Mateus 27

BCC vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sabáhá máhallah, sajjahén mazanén dini péshwá o kawmay kamáshán shawr yakk kort ke Issáyá koshén.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Issáesh bast, kasshán kort o Rumi wáli Pilátusay dastá dát.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 Wahdé Issáay geráénók Yahudáyá dist ke pa Issáyá markay sezáesh bast, pashómán but o sién nograhén korshi bort o mazanén dini péshwá o kawmay kamásháná per tarréntant.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 Gwashti: “Mayárig án ke man bégonáhén mardomé dróhet.” Bale áyán passaw dát: “Márá che kár ent? Taw bezán o tai kár.”
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Gorhá Yahudáyá hamá zarr mazanén parasteshgáhá chagal dátant o shot o watá dratk o koshti.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Mazanén dini péshwáyán zarr zortant o gwashtesh: “É palitén zarr ant, parasteshgáhay hazánagá esháni ér kanag rawá naent.”
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Paméshká shawr o saláhá rand, cha á zarrán kuzagaray dhagáresh bahá zort ke pa darámadán kabrestáné bekananti.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Tán róche maróchi á dhagáray nám “hónay dhagár” ent.
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 É paymá Eremyá nabiay kortagén é habar rást o sarjam but: Man sién nograhén korsh zortant. Bani Esráilay chokkán á marday kimat haminchok bastagat.
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 Man cha é zarrán kuzagaray dhagár bahá zort, anchosh ke Hodáwandá maná parmán dátagat.
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Nun Issá wáliay démá óshtárénag but o wáliá cha áiá jost kort: “Taw Yahudiáni bádsháh ay?” Issáyá passaw dát: “Taw wat gwashagá ay.”
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Mazanén dini péshwá o kawmay kamásh Issáyá bohtám janagá atant, bale áiá hecch passaw nadát.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Pilátusá gwasht: “Taw naeshkonagá ay ke é mardom tai helápá chinchok sháhedi dayagá ant?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Bale Issáyá áyáni yakk bohtáméay passaw ham nadát o wáli sakk hayrán but.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Wáliá har sál aiday wahdá, cha Yahudi bandigán yakké, hamá ke mardomán lóthetagat, ázáta kort.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Á wahdá yakk bandigé zendáná at ke námi Issá Barabbás at o pa wati badén kárán námkapt at.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Wahdé mardom mocch butant, Pilátusá cha áyán jost kort: “Shomá ché gwashét, man kayá ázát bekanán, Issá Barabbásá yá é Issáyá ke Masih ham gwashanti?”
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Pilátusá zánt ke áyán Issá Masih pa hasadd mani dastá dátag, paméshká é josti kort.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Wahdé Pilátus hakdiwáná neshtagat, áiay janá é kolaw ráh dát: “Gón é bégonáh o nékén mardá hecch makan, chéá ke man dóshi eshiay bárawá wábé distag o hamá ent paréshán án.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Bale mazanén dini péshwá o kawmay kamáshán mocch butagén mardom mannéntant ke Barabbásay ázáti o Issáay marká belóthét.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 Wáliá jost kort: “Ché lóthét, cha é doénán kojámiá pa shomá ázát bekanán?” Áyán gwasht: “Barabbásá.”
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Pilátusá cha áyán jost kort: “Gorhá gón Issáyá ke Masih ham gwashanti, ché bekanán?” Áyán pa hamtawári gwasht: “Salibi kassh!”
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 Pilátusá jost kort: “Chéá bárén? Mayári ché ent?” Bale áyán géshter kukkár kort o gwashtesh: “Salibi kassh!”
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 Wahdé Pilátusá dist ke hecch káré korta nakant o mardom shóresh kanagá ant, gorhá áiá áp zort, mocchiay démá wati dast shoshtant o gwashti: “Man cha é marday hóná bémayár án, shomá bezánét o shomay kár.”
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 Sajjahén mardomán gwasht: “Eshiay hón mayg o may chokkáni gardená ent.”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Gorhá Pilátusá pa áyánigi Barabbás ázát kort o Issá shallák o hayzarán janáént o dáti ke salib kasshag bebit.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Wáliay sepáhigán Issá wáliay kalátá bort o sajjahén lashkaresh áiay chapp o chágerdá mocch kort.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 Áyán Issáay gwaray god kasshetant o sohrchakén kabáhé gwará dát,
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 cha dhangar o konthagán tájé addhesh kort o áiay sará dát, latthé rástén dastá dátesh o pa kalág o rishkand áiay démá kóndhán kaptant o gwashtesh: “Salám o drót, oo Yahudiáni bádsháh!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 Áiay sará tokkesh jat o hamá latthesh zort o áiay sará jat.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Wahdé kalág bandagesh halás kort, gwaray kabáhesh kasshet o áiay jenday godesh padá gwará dátant. Randá dém pa salib kasshagá bortesh.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Wahdé rawagá laggetant, Shamun námén mardé distesh ke Keriniay shahray mardomé at. Sepáhigán á pa bigár gept ke Issáay salibá baddhá bekant.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 Wahdé “Joljotá” bezán hamá “Kámpól” námén jágahá rasetant
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 ódá Issáesh zahrag mán kortagén sharáb dát, bale áiá chashagá rand nawártant.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Salib kasshagá rand, pa láthari o korakasshi áiay pocch o póshákesh watmánwatá bahr kortant.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Randá hamódá neshtant o áiay negahpániesh kort.
