Josué 9
BBA vs ARC
1 — ausente —
1 E sucedeu que, ouvindo isso todos os reis que estavam daquém do Jordão, nas montanhas, e nas campinas, e em toda a costa do grande mar, e em frente do Líbano, os heteus, e os amorreus, e os cananeus, e os ferezeus, e os heveus, e os jebuseus,
2 — ausente —
2 se ajuntaram eles de comum acordo, para pelejar contra Josué e contra Israel.
3 Adɑmɑ ye Gɑbɑoniɡibu be bɑ sɑ̃ɑ Hefibɑ bɑ mɑɑ nuɑ ye Yosue u Yerikoɡibu kɑ Ayiɡibu kuɑ,
3 E os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué fizera com Jericó e com Ai,
4 — ausente —
4 usaram também de astúcia, e foram, e se fingiram embaixadores, e tomaram sacos velhos sobre os seus jumentos e odres de vinho velhos, e rotos, e remendados;
5 — ausente —
5 e nos pés sapatos velhos e remendados e vestes velhas sobre si; e todo o pão que traziam para o caminho era seco e bolorento.
6 Mɑ bɑ dɑ bɑ Yosue kɑ Isirelibɑ deemɑ Giliɡɑliɔ bɑ nɛɛ, sɑɑ tontonden diyɑ sɑ wee su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
6 E vieram a Josué, ao arraial, a Gilgal e lhe disseram, a ele e aos homens de Israel: Vimos de uma terra distante; fazei, pois, agora concerto conosco.
7 Mɑ Isirelibɑ bɑ bu wisɑ bɑ nɛɛ, sɔrɔkudo i wɑ̃ɑwɑ bɛsɛn turuku mini, sɑ ǹ kpɛ̃ su kɑ bɛɛ ɑrukɑwɑni bɔke.
7 E os homens de Israel responderam aos heveus: Porventura, habitais no meio de nós; como, pois, faremos concerto convosco?
8 Mɑ bɑ Yosue wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ wurɑ su ko wunɛn sɔm kowobu.
8 Então, disseram a Josué: Nós somos teus servos. E disse-lhes Josué: Quem sois vós e donde vindes?
9 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ wunɛn bwɑ̃ɑbu sɑ weewɑ sɑɑ tontonden di yèn sɔ̃ sɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin bɑɑru nuɑ kɑ mɑɑmɑɑki ye u kuɑ Eɡibitiɔ,
9 E lhe responderam: Teus servos vieram de uma terra mui distante, por causa do nome do Senhor , teu Deus; porquanto ouvimos a sua fama e tudo quanto fez no Egito;
10 kɑ nɡe mɛ u Amɔrebɑn sinɑmbu yiru ye kuɑ, be bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Beyɑ Sihoni, Hɛsibonin sunɔ, kɑ Oɡu, Bɑsɑnin sunɔ wi u wɑ̃ɑ Asitɑrɔtuɔ.
10 e tudo quanto fez aos dois reis dos amorreus que estavam dalém do Jordão, a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 Ye sɑ mɑɑ seewɑ bɛsɛn wuun bukurobu kɑ be bɑ tie bɑ sun kirɔ kuɑ bɑ nɛɛ, su dĩɑnu kusenu koowo swɑɑn sɔ̃ kpɑ su nɑ su bɛɛ deemɑ su bɛɛ bikiɑ i kɑ sun ɑrukɑwɑni bɔke kpɑ sɑ n bɛɛ sɑ̃ɑmɔ.
11 Pelo que nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos falaram, dizendo: Tomai convosco em vossas mãos provisão para o caminho, e ide-lhes ao encontro, e dizei-lhes: Nós somos vossos servos; fazei, pois, agora concerto conosco.
12 Bɛɛn tii i wɑ nɡe mɛ bɛsɛn pɛ̃ɛ ye, yɑ ɡbere yɑ bukusɑ sɑ̃ɑ. Sɑnɑm mɛ sɑ seewɑ yɛnun di, yɑ sɑ̃ɑwɑ pɛ̃ɛ sumɑ.
12 Este nosso pão tomamos quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que saímos para vir a vós; e ei-lo aqui, agora, já seco e bolorento;
13 I mɑɑ bɛsɛn ɡɔni mɛɛrio yì sɔɔ sɑ tɑm doke. Yi rɑɑ sɑ̃ɑwɑ ɡɔni kpɛɛ, wee tɛ̃ yi ɡɛ̃ɛkire. Mɛyɑ mɑɑ bɛsɛn bɑrɑnu kɑ yɑ̃ɑ ni sɑ doke, nu ɡɛ̃ɛkirɑ swɑɑ sɔɔ ɡbɑbu ten dɛ̃ɛbun sɔ̃.
13 e estes odres que enchemos de vinho eram novos e ei-los aqui já rotos; e estas nossas vestes e nossos sapatos já se têm envelhecido, por causa do mui longo caminho.
14 Adɑmɑ Isirelibɑ bɑ ǹ Yinni Gusunɔ bikie bu nɔ ù n kĩ bu kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔke. Mɑ bɑ sibun dĩɑ kuse ni murɑ bɑ di.
14 Então, aqueles homens israelitas tomaram da sua provisão e não pediram conselho à boca do Senhor .
15 Mɑ Yosue u kɑ bu nɔɔ tiɑ kuɑ, bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ n kɑ wɑ̃ɑsinɛ ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ Isirelibɑn bukurobu bɑ wurɑ kɑ bɔ̃ri mɑ bɑ koo ben ɑrukɑwɑni ye yibiɑ.
15 E Josué fez paz com eles e fez um concerto com eles, que lhes daria a vida; e os príncipes da congregação lhes prestaram juramento.
16 Yen sɔ̃ɔ itɑserɑ Isirelibɑ bɑ nuɑ mɑ tɔn ben wusu wɑ̃ɑwɑ ben turuku mi.
16 E sucedeu que, ao fim de três dias, depois de fazerem concerto com eles, ouviram que eram seus vizinhos e que moravam no meio deles.
17 Mɑ bɑ seewɑ bɑ wuu si mɛɛrim dɑ. Bɑ sĩɑwɑ sɔ̃ɔ yiru, itɑse mɑ bɑ turɑ mi. Wuu siyɑ, Gɑbɑoni, kɑ Kefirɑ kɑ Berɔtu kɑ Yɑrimun wuu.
17 Porque, partindo os filhos de Israel, chegaram às suas cidades ao terceiro dia; e suas cidades eram Gibeão, e Cefira, e Beerote, e Quiriate-Jearim.
18 Adɑmɑ bɑ ǹ bu ɡo yèn sɔ̃ ben bukurobɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ, mɑ bɑ koo bu deri ɑlɑfiɑ sɔɔ. Mɑ bɑ ye bɔ̃ruɑ kɑ Gusunɔ ben Yinnin yĩsiru. Kɑ mɛ, be Isireli be, bɑ kɑ ben bukuro be wɔki.
18 E os filhos de Israel os não feriram; porquanto os príncipes da congregação lhes juraram pelo Senhor , Deus de Israel; pelo que toda a congregação murmurava contra os príncipes.
19 Mɑ bukuro be, bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ su tɔn be nɔni sɔ̃, domi sɑ kɑ bu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɔ. Sɑ bɔ̃ruɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ sɑ ǹ bu ɡɑ̃ɑnu kuɑmmɛ.
19 Então, todos os príncipes disseram a toda a congregação: Nós juramos-lhes pelo Senhor , Deus de Israel; pelo que não podemos tocar-lhes.
20 Tilɑsiwɑ su kɑ bu deri. Mɑ n kun mɛ, sɑ ko Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ.
20 Isto, porém, lhes faremos: dar-lhes-emos a vida, para que não haja grande ira sobre nós, por causa do juramento que já lhes temos jurado.
21 Yen sɔ̃, wee ye sɑ ko bu kuɑ. Bɑ ko n dɑ sun dɑ̃ɑ kɑsuewɑ kpɑ bɑ n dɑ sun nim tɑkirie.
21 Disseram-lhes, pois, os príncipes: Vivam. E se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os príncipes lhes haviam dito.
22 Mɑ Yosue u Gɑbɑoniɡii be kpuro sokusiɑ. Ye bɑ tunumɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sun weesu kuɑ, i nɛɛ, i weewɑ tontonden di. Mɑ sɑ deemɑ i wɑ̃ɑ bɛsɛn turuku.
22 E Josué os chamou e falou-lhes dizendo: Por que nos enganastes, dizendo: Mui longe de vós habitamos, morando vós no meio de nós?
23 Tɛ̃ i kuɑ bɔ̃rurobu bɛɛ kpuro. I ko i n sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn yobu, kpɑ i n dɑ nim tɑkiri, i dɑ̃ɑ kɑsu bɛsɛn Yinnin sɑ̃ɑ yerun sɔ̃.
23 Agora, pois, sois malditos; e, dentre vós, não deixará de haver servos, nem rachadores de lenha, nem tiradores de água, para a casa do meu Deus.
24 Mɑ Gɑbɑoniɡii be, bɑ nɛɛ, wee yèn sɔ̃ sɑ kuɑ mɛ. Sɑ nuɑ mɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u win sɔm kowo Mɔwisi woodɑ wɛ̃ u bɛɛ tem mɛ kpuro wɛ̃ kpɑ i mɛn tɔmbu kpuro ɡo be i kɑ ɡesi yinnɑ kpuro. Yen sɔ̃nɑ sɑ kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru nɑndɑ.
24 Então, responderam a Josué e disseram: Porquanto com certeza foi anunciado aos teus servos que o Senhor , teu Deus, ordenou a Moisés, seu servo, que vos desse toda esta terra e destruísse todos os moradores da terra diante de vós, tememos muito por nossas vidas por causa de vós. Por isso, fizemos assim.
25 Tɛ̃, wee sɑ wɑ̃ɑ wunɛn nɔmuɔ. A kɑ sun koowo nɡe mɛ n weenɛ.
25 E eis que agora estamos na tua mão; faze aquilo que te pareça bom e reto que se nos faça.
26 Mɑ Yosue u ǹ wure Isirelibɑ bu bu ɡo.
26 Assim, pois, lhes fez e livrou-os das mãos dos filhos de Israel; e não os mataram.
27 Adɑmɑ u bu sure bɑ n dɑ dɑ̃ɑ kɑsu kpɑ bu nim tɑkiri Isirelibɑn sɔ̃ kɑ ben yɑ̃kunun sɔ̃ yɑm mi Yinni Gusunɔ u koo rɑ ɡɔsi bu nùn sɑ̃. Sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gɑbɑoniɡibun bibun bwese terɑ, tɑ sɔmbu te mɔ̀.
27 E, naquele dia, Josué os deu como rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor até ao dia de hoje, no lugar que escolhesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?