Gálatas 2
BCC vs ARIB
1 Gorhá chárdah sálá rand man Bárnábáay hamráhiá padá Urshalimá shotán, man Titus ham gón wat bort gón.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Elháméay sawabá shotán o wasshén mestág áyáni démá bayánon kort, hamá mestág ke man pa darkawmán jár janagá án. Hamá mardom ke kelisáay sarók zánaga butant, man gón áyán jetá gend o nend kort, tánke bezánán ke bépáedagén tach o tágé kanagá nabutagán o naán.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Titus ham ke mani hamráh at, bell toré Yunánié at, bale pa sonnatá majbur kanag nabut.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Sonnat kanagay habar paméshká chest but ke lahtén drógén “brát” may nyámá potertagat ke may jásusiá bekanant o hamá ázátiá ke márá cha Issá Masihay barkatá hastent, sarpad bebant tánke márá golám bekanant.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Bale má pa damánéá ham áyáni démá sar jahl nakort tánke wasshén mestágay rásti pa shomá bemánit.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Á ke kelisáay tahá sarók zánaga butant, áyán mani tálimáni tahá hecch chizz gésh nakort. Chónáhá ham mani kerrá é gappá hecch arzesh néstat ke á chinchok námdár ant, chéá ke Hodá ru o ryá nakant.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Mani tálimáni tahá chizzé gésh kanagay badalá, á sarpad butant ke sonnat nakortagénáni kerrá wasshén mestágay jár janagay zemmah maná dayag butag, anchosh ke sonnat kortagénáni kerrá é járay janagay zemmah Petrosá dayag butag.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Hamá Hodá ke Petrosá wák o twán dayagá at ke pa sonnat kortagénán áiay kásed bebit, hamá Hodá maná ham wák o twán dayagá at ke pa sonnat nakortagénán áiay kásed bebán.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Ákub o Képá o Yuhanná ke kelisáay menok zánaga butant, wahdé sarpad butant ke maná rahmatay é sawgát rasetag, wati rástén dastesh mani o Bárnábáay némagá pa hamkáriá shahárt ke má darkawmáni kerrá berawén o á, sonnat kortagénáni kerrá berawant.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Áyán cha má bass haminchok lóthet ke nézgárán béhayál makanén o man wat ham cha pésará pa hobb o wáhagé hamé kárá kanagá atán.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Wahdé Képá Antákiahá átk, man paméshká áiay jenday démá, áiay helápá pád átkán ke á mayárig at.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Gapp esh ent ke cha Ákubay némagá lahtén mardomay áyagá pésar, Képáyá gón darkawménbáwarmandán waráka wárt, bale wahdé é mardom átkant, áiá watá cha darkawmán dur dásht o áyáni nazzikká nayátk, chéá ke cha sonnat kanagay mannókán torseti.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Képáay é dotal o dopóstiá é dega Yahudi báwarmand hamráh butant. Á degarán bell, Bárnábá ham áyáni dotal o dopóstiá gón kapt o gomráh but.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Bale wahdé man dist ke é mardom wasshén mestágay rástén ráhá rawagá naant, sajjahénáni démá gón Képáyá gwashton: “Taw wat Yahudié ay o angat wati zendá Yahudiáni dhawlá nagwázénay, darkawmáni dhawlá gwázénay, gorhá darkawmán parchá hojja kanay ke Yahudiáni dhawlá zend begwázénant?”
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Má pédáeshi Yahudi én o cha “gonahkárén darkawmán” naén,
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 bale angat má zánén ke mardom Sharyatay randgiriay sawabá pák o palgára nabit, Issá Masihay sará báwar kanagay sawabá pák o palgára bit. Má Issá Masihay sará báwar kortag tánke Masihay sará báwaray sawabá pák o palgár bebén, Sharyatay randgiriay sawabá na, chéá ke Sharyatay randgiriay sawabá kass pák o palgára nabit.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Bale hamá wahdá ke má Masihay barkatá pák o palgár bayaga lóthén, agan zánag but ke má wat ham gonahkár én, gorhá? Masih gonáhay hezmatá ent? Na, hechbar na.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Nun agan man hamá chizzán padá bebandán ke man wat karótkagant, gorhá sábet kanagá án ke Sharyatay próshóké án.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Chéá ke wahdé man zánt ke Sharyatá dáshta nakanán, man Sharyatay chammán mortán ke pa Hodáyá zendag bebán.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Man Masihay hamráhiá salib kasshag bután. Nun é mardom ke zendag ent, é man naán, Masih ent ke mani tahá zendag ent. É jesmi zendagi ke maná hastent, maná Hodáay Chokkay sará báwar kanagay sawabá hastent ke hamáiá maná dóst dáshtag o wati jendi pa man nadr kortag.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Man Hodáay rahmatán pádmála nakanán, chéá ke agan páki o palgári Sharyatay randgiriay sawabá berasetén, gorhá Masihay marká hecch máná nabutagat.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?