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 Issáay sarborá, mayárnámagé dratkesh ke áiay sará nebeshtagat: “É Issá ent, Yahudiáni bádsháh.”
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Issáay hamráhiá do dhongesh ham salib kasshet, yakké rástén o domi chappén kashá.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Hamá mardom ke cha ódá gwazagá atant, áiárá dozmánesh dát o wati saresh chandhéntant.
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 Gwashtesh: “Taw ke gwashtag ke man mazanén parasteshgáhá karóján o say róchay tahá padá bandáni, nun wati jendá rakkén. Agan taw Hodáay Chokk ay, cha salibá ér á.”
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Hamé dhawlá mazanén dini péshwá o Sharyatay zánóger o kawmay kamásh ham áiá kalág bandagá atant. Gwashagá atant:
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 “Á dega mardomi rakkéntant, bale watá rakkénta nakant. É wa Esráilay bádsháh ent, agan nun cha salibá ér bekapit, má áiay sará báwara kanén.
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Hodáay sará óst o ométi bastag. Agan Hodá áiá rakkénaga lóthit, nun berakkéniti, chéá ke gwashtagati: ‘Man Hodáay Chokk án.’”
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Hamé paymá Issáay hamráhiá salib kasshetagén dhong ham áiá bad o rad gwashagá atant.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 Némróchá beger tán bégáhay sayá, sajjahén molká taháriá mán shánt.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 Bégáhay sáhat sayá, Issáyá kukkár kort: “Eli, Eli, lemá sabaktani?” Bezán: Oo mani Hodá, oo mani Hodá! Taw chéá maná yalah dát?
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Wahdé ódá óshtátagén lahtén mardomá eshkot, gwashtesh: “Elyásá tawár kanagá ent.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 Cha áyán yakké tacháná shot, espanjé zorti o tropshén sharábá missénti, dáréay sará bast o pa chussagá Issáay némagá shahárti.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Bale é dega mardomán gwasht: “Sabr kan, chárén bárén Elyás eshiay rakkénagá kayt yá na?”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 Issáyá domi bará peryáté jat o sáhi dát.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 Hamá wahdá mazanén parasteshgáhay pardah sará beger tán boná dert o do ném but, zemin larzet o kóh tal geptant,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 kabráni dap pach but o bázén pák o pahrézkárén mardomé ke mortagat, padá zendag but.
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Issáay zendag bayag o jáh janagá rand, á cha wati kabrán dar átkant, Pákén Shahrá, bezán Urshalimá shotant o bázénéá distant.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Hamá pawji apsar o áiay hamráhén sepáhig ke Issáay páneg atant, wahdé zeminchandh o é dega chizzesh distant, deltrakk butant o gwashtesh: “Béshakk é mard Hodáay Chokk at.”
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Bázén janéné ke cha Jalilá Issáay hamráh at o áiay hayáldáriesh kortagat, dur óshtátag o cháragá atant.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Esháni tahá yakké Maryam Magdalini at, yakké Ákub o Issopay mát Maryam at o yakké Zebdiay chokkáni mát at.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Shap ke but, Arimátiáay shahray Issop námén sér o hazgárén mardé átk ke Issáay moridé at.
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 Pilátusay kerrá shot o Issáay jónay baragay ejázati lóthet. Pilátusá parmán dát ke jóná áiá bedayét.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Issopá jón zort o sapáén lilomén godéá patát o
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 hamá nókén kabray tahá ér kort ke kóhéay tahá pa wat jatagati. Mazanén dhóké léthi dát o kabray dapá dáti o shot.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Maryam Magdalini o á dega Maryam hamódá neshtagatant o démesh gón kabrá at.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Domi róchá, bezán Shambehá, mazanén dini péshwá o Parisi yakjáh but o Pilátusay kerrá shotant.
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 Gwashtesh: “Wájah! Márá yát ent ke é drógbandá wati zendá gwashtagat ke say róchá rand man padá zendaga bán o jáha janán.
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Paméshká parmán beday ke tán say róchá kabray sará negahpáni kanag bebit, chó mabit ke áiay morid byáyant o jóná bedozzant o gón mardomán begwashant ke á cha mordagán padá zendag butag o é goddhi repk o honar cha pésarigéná ganter bebit.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Pilátusá darráént: “Lahtén sepáhig bezurét, berawét o hamá paymá ke gón shomá buta kant, kabray negahpániá bekanét.”
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 Gorhá shotant o kabray dapay mazanén dhókesh mohr jat o mómband kort o sepáhigesh páneg kortant.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra