Êxodo 4

BCC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mussáyá passaw dát: “Agan mardom mani sará báwar makanant o mani habarán gósh madárant o begwashant: ‘Hodáwand tai démá záher nabutag,’ gorhá?”
1 Então respondeu Moisés: Mas eis que não me crerão, nem ouvirão a minha voz, pois dirão: O Senhor não te apareceu.
2 Hodáwandá gwasht: “É chéé tai dastá ent?” Passawi dát: “Asáé.”
2 Ao que lhe perguntou o Senhor: Que é isso na tua mão. Disse Moisés: uma vara.
3 Gwashti: “Zeminá dawri day.” Mussáyá ke asá zeminá dawr dát, asá maré but o Mussá cha áiay kerrá tatk.
3 Ordenou-lhe o Senhor: Lança-a no chão. Ele a lançou no chão, e ela se tornou em cobra; e Moisés fugiu dela.
4 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wati dastá shahár day o máray dombá beger.” Mussáyá wati dast shahár dát o gepti o már áiay dastá asáé but.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão e pega-lhe pela cauda {estendeu ele a mão e lhe pegou, e ela se tornou em vara na sua mão};
5 Hodáwandá gwasht: “É neshániá ke záhera kanay, gorhá Esráili báwara kanant ke mane Hodáwand bezán áyáni bonpirokáni Hodá, Ebráhémay Hodá, Esákay Hodá o Ákubay Hodá tai démá záher butag.”
5 para que eles creiam que te apareceu o Senhor, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
6 Padá Hodáwandá gwasht: “Dastá wati kabáhay tahá kan.” Áiá dast kabáhay tahá kort. Dasti ke cha kabáhá dar kort, dast purah garrá geptagat o chó barpá espét at.
6 Disse-lhe mais o Senhor: Mete agora a mão no seio. E meteu a mão no seio. E quando a tirou, eis que a mão estava leprosa, branca como a neve.
7 Hodáwandá gwasht: “Dastá padá kabáhay tahá kan.” Áiá dast padá kabáhay tahá kort. Dasti ke cha kabáhá dar kort, ta dast wassh butagat o dastay póst jánay é dega jágaháni póstay paymá at.
7 Disse-lhe ainda: Torna a meter a mão no seio. {E tornou a meter a mão no seio; depois tirou-a do seio, e eis que se tornara como o restante da sua carne.}
8 “Agan mardomán tai gapp báwar nabut o awali neshániesh delgósh nakort, domi neshániá báwara kanant.
8 E sucederá que, se eles não te crerem, nem atentarem para o primeiro sinal, crerão ao segundo sinal.
9 Bale agan é doén neshániesh báwar nakortant o tai gappesh gósh nadásht, gorhá cha Nillá kammé áp bezur o hoshkén zeminay sará beréch. É ápán ke taw cha Nillá zuray, é áp hoshkén zeminay sará hóna bant.”
9 E se ainda não crerem a estes dois sinais, nem ouvirem a tua voz, então tomarás da água do rio, e a derramarás sobre a terra seca; e a água que tomares do rio tornar-se-á em sangue sobre a terra seca.
10 Mussáyá gón Hodáwandá gwasht: “Oo mani Hodáwand! Man habarzánté naán, na pésará butagán o na annun habarzánté án. É sáhatá ham ke taw gón wati kasterá habará ay, mani zobán o bayán konth ent.”
10 Então disse Moisés ao Senhor: Ah, Senhor! eu não sou eloqüente, nem o fui dantes, nem ainda depois que falaste ao teu servo; porque sou pesado de boca e pesado de língua.
11 Hodáwandá gwasht: “Baniádamay dap kayá jórh kortag? Kay ensáná gong o karra kant? Kay ensáná champach o kóra kant? Mane Hodáwand naent?
11 Ao que lhe replicou o Senhor: Quem faz a boca do homem? ou quem faz o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego?. Não sou eu, o Senhor?
12 Nun beraw, man tará sója dayán ke tará ché gwashagi ent. Dap taiga bit o gapp maniga bant.”
12 Vai, pois, agora, e eu serei com a tua boca e te ensinarei o que hás de falar.
13 Mussáyá gwasht: “Oo mani Hodáwand! Degaré ráh day.”
13 Ele, porém, respondeu: Ah, Senhor! envia, peço-te, por mão daquele a quem tu hás de enviar.
14 Hodáwand Mussáay sará zahr gept o gwashti: “Hárun tai brát naent, Láwi kabilahay Hárun? Mana zánán ke habarzánté. Bechár, á annun tai gendoká pédák ent o cha tai gendagá deli wassha bit.
14 Então se acendeu contra Moisés a ira do Senhor, e disse ele: Não é Arão, o levita, teu irmão? eu sei que ele pode falar bem. Eis que ele também te sai ao encontro, e vendo-te, se alegrará em seu coração.
15 Taw gón áiá habara kanay o habarán áiay dapá dayay. Man shomárá sója dayán ke ché bekanét. Dap taig o áiayga bant o gapp maniga bant.
15 Tu, pois, lhe falarás, e porás as palavras na sua boca; e eu serei com a tua boca e com a dele, e vos ensinarei o que haveis de fazer.
