Gênesis 33

BBB vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ijiege rena Jekafu fune ruomo gake uvia fuone Iso fune e fari fo aderedi (400) ijiege kaenamiana vuakoga fu gae. Ijadufuo fune uri anafa fuone boeje ke atana gue Ria uniaejaga gue fu Resero uniaeja gue fu atana bara inokiro fuone imevo ije uniaejiae.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Areme fune bara inokiro fuone imevo ijiakiro anafa buone boeje kiamo bune ude irei. Bu ude irekoga fune uri Riakiro anafa fuone ije kiamo bu ura ijuone buone ijia irekoga fune Reserokiro Josofu kiamo bu ura ijuone ijia irei.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Jekafu fune ijiege kiamo bune ijiege irejavakuma arekoga fune ude vakoga bu rade ijuone fuone ijia merui. Jekafu fuka Iso mukoreigia aguae ijadufuo fu vakinu kukuma kuri tuakafakinu fu ruomo nidua ijia vae.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Rove Iso fuka Rove Iso fuka difurina ruoma keke Jekafu uro urasena dabe ui mi. Areme bune uri buosiki buone niraefiranami.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Bune ijiege niraema areme Iso fune uri bara ije bu ame ije mediruiva ije giama areme uri Jekafu kuae, E boeje gure aena ruaeva ije eranebeno kuae. Iso fu ijiege kuaramoga Jekafu fu kuae, E ijeja Godire fuone izege fu na marejiemo ijia fu e ige vajiema ijeno kuae.
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Areme bara inokiro fuone imevo ije bu dua bune anafa buone ije meruna ro Iso manino ijia usiaena auge sana kuri tuakafae.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Bu ijiege rena bune bio vakoga bara Riakiro anafa bu dua bune usiae besu ijiege rena vakoga rane ije Reserokiro Josofu ijiebe usiae Iso kuri tuakafae.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Areme Iso fune uri Jekafu kuae, Ro e gafe gue fanu meru vuako na biediaeva ije eranebe? Bu irere abeva ijadufuo bu buebino ijiege meruna vuakono kuae. Fu ijiege kuaramoga Jekafu fu kuae, Na vierafero na ijiege a subijana naejaga a ije giana una none oemarekiro na ijene ijiege revano kuae.
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Rove Iso fu una kuae, Uviano na vierafe ire boeje na fune mani ma ijadufuo ni una one keno kuae.
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Ro Jekafu fu una kuae, Uviano a na giega fuka oemadavoga ni a isekie subine ije na a vajavo ije oemarekinu kene. Na nikubae one ije gavo ije naka Godido nikubae igege gave. A iviama aka una nosiki kai mukore rei.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Ijadufuo a isekie ni subine none ije na oefuo kena ruaeva ijene kene. Na fuka Godire na marejiena ire boeje na vierafeva ijene na vajiemano kuae. Jekafu fu Iso dabe ijiege soesoemoga fu ijuone vaba una oemarekinu kari.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Areme Iso fune uri Jekafu kuae, Nine uri sinuome kanafuiga na ude vake a rade nuvedieno kuae.
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Fu ijiege kuaramoga Jekafu fu una kuae, Na vierafe ame none buka vajae sakiasakiana fiadiae. Ro kuke mave-none ijiakiro fanu boeje bu ame buone ijiakuma buka naebe manido bu izege giriesana vakuva baki. Na uri meruna una kuke vakuva buneka oe furidufuo.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Ijadufuo a isekie ni are ude vake na sone rade nuvedane. Na agebara ro fanu ije kaenamia sone igia vuakuma Idomi ijia biedano kuae.
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Jekafu fu ijiege kuaramoga Iso fu kuae, A ijiege kuaemo ijadufuo ni areke na e none bino a uniaejaga fu sone aena vuano kuae. Rove Jekafu fu una kuae, A ije ade vierafemo na bado vuakono ni vano kuae.
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 — ausente —
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 — ausente —
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Ijiege rena maza ije Jekafu fu aesakae Mesofotemia arena uri ruaema ije fuka mukoreigia ruoma sidove Sekame aesakae kena ijia kekena fune uri sidove ivuake irifo ijia are muvuaka sae.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Jekafu fune uri e Sekamedo asoe e Emodo uifari ijiebuo sakae ao be ire siruva uvani aderedi ijiege karana fuaeve.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Areme Jekafu fune uri fata zinone ifaejedufuo be ijia sama areme abena e Isureroko ijiebuo Godi ije nabuikena kua, Eroeno kuae.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra