Mateus 9
BCC vs ACF
1 Issá bójigéá swár but o mazangwarmi gwázént o wati jenday shahrá átk.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Hamé wahdá, lahtén mardomá lang o mondhén mardé ke tahtéay sará waptagat, Issáay kerrá áwort. Wahdé Issáyá áyáni imán dist, gón langá gwashti: “Oo mani chokk! Delá mazan kan, tai gonáh bakshag butant.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Bale Sharyatay lahtén zánógerá wati delá gwasht: “É mard kopr kanagá ent.”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Issáyá áyáni delay habar zánt o gwashti: “Shomá chéá wati delá badén hayála kárét?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Kojám habaray gwashag ásánter ent: ‘Tai gonáh bakshag butagant,’ yá: ‘Pád á, betarr’?
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Bale man é habar kort tánke shomá bezánét ke Ensánay Chokká é donyáyá gonáháni bakshagay wák o ehtiár hast.” Padá gón á langá gwashti: “Pád á, wati tahtá bezur o lógá beraw.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Gorhá mard pád átk o lógá shot.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Wahdé mardomán é kár dist, torsetesh o Hodáay satáesh kort ke mardománá choshén wák o ehtiári dátag.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Issá ke démterá shot, Mattá námén mardé disti ke song o máliátay kárgesá neshtagat. Gón áiá gwashti: “Byá, mani randgiriá bekan!” Mattá pád átk o áiay hamráh but.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Wahdé Issá Mattáay lógá parzónagay sará neshtagat o warák waragá at, bázén songi o máliátgir o gonahkáré ham átk o gón Issá o áiay moridán yakjáh nánesh wárt.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Wahdé Parisián dist gón Issáay moridán gwashtesh: “Chéá shomay ostád gón songi o gonahkárán waráka wárt?”
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Issáyá eshkot o gwashti: “Dráh o salámatén mardomán tabib pakár naent, nádráhán tabib pakár ent.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Bale berawét o é habaray mánáyá dar begéjét: Maná hayrát o korbánig pasond naent, mehr o rahm pasond ent. Man pahrézkáráni gwánk janagá nayátkagán, gonahkáráni gwánk janagá átkagán.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Randá, Yahyáay morid Issáay kerrá átkant o jostesh kort: “Má o Parisi róchaga bén, bale tai morid chéá róchaga nabant?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Issáyá passaw dát: “Sálónk ke neshtag, sur o árósay mehmán gamiga nabant o porsa nadárant. Bale anchén wahdé kayt ke sálónk cha áyán jetá kanaga bit, hamá wahdá róchaga bant.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Hechkas nókén goday thokkoré nazurit o kwahnén pashká paccha najant, chéá ke nókén goday pacch nazza kayt o kwahnén pashká gantera derrit.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 Hamé dhawlá, kwahnén mashkáni tahá nókén sharáb mána nakanant, agan chosh bekanant mashka derant o sharába rechant o mashk ham barbáda bant. Nókén sharábá nókén mashkán mána kanant ke sharáb o mashk, har doén bemánant.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Issá angat gón áyán habará at ke kanisahay masteré átk o Issáay pádán kapt o gwashti: “Mani jenekk hamé annun mortag, bale byá wati dastá áiay sará per mosh, á padá zendaga bit.”
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Issá pád átk o gón wati moridán áiay hamráh but.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 Hamódá janéné hastat ke dwázdah sál at áiay hón pach at. Á cha poshti némagá átk o Issáay kabáhay lambi dast jat.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 Wati delá gwashagá at: “Agan Issáay kabáhá ham dast per bekanán, dráha bán.”
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Issáyá chakk tarrént o janéni dist. Gwashti: “Oo mani jenekk! Delá mazan kan, tai imáná tará dráh kort.” Hamá damáná janén dráh but.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Wahdé Issá kanisahay masteray lógá raset, disti ke nal janók nal janag o mótk áragá ant o rombé mardom gréwag o záriá ent.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 Gwashti: “Dar áét, jenekk namortag, wáb ent.” Áyán Issáay sará kandet.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Mardomesh cha lógá dar kortant, Issá tahá shot, jenekkay dasti gept o jenekk pád átk.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 É hál sajjahén damagá sheng o tálán but.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Wahdé Issá cha ódá ráh gept, ráhá do kór gwánk janán áiay randá kapt o gwashtesh: “Oo Dáud bádsháhay chokk! May sará rahm kan.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Issá lógéá shot o doén kór áiay kerrá átkant. Issáyá gón áyán gwasht: “Shomárá báwar ent ke man é kárá korta kanán?” Áyán jwáb dát: “Haw, oo Hodáwand!”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Gorhá Issáyá wati dast áyáni chammáni sará per mosht o gwashti: “Hamá dhawlá ke shomá báwar kortag, gón shomá hamá dhawlá bit.”
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 O áyáni chamm rozhná butant. Issáyá kaddhan kort o gwashtant ke gón hechkasá é bárawá habar makanét.
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Bale á shotant o Issáay námesh sajjahén damagá sheng o tálán kort.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Wahdé á rawagá atant, gongé ke jenné per ati, Issáay kerrá áwortesh.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Anchosh ke Issáyá jenn kasshet, gong habar kanagá lagget. Sajjahén mardom hayrán butant o gwashtesh: “Choshén kár Esráilá hechbar nabutag.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Bale Parisián gwasht: “É gón jennáni sardáray sarókiá jennána kasshit.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Issá sajjahén shahr o métagána shot o kanisaháni tahá mardomi tálima dátant, Hodáay bádsháhiay mestágay jária jat o mardománi har paymén nájórhi o nádráhii dráha kortant.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Issáyá ke mardománi mocchi distant, áyáni sará bazzagi but, chéá ke á béshepánkén pasáni dhawlá paréshán o béwas atant.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Gorhá gón wati moridán gwashti: “Keshár báz ent o ronók kamm ant.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Paméshká gón kesháray wáhondá dazbandi bekanét ke pa wati keshárá ronók dém bedant.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?