Gênesis 29
BBB vs ARIB
1 — ausente —
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 — ausente —
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ro mazani ije mave-sifi boeje bune ro ijia besu afuivo ijia e ije bu samuagiavo ije bune va mune ireobo ije abe bio nijae. Areme bune do jiana mave-sifi boeje ijiama areme bune mune ije abe una are fuone ijia nijae.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Jekafu fu ire boeje giama areme urina e ije mave-sifi samuagiavo ijene kiae, Kairafano, ja izia ruaevano kiae? Fu ijiege kuariamoga e ije bune una gue kuae, Noeje no are Erani ijia ruaevano kuae.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Bu ijiege kuaravoga Jekafu fu una kuke kiae, Ro ja e Neodo asae e Rebani kuavo ije jabe vierafevano kiae? Fu ijiege kiamoga e ije bu kua, Ke e ije none vierafevano kuae.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Bu ijiege kuaravoga fu kiae, Ro fube ma fino kiamoga bu kua, Fu ma fine. Ro ni garia gane Rebanido kabae Resero fu mave-sifi uruvana kaenamia ruomo ijeno kuae.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Areme Jekafu fu una kiae, Maza ige fuka uria rove jane kaenamia ruove. Ijadufuo ni kaenamia do jia vajia bu iga nine una kaenamia va bu garasi ino kiae.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Fu ijiege kuariamoga bu kuae, Nobe ijiege rekiro no areke boeje bu igia rua furiga no ijare mune abe bio nijaeme do jiana mave-sifi ije ijiakono kuae.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 — ausente —
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 — ausente —
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Areme Jekafu fuka oemaemoga fu uri bara ije abe uimina ireobo nimei.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Fu nimena areme uri kuae, Naeje na asoe one ijadufuo agane bara Ribekado farino kuae. Fu ijiege kuaramoga bara ije fune una difurina va asoe fuone fino ijia kekena vua ije kuarae.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Fu va kuaramoga asoe fuone fu kaju fuone ijadufuo vua ije fiena fune difuri Jekafu biekiro ruae. Fu ro gumia kekena uro urasena uimi areme mesirina una are fuone ijia vae. Areme Jekafu fune uri vua boeje fu izege rena vaema ijene kuarae.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu kuae, Ke, ije ane ma kuarieme ijadufuo aeje ane ma kavuane none besuno kuae.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Rebani fu ijiege kuarama arekoga Jekafu fune una asame besu ijia fuosiki fi. Areme maza be Rebani fune Jekafu kuae, Noeje no agane ijadufuo a irerefuo ame ijia noefuo moni baki imedufuo? Ijadufuo a vierafe na moni izege a vajakono kuae?
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 — ausente —
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 — ausente —
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Ijadufuo Jekafu fuka bara Resero ireobo oetuae. Ijadufuo fu uri e Rebani kuae, Na vierafe a kabae one Resero abe miega na juaevasia umui fague ro dikine inokiro (7) ijiege oefuo imejano kuae.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu una kuae, Na bara ige nabe abe e bino miadufuo. Ro na vierafe naka abe a make. Ijadufuo aeje ni nosiki-igia fino kuae.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Rove Jekafu fuka Resero ireobo oetuaema ijadufuo fu juaevasia seveni (7) ijiege fu bara Reserodo imeko mazani fune migegire furikiro ubine ijia ruome.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ijadufuo Jekafu fune uri Rebani kuae, Maza ije a kiema ije fune furi ijadufuo ni iviama kabae one Resero ijene abe miemo kuae.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Ijadufuo Rebani fune uri iro ije be bu maninamikuae ivo kanafuima areme uri e uruvana kumeno bu iro ije sarei.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Areme muge ijia Rebani fu uri Resero fu aregana una Ria kabae fuone amure ije mesiri nujaejamo fu Jekafuki nae.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Rebani fu ijiege rei areme uri bara kabaekua Zirufano kuavo fu fuefuo imeno ijene mesiri Ria nujaejae fu fuefuo imekiro fu ijiege rei.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Areme nituame suoke ijia Jekafu fu uri gake fu bara Riaki naemaga fuka ireobo zie. Ijadufuo fu va Rebani kuae, Na i boeje na menoeva ije na Resero abekiro na ijadufuo rei. Rove a irerefuo na biesiriena ijiege remano kuae?
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu kuae, No vame nuvuoenina no kenoevo ije no kabae iviefari ije no ude ke baru vajiavo baki.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Ijadufuo ni samuake fura ige ja maninamiva ije fu furiga na sone Resero abe mano kuae. Ro na ijiege rekuva ije a una kuke juaevasia seveni (7) ijiege noefuo igia fina imega na Resero abe mano kuae.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Fu ijiege kuaramoga Jekafu fune oemare areme rade fura ije bu maninamiva ije fune furinoga Rebani fu kuke una kabae fuone Resero abena Jekafu mamo fu abei.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Areme Rebani fune bara kabaekua fuone imeno be bara Bira mesiri Resero nujaejamo fu fuefuo imei.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ijiege rena Jekafu fune bara Resero mesirina fuosiki nae. Ro Jekafu fuka Resero ireobo oetuagaro Ria fume sibaneke oetuae. Areme fune kuke una Rebanido ime vakuma juaevasia seveni ijiege furi.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ijiege rena E Ireobo Godi fu gake Jekafu fu Ria sibaneke oetuagaro Resero fuka ireobo oetuamo fu ije gae. Ijadufuo fu Ria oemarejana ifejamo fu ame nafekoga Resero fu debirei.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Areme Ria fune e fudiena ame fari be bieteina abe ive ina Rubeni kuae. Ijadufuo maeje fu kuae, Iviama E Ireobo fune irufui none ije giema ijadufuo na vierafe Jekafu fune una na oetuakono kuae.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Ijiege rena Ria fune una kuke fudiena ame fari be bietei. Areme fu kuae, E Ireobo fu una ame fari bedua mie ijadufuo maeje fu giega Jekafu fu na naebe mukoe oetuamono kuae. Areme fu ame ije abe ive ina Simioni kuae.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Areme Ria fu una kuke e fudiena ame fari be bietei. Ijadufuo fu kuae, Iviama ijare baru none fuka nanaru oetuakinu vierafeke. Ijadufuo maeje na ame fari inokubeke nafevano kuaena fune uri ame ije ive ina Rivae kuae.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Areme fu una kuke e fudiena ame fari be bietei. Areme fu kuae, Iviama naka E Ireobo ijadufuo oemareke. Ijadufuo fu uri ame ije abe ive ina Juda kuae. Areme Ria fu ijia ame fu nafeno ije fune ijia arei.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?