Marcos 5

BCH vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Idio ta Iesus asingada ele aluagau tiuot liu isal iadag ngan tibur togid Gerasa.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Ei itnan oaga ga idio, be manmanae eaba ede inam dengaeai ga ila pan. Iriau paeamao ienono pan
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ta ikado ei ta imamado alele ngan gid denga. Panua tiuangga tiaud ei ngan sen, be tirangrang mao.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Somisomi tiaud iae ga ibage ngan sen ga ankap, be ei idada sen ga iketi ga igoro ankap pade. Tota eaba eta irangrang ngan ipakoko ei mao.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Somisomi bong ga ado ei idio imamado alele dengaeai ga bereoeai, be ingangar ga iketket itin ngan patpat.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Ei igera Iesus aluai maitne, ta ilado ga ila pan ta ikor iae.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Be ingangar matua tau ta ikeo, “Iesus, gergeu ton Deo Gadae Tau, eao ga kado mado ngan gau? Nabeta eao ngan Deo ieda, paieiei gau padam.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ei ikeo toa bedaoa ngansa Iesus ikeo pan bedane, “Iriau paeamao, eao tnan eaba toa ne ga idio!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Ta Iesus ibeta ei, “Eao edam sai?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ta gid tibeta ei matua ngan isere gid ta titnan tibur toa oa mao.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Be boloma ngan bereo toa oa, gaea ipu kapei ede tianean.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ta gid iriau papaeamao tibeta ei matua bedane, “Longean gai ta ala adudunga ngan gaea ipu ga eoa.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ta Iesus ilongo. Tota gid iriau papaeamao titnan eaba toa oa ta tila tidudunga ngan gaea ipu. Be manmanae gid gaea tiladlado ga titaptap perpereai ga tisulug liuiai. Tota gid gaea toa bunoringring rua oa tidal liuiai ga timatemate.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Be gid panua toa timariala ngan gaea oa tiaoa ga tila tipalongo gid panua tuangai ga gid panua gaot ngan tuanga. Tota gid busa tila ngan geranga saoa danga iuot.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ta tila pan Iesus ta tigera eaba toa mugaeai gid iriau papaeamao timamado pan. Be patautene eaba toa oa ilolo iluai mulian ga ipit malo kemi ta imamado. Tigera bedaoa ta timataud.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ta gid panua toa tigera saoa danga iuot oa aoad inasi pagid ngan iriau papaeamao titnan eaba toa oa madongan, ga ngan gid gaea titap perpereai.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Be gid panua tiparpar pan Iesus ngan itnan gid ta ila ngan tibur eta pade.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Idio ta Iesus iuangga idae oagaeai, be eaba toa iriau papaeamao titnan ei oa ibeta matua Iesus ngan ilalala toman ngan ei somisomi.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Be Iesus ipalua ei ta ikeo, “Eao luago ga la lem lumaeai pagid sobosobom, ta palongo gid ngan saoa danga Maron ikado ngan eao ga ilolo isat ngan go.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Idio ta eaba toa oa ilalala ga ila ngan gid tuanga Dekapolis ta ipaoasasa posanga ngan saoa danga Iesus ikado ngan ei, ta timatala kapei.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Idio ta Iesus asingada ele aluagau tidae oagaeai pade ta tiuore ga tila ngan liu isal iadag. Ei isulug ta imadmadid labiai, be panua busa tiama ga tinam pan.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Be madidnga ede ngan luma raring aea, ieda Iairus, inam igera ei ta ikor iae boloma pan.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Ei iansaban Iesus ta ibeta matua bedane, “Natug taine teta pade imate. Nam dol bagem ga idae ngan ei, ta itin iuot kemi mulian ta imamado.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Tota gisirua tila, be ipom kapei tinasi gid ta tigong ei.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Be taine ede ilalala toman ngan gid. Ei aea dibala sing palapala ikakado ei irangrang ngan aea rai sangaul ga igegea rua.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Aea ieieinga kapei ta ila pagid panua keminga ad ta iuolol gid ga irangrang ngan ele pat kus, be itin iuot kemi eta mao. Aea dibala ila paeamao ta iasal toa mugaeai aea pade.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Be mole mao, sing palapala ilaea ngan ei ta inaman aea dibala kus.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Be Iesus iuatai manmanae mambe iura idanga ede ila ngan keminga, ta ipul ei ipom lolodeai ta ibeta, “Sai isibo leg pononga?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ta ele aluagau tikeo, “Gera, panua busa tigong go. Eao kamado beta ngan sai isibo go?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Be imata kleng alele ngan gid ipom ngan geranga sai ikado toa bedaoa.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Be taine toa oa iuatai ngan kadonga toa iuot ngan ei, ta imataud ga isamimi. Ta inam ikor iae pan ta iuaoa ngan gid danga toa ngada oa.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ta Iesus ikeo pan bedane, “Taine, lem kadonga lolo matua aea ikado ga tinim iuot kemi. Lolom itarui ta la. Eao am dibala kus.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ei iposaposa maitne, be gid panua tinam madidnga toa oa ele lumaeai ga tinam ta tikeo, “Natum taine imate o. Paeaea eaba paoatainga aea ne pade mao.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Be Iesus imata ila ngan posanga toa oa mao ta ikeo pan madidnga toa oa, “Mataud mao. Lolom matua kekelen.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Iesus ipaidi gid panua padengada, be ibada Petrus ga Jems ga itar kakau Ioanes kekelegid
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 ta tila madidnga ele lumaeai. Toa eoa igera panua titangtang ga tiansaban ga arerengad kapei.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ei idudunga lumaeai ta ikeo pagid, “Ikamado ga arerengami ga atangtang toa bedaoa? Gergeu imate mao. Ei ienono.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Be gid tinging ngan ei.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ei ikisi gergeu toa oa ibage ta ikeo, “Talita kum.” (Posanga toa ne ipu bedane, “Taine kakauede, nakeo pago, dae!”)Ei ikisi gergeu ibage ta ikeo, “Talita kum.”|alt="Jesus raises dead girl" src="WA03826b.tif" size="col" ref="5.41"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Be mole mao, taine kakauede toa oa idae imadid ta ilalala. Ngansa ei aea rai sangaul ga igegea rua. Gid tigera ta timatala kapei tau.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Be ei iposa matua pagid ta ikeo ga tiposa alele ngan danga toa oa mao. Ga kus ta ikeo ga tipan taine kakauede aea annga.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra