Gênesis 39

BBA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Isimɛɛlibɑ bɑ kɑ Yosɛfu dɑ Eɡibitiɔ. Mɑ Potifɑɑ Eɡibitiɡii u nùn dwɑ ben mi. Potifɑɑ wi, u sɑ̃ɑwɑ Eɡibiti sunɔn sinɑ kpɑɑ kɔ̃sobun wiruɡii.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ Yosɛfu, mɑ u nùn kuɑ tɔn bɑrukɑɡii. U wɑ̃ɑ win yinni Eɡibitiɡiin yɛnuɔ.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Yinni wi, u wɑ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn wɑ̃ɑ, mɑ u mɑɑ nùn swɑɑ kusiɑmmɛ yɑbu bɑɑyere sɔɔ ye u mɔ̀.
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 Yen sɔ̃, u kɑ nùn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ u nùn kuɑ win yɛnun sɔm kowobu kpuron wiruɡii, mɑ win ye u mɔ kpuro u nùn nɔmu sɔndiɑ.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Sɑɑ mìn di u Yosɛfu kuɑ win yɛnun sɔm kowobu kpuron wiruɡii mɑ u nùn ye u mɔ kpuro nɔmu sɔndiɑ, Yinni Gusunɔ u win yɛnu ɡe domɑru kuɑ kɑ ye u mɔ kpuro yɛnuɔ kɑ ɡberɔ.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 Potifɑɑ wi, u ye u mɔ kpuro deri Yosɛfun nɔmɑ sɔɔ. U ǹ mɑɑ yen ɡɑɑn ɡɑri yɛ̃ mɑ n kun mɔ win dĩɑ ni u koo doke nɔɔwɔ bɑɑsi.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru win yinnin kurɔ u nùn nɔni ɡirɑri mɑ u nɛɛ, ɑ de ɑ kɑ mɑn kpunɑ.
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Adɑmɑ Yosɛfu u yinɑ. U kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee, nɛn yinni u ǹ yɛnun ɡɑ̃ɑnun ɡɑri yɛ̃. Win ye u mɔ kpuro, nɛnɑ u nɔmu sɔndiɑ.
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 U ǹ mɑn dɑm kere yɛnu ɡe sɔɔ, u ǹ mɑɑ mɑn ɡɑ̃ɑnu yinɑri mɑ n kun mɔ wunɛ tɔnɑ yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ win kurɔ. Yerɑ kon ɡɑ̃ɑ ninin bweseru ko kpɑ n Gusunɔ torɑri?
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Bɑɑdommɑwɑ kurɔ wi, u rɑ n kɑ nùn ɡɑri yi mɔ̀. Kɑ mɛ, Yosɛfu u yinɑ u kɑ nùn kpunɑ. U ku rɑ mɑm kɑ̃ bɑ n wɑ̃ɑ sɑnnu.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Sɔ̃ɔ teeru Yosɛfu u duɑ dirɔ u kɑ win sɔmburu ko. N deemɑ yɛnu ɡen tɔnu ɡoo sɑri turuku.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Yerɑ kurɔ wi, u Yosɛfun bekuru nɛnuɑ u nɛɛ, ɑ kɑ mɑn kpunɔ.
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Ye kurɔ wi, u wɑ mɑ u nùn beku te deriɑ u dukɑ yɑrɑ tɔɔwɔ,
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 yerɑ u win yɛnuɡibu sokɑ u nɛɛ, i nɑ i wɑ. Heberu wi nɛn durɔ kɑ nɑ u sun kɑm mɛɛrɑ. U kĩ u kɑ mɑn kpunɑ ɑdɑmɑ nɑ wurɑ kuɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ.
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 Ye u nuɑ nɑ wurɑ kuɑ mɛ, u mɑn win bekuru deriɑ u dukɑ yɑrɑ tɔɔwɔ.
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 Mɑ kurɔ wi, u beku te yii yeru kuɑ sere win yinni u kɑ wurɑmɑ yɛnuɔ.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Sɑnɑm mɛ u wurɑmɑ mi, kurɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yoo Heberu wi ɑ kɑ sun nɑɑwɑ mi, u mɑn duwi u kɑ mɑn sɑnku.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 Ye nɑ wurɑ kuɑ, yerɑ u mɑn win bekuru deriɑ u dukɑ yɑrɑ tɔɔwɔ.
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 Ye durɔ wi, u win kurɔn ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u mɔru bɛsirɑ.
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Mɑ u Yosɛfu suɑ u doke pirisɔm dirɔ mi bɑ rɑ sunɔn pirisɔmbɑ doke.
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi. U mɑɑ nùn domɑru kuɑ u derɑ u kĩi ɡeeru wɑ pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin mi.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 Mɑ wiruɡii wi, u nùn pirisɔm be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuro nɔmu sɔndiɑ. Ye bɑ koo ko kpuro, wiyɑ rɑ yen woodɑ wɛ̃.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Wiruɡii wi, u ku rɑ mɛɛri ye Yosɛfu u mɔ̀ domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi. Mɑ u derɑ win ye u kuɑ kpuro yɑ wɛ̃rɑ.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra