Mateus 8
BBA vs ARIB
1 Ye Yesu u sɑrɑ ɡuu ten min di, tɔn wɔrusu nùn swĩi.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiam.
2 Mɑ durɔ ɡoo wi u bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ u nɑ u kpunɑ win wuswɑɑɔ u nɛɛ, tɔnwero, ɑ̀ n wurɑ kɑɑ kpĩ ɑ mɑn bɛkiɑ kpɑ n dɛɛrɑ.
2 E eis que veio um leproso e o adorava, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Yesu u win nɔmu dɛmiɑ u nùn bɑbɑ mɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ, ɑ bɛkuro kpɑ ɑ dɛɛrɑ.
3 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante ficou purificado da sua lepra.
4 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɔɔmɔ? A ku ɡoo yeni sɔ̃, ɑdɑmɑ ɑ doo yɑ̃ku kowon mi u nun mɛɛri, kpɑ ɑ yɑ̃kuru ko te Mɔwisi u yiire. Nɡe mɛyɑ kɑɑ kɑ bɑɑwure sɔ̃ɔsi mɑ ɑ dɛɛrɑ.
4 Disse-lhe então Jesus: Olha, não contes isto a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Ye Yesu u duɑ wuu ɡɑɡu sɔɔ ɡe bɑ rɑ soku Kɑpenɑmu, tɑbu sunɔ ɡoo dɑ u kɑ nùn yinnɑ mɑ u nùn fɑɑbɑ kɑnɑ
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, chegou-se a ele um centurião que lhe rogava, dizendo:
6 u nɛɛ, tɔnwero, nɛn yoo u bɑrɔ yɛnuɔ, bɑɑ nɔmɑ u ku rɑ kpĩ u yĩiyɑ, u nɔni sɔ̃ɔre ɡem ɡem.
6 Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico, e horrivelmente atormentado.
7 Mɑ Yesu u nɛɛ, yɑ wɑ̃, kon dɑ n nùn bɛkiɑ.
7 Respondeu-lhe Jesus: Eu irei, e o curarei.
8 Tɑbu sunɔ wi, u wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo nɑ ǹ turɑ ɑ du nɛn yɛnuɔ. A ɡesi ɡɑri ɡeruo, nɛn yoo u koo bɛkurɑ.
8 O centurião, porém, replicou-lhe: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado; mas somente dize uma palavra, e o meu criado há de sarar.
9 Nɛn tii nɑ rɑ ɡɑbu wiru kpĩiyɛ, mɑ nɑ tɑbu kowobu mɔ be nɑ kpɑre. Nɑ̀ n turo sɔ̃ɔwɑ u doo, u rɑ n dɔɔwɑ. Nɑ̀ n ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɑ, u rɑ n sisiwɑ. Nɑ̀ n mɑɑ nɛn yoo sɔ̃ɔwɑ u yeni koowo, u rɑ n mɔ̀wɑ.
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Ye Yesu u ɡɑri yini nuɑ, u biti kuɑ mɑ u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ be bɑ nùn swĩi u nɛɛ, kɑ ɡem nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ǹ ɡoo wɑɑre bɑɑ Isirelibɑ sɔɔ wi u nɑɑnɛ doke binin bweseru mɔ.
10 Jesus, ouvindo isso, admirou-se, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que a ninguém encontrei em Israel com tamanha fé.
11 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ tɔn dɑbirɑ koo nɑ sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru kɑ duu yerun di kpɑ bu sinɑ bu di mi Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu sɑnnu.
11 Também vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e reclinar-se-ão à mesa de Abraão, Isaque e Jacó, no reino dos céus;
12 Adɑmɑ be, be n weenɛ bɑ n wɑ̃ɑ mi, bɑ koo bu kɔ̃ tɔɔwɔ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ mi bɑ koo wiru nɔmɑ sɔndi bu swĩ.
12 mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Mɑ Yesu u tɑbu sunɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u doo yɛnuɔ. Ye u nɑɑnɛ doke kpuro yɑ koo nùn koorɑ.
13 Então disse Jesus ao centurião: Vai-te, e te seja feito assim como creste. E naquela mesma hora o seu criado sarou.
14 Yesu u dɑ Piɛɛn yɛnuɔ. Mɑ u deemɑ Piɛɛn kurɔn mɛro u wɑsi sundu bɑrɔ u kpĩ.
14 Ora, tendo Jesus entrado na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama; e com febre.
15 Yesu win nɔmu bɑbɑ mɑ wɑsi sun te, tɑ yɑrinɑ. Mɑ u seewɑ u nùn nɔɔri.
15 E tocou-lhe a mão, e a febre a deixou; então ela se levantou, e o servia.
16 Dɔmɑ ten yokɑ, bɑ kɑ tɔn dɑbinu nɑ be bɑ wɛrɛkunu mɔ. Yesu u wɛrɛku ni ɡirɑ kɑ ɡɑri ɡerubu tɔnɑ, mɑ u kpuro bɛkiɑ be bɑ bɑrɔ.
