Lucas 7

BCC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wahdé Issáyá gón mardomán wati habar halás kortant, Kaparnáhumá shot.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ódá, yakk pawji apsaréá hezmatkáré hastat ke apsará áiay báz kadra kort. Á hezmatkár nádráh at o markig at.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Wahdé apsar Issáay bárawá sahig but, áiá Yahudiáni lahtén kamásh Issáay kerrá ráh dát tánke cha áiá dazbandi bekanant ke byayt o áiay hezmatkárá dráh bekant.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kamásh Issáay kerrá átkant, sakk báz mennatesh kort o gwashtesh: “É pawji apsara karzit ke taw pa áiá é kárá bekanay.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Chéá ke may kawmá dósta dárit o may kanisah hameshiá bastag.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Issá áyáni hamráh but o shot. Wahdé lógay nazzikká rasetant, pawji apsará wati lahtén dóst kásed kort o pa Issáyá kolawi rawán dát: “Oo Hodáwand! Watá zahmatwár makan. Mana nakarzán ke taw mani lógá byáay o
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 mani delá man é láhek ham naán ke tai kerrá byáyán. Taw tahná hokm bekan, mani hezmatkár dráha bit.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Chéá ke man ham wati masteráni ehtiáray chérá án o mani dastay chérá ham sepáhig hast. Agan kaséá hokm begwashán ‘beraw,’ á rawt o agan kaséá begwashán ‘byá,’ á kayt. Agan wati hezmatkárá begwashán ‘pelán kárá bekan,’ á kanti.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Wahdé Issáyá é habar eshkot, hayrán but, démi gón hamá mocchiá kort ke áiay randá gón at o gwashti: “Shomárá gwashán, man choshén mohrén imán Esráiliáni tahá ham nadistag.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Wahdé pawji apsaray kásed per tarret o lógá átkant, distesh ke hezmatkár wassh o dráh ent.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Dér nagwast ke Issá gón wati morid o dega bázén mardománi hamráhiá, Náin námén shahréá shot.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Wahdé shahray darwázagay nazzikká raset, disti ke mardom yakk mordagé cha shahrá dhann baragá ant ke wati janózámén mátay yakkén chokk at. Shahray bázén mardomé janózámay hamráh.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Wahdé Hodáwandén Issáyá á janózám dist, áiay sará sakk bazzagi but o gwashti: “Magréw.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nazzik átk o janázahi dast per kort, mordagay kópag dayók óshtátant. Issáyá mordag gwánk jat: “Oo warná! Man tará gwashán, pád á.”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Mordag pád átk o nesht o habará lagget. Issáyá á warná mátárá dát.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Sajjahénáni delá torsé nesht o Hodáyá sepat o saná kanáná gwashtesh: “May kerrá yakk mazanén nabié átkag” o “Hodá wati kawmay komakk kanagá átkag.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Issáay hál sajjahén Yahudiah o kerr o gwaray damagán sheng but.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Pákshódi dayókén Yahyáay moridán Yahyá cha Issáay é sajjahén kárán sahig kort. Gorhá Yahyáyá cha wati moridán do kas lótháént o
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 pa jost kanagá Hodáwandén Issáay kerrá dém dátant ke bárén taw hamá ay ke áyagi at, yá má degaréay ométá benendén?
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Á doén Issáay kerrá átkant o gwashtesh: “Márá pákshódi dayókén Yahyáyá pa é habaray jostá ráh dátag ke bárén taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Hamá wahdá Issá bázén nájórh o nádráhé dráh kanagá at, jenniáni jennán kasshagá at o bázén kóréay chammán rozhná kanagá at.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Issáyá passaw dátant: “Harché ke shomá distag o eshkotag, berawét Yahyáyá sahig kanét ke kór gendagá ant, lang tarragá ant, garray nádráh dráh bayagá ant, karr eshkonagá ant, mordag zendag bayagá ant o garibán wasshén mestág sar bayagá ent.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Bahtáwar hamá ent ke mani sawabá thagal mawárt.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Wahdé Yahyáay kásed dar kapt o shotant, Issá gón mardomán Yahyáay bárawá gapp o trán kanagá lagget: “Shomá chónén chizzéay cháragá gyábáná shotét? Kalam o káshéay cháragá ke gón gwátay kasshagá é dém o á déma bit?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Agan na, gorhá chónén chizzéay cháragá shotét? Anchén mardéay cháragá shotét ke narm o názorkén pósháki gwará at? Á mardom ke brahdárén póshák gwará kanant o hastómandáni dhawlá zenda gwázénant, kalátán neshtagant.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Gorhá ódá shomá chónén chizzéay cháragá shotét? Paygambaréay cháragá? Haw, shomárá gwashán anchénéay cháragá ke cha paygambarán ham master ent.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Á hamá ent ke áiay bárawá nebeshtah kanag butag: Bechár, man wati kásedá cha taw pésar ráha dayán ke tai ráhá tachk o hamwára kant.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Man shomárá gwashán ke hecch mátá choshén chokk nayáwortag ke cha pákshódi dayókén Yahyáyá master bebit. Bale Hodáay bádsháhiá, hamá ke cha sajjahénán kaster ent, á cha Yahyáyá ham master ent.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Wahdé Yahyáyá Hodáay paygám áwort, bázén mardoméá ke áyáni tahá songi o máliátgir ham gón atant Yahyáay dastá pákshódi kort o é paymá mannet ke Hodá barhakk ent.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Bale Parisi o Sharyatay kázián Yahyáay dastá pákshódi nagept o Hodáay erádahesh pa wat nazort.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 “Pa é zamánagay mardomán kai meslálá bedayán? Á kai paymá ant?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Á, hamá chokkáni paymá ant ke bázárá neshtagant o yakdomiá gwashagá ant:
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Pákshódi dayókén Yahyá átkág, na náni wárt o na sharábi nóshet o shomá gwashét: ‘Jenné per enti,’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 bale Ensánay Chokk átkag, wárt o nóshit o shomá gwashét: ‘Lápi o sharábié, máliátgir o gonahkáráni sangat ent.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Bale dánáiay rástiá hamá záhera kanant ke áiay randgir o mannóger ant.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Cha Parisián yakkéá gón Issáyá gwasht ke taw náná gón man ay. Issá áiay lógá shot o pa waragá parzónagay sará nesht.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Á shahrá gonahkárén janéné hastat. Wahdé á sahig but ke Issá é Parisiay mehmán ent, albástaray atrdánéay atri zortant o átk.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Issáay poshtá, áiay pádáni nazzikká gréwáná óshtát. Gón wati arsán Issáay pádi tarr kortant, gón wati mudán hoshki kortant o chokketant o atri per moshtant.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Wahdé á Parisiá ke Issá mehmán kortagat é dist, wati delá gwashti: “Agan é mard paygambaré butén, allamá zántagati é janén ke áiá dast per kanagá ent, kay ent o chónén gonahkáré.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Issáyá gwasht: “Oo Shamun! Maná gón taw yakk habaré hast.” Áiá gwasht: “Ji ostád, begwash!”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Issáyá gwasht: “Mardéá do wámdár hastat, yakké panch sad dinár o domi panjáh dinárá wámdár at,
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 bale á doénán pa wámáni dayagá hecch néstat, paméshká wám dayóká áyáni wám bakshetant. Nun cha á doénán kojámiá wám dayók géshter dósta bit?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Shamuná passaw dát: “Mani hayálá, hamá ke áiay wám géshter atant.” Issáyá passaw dát: “Taw sharr gwasht.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Gorhá Issáyá janénay némagá chakk tarrént o gón Shamuná gwashti: “É janéná genday? Man tai lógá átkán, taw maná pádáni shódagá trampé áp nadát, bale é janéná mani pád gón wati arsán tarr kort o gón mudán hoshk kortant.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Taw maná nachokket, bale é janén cha mani rasagá tán é wahdi yappaymá mani pádán chokkagá ent.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Taw mani sará rógen per namosht, bale áiá mani pádán atr per mosht.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Paméshká tará gwashán ke é janénay bázén dóstiay sawab esh ent ke eshiay bázén gonáhé bakshag but, bale á ke dóstii kamter ent, hamá ent ke bakshetagén gonáhi kamter ant.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Gorhá gón janéná gwashti: “Tai gonáh bakshag butant.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Bale é dega mehmán gón yakdegará gwashagá laggetant: “É kay ent ke mardománi gonáhán ham bakshit?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nun Issáyá gón á janéná gwasht: “Tai imáná tará rakként, pa wasshi o salámati beraw.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra