Mateus 12
BCC vs ARC
1 Yakk randé Shabbatay róchá Issá cha gandomay keshárán gwazagá at. Áiay morid gozhnag atant o kesháray hóshagán sendag o waragá laggetant.
1 Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Parisián ke dist gón Issáyá gwashtesh: “Bechár! Tai morid anchén kára kanant ke Shabbatay róchá rawá naent.”
2 E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Gwashti: “Záná, shomá nawántag, wahdé Dáud o áiay hamráh gozhnag butant, Dáudá ché kort?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele
4 Hodáay Pákén Lógá shot o pákwandhén nagani wártant ke áyáni warag na pa áiá rawá at o na pa áiay hamráhán, tahná pa dini péshwáyán rawá at.
4 Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele
5 Yá shomá Sharyatá é nawántag ke mazanén parasteshgáhay tahá, dini péshwá Shabbatay béhormatiá kanant bale angat bémayár hesába bant?
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?
6 Man shomárá gwashán ke edá cha mazanén parasteshgáhá ham masteréné hastent.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Agan shomá é habaray máná bezántén: Maná hayrát o korbánig pasond naent, mehr o rahm pasond ent, gorhá shomá á mardom mayárig nakortagatant ke bémayár ant.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Chéá ke Ensánay Chokk Shabbatay róchay málek ent.”
8 Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.
9 Issá cha ódá dar átk o kanisahá shot.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Ódá mardé hastat ke dasti hoshk o mondh at. Lahténá pa bohtám janagay nimóná cha Issáyá jost kort: “Shabbatay róchá kaséay dráh kanag rawá ent yá na?”
10 E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Gón áyán gwashti: “Agan cha shomá kaséá yakk méshé hast o mésh Shabbatay róchá kandhéá bekapit, gorhá nagipt o daria nakant?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?
12 Ensánay arzesh cha méshá sakk báz géshter ent. Paméshká Shabbatay róchá néki kanag rawá ent.”
12 Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Nun gón á mardá gwashti: “Dastá shahár day.” Áiá dast shahár dát o domi dastay dhawlá wassh o dráh but.
13 Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Bale Parisi dar átkant o pa Issáay kóshárénagá shawr o saláhesh kort.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Wahdé Issáyá áyáni delay é habar zánt, cha ódá dar kapt. Mazanén rombé áiay hamráh but o áiá sajjahén nádráh dráh kortant.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.
16 Kaddhan kort o gwashtanti: “Gón kassá magwashét ke man kay án.”
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 É dhawlá Eshayá nabiay kortagén é habar rást o sarjam but:
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 É mani hezmatkár ent ke man gechén kortag,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.
19 Na arh o korha kant o na ják o kukkár o
19 Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 na ke némproshtagén kalam o káshé próshit o
20 não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.
21 Darkawm eshiay námay sará ósto ométa bandant.
21 E, no seu nome, os gentios esperarão.
22 Nun mardomán kór o gongén mardomé ke jenné per ati Issáay gwará áwort. Issáyá dráh kort o á habar kanag o gendagá lagget.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Sajjahén mardom pa hayráni gwashagá laggetant: “Chó bit ke é Dáud bádsháhay chokk ent?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Bale wahdé Parisián é habar eshkot, gwashtesh: “É gón jennáni sardár Belzabulay zórá jennána kasshit.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Issáyá áyáni é hayál zánt o gón áyán gwashti: “Har molkéá ke nátepáki bebit, á molk wayrána bit o har shahré yá lógéá ke nátepáki bebit, á barjáha namánit.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Agan Shaytán wat, watá bekasshit, bezán gón wat nátepák ent. Gorhá áiay bádsháhi chón barjáha mánit?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Agan man gón Belzabulay zórá jennán bekasshán, gorhá shomay morid gón kai zórá jennána kasshant? É paymá, shomay moridáni jend shomay kázia bant.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Bale agan man gón Hodáay Ruhay zórá jennána kasshán, bezánét ke Hodáay bádsháhi shomay nyámá rasetag.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.
