Gênesis 32
BBB vs ARC
1 Ijiege rena Jekafu fune urina vakiro vakoga Godido anera bino bu arina vame ijia bie.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Fu ijiege biedia areme uri kuae, Are ige Godi fu ijia fino ijeno kuae. Ijadufuo fu uri are ije ive ina kuae, Maranaemino kuae.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 — ausente —
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 — ausente —
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Nana mave kau ro ro gotikina donikikina kamero ijene ka uruvana sae. Ro kuke na e none moni baki imevo bara ro baru ije uruvana. Ijadufuo e ireobo none a isekie a na oemarejiekuma ni ijiege kuariega na fieno kuae.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Jekafu fu ijiege kuariamo bu vaeva una usiaena kuae, No vua one abena Iso kuarakuae vae. Rove no vaga uvia one ije fune a biedakiro e fuone uruvana fo aderedi (400) ijiege kaenamiana vame ruomono kuae.
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 E ije bu vua ijiege Jekafu kuaravoga fu vua ije fiemo fuka oe ireobo fiaemo fu uri jumei. Ijadufuo fune uri e ije fuina vako ije ke atana be uniakinu be uniae. Areme fune uri mave-sifi ro goti ro kau ro fanu kamero ije duaku ke atana binobino uniae.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Fu vierafero Iso fu e fuone ijena ro fu biena uri e guena bijaekuva gue bu subi vakiro fu ijiege rei.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Areme Jekafu fune uri Godi baname isoena kuae, Godi asae none Aesekikiro Eburame ijiebuo Godi baname none ige na isoena kuaravo igene fiene. E Ireobo none a kie, Ni una urina aesakae one ijiakiro e uviarafa one kariva ijia vano kie. A ijia vaga nare a samuagana ifejaga ire boeje fuka mareno kie.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Na nosukua naka izege maza boeje ijuebaki rena ire boeje oetuana mukoreigia ma ijiaru a nijasiema ijiege renoekuva baki. E Ireobo none ude na do Jodeni tuana ruvaeva ije name mudu ijiaru abe bijuasana ruvae. Rove iviama naka una zaraezaraeki ruovo ijadufuo na e igene kame atana igifureki inokiro uniavo ige giene.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Na vierafe uvia none Iso fu ruakuma fuka e boeje ige bara ro baru ije kanuoga noka oe furidufuo. Ijadufuo naka judiemono E Ireobo baname ige na isoena kuaravo igene fiena ifejuone.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 A kie nare a samuagana ifejakinu marejaga a mukoreigia e uruvana ire ajare davare irifo gamia naovo e bu dadufuo baki ijiege vajakono kiema ijene vierafeno kuae.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 — ausente —
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Areme Jekafu fune uri mave ijiakiro fanuve ijene ke atana binobino uniae. Areme fune uri e fuone imevo ije kiamo bune kaenamiana ude vae. Fu e be kua, Ni fanu one kaenamia ude oebe datura vakiro e be fu ura fuone ije kaenamia ukua be vano kuae. Fu e fuone boeje ijiege kuariamoga bune fanu buone kaenamiana ijiege vae.
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Fu ijiege kuaria areme uri e ije ude vako ije kuae, A vaga uvia none Iso fu ruomo a biedana kuako, E Ireobo one ije era? Ro ja izia vakuae ruo ro kuke fanu guraeje ja erado ijene samuagiavono kiakuma ni vua igene kuarane.
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 — ausente —
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 — ausente —
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Jekafu fu ijiege kuara areme una e fuone gue ije kiae, Ja Esau biekuva nika mukoreigia kuarana kua, E Jekafu e ije oefuo imeno ije fu rade nuveduoko no ruovono kuano kiae. Ro Jekafu ijiege fu rema ije fu vierafero fu fanu ro mave ijiege Iso naejaga fu ije giana una oe dasuna fuosiki oemarekiro fu ijiege vierafe. Ro kuke fu vierafero Iso fu ire ijene kekuma fu Jekafu vaga fu biekuma fu ise fuone ije gana arekiro fu ijadufuo ijiege rei.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Ijiege rena Jekafu fune subine ijene ijiege kanafuima kiamo bu kena ude vakoga fuje fu una ijia nae.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Areme muge besu ijia Jekafu fune uri bararafa fuone ije ro bara inokiro bu fuefuo imevo ijiakina farirafa fuone boeje ireveni (11) ijene kaenamiana ari do Jaboke ijia ifejiamo bune tuana gara vae.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Fu ijiege kaenamia unia areme fune kuke uri sinuome fuone boeje gara vakuma furi areme fune fuosukua do iga fi.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Areme e be fu muge ijia kekena Jekafu fare arafirimo fu dabe daturakiro jiekena renoeko fune vakuma ve irasekiro saname.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Areme e ije fu gake funeka Jekafure iraraena giriesamoga fu uri Jekafu o surimoga funeka o nafe abuemo fune ijia daro furi.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Areme e ije fu uri Jekafu kuae, Ve irasemono abuezeke na vano kuae. Rove Jekafu fu kua, Na a na abuezakuva baki ro a na daro be miekuma na ijare arega a vakono kuae.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Ro e ije fu una Jekafu kuae, Ro ive one ije erano kuamoga fu kua, Na ive none ije Jekafuno kuae.
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Areme e ije fu kuae, Ivia ive one ije bu una Jekafu kuanoekuva baki. A Godi fu farada dabe mamoga aka giriesae. Ro kuke ema buka a dabe vame ise ijia arafiravoga aka are iraraena bu asidiae. Ijadufuo ive one ije bu Isurerono kuakono kuae.
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 E ije fu ijiege kuaramoga Jekafu fu una kuae, Ro a ive one ije eraga ni kie na fieno kuae. Rove e ije fu una kuae, A irerefuo ive none ije fiekiro kiemono kuae. Areme e ije fune uri daro fuone ije Jekafu ma areme fune ijia arena vae.
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Ijiege rena Jekafu fu una fue kuae, Na Godi e ije nikubae fuone ije nane gae rove na naebe barone na uria igifureki fivono kuae. Ijadufuo fu are ijene abe ive ina Feniero kuae.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Areme maza fune keke namoga Jekafu fune uri Feniero arena vakiro vagake fuka isere ijadufuo maeje oge fuone ije fu izege mukoe bierekuma baki.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Ijadufuo maza ijia ruoma iviama ige e Isureroko bu fanu oge birage ije bu inoevo baki. Ijadufuo maeje e ije Jekafu farema ije fu oge fuone ijia kanaema ijadufuo bu ijiege revo.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?