16 Tai badalá á gón mardomán habara kant. Á pa taw dapé bit o taw pa áiá hodáé bay.
16 E ele falará por ti ao povo; assim ele te será por boca, e tu lhe serás por Deus.
17 Taw é asáyá dastá kan ke wati neshánián gón hameshiá pésh bedáray.”
17 Tomarás, pois, na tua mão esta vara, com que hás de fazer os sinais.
18 Mussá padá wati nákó Yatrunay kerrá shot o gón áiá gwashti: “Maná razá day, Mesrá wati brátáni kerrá rawán o charán ke bárén zendag ant yá mortagant.” Yatruná gwasht: “Beraw pa salámati.”
18 Então partiu Moisés, e voltando para Jetro, seu sogro, disse-lhe: Deixa-me, peço-te, voltar a meus irmãos, que estão no Egito, para ver se ainda vivem. Disse, pois, Jetro a Moisés: Vai-te em paz.
19 Midyánay molká Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Padá Mesrá beraw, chéá ke á sajjahén mardom ke tai koshagay randá atant, mortagant.”
19 Disse também o Senhor a Moisés em Midiã: Vai, volta para o Egito; porque morreram todos os que procuravam tirar-te a vida.
20 Mussáyá wati jan o doén chokk zort o hará swár kortant o Mesrá wátarr but. Mussáyá “Hodáay asá” dastá kort.
20 Tomou, pois, Moisés sua mulher e seus filhos, e os fez montar num jumento e tornou à terra do Egito; e Moisés levou a vara de Deus na sua mão.
21 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wahdé padá Mesrá raway, bechár, hamá sajjahén mójezah ke man tai dastá dátagant, Perawnay démá á mójezahán bekan o pésh dár, bale man áiay delá senga kanán ke kawmá rawagá maylit.
21 Disse ainda o Senhor a Moisés: Quando voltares ao Egito, vê que faças diante de Faraó todas as maravilhas que tenho posto na tua mão; mas eu endurecerei o seu coração, e ele não deixará ir o povo.
22 Gón Perawná begwash: ‘Hodáwand chosha gwashit: Esráil mani mardénchokk ent, mani awali chokk ent.
22 Então dirás a Faraó: Assim diz o Senhor: Israel é meu filho, meu primogênito;
23 Man tará gwasht ke mani chokká bell ke rawt o mani parasteshá kant. Bale taw namannet o rawagá naesht. Bechár, nun man tai chokká koshán, tai awali mardénchokká.’”
23 e eu te tenho dito: Deixa ir: meu filho, para que me sirva. mas tu recusaste deixá-lo ir; eis que eu matarei o teu filho, o teu primogênito.
24 Chó but ke ráhá menzeléá Hodáwand gón Mussáyá dochár kapt o lótheti ke Mussáyá bekoshit.
24 Ora, sucedeu no caminho, numa estalagem, que o Senhor o encontrou, e quis matá-lo.
25 Bale Mussáay jan Sapurahá tézén sengé zort o wati chokkay loppok borret o hamé pósti Mussáay pádán jat. Gwashti: “Taw pa man ‘hónay sálónké’ ay.”
25 Então Zípora tomou uma faca de pedra, circuncidou o prepúcio de seu filho e, lançando-o aos pés de Moisés, disse: Com efeito, és para mim um esposo sanguinário.
26 Hodáwandá hamé wahdá Mussá yalah dát ke Sapurahá sonnatay sawabá Mussá “hónay sálónk” gwashtagat.
26 O Senhor, pois, o deixou. Ela disse: Esposo sanguinário, por causa da circuncisão.
27 Hodáwandá gón Háruná gwasht: “Mussáay cháragá gyábáná beraw.” Hárun shot o Hodáay kóhá gón Mussáyá dochár kapt o Mussái chokket.
27 Disse o Senhor a Arão: Vai ao deserto, ao encontro de Moisés. E ele foi e, encontrando-o no monte de Deus, o beijou:
28 Mussáyá hamá sajjahén habar gón Háruná kortant ke Hodáwandá pa áyáni gwashagá Mussá ráh dátagat. Hamá sajjahén neshániáni háli ham dát ke Hodáwandá pa áyáni pésh dáragá Mussá hokm dátagat.
28 E relatou Moisés a Arão todas as palavras com que o Senhor o enviara e todos os sinais que lhe mandara.
29 Gorhá Mussá o Hárun shotant o Esráiliáni sajjahén kamáshesh yakjáh kortant.
29 Então foram Moisés e Arão e ajuntaram todos os anciãos dos filhos de Israel;
30 Háruná hamá sajjahén habar kortant ke Hodáwandá gón Mussáyá kortagatant o hamá neshánii mahlukay chammáni démá pésh dáshtant.
30 e Arão falou todas as palavras que o Senhor havia dito a Moisés e fez os sinais perante os olhos do povo.
31 Mahluká báwar kort. Wahdé áyán eshkot ke Hodáwandá may némagá delgósh kortag o may bazzagii distag, pa adab saresh jahl kort o parastesh kanagá laggetant.
31 E o povo creu; e quando ouviram que o Senhor havia visitado os filhos de Israel e que tinha visto a sua aflição, inclinaram-se, e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra