Romanos 4
BCH vs ARIB
1 Tota takeo mado ngan gai Iuda tibumai Abraam? Ei eaba tanoeai aea mambe gita, be inasi edap isaoa ta iuot tutui Deo imatai?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Oangga iuot tutui Deo imatai ngan ei ele naurata, ei ga irangrang ngan iparim ngan ei mulian panua matadeai. Be irangrang ngan iparim ngan ei mulian toa Deo imatai mao.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Deo ele laulau ikeo mado? Ikeo ga bedane, “Abraam ilolo matua ngan Deo, ta ngan ipu toaine Deo irau posanga ngan ei ta iuato ei eaba tutui.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Be oangga eaba ikado naurata ta tibada olnga pan, olnga toa ibada ne taoato tenainga mao. Eine tilasu ei ngan saoa naurata ikakado.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Be oangga eaba ilolo matua ngan Deo ta iuatai mambe Deo irangrang ngan ikado ga gid panua kadonga sat ad tiuot tutui, goibe eaba toa oa ikado naurata mao, be Deo igera ele kadonga lolo matua aea lalaede mambe kadonga tutui.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Devit pade ikado posanga lalaede bedane. Ngansa ikeo ngan tingelgel ton eaba sai toa ikado naurata ngan otnga tutui Deo imatai mao, be Deo ilolo marum ngan ei ta iuato ei eaba tutui. Ikeo ga bedane,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Kemi tau ngan gid panua toa Deo isamum led kadonga sasat!
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Eaba sai toa Maron ikeo ga ipanas ei ngan ele kadonga sat mao,
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Tingelgel toa ne eine ngan gid panua toa tibada palunga kekelegid, mao ngan panua padengada? Patautene takeo ga Deo igera mambe Abraam ilolo matua ngan ei, ta Deo irau posanga ta iuato ei eaba tutui.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Be Abraam ele madonga ngan ado toaiua madongan? Deo iuato ei eaba tutui mugaeai ngan ado toa ibada palunga, mao muriai ngan? Eine ibada palunga maitne, be Deo iuato ei eaba tutui.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Abraam ibada palunga maitne, be ilolo matua ngan Deo, ta Deo iuato ei eaba tutui. Ta muriai Deo ikado ga Abraam aea palunga iman kilala ngan ele otnga tutui Deo imatai. Toa bedaoa ta gid panua tibada palunga mao, be lolod matua ngan Deo, Abraam iman gid tibud pade. Ta Deo iuato gid pade panua tututui.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Ga pade, gid panua toa tibada palunga ga tilalala ngan edap lolo matua aea mambe Abraam, eine Abraam iman gid tibud pade. Tautaunga Abraam ibada palunga maitne be ilolo matua ngan Deo. Ta ngan ipu toaine ei iman gid tibud pade.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Mugaeai Deo iposa tautaunga pan Abraam toman ngan itubtub mambe ei ga ipan tibur toa ngada ne tanoeai ga iman gid led. Be ikamado ga Deo ikado posanga tautaunga toa ne pan Abraam? Eine ngansa inasnasi apu na? Mao. Be eine ngansa ilolo matua ngan Deo, ta Deo iuato ei eaba tutui.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Gid danga toa Deo iposa tautaunga pagita ngan, eaba eta irangrang ngan ibada ngan ele kadonga ngan nasinga apu mao. Oangga bedaoa, eine kadonga lolo matua aea irangrang ngan ilua gita mao, ga Deo ele posanga tautaunga aea annga eta mao pade.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Ngansa oangga apu ienono, gid panua ga titnan apu idil edengada ta tikado ga Deo ilolo bake. Be oangga apu ienono mao, irangrang ngan kadonga ngan tnannga apu iuot mao pade.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Tota gid danga toa Deo iposa tautaunga ngan, eine tabada ngansa loloda matua ngan ei. Toa bedaoa ta inam pagita ngan Deo ele kadonga lolo marum aea. Tota taoatai tautaunga mambe ei ga iparangrang posanga toa oa pagid Abraam itubtub toa ngada oa. Eine ga iparangrang ga ila pagid panua tinasnasi apu kekelegid mao. Be ei ga iparangrang ga ila pagid panua sapadua lolod matua ngan ei lalaede mambe Abraam pade. Tota Abraam iman gita toa ngada ne tibuda.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Eine lalaede mambe posanga tibode ga idae ngan Deo ele laulau ga bedane, “Gau nakado ga eao ot gid alu busa tibud.” Deo igera Abraam mambe gita tibuda, ngansa Abraam ilolo matua ngan ei. Ei ilolo matua mambe Deo irangrang ngan ikado ga gid matemate tidae mulian ga Deo irangrang ngan iposa ngan gid danga iuot maitne mambe danga iuot tautaunga ga kus.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Tautaunga, ngan ado toaiua, imata mambe danga toa Deo iposa tautaunga pan Abraam ngan irangrang ngan iuot mao, ngansa ei ele gergeu eta mao. Be Abraam ilolo matua ngan Deo ele posanga. Toa bedaoa ta iuot gid alu busa tibud mambe Deo ele laulau iposa ngan ga bedane, “Tibutibum ga tiuot busa toa bedaoa.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Tautaunga Abraam aea rai buno ede ngan ado toaiua, ga itin imogougou mambe ele matenga imata boloma, ga Sara pade ei taine lasi, be Abraam ele kadonga lolo matua aea itap mao.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Deo iposa tautaunga pan bedaoa, be Abraam ilolo ruangada mao. Ei ilolo matua toa bedaoa ta ele kadonga lolo matua aea ipamatua ei. Ta ngan kadonga toa ne ei isoa Deo ieda.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Ta ei iuatai kemi tau mambe Deo irangrang ngan ikado lalaede mambe iposa tautaunga pan ngan.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Tota Deo imata nanan Abraam ele kadonga lolo matua aea ta “irau posanga ta iuato ei eaba tutui.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Be posanga toa ne, “Deo iuato ei eaba tutui,” eine tibode ngan Abraam kekelen mao.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Eine tibode ngan gita pade. Gita loloda matua ngan Deo toa ipei mulian Iesus ada Maron ngan ele matenga. Ta ngan ipu toaine Deo iuato gita pade panua tututui.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Deo ilongean Iesus ga imate ngan gita leda kadonga sasat, be ipei ei mulian ngan ele matenga ngansa iuangga ikado ga gita taot panua tututui.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?