Gênesis 41
BBB vs ARIB
1 — ausente —
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 — ausente —
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 — ausente —
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 — ausente —
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 — ausente —
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 — ausente —
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Kumune isesina seveni (7) ijiebe una kumune gue ije bune mukoreigia maradiaeva ijene kame ivoga fu giana uri.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ijiege rena Fero fu naema suoke urina naka ije fu naema ije vierafega fuka naebe marei. Ijadufuo fu kiamogana bu urina aesakae Ijifiti guove ijia e kineki ije ro e mukoe vierafevo ije kiamoga bu kaenamiana ijia afui. E boeje bune ijia afuivoga fune urina naka fu naema ijene kuariae. Rove e besukua be fu naebe naka fuone ijadufuo maeje una kini kuarae.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Areme e ije kini ijadufuo do vaeni bu vese ruovo ije samuamo ije fu urina kini kuae, Na iviama ijare vua be na kuaradufuo na totiemo na areva na ije vierafe.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Na e kai none ije farava mukore ifaejemo ijiakiro na ije no are ude ziegafuona kaenamuo dibure unue. A dibure unuomo no e ije dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo are ijia kari.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Ro muge be e inokiro ije no naka bino naoe rove naka ije no fuosiki naoeva ijiebuo maeje fuka binobino.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Ro e Iburuko be e dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo imeno ije fu noena ijia fino. No naka nuvuone besubesu no naoeva ijene kuaravoga fuka naka ijiebuo maeje mukoreigia kuarue.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Ro naka ijiebuo maeje fu kuaruema ije ire maeje buneka izege fure kuaruema ijiege riarei. A i none ije a dasuaejiema ije ane abe una igie mie. Ro una kai none ije ane kiamoga bune kaje dabe uro ijia kirana abe ine ijia kiramo fune baronemano kuae.
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Fu ijiege kuaramoga kini Fero fune kiamoga bune migegire dibure ijia Josofu mesirina ruae. Bu mesiri rovoga fune uri do ruema ijia mena areme uri ugone fuone iviaeko sama areme fune kini fino nidua ijia ruae.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Areme Josofu fune ijia manikoga kini fu urina kuae, Na naka be nae rove fu erare maeje kuariekuma baki. Ro na fie bu kie e bu naka naovo vua maeje are kuariamono kievo na fievano kuae.
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu una gue kuae, Kini e ireobo none, naeje naka baki. Rove Godi fu manido fure naka ijadufuo maeje a fiekiro vierafema ije fure kuarakono kuae.
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Areme kini fune urina kuae, Na naka naena gake naeje na do Naero zinuine ijia manive.
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Na ijia manina giake mave kau seveni (7) ka ubaeradiana maturaeva ijiebe do ijia ajia usiaena bune vajoma inoeve.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Areme na una giakoga kau seveni (7) ka garuradiana ane samadireva ijiebe una kuke do ijia ajiae. Mave kau ije buka ma omise bu ude aesakae Ijifiti igia oenoevo na giaeva baki ijiebe ijia ajiae.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Kau ise ane ajia usiaeva ije bune uri kau maeje ubaeradiaeva ije kame foteke sae.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Rove kau ije bu kame iva ije bu giaro bu naebe iva igeki. Ijadufuo maeje buje buka ma mukoreigia garuradiana suri nujiama areva na ije giana uri.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Areme na una kuke naka beduaku naena kumune seveni ijene giae. Kumune seveni ije bu ane besu ijia kiriana ome buone buneka mukoreigia bijana duma arei.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Ro na una kuke nae gake kumuve seveni bino dua una ane besu ijia kiriavo na giae. Ro kumune ije buka ane isesina bu majaufi feteki are ine baki ijia ufino ijare ufina nijako buneka garuradiae.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Kumune ije garuradiaeva ijiebe urina una seveni gue ije bu mukore ubaeradiaeva ijene kame ivo na giae. Na naka inokiro ije naena una e kineki ijene kuariae rove maeje bu naebe una kuarievano kuae.
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Naka one inokiro ijiebuo maeje bu ni besu. Ro ije fu Godire izege fu rade redufuo fu ijene kuarae.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Mave kau seveni a giaema ijeja juaevasia seveni ro una kumune seveni ubaeradiaeva ijiebuo maeje fune besu juaevasia seveni ijene.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Ro una kau seveni suri uniama ane ijiaru ije bu do ijia ajiaeva ijiakina kumune garuki ije majaufi ijare nijako bu garuradiaeva ijeja juaevasia seveni fuka vasia kekedufuo ijene.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Naka ije fune izege na kuaraeva fune ijiege redufuo Godi fune irere fu rade rekuveno fu ijene nijasae.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Ijadufuo juaevasia seveni guove ijia aesakae Ijifiti igia ire ije fuka ma zaraeke.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Ro una rade juaevasia seveni ruakuma ije fuka vasia ma ireobo kekena aesakae ige fuka dabe nibe reke. Fu ijiege kekemo ije e bu izege una juaevasia maeje fu ude furima ije vierafekuva baki.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Ijadufuo maeje maza ije fuka ma omise ijare roga vasia ije fu keke are ige miane igege naeke. Fu ijiege kekemo ije bu izege una mazani maeje bu ude biediae ije vierafekuva baki.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Naka inokiro ijiebuo maeje na kuaravo ijeja fune Godire korufuo iviama igiebure rekiro fune ijiege vierafena kanafuido fu arekuma bakiro fu redufuo.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 Ijadufuo a arekuma bakiro nika e be mukoe vierafekinu kenoeno ijia abega fure aesakae ige foteke samuaene.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Ro kuke e bino ke areme kiaga bu uije binobino ivo bu ovo ijene bino karinoedufuo. Bu juaevasia seveni guove ije ire zaraemo ijia ijiege karidufuo.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 E ije kuariaga buka juaevasia seveni maeje ire zaraemo ijia ire ijene karine. Ani e ijene kena daro miaga bu ire ije karina sidove mamekanu guove ijia ujaka sana ijia nane.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Ire ijeja e aesakae Ijifiti igia karivo ijiebuo. Bu juaevasia seveni Ijifiti igia vasia roga bu idufuo ijene. No ijiege mukoreigia rekuva vasia ije fu naebe aesake ige dabe arafiridufuo.
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Josofu fu ijiege kuaramoga kini Ferokiro e mamekanu fuone imevo ije bune vua ijene fiena abe marei.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Areme Fero fune una e fuone kiae, No e mukore be e Josofu vareki fu mukore kemo ije no era abekuva bakino kiae.
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Kini Fero fu ijiege kuaria areme una Josofu kuae, Vua boeje ige a kuaema ije funeka Godire korufuo nijasakoga a kuae. Ijadufuo no vierafega e a vareki mukoe vierafena kenoeno ije be igia fuka baki ro ane are osukua.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Ijadufuo na a kuaga are aesakae none igadufuo e ireobo rena samuake. A ijiege samuake e boeje ige bume vua a kuariamo ijia fiekinu kenoeke. A daro none na abeva rotire ijia fina e boeje isesina ro mamekanu ro ire boeje samuagiake.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Ijadufuo ivia na a abega are aesakae Ijifiti foteke samuakono kuae.
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Kini ije fune Josofu ijiege kuaraema areme uri umui rini fuone ije fu kini redufuo bu abe daro mana abiesejaeva ijene damui. Fu damuna abe una Josofu umui ijia abiesejae. Areme fune uri ugone ni mukore bu saguiva ijene kiamo bu abe abieseja areme uri uniae be bu zine igege iramo bu ire gorodi ijia amaeriva ijene dabe uro ijia kirajae.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Areme kini Fero fune kiamo bu uri fata sariotino kuavo ije fuone be abena Josofu mamo fu ijia ajia fi. Areme Fero fune uri dabe aroena e juo karijo ijene kiamo bune mesirina usiae vae. Bu ude usiae vakinu kume, Bio vafono kumei. Ijiege rena kini Fero fune Josofu daro mana kuamoga fu aesakae Ijifiti ro ire boeje ijia naovo ijene samuagiae.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Areme Fero fune urina e Josofu kuae, Na kini Fero nare kuaedo e binobino bu Ijifiti igia ire binobino renoekuva buka ude a kuara a giake bu sone rade renoedufuo.
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Ijadufuo Fero fune uri Josofu ive be ina e Zafenati Faniano kuae. Areme fune uri e zinone ifaejemo be Ijifitiko ive fuone Fotifera fu sidove ireobo Oni ijia fino ijadufuo kabae fuone Asenati ije dabe mae.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Ijiege rena Josofu fune juaevasia teti (30) ijiege furikoga fu ijia uri zinuevena Fero e ije aesakae Ijifiti ije samuamo ijadufuo imei. Josofu fune kini ijadufuo are ijia fikinu kekena va are binobino ijia gianoekinu i menoe.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Areme juaevasia seveni ije fuka ire ma uruvana igia zarae.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Aesakae ije funeka ire zaraemoga Josofu fu ijia ura oenoekinu kumune gue fuaevena kanafui sidove binobino ijia nanoe. Fu sidove besubesu irifo ijia juare bu menoeva ijia kumune kanafui.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Juaevasia ijia ire ije funeka ma urukeigia zaraemoga Josofu fu sidove besubesu ijia ire ije fu kanafuimo ije funeka ma uruvana ire davare ajare igeki. Ijadufuo Josofu fu ire fu dakinu karinoeno ije fu ijia aregana fume karina afui.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Ro maza ije vasia ireobo fu naebe kekema ijia Josofudo bara Asenati fu ame inokiro nafei.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Areme Josofu fu kuae, Godi fune na ma rejiena ifejiemo ijadufuo nane izege na isejavaeva ijiakiro asoe none ijadufuo agane ije nane totevano kuae. Ijadufuo fune uri fari fuone amure ije abe ive ina Manasano kuae.
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Areme fu una kuae, Godi fune aesakae ige na fina isejavaevo igia ame vajie. Ijadufuo fu urina ame iviene ije abe ive ina Ifiremino kuae.
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 — ausente —
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 — ausente —
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ijiege rena vakuma e Ijifitiko bune zinuevena vasia abekinu uri Kini irefuo dabe kuakuae. Bu dabe kuakuavoga fu kiae, Ni una va Josofu fino ijia vaga fu irere kuariaga ijene fiena reno kiae.
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Ro vasia ije aesakae Ijifiti ijia funeka ma ireobo kekei ijadufuo Josofu fune uri ire kumune ije fu aesakae binobino ijia kanafui naema ijene karina e Ijifitiko ijiebuo fuaeve.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Vasia ije funeka aesakae irore boejia keke ijadufuo e boeje binobino bune Ijifiti ijia Josofudo kumune fuaevekuae ruae.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?