Romanos 4

BCC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gorhá ché begwashén? Ebráhém ke jesmi hesábá may bonpirok ent, áiá ché dar gétk?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Agan Ebráhém cha wati kár o kerdá rástáwar o bémayár hesáb butén, áiá chizzé hastat ke áiay sará pahr bebandit, bale Hodáay chammán chosh naent.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pákén Ketáb ché gwashit? Ebráhémá Hodáay sará báwar kort o hamé báwar pa áiá rástáwari hesáb but.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nun kasé ke kára kant, áiay mozz dád o baksheshé hesába nabit, áiay hakk ent.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Bale á ke nékén káráni sará óst o ométa nakant, hamá Hodáay sará óst o ométa kant ke radkár o náparmánán rástáwara kant, áiay imán pa áiá rástáwari hesába bit.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Hamé paymá Dáud ham hamá mardomay bahtáwariay kessahá kárit ke Hodá áiay kár o kerdá nachárit o áiá pák o palgár hesába kant. Dáuda gwashit:
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Bahtáwar ant hamá ke áyáni násharibakshag o
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Bahtáwar ent hamá ke Hodáwand áiay gonáhá hechbar hesábá nayárit.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Záná, bahtáwari tahná pa hamáyán ent ke sonnat kanag butagant? Yá pa áyán ent ham ke sonnat kanag nabutagant? Má gwashén ke Ebráhémay imán pa áiá rástáwari hesáb but.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Chónén hál o jáwaréá chosh but? Sonnat bayagá pésar yá sonnat bayagá rand? Pakká ent ke sonnat bayagá pésar rástáwar hesáb but, randá na.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Bale sonnat bayagay nesháni áiá raset tánke áiay rástáwariay sará mohré bebit, hamá rástáwari ke sonnat bayagá pésar cha imánay ráhá hastati. Gorhá Ebráhém hamá sajjahén mardománi peta bit ke bé sonnat bayagá imána kárant o é dhawlá rástáwar o bémayár hesába bant.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Hamé paymá, Ebráhém áyáni ham peta bit ke na tahná sonnat kanag butagant, imánay ráhá ham gám janagá ant, hamá ráhá ke may pet Ebráhémá cha sonnat bayagá pésar gáma jat.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Ebráhém o áiay nasl o padréchá jahánay mirásdár bayagay wádah cha Sharyatay ráhá naraset, cha hamá rástáwariay ráhá raset ke cha imáná kayt.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Parchá ke agan Sharyatay randgir mirásdár buténant, imán béarzesh o wádah bémáná at,
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 chéá ke Sharyat kahr o gazaba kárit. Bale ódá ke Sharyat néstent, próshag ham nabit.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Paméshká, wádah cha imánay ráhá puraha bit, tánke wádahay bonyád rahmat bebit o áiay purah bayagay zamánat Ebráhémay sajjahén nasl o padréchá dayag bebit. É wádah tahná pa Sharyatay randgirána nabit, pa áyán ham bit ke Ebráhémay imáná sharikdár ant, parchá ke Ebráhém may sajjahénáni pet ent.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Anchosh ke nebisag butag: “Man tará bázén kawméay pet kortag.” Gorhá, Hodáay chammán Ebráhém may pet ent, hamá Ebráhém ke Hodáay sará báwari hastat ke Hodá mordagán zendaga kant o hamá chizz ke néstant, áyán gwánka jant o hasta kant.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Wahdé hecch omété néstat, Ebráhémá gón ométwári báwar kort ke bázén kawméay peta bán. Anchosh ke Hodáyá gón Ebráhémá gwashtagat: “Tai nasl o padréch estáráni kesásá báza bant.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Ebráhémá wati bésáhén badan cháret ke áiá kesás sad sál at, o Sárahay santhi o béchokkii ham dist, bale angat áiay imán nezór nabut.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Hodáay wádahay sará Ebráhém nábáwar nabut o shakki nakort, á wati imánay sará mohr óshtát o Hodáay satá o sanái kort.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Deljam at ke Hodáyá é wák o twán hast ke wati wádahá purah bekant.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Paméshká cha Hodáay némagá“rástáwar hesáb but”.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Pákén Ketábay é labz ke “hesáb but” tahná pa Ebráhémá nebisag nabutag,
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 pa má ham nebisag butag. Má ham cha Hodáay némagá rástáwar hesába bén, má ke Hodáay sará báwara kanén ke áiá may Hodáwandén Issá cha mordagán zendag kort.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Issá pa may náparmánián, markay dastá dayag but o pa may rástáwar bayagá, cha mordagán zendag kanag but.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra