Êxodo 9
BBA vs ARIB
1 Yen biru kpɑm Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo Eɡibiti sunɔn mi kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ Heberubɑn Yinni Wi u rɑ n wɑ̃ɑ nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, u de nɛn tɔmbu bu doonɑ bu mɑn sɑ̃.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Adɑmɑ ù kun bu yɔ̃su, mɑ u yen yinɑ yinɑminu mɔ̀ kpɑm,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 wee, kon nɛn nɔm dɑmɡuu doke win dumi kɑ kɛtɛkunu kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛbɑ kɑ yɑ̃ɑnu sɔɔ, win yɑɑ sɑbenu kpuro ɡesi ni bɑ kpɑrɑmɔ ɡberɔ. Adumɡbɛku bɑkɑ yɑ koo nu wɔri.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Sɑɑ ye sɔɔ, kon Isirelibɑn sɑbenu kɑ Eɡibitiɡinu wunɑnɑ. Ye yɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn sɑbenu, yen ɡɑɑ kun ɡbimɔ.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Mɑ Yinni Gusunɔ u tɔ̃ru yi u nɛɛ, ù kun bu yɔ̃su, siɑwɑ kon yɑbu ye ko tem mɛ sɔɔ.
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Yen sisiru Yinni Gusunɔ u kuɑ mɛ. Eɡibitiɡibun sɑbenu ɡbisukɑ kpuro, ɑdɑmɑ Isirelibɑn sɑbenu sɔɔ, bɑɑ teeru tɑ ǹ ɡu.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Eɡibiti sunɔ u ye yɑ koorɑn lɑbɑɑri bikiɑ. U nuɑ mɑ Isirelibɑn sɑbenu sɔɔ bɑɑ teeru tɑ ǹ ɡu. Kɑ mɛ, win ɡɔ̃ru ɡɑ kpɑm bɔbiɑ, u ǹ wure tɔn be, bu doonɑ.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Yinni Gusunɔ u kpɑm Mɔwisi kɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i torom sɔko doowɔ i n nɛni, kpɑ Mɔwisi u mɛ yɛ̃kɑ wɔllɔ Eɡibiti sunɔn wuswɑɑɔ.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Torom mɛ, mu koo ɡɔsiɑ nɡe tuɑ, kpɑ mu Eɡibitin tem kpuro wukiri. Mu koo bwisinu wisi tɔmbu kɑ sɑbenu sɔɔ, kpɑ nu booboosu ko.
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Yerɑ bɑ torom mɛ sɔkɑ bɑ dɑ Eɡibiti sunɔn wuswɑɑɔ. Mɑ Mɔwisi u torom mɛ yɛ̃kɑnɑ wɔllɔ, mɑ mu kuɑ bwisinu tɔmbu kɑ sɑbenun wɑsi sɔɔ.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Sɑɑ ye sɔɔ, sɔrobɑ kpɑnɑ bu yɑrimɑ Mɔwisin wuswɑɑɔ bwisi nin sɔ̃. Domi nu ben tii wisiwɑ nɡe Eɡibitiɡii be bɑ tie.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Eɡibiti sunɔ u ǹ Mɔwisi kɑ Aronin ɡɑri swɑɑ dɑki. Yinni Gusunɔ u derɑ win ɡɔ̃ru ɡɑ bɔbiɑ ɡɑ sosi nɡe mɛ u rɑɑ Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Yerɑ Yinni Gusunɔ u kpɑm Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo buru buru yellu ɑ dɑ Eɡibiti sunɔn mi, kpɑ ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ Gusunɔ Heberubɑn Yinni nɛ wi nɑ rɑ n wɑ̃ɑ nɑ ɡeruɑ. U de nɛn tɔmbu bu doonɑ bu mɑn sɑ̃.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Domi tɛ̃, n ǹ mɔ win bwɑ̃ɑbu kɑ win tɔmbu tɔnɑ kon wɑhɑlɑ doke ye yɑ koo nɛn dɑm bɑkɑm sɔ̃ɔsi. Kɑ win tiiwɑ kpɑ u ɡiɑ mɑ ɡoo sɑri nɡe nɛ hɑnduniɑ sɔɔ.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Nɑ̀ n dɑɑ nɛn nɔm dɑmɡuu dɛmiɑ nɑ wi kɑ win tɔmbu bɑrɑ kɔ̃suru kpɛ̃ɛ, u ǹ ko n dɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ hɑnduniɑɔ.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Adɑmɑ nɑ derɑ u wɑ̃ɑ u kɑ nɛn dɑm wɑn sɔ̃, kpɑ nɛn yĩsiru tu kɑ nɔɔrɑ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Wee u kɑ nɛn tɔmbu seewɑ sere kɑ tɛ̃. U ǹ dere bu doonɑ.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Yen sɔ̃, siɑ ɑmɑdɑɑre kon de ɡuru kpenu nu nɛɛrɑ kɑ dɑm nìn bweseru nu ǹ koore Eɡibitin temɔ sɑɑ yen toren di sere n kɑ ɡisɔ ɡirɑri.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ de bu win yɑɑ sɑbenu kuku yeru kuɑ, kɑ yɑbu ye u mɔ kpuro ɡberɔ. Domi ɡuru kpee ni, nu koo tɔmbu kpuro so ɡbeɑɔ kɑ yɑɑ sɑbenu kpuro ni nu ǹ kuku yeru wɑ, kpɑ sɑbe ni, kɑ tɔn be, bu kɑm ko.
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Yerɑ Eɡibiti sunɔn bwɑ̃ɑbu ɡɑbu be bɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri nɑsie, bɑ derɑ ben yobu bɑ kɑ ben sɑbenu wɔmɑ yɛnuɔ fuuku fuuku.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Be bɑ kun mɑɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri ɡɑrɑ, