa꞉ a꞉ma꞉yo꞉ waga saefa꞉ da꞉laba?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Da꞉la꞉dilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, da꞉la꞉diya꞉ misa꞉ kalulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Fo꞉l elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ emo꞉wo꞉ sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Kalu we Lom kalule dowo꞉ ko꞉lo꞉ nio꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le?”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉, misa꞉ kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Fo꞉lbo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele Lom kalule dowo꞉lalega, nemo꞉ sama.”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ da꞉la꞉di misa꞉ kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Lom kalule doma꞉nikiyo꞉, moleyo꞉ mada modo꞉wa꞉ kilili.” A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉, Fo꞉l eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ko꞉sega ne Lom kaluleya꞉ sa꞉la꞉li ko꞉lo꞉ ne Lom kalule ko꞉lo꞉lo꞉l.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, da꞉la꞉di kalu iyo꞉ emo꞉lo꞉ dabu ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉likilo꞉ elen a꞉no꞉ tagilaki, a꞉ma꞉la꞉ gigili kagayo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ da꞉la꞉di misa꞉ kaluwa꞉yo꞉, Fo꞉l e Lom kalule ko꞉lo꞉ sa꞉niya꞉lo꞉ elo꞉ melo꞉ a꞉no꞉ asulakiyo꞉, e tagio꞉ dowo꞉.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Da꞉la꞉di misa꞉ kalu eyo꞉, Yu kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉ma꞉lo꞉ Fo꞉lbo꞉lo꞉ towo꞉ diga꞉li sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ o꞉ba꞉le a꞉la꞉liki kedo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ho꞉len no amio꞉ eyo꞉ Fo꞉l e fage alita꞉sa꞉ga꞉, bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu iyo꞉lo꞉, Yuwa꞉ ganisolo kaluwo꞉lo꞉ tambo kegenema꞉ki saga꞉felo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ kegeakiyo꞉ Folo꞉ tililia꞉ga꞉, usa ta꞉fo꞉.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?