16 Caída a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele com a sua palavra expulsou os espíritos, e curou todos os enfermos;
17 U yeni kuɑ kpɑ Gusunɔn sɔmɔ Esɑin ɡɑri yi kɑ koorɑ, yi u nɛɛ, “Win tii u bɛsɛn wɑsin dɑm sɑriru suɑ, mɑ u kɑ bɛsɛn bɑrɑnu doonɑ.”
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Ye Yesu u tɔn wɔrusu wɑ si su nùn sikerenɛ, mɑ u nɛɛ, bu de bu dɑ dɑɑ burerun ɡuruɔ.
18 Vendo Jesus uma multidão ao redor de si, deu ordem de partir para o outro lado do mar.
19 Sɑnɑm mɛyɑ woodɑ yɛ̃ro ɡoo u nɑ win mi, u nɛɛ, yinni, kon nun swĩi yɑm kpuro mi ɑ dɔɔ.
19 E, aproximando-se um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Yesu u nùn wisɑ u nɛɛ, sɛmusu bweusu mɔ, ɡunɔsu su mɑɑ sokunu mɔ. Adɑmɑ nɛ Tɔnun Bii nɑ ǹ nɛn tii ɑyeru ɡɑru mɔɔwɛ mi kon kpunɑ.
20 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Yesun bɔ̃ɔ ɡoo u mɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, yinni, ɑ de n ɡinɑ dɑ n nɛn tundo sike.
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Yesu u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ mɑn swĩiyɔ, kpɑ ɑ de ɡɔribu bu ben ɡɔribu sike.
22 Jesus, porém, respondeu-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos.
23 Yesu u ɡoo nimkuu duɑ mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn swĩi ɡe sɔɔ.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Yɑnde mɑ woo bɔkɔ ɡɑ seewɑ dɑɑ bure te sɔɔ, sere nim kurenu nu ɡoo ɡe wukiri. Adɑmɑ Yesu u do.
24 E eis que se levantou no mar tão grande tempestade que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Bwɑ̃ɑ be, bɑ dɑ bɑ nùn yɑmiɑ bɑ nɛɛ, Yinni ɑ sun fɑɑbɑ koowo sɑ kɑm kobu dɔɔ.
25 Os discípulos, pois, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Salva-nos, Senhor, que estamos perecendo.
26 Yesu u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i bɛrum mɔ̀, bɛɛ nɑɑnɛ doke piibuɡibu.
26 Ele lhes respondeu: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se grande bonança.
27 Be kpuro bɑ biti kuɑ bɑ nɛɛ, durɔ weren bweserɑ wini. Bɑɑ woo kɑ nim kurenu mɑm nu nùn mɛm nɔɔwɑmmɛ.
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Yesu u turɑ Gɑdɑrɑn temɔ dɑɑ bure ten ɡuruɔ, mɑ durɔbu yiru ɡɑbɑ kɑ nùn yinnɑ be bɑ yɑrimɑ sikɑn di. Durɔ be, bɑ wɛrɛkunu mɔ bɑ sɛ̃ ɡem ɡem sere ɡoo ku rɑ kɑ̃ku u swɑɑ ye sĩ.
28 Tendo ele chegado ao outro lado, à terra dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Mɑ bɑ yɑnde ɡbɑ̃rɑ bɑ nɛɛ, mbɑ n sun mɛnnɛ bɛsɛ kɑ wunɛ Gusunɔn Bii. A nɑwɑ ɑ kɑ sun tɔ̃yɑ ko sɑɑ yu sere turi?
29 E eis que gritaram, dizendo: Que temos nós contigo, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Bɑ kurusɔ wuu bɑkɑru ɡɑru wɛndɛ sɑ̃ɑ tɑ dimɔ.
30 Ora, a alguma distância deles, andava pastando uma grande manada de porcos.
31 Wɛrɛku ni, nu Yesu kɑnɑ nu nɛɛ, ɑ̀ n kɑɑ sun ɡirɑ ɑ de su du kurusɔ ni sɔɔ.
31 E os demônios rogavam-lhe, dizendo: Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos.
32 Yesu u nɛɛ, i doo.
32 Disse-lhes Jesus: Ide. Então saíram, e entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou pelo despenhadeiro no mar, perecendo nas águas.
33 Durɔ be bɑ rɑɑ kurusɔ ni kpɑrɑmɔ, bɑ duki doonɑ wuu sɔɔ. Mɑ bɑ tɔmbu ɡɑri yi kpuro sɔ̃ɔwɑ kɑ ye n wɛrɛkunuɡii be yiru deemɑ.
33 Os pastores fugiram e, chegando à cidade, divulgaram todas estas coisas, e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Mɑ wuu ɡen tɔmbu kpuro bɑ yɑrɑ bɑ Yesu sennɔ dɑ. Ye bɑ nùn wɑ bɑ nùn suuru kɑnɑ bɑ nɛɛ, u yɑrio ben tem di.
34 E eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus; e vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?