29 Yá chón buta kant ke kasé zóráwarén mardoméay lógá bepoterit o áiay mál o azbábán bebárt, agan á zóráwarén mardomá pésará magipt o mabandit? Randá áiay lógá pol o pánch korta kant.
29 Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?
30 Harkas ke mani hamráh naent, á mani heláp ent. Harkas ke mocch o yakjáh kanagá gón man gón naent, á sheng o shánga kant.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Paméshká shomárá gwashán ke mardománi har gonáh o kopr bakshaga bit, bale Pákén Ruhay bárawá kopr kanag bakshaga nabit.
31 Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Harkas ke Ensánay Chokkay helápá habaré bekant, pahell kanaga bit, bale harkas ke Pákén Ruhay helápá habaré bekant, na é donyáyá pahell kanaga bit o na áyókén donyáyá.
32 E, se qualquer disser
33 Agan sharrén bar o samara lóthét, báyad ent drachk sharréné bebit, harábén drachk harábén bar o samara dant. Har drachk cha bará zánaga bit.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Oo syahmárzádagán! Shomá ke wat sell o haráb ét, chón sharrén habar korta kanét? Chéá ke harché ke delá bit, cha dapá hamá dara kayt.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas
35 Sharrén mardom cha sharrén ganj o hazánagá sharrén chizz dara kant o sellén mardom cha sellén hazánagá, sellén chizz dara kant.
35 O homem bom tira boas
36 Shomárá gwashán ke jost o porsay róchá mardomán wati har mopt o náhudagén habaray hesáb dayagi ent.
36 Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.
37 Chéá ke tai habar ant ke tará bémayára kanant o tai habar ant ke tará mayárbára kanant.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.
38 Gorhá lahtén Parisi o Sharyatay zánógerá gón áiá gwasht: “Oo ostád! Má cha taw neshánié gendaga lóthén.”
38 Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Badkár o zenahkárén nasl o padréch neshánia lóthit, bale Yunos nabiay neshániá abéd, dega hecch neshánié áyán dayaga nabit.
39 Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede
40 Anchosh ke Yunos tán say shap o say róchá thuhén máhigay lápá at, hamé paymá Ensánay Chokk tán say shap o say róchá zeminay lápá bit.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Jost o porsay róchá, Naynawáay mardom gón é zamánagay mardomán hórigá páda káyant o eshán mayáriga kanant, chéá ke Naynawáay mardomán Yunosay járay sará tawbah kort. Bale nun cha Yunosá masteréné edá átkag.
41 Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que
42 Jost o porsay róchá, Sabáay shahbánok gón é zamánagay mardomán hórigá páda kayt o eshán mayáriga kant, chéá ke Sabáay shahbánok cha donyáay á dastá átk ke Solaymán bádsháhay dánáiá begendit. Bale nun cha Solaymáná masteréné edá átkag.
42 A Rainha do Sul se levantará no
43 Wahdé jenné cha mardoméay jáná dara kayt, gorhá gyábáná rawt ke pa wati árámi o ásudagiá jáhé shóház bekant, bale áiá choshén jáha narasit.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Gorhá gwashit: ‘Cha hamá lógá ke dar átkagán, padá hamódá rawán.’ Wahdé pera tarrit o gendit ke á lóg hórk o hálig ent, roptag o sapá ent,
44 Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-
45 gorhá rawt o cha wat ganterén dega hapt jenn wati hamráha kant o kayt. Á poterant o hamódá hankéna kanant. É dhawlá á mardomay ásar o ákebat cha pésarigén hálatá ham gantera bit. É badkárén naslay hál ham anchosha bit.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos
46 Issá angat gón mardomán habará at ke áiay mát o brát átkant o dhanná óshtátant. Áyán lóthet ke gón Issáyá habar bekanant.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Gorhá yakkéá Issá hál dát ke tai mát o brát dhanná óshtátagant o gón taw habar kanaga lóthant.
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Issáyá passaw dát: “Mani mát kay ent o mani brát kay ant?”
48 Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Padá wati moridáni némagá dasti shahár dát o gwashti: “Esh ant mani mát o brát.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Harkas ke mani ásmáni Petay wáhag o razáay sará amala kant, mani mát o gohár o brát hamá ent.”
50 porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?