Mateus 18
BCC vs ARIB
1 Hamá wahdá morid Issáay kerrá átkant o jostesh kort: “Ásmáni bádsháhiá cha sajjahénán masterén mardom kay ent?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Issáyá kasánén chokké tawár kort, áyáni nyámá óshtárént o
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 gwashti: “Shomárá rásténa gwashán, agan shomá watá cha tahá badal makanét o kasánén chokkáni paymá mabét, hechbar ásmáni bádsháhiá pád ér korta nakanét.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Paméshká harkas ke watá é chokkay dhawlá béshán o békebr bekant, ásmáni bádsháhiá hamá cha sajjahénán mastera bit.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Harkas ke mani námá é dhawlén kasánén chokké wasshátka kant o sharapa dant, maná sharapa dant.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 É gwandhó ke mani sará báwara kanant, harkas ke cha eshán yakkéá ham dém pa gonáhá bebárt, sharter hamesh ent ke jenteri táé gomráh kanókay gotthá bebandant o daryáay johlánkián chagali bedayant.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Bazhn o apsóz pa é donyáyá ke gomráhiáni sawabsáz ent. Gomráh kanóken chizz mardomay zendá allamá káyant, bale bazhn o apsóz pa hamáiá ke gomráhiay sawabsáza bit.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Agan tai dast yá pád tará dém pa gonáhá bebárt, áiá borr o dawr day, chéá ke gón doén dast o pádán dózahay dáemi ásá kapagay badalá, pa taw sharter ent ke lang o mondh bebay o abadmánén zenday wáhond bebay.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 O agan tai chamm tará dém pa gonáhá bebárt, áiá dar kan o dawr day, chéá ke gón doén chammán dózahay ásá kapagay badalá, pa taw sharter ent ke gón yakk chamméá abadmánén zenday wáhond bebay.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 Habardár! Cha é gwandhóán yakkéá ham kamarzesh mazánét o jahl majanét. Man shomárá gwashán ke ásmáná esháni préshtag modám mani ásmáni Petay bárgáhá óshtók ant o Petay démá gendant.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Ensánay Chokk pa gárénáni rakkénagá átkag.
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 Shomá ché gwashét? Agan kaséá sad mésh hast o cha áyán yakké gár bebit, gorhá nawad o nohén méshán kóhá yalaha nakant o gárén méshay shóházá narawt?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Shomárá rásténa gwashán, agan eshiá dar begéjit, cha á nawad o nohén méshán ke gár nabutagant, pa eshiá géshter gala bit.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Hamé paymá, shomay ásmáni Pet razá nabit ke cha é gwandóán yakké ham gár bebit.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 Agan tai brát gón taw badié bekant, beraw o do pa doá sarpadi kan, agan tai habari gósh dásht, gorhá bezán tará wati brát dobar rasetag.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Bale agan tai habari gósh nadásht, gorhá yakk o do kas hamráh bekan, tánke har habaray rásti, gón do yá say mardomay sháhediá sábet kanag bebit.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Agan áyáni habari gósh nadásht, gorhá kelisáyá hál beday. Agan kelisáay habari ham gósh nadásht, gorhá áiá nábáwaré hesáb kan.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Shomárá rásténa gwashán, harché ke shomá zeminay sará makana kanét, ásmáná ham makan kanaga bit o harché ke shomá zeminay sará rawá kanét, ásmáná ham rawá kanaga bit.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 Man shomárá é gappá ham gwashán, agan zeminay sará cha shomá do kas ham pa hamdeli o tepáki chizzé belóthit, cha mani ásmáni Petay némagá áyána rasit.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Chéá ke har jáh do yá say kas ham mani námay sará hór bebit, man gón áyán góna bán.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Hamé wahdá Petros Issáay kerrá átk o josti kort: “Oo Hodáwand! Agan mani brát gón man badi bekant, gorhá tán chont randá man áiá pahell bekanán? Tán hapt randá?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Issáyá passaw dát: “Man tará gwashán, hapt randá na. Haptád o hapt randá bebakshi.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Ásmáni bádsháhi hamá bádsháhay dhawlá ent ke cha wati golámán hesáb geragi lóthet.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Wahdé hesáb geragá lagget, yakk mardé áiay démá áwortesh ke lakkáni lakk dinárá wámdár at,
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 bale áiá wám dát nakortant. Paméshká wájahá hokm dát ke áiay jend o jan o chokk o dega harché ke áiá hast, bahá kanag bebant o wám adá kanag bebant.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Golám áiay pádán kapt o mennat o zárii kort o gwashti: ‘Maná móh beday, tai sajjahén wámána dayán.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Wájahá golámay sará bazzag but, cha á wámán sar gwast o áiay jendi ham ázát kort.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 Bale wahdé á golám dhanná dar átk, wati hamkárén golámi dist ke sad dinárá áiay wámdár at, dasti gotthá sakk dátant o gwashti: ‘Mani wámán beday.’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Wámdárén hamkár áiay pádán kapt o mennat o zárii kort o gwashti: ‘Maná móh beday, tai wámána dayán.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Bale áiá namannet o zendáná bandi kanáént ke tánke wámána nadant, yalah dayag mabit.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 É dega golám ke sahig butant, sakk delranj butant o sajjahén hál o habaresh pa wati wájahá sar kortant.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Gorhá wájahá á golám lótháént o gwashti: ‘Oo radkárén golám! Man tai wám tará paméshká bakshetant ke taw gón man báz mennat o zári kort.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Anchosh ke maná tai sará bazzag but, tará ham báyad ent wati hamkárén golámay sará bazzag butén.’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Wájah zahr gept o á golámi band kanáént ke tánke sarjamén wámána nadant, ázár dayag bebit.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Nun agan shomá wati brátá pa del mabakshét, mani ásmáni Pet ham gón shomá hamé dhawlá kant.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?