Zacarias 7

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dɑrusin bɑndun wɔ̃ɔ nnɛse sɔɔ, yen suru nɔɔbɑ nnɛse wi bɑ mɔ̀ Kisilun sɔ̃ɔ nnɛse sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Sɑkɑri ɡɑri kuɑ u nɛɛ,
1 E sucedeu que, no quarto ano do rei Dario, a palavra do SENHOR veio a Zacarias, no quarto dia do nono mês, que é Quisleu;
2 Betɛliɡibu bɑ rɑɑ Sɑrɛsɛɛ kɑ Reɡɛmu Mɛlɛki kɑ ɡɑbu ɡɔrɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin sɑ̃ɑ yerɔ bu kɑ win durom kɑnɑ.
2 quando eles enviaram à casa de Deus Sarezer e Régen-Meleque, e seus homens, para orarem diante do SENHOR,
3 Kpɑ bu mɑɑ yɑ̃ku kowobu kɑ win sɔmɔbu bikiɑ bɑ̀ n ko bɑ n sumɔn nɑ, kpɑ bɑ n nɔɔ bɔkuɑ wɔ̃ɔn suru nɔɔbuse kpuro sɔɔ nɡe mɛ bɑ mɔ̀ tɛɛbun di.
3 e para dizerem aos sacerdotes que estavam na casa do SENHOR dos Exércitos, e aos profetas dizendo: Devo eu chorar no quinto mês, separando-me, como tenho feito por tantos anos?
4 Yerɑ Gusunɔ, wɔllu kɑ tem Yinni u Sɑkɑri sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
4 Então a palavra do SENHOR dos Exércitos veio a mim, dizendo:
5 ɑ yɑ̃ku kowobu kɑ tɔn be kpuro wisio ɑ nɛɛ,
5 Fala a todo o povo desta terra, e aos sacerdotes, dizendo: Quando jejuastes e lamentastes, no quinto e no sétimo mês, durante aqueles setenta anos, foi mesmo para mim que jejuastes?
6 Bɑ̀ n mɑɑ dimɔ, bɑ nɔrumɔ, ben tiin sɔ̃nɑ.
6 E quando comestes, e quando bebestes, não comestes para vós mesmos e bebestes para vós mesmos?
7 Yellu, nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ tɔmbu kirɔ kuɑ kɑ ɡɑri yinin bweseru nɛn sɔmɔ ɡbiikobun min di. Sɑɑ ye sɔɔ, Yerusɑlɛmu kɑ wuu si su kɑ ye sikerenɛn tɔmbu bɑ wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ, mɑ tɔmbɑ yibɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ kɑ wɔwɑɔ.
7 Não devíeis ouvir as palavras que o SENHOR clamou através dos primeiros profetas, quando Jerusalém era habitada e próspera, com as cidades ao redor dela, quando homens habitavam o sul e a planície?
8 — ausente —
8 E a palavra do SENHOR veio a Zacarias, dizendo:
9 — ausente —
9 Assim falou o SENHOR dos Exércitos, dizendo: Executai juízo verdadeiro, e mostrai misericórdia e compaixão cada homem para com seu irmão;
10 Bu ku ɡɔminibu kɑ ɡobekubɑ
10 e não oprimais a viúva, nem o órfão, nem o estrangeiro, nem o pobre; e nenhum de vós intenteis o mal contra o seu irmão em seu coração.
11 Adɑmɑ bɑ ǹ ɡɑri yi swɑɑ sue. Bɑ swɑɑ tɑɑyɑwɑ.
11 Mas eles se recusaram a escutar, deram as costas, e ensurdeceram os seus ouvidos para que não ou­vissem.
12 Mɑ bɑ ben ɡɔ̃rusu bɔbiɑsiɑ nɡe kpee kpikiru. Bɑ ǹ nɛ, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin woodɑ ye swɑɑ dɑki, ye nɑ bu wɛ̃ sɑɑ nɛn sɔmɔbun min di, be nɛn Hunde u kɑ ɡɑri kuɑ. Mɑ ben swɑɑ tɑɑ bi, bu mɑn mɔru kuɑ too.
12 Sim, fizeram os seus corações como pedra de diamante, para que não ouvissem a lei, nem as palavras que o SENHOR dos Exércitos enviara pelo seu Espírito através dos primeiros profetas; por isso veio a grande ira do SENHOR dos Exércitos.
13 Sɑnɑm mɛ nɑ bu sokɑ, bɑ ǹ wisɑ.
13 E aconteceu que, como ele clamou e eles não ouviram, também eles clamaram, e eu não ouvi, diz o SENHOR dos Exércitos.
14 Yen sɔ̃nɑ nɑ bu yɑrinɑsiɑ bwesenu kpuron suunu sɔɔ ni bɑ ǹ dɑɑ yɛ̃.
14 Mas eu os espalhei com um turbilhão por entre todas as nações que eles não conheciam, e a terra foi assolada atrás deles, de modo que nenhum homem passava ou retornava; porque eles tornaram a terra agradável em desolação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.