Mateus 12
BBA vs ARIB
1 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru, tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ, Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ ɑlikɑmɑ ɡbɑɑru bukiɑnɛ bɑ doonɔ. N deemɑ ɡɔ̃ɔrɑ win bwɑ̃ɑbu mɔ̀ mɑ bɑ ɑlikɑmɑ wɔkɑ bɑ temmɔ.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Ye Fɑlisibɑ bɑ wɑ mɛ, bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, u mɛɛrio ye win bwɑ̃ɑbɑ mɔ̀ ye woodɑ yɑ nɛɛ bu ku ko tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ǹ ɡɑrire ye Dɑfidi kuɑ sɑnɑm mɛ ɡɔ̃ɔrɑ bu mɔ̀ wi kɑ win tɔmbu?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 U duɑ Gusunɔn dirɔ mɑ u pɛ̃ɛ suɑ ye bɑ Gusunɔ yiiye mɑ wi kɑ win tɔmbu bɑ di. N deemɑ n ǹ weenɛ bu pɛ̃ɛ ye di mɑ n kun mɔ yɑ̃ku kowobu tɔnɑ.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Nɡe i ǹ ɡɑrire Mɔwisin woodɑ sɔɔ mɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, yɑ̃ku kowo be bɑ sɔmburu mɔ̀ sɑ̃ɑ yerɔ, bɑ ku rɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru mɛm nɔɔwɛ. Bɑ ǹ mɑɑ sɑ̃ɑ tɑɑrɛɡibu.
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu sɑ̃ɑ yeru kpɑ̃ɑru kere.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Ì n dɑɑ tubɑ ye Gusunɔn ɡɑri ɡeruɑ yi yi nɛɛ, “Wɔnwɔndɑ nɑ kĩ, n ǹ mɔ yɑ̃kuru,” i ǹ dɑɑ tɑɑrɛ sɑriruɡibu tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 I de i n yɛ̃ mɑ Tɔnu Biiwɑ u tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru kuɑ.
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Mɑ Yesu doonɑ min di, u duɑ ben mɛnnɔ yerɔ.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi, wìn nɔm teu ɡɑ ɡu. Be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ Yesu bikiɑ bɑ nɛɛ, ǹ n mɑn nɑ, n weenɛ bu tɔnu bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ? Bɑ ɡeruɑ mɛ, bu kɑ wɑ bu nùn durum mɑni.
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Mɑ Yesu mɑɑ bu bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn ɡoo ù n yɑ̃ɑru mɔ mɑ tɑ nùn dɔkɔ kpiriru wɔriri tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, u ǹ koo dɑ u tu ɡɑwɑ u yɑrɑ?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Tɔnu kun yɑ̃ɑru kere mi n tomɑ? Ǹ n mɛn nɑ, yɑ wɑ̃ tɔnu u ɡeɑ ko tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Yerɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win nɔmu ɡe dɛmiɔ.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Fɑlisibɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ wesiɑnɑ mɛ bɑ koo ko bu kɑ Yesu ɡo.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Ye Yesu u ɡiɑ mɑ bɑ kĩ bu nùn ɡowɑ, u ɡɛɛrɑ sɑɑ min di mɑ tɔn dɑbirɑ nùn swĩi. Mɑ u bɑrɔbu kpuro bɛkiɑ.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Adɑmɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u sire u nɛɛ, bu ku rɑɑ ɡoo sɔ̃ wi u sɑ̃ɑ.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 N koorɑ nɡe mɛ, kpɑ ɡɑri yi Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u yoruɑ yi kɑ koorɑ.
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 Gɑri yi sɔɔ, Gusunɔ u nɛɛ,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 U ǹ kɑ ɡoo sikirinɑmɔ u ǹ mɑɑ ɡbɑ̃rɑmɔ.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 U ǹ koo tɔn be bɑ sunkure nɡe kɑbɑ dɑkurɑ.
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 kpɑ bwesenu kpuro nu nin yĩiyɔbu doke win yĩsiru sɔɔ.”
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Bɑ kɑ Yesu durɔ ɡoo nɑɑwɑ wi wɛrɛkunu nu kuɑ wɔ̃ko kɑ soso. Yesu durɔ wi bɛkiɑ. U yɑm wɑ mɑ u ɡɑri ɡerubu wɔri.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Mɑ tɔn wɔru kpuro ɡɑ biti soorɑ ɡɑ nɛɛ, ǹ n mɑn nɑ kɑ ɡem n ǹ Dɑfidin sikɑdobu mini re?
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Adɑmɑ ye Fɑlisibɑ bɑ nuɑ mɛ, yerɑ bɑ ɡeruɑ bɑ nɛɛ, wɛrɛkunun sunɔ Beseburun dɑmɑ Yesu u kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ.
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Nɡe mɛ Yesu ben bwisikunu yɛ̃, u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑndu bɑɑtere tèn tɔmbu bɑ tɑbu mɔ̀ ben tii tiinɛ sɔɔ tɑ koo ko bɑnsu. Mɛyɑ mɑɑ wuu bɑɑɡere ǹ kun mɛ yɛnu bɑɑɡere ɡèn tɔmbu bɑ tɑbu mɔ̀ ben tii tiinɛ sɔɔ ɡɑ ǹ koo tɛ.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Ǹ n mɛn nɑ, Setɑm yɑ̀ n Setɑm ɡirɑmɔ, yɑ kɑ yen tii tɑbu mɔ̀wɑ. Amɔnɑ yen bɑndu tɑ koo kɑ tɛ.
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Ǹ n sɑ̃ɑ Beseburun dɑmɑ nɑ kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ, kɑ weren dɑmɑ bɛɛn bwɑ̃ɑbɑ kɑ nu ɡirɑmɔ. Yenin sɔ̃nɑ ben tii bɑ koo sɔ̃ɔsi mɑ i tore.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Adɑmɑ ǹ n Gusunɔn Hunden nɑ, nɑ kɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ, yeyɑ yɑ sɔ̃ɔsimɔ mɑ Gusunɔ u bɑndu swĩi bɛɛn suunu sɔɔ.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 Amɔnɑ tɔnu koo kɑ du dɑmɡiin yɛnuɔ u kɑ win yɑ̃nu ɡurɑ mɑ n kun mɔ u ɡinɑ ɡbiɑ u dɑmɡii wi bɔkuɑ. Ù n nùn bɔkuɑ, yerɑ u koo kpĩ u win yɑ̃nu ɡurɑ.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 Wi u kun sɑ̃ɑ nɛɡii u kɑ mɑn yibɛrɛ tɛɛru nɛniwɑ. Mɑ wi u ku rɑ ɡɑ̃ɑnu mɛnnɛ kɑ nɛ sɑnnu u rɑ ni yɑrinɑsiewɑ.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Yen sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ tɔmbɑ koo kpĩ bu torɑnu kpuro kɑ ɡɑri kɑm ɡerubu kpuron suuru wɑ. Adɑmɑ wi u Hunde Dɛɛro ɡɑri kɑm ɡerusimɔ, u ǹ yen suuru wɑsi pɑi.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Bɑɑwure wi u nɛ Tɔnun Bii ɡɑri kɑm ɡerusi bɑ koo yɛ̃ro suuru kuɑ. Adɑmɑ bɑɑwure wi u Hunde Dɛɛro ɡɑri kɑm ɡerusimɔ, bɑ ǹ yɛ̃ro suuru kuɑmmɛ sɑɑ ɡisɔn di sere kɑ siɑ mɑm.
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, ɑ̀ n dɑ̃ɑ ɡeeru duurɑ kɑɑ bii ɡeenu wɑ. À n mɑɑ dɑ̃ɑ kɔ̃suru duurɑ bii kɔ̃sunɑ kɑɑ sɔri. Domi dɑ̃run binun diyɑ bɑ rɑ tu tubu.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Wɑɑ ɡɔsɔrun bweseru bɛɛ! Amɔnɑ i ko kɑ ɡɑri ɡee ɡere bɛɛ be i sɑ̃ɑ tɔn kɔ̃sobu. Domi ye yɑ yibɑ ɡɔ̃ruɔ yɑ yɑrimɔ, yeyɑ nɔɔ ɡɑ ɡerumɔ.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Tɔn ɡeo u rɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu yɑrewɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔɔn di ni nu beruɑ win ɡɔ̃ruɔ. Tɔn kɔ̃so mɑɑ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu yɑrɑmɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu sɔɔn di ni nu beruɑ win ɡɔ̃ruɔ.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡɑri kpuro yi tɔmbɑ ɡerumɔ, yi sɔɔrɑ bɑ koo bu siri siribun sɑnɑm.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Domi wunɛn ɡɑrin diyɑ bɑ koo nun ɡem wɛ̃. Yin min diyɑ bɑ koo mɑɑ nun tɑɑrɛ wɛ̃.
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Yerɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisi ɡɑbu bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, keu koosio, sɑ kĩ ɑ yĩreru ɡɑru ko su wɑ.
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 U bu wisɑ u nɛɛ, tɛ̃n tɔn kɔ̃sobu be bɑ ǹ kɑ Gusunɔ turo yɔ̃ bɑ yĩreru bikiɑmɔ. Adɑmɑ yĩreru ɡɑru mɑɑ sɑri te bɑ koo bu sɔ̃ɔsi mɑ n kun mɔ Gusunɔn sɔmɔ Yonɑsiɡiru.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Domi nɡe mɛ Yonɑsi kuɑ sɔ̃ɔ sɔɔ itɑ kɑ wɔ̃kuru itɑ swɑ̃ɑ bɑkɑn nukurɔ, nɡe mɛyɑ mɑɑ nɛ Tɔnun Bii kon ko sɔ̃ɔ sɔɔ itɑ kɑ wɔ̃kuru itɑ tem nukurɔ.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Siribun sɑnɑm sɔɔ Ninifuɡibu bɑ koo tɛ̃n tɔmbu seesi bu bu tɑɑrɛ wɛ̃ domi bɑ ben wɑ̃ɑru ɡɔsiɑ Yonɑsin wɑɑsun sɔ̃. Wee tɛ̃ ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu Yonɑsi kere.
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Siribun sɑnɑm tɔn kurɔ sunɔ wi u nɑ sɑɑ nim nɔɔn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn di u koo tɛ̃n tɔmbu seesi u bu tɑɑrɛ wɛ̃ yèn sɔ̃ win tem tonde mìn di u nɑ u kɑ Sɑlomɔɔn bwisin ɡɑri nɔ. Wee tɛ̃ ɡɑ̃ɑnu wɑ̃ɑ mini ni nu Sɑlomɔɔ kere.
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, wɛrɛkunu nù n doonɑ tɔnun min di, nu rɑ n bɔsuwɑ mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi nu n wɛ̃rɑ yeru kɑsu nu n bie.
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Yerɑ nu rɑ nɛɛ, nu koo ɡɔsirɑ nin wɑ̃ɑ yerɔ mìn di nu rɑɑ doonɑ. Nu rɑ wurɑmɛ kpɑ nu deemɑ tɑ wɑ̃ɑ diiru tɑ kurɑre tɑ sɔnde.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Kpɑ nu dɑ nu ɡɑnu nɔɔbɑ yiru kɑsumɑ ni nu ni kɔ̃suru kere kpɑ nu du yɛ̃ro sɔɔ nu n wɑ̃ɑ mi. Mɑ durɔ win wɑ̃ɑ ɡbiikiru tɑ koo sɑ̃ɑyɑ kɑ sere dɑ̃ɑkiru. Nɡe mɛyɑ n ko n ko kɑ tɛ̃n tɔn kɔ̃so beni.
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Sɑnɑm mɛ Yesu u kɑ tɔn wɔru ɡɑri mɔ̀, wee win mɛro kɑ win wɔnɔbu bɑ yɔ̃ tɔɔwɔ bɑ kĩ bu kɑ nùn ɡɑri ko.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Sɑnɑm mɛyɑ ɡoo nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn mɛro kɑ wunɛn wɔnɔbu bɑ yɔ̃ tɔɔwɔ bɑ kĩ bu kɑ nun ɡɑri ko.
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Adɑmɑ Yesu u yɛ̃ro bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn mɛro. Berɑ̀ mɑɑ nɛn wɔnɔbu.
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu nɔmu tĩi u nɛɛ, beyɑ mini be bɑ sɑ̃ɑ nɛn mɛro kɑ nɛn wɔnɔbu.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Domi bɑɑwure wi u nɛn Bɑɑbɑ wɔrukoon kĩru mɔ̀, wiyɑ nɛn wɔnɔ kɑ nɛn sesu kɑ nɛn mɛro.
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?