Mateus 22
BBB vs ARC
1 — ausente —
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kini ije fu iro ije kanafuima areme e fuone imejo ije kiamo bu va e ije bu iro fuone saredufuo kiaema ije kiaga bu iro fuone ije sarekuae vae. Bune va e ije kianoe rove e ije bu ijuonena naebe iro ije sarekuae ruae.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Ijadufuo e kini ije fune una kuke vua igene e fuone imejo ijene kuariae. Fu kia, Ni va e ije kia, Kau maeje saruegi ije bune kaniana buvuasena akoe ijadufuo nane iro ikiro samuae. Ijadufuo ni migegire ro iro none sareno kiae.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Fu ijiege kuariamoga bune va e boeje vua ijene kuariae. Rove e ije bu naebe una vua ije fie ro bu una ire buone binobino bu vierafeva ije kenoekuae vae. E be fu una juare fuone ije mekiro vakoga e be fu una monifuo imekiro vae.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Ro e gue bu urina e ije vua abe vaeva ije faradiana kame vame ise bino buone rekinu kaniavo bu oe.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Bu ijiege revoga e kini ije fu vua ije fiemo fuka defaruimoga fu uri e azo kenoejo fuone kiamo bu va e ije kaniavo bu oekoga bu uri are buone kara ifaejevo bu naoe.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Areme kini ije fune una e fuone imejo ije kumeno bu rovoga fu kiae, Iro none funeka ivuare rove e ije na kiaeva ije bu isema vierafena naebe iro sarekuae ruae.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Ijadufuo iviama ni una va sidove mamekanu vame ijia oenoekinu e bino ja giavo ije uruvana kiaga bu iro none ige sareno kiae.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Fu ijiege kiamoga bune va vame ijia oenoekinu e ise abero ma ije uruvana kiavo bu iro ije sarekuae ruae. Bu ruaevane are ije bu maninamikuvejo ije funeka e ijare iritoejei.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 — ausente —
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 — ausente —
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Ijadufuo e kini ije fu una e fuone imejo ije kiae, E gure fare dabe diakina umui fuone ije toma abe ae makave titutema ijia akoefo. Abe ijia akoega fu ijia fina isejavaekinu nimena ubae sakinamino kiae.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Areme Jesu fu vua fuone kuaria furikiro uri kiae, Vame besu ijiege ro Godi fu vierafe buka e uruvana una agane fuone ijena besu maziekiro fu ije vierafena kumene. Rove buka e sibaneke vua fuone fiena una agane fuone ijena besu mazievono kiae.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Areme rade e Feresi gue bune usiaena va vame izege bu Jesu biesirina duna kuadufuo ije kuaena amaeri.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Areme bune urina e vua buone fievo gue ro e Erodido e gue kiavoga bune Jesu fino ijia vae. Bu va usiaena Jesu kuae, E nijasiamo, no vierafega vua boeje a kuaemo ije aka vua ma ijiaru kuaeme. Ro e ije a vua kuariamo ije bu e mamekanu ro bu e isesina ije a jumekinu kuariamo baki. Ro aka vua maeje izege Godi fu e igiebuo vierafema a ijene dabe nijasiame.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Ijadufuo ro a vierafega akae nuvuone ijia no e Sisa e Romukobuo e ireobo ije fuone takesi abievo ije fune mare ke fu iserejoga ni kuaruoga no fieno kuae.
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Bu ijiege kuarae rove Jesu fu vua buone kufui ije fune giae. Ijadufuo fu una kiae, E gure ka iti kufuiki gurie, ja irefuo na biesiriekuae ruae?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 — ausente —
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 — ausente —
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Fu ijiege kuariamoga e mamekanu ije bu una kuae, Fu e Sisado uikubaeno kuae. Areme fu kiae, Ijadufuo ni giaga irere bu e ireobo Sisadokuva ni kena una fu vajafo. Ro irere ja giaga bu Godidokuva ni kena una Godi vajano kiae.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Fu ijiege kuariamoga bu vua ije fievo buka oeseradiamo bu fu arena vae.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 — ausente —
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 — ausente —
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ijadufuo e be igia fino fu farirafa seveni nafei. Areme rade ame boga ije fune bara abena ame bino fu naebe tuanae ro fume baronei. Fu baronekoga uvia fuone fune fuse bara ije abei rove fudua fu ame bino naebe tuanae ro fume baronei.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Fu baronekoga uviarafa boeje budua vame besu ijiege rena vakuma e iviene ijia furi.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Areme rade bara ije bu abeva ije fudua baronei.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ro maza ije e bu oena una uri ni uria karivo ijia a vierafega bara ije fu erado barano kuae?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Bu vua ijiege kuaravoga Jesu fu una kiae, Jaeje jaka mukoe vierafevo baki. Ijadufuo maeje ja Godido vua ijiakiro daro fuone fu ire binobino remo ije jaka naebe mukoe vierafei.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ijadufuo maeje maza ije e bu oena una uri ni uria karivo ijia barabaru bube una maninamike. Rove buka una anera ije bu saove gufia karivo ijiege rena karike.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Ro ja Godi e ije bu oena una urivo ijadufuo fu buki akae ijia kuaema ije jabe dana gae?
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Ro vua ije bu isoeva ije Godi fu ijiege kuae,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Fu ijiege kuariamoga e boeje bu vua fuone ije fievo buka oeseradiae.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Ro e Feresi ije bu fieke fune Jesure vua fuone ijia e Sejusi ijiebuo vua ije ufusemo fiena bune una besu afui.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 — ausente —
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 — ausente —
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 — ausente —
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 — ausente —
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ro kuke akae be ma ireobo ijafiki ijeja,
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ijadufuo maeje akae binobino e Godido vua vierafena kuaevo bu isoeva ijiakiro Mosisido akae fu isoema ije bu akae inokiro mamekanu ijiebuo ado ijia naovono kiae.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 — ausente —
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 — ausente —
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 — ausente —
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Ro Devidi fu e ije Godi kuamo fu ruaema ije fu kuako E Ireobono kuakuma ije ja vierafe Devidi fu izege una e ije dabe farifuo kuakono kiae?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Fu ijiege kuariama furinoga e be fu naebe una Jesudo vua ije vegue kuarae. Areme rade bu naebe una duna bino kuarae.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?