Gênesis 30

BCC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wahdé Ráhilá dist ke man pa Ákubá hecch chokk nayáwortag, wati goháray sará hasaddig but. Gorhá gón Ákubá gwashti: “Maná chokk o awlád beday, agan na mana merán.”
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 Ákub áiay sará zahr gept o gwashti: “Záná man Hodá án ke tai démon dáshtag ke chokk mayáray?”
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Ráhilá gwasht: “Esh ent mani móled Bellah. Gón eshiá wapt o wáb bekan ke pa man chokk byárit o áiay barkatá maná ham awlád bebit.”
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Gorhá Ráhilá wati móled Bellah pa jani Ákubárá dát o Ákubá gón áiá wapt o wáb kort.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 Bellah lápporr but o pa Ákubá mardénchokké áworti.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Gorhá Ráhilá gwasht: “Hodáyá mani dádrasi kortag. Mani peryáti gósh dáshtag o maná chokké dátagi.” Paméshká áiay námi Dán kort.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 Ráhilay móled Bellah padá lápporr but o pa Ákubá dega mardénchokké áworti.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Gorhá Ráhilá gwasht: “Maná gón wati gohárá mazanén jang o jérhahé butag o man katthetag.” Paméshká é chokkay námi Naptáli kort.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Bale wahdé Lyáhá dist ke man chokk áworta nakanán, wati móled Zelpahi chest kort o pa jani Ákubárá dát.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Gorhá Lyáhay móled Zelpahá pa Ákubá mardénchokké áwort o
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Lyáhá gwasht: “Chónén wasshén bahté!” Paméshká é chokkay námi Jád kort.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Lyáhay móled Zelpahá pa Ákubá dega mardénchokké áwort.
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Gorhá Lyáhá gwasht: “Man sakk gal án. Janénán mani nám kortag ‘Galátun’.” Paméshká chokkay námi Ásher kort.
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Gallahay rón o móshay wahdá Ruben shot o dhagáréá lahtén mehrkáhi dar gétk o pa wati mát Lyáhá áwort. Gorhá Ráhilá gón Lyáhá gwasht: “Cha wati chokkay mehrkáhán maná kammé beday.”
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Bale Lyáhá gwasht: “Taw mani mard bortag, bass naent? Nun mani chokkay mehrkáhán ham pacha geray?” Ráhilá gwasht: “Sharr ent, tai chokkay mehrkáháni mozzá, enshapi Ákub gón taw bwapsit.”
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Gorhá wahdé Ákub bégáhay wahdá cha dhagárá per tarret, Lyáh dhanná áiay démá dar átk o gón áiá gwashti: “Gón man bwaps ke man wati chokkay mehrkáháni badalá tará keréh kortag.” Gorhá á shapá Ákubá gón Lyáhá wapt o wáb kort.
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 Hodáyá Lyáhay peryát gósh dásht o Lyáh lápporr but o panchomi randá pa Ákubá mardénchokké áworti.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Gorhá Lyáhá gwasht: “Man wati móled wati mardárá dát o Hodáyá mani mozz dát.” Gorhá é chokkay námi Issákár kort.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 Lyáh padá lápporr but o shashomi randá pa Ákubá mardénchokké áworti.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Gorhá Lyáhá gwasht: “Hodáyá maná kimmatién sawgáté bakshátag. Nun mani mard mani ezzatá kant ke man pa áiá shash mardénchokk áwortag.” Gorhá chokkay námi Zebulun kort.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Moddatéá rand Lyáhá janénchokké áwort o áiay námi Dinah kort.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Nun Hodá Ráhilay tránagá kapt, áiay némagá delgóshi gwar kort o chokké baksháti.
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 Ráhil lápporr but o mardénchokké áworti. Gwashti: “Hodáyá mani kamsharapi dur kortag.”
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 Paméshká chokkay námi Issop kort. Gwashti: “Hodáwand maná dega mardénchokké ham bedayát.”
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 Wahdé Ráhilá Issop áwort, Ákubá gón Lábáná gwasht: “Nun maná razá beday ke wati jenday dhéhá wátarra kanán.
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 Pa é jan o chokkánigi ke tai hezmaton kortag, eshán maná beday ke zuránesh o rawán. Taw wata zánay ke man pa taw chinchok kár kortag.”
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 Lábáná gwasht: “Maná ezzat beday. Dazbandia kanán hamedá bedár. Man pál jatag o maná é sarpadi rasetag ke Hodáwandá pa taigi maná barkat dátag.”
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Padá gwashti: “Wati mozzá begwash, tará dayáni.”
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Ákubá gwasht: “Taw zánay ke man che paymá pa taw kár kortag o tai mál o dalwat man chón sharr dáshtagant.
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 Cha mani áyagá pésar tará kammok hastat o nun sakk báz butagant. Har jáh ke man wati pád ér kortag, Hodáwandá tará hamódá barkat dátag. Bale man kadi pa wati jenday lógá káré bekanán?”
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Lábáná jost kort: “Tará ché bedayán?” Ákubá passaw tarrént: “Maná hecch maday, bale agan é yakkén kárá pa man bekanay, gorhá man angat tai ramagay shepánki o páspániá kanán.
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 Bell maróchi tai sarjamén ramagáni nyámá gardán. Sajjahén thekk thekkén espétpas o syáhén gwarándh o sajjahén thekk thekkén syahpasán jetá kanán. É mani mozza bant.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Bándá róch agan hamé mozzá becháray ke taw maná dátag, mani rásti o tachki wat pa man gwáhia dant. Agan taw mani kerrá anchén syahpasé dar gétk ke thekk thekk mabit yá anchén gwarándhé ke rangi syáh mabit, bezán á dozzetagén málé.”
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Lábáná gwasht: “Sharr ent. Anchosha kanén.”
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 Á róchi Lábáná sajjahén thekk o thagárén páchen, sarjamén thekk thekkén boz ke espétén neshánesh per at o sajjahén syáhén gwarándh jetá kort o wati mardénchokkáni dastá dát o
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 cha Ákubá say róchay ráhá dur bortant. É wahdá Ákub, Lábánay á dega pasán chárénagá at.
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Bale Ákubá espédár, bádám o chenáláni nók borretagén sháharh zort o póst pátk o sháharháni tahay espéti dará kortant ke espétén tal záher bebant.
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 Padá pátkagén sháharhi zort o ápdánay tahá ér kortant ke dalwat ke ápá káyant, sháharhesh démá bebant. Wahray wahdá, dalwat ke ápá átkant,
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 sháharháni démá jopta butant. Paméshká thekk o thagárén chokkesha áwort.
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Ákubá kasánén gwarag jetá kortant o é degaráni démi gón thagárén pas o syáhén pasán kort ke Lábánayg atant. É paymá wati dalwati jetá kortant o gón Lábánay dalwatán hóri nakortant.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 Har wahdá ke zrengén mádagén dalwat wahra butant, Ákubá sháharh áyáni démay ápdánáni tahá éra kortant ke dalwat é sháharháni kerrá jopt bebant.
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 Bale hamá pas ke nezór atant, sháharhi áyáni démá éra nakortant. É paymá nezórén pas Lábánay némagá shotant o zrengén Ákubay némagá.
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 É dhawlá Ákub sakk sér o ábád but o baláhén ramagáni wáhond but. Golám o móled o oshter o hari ham báz but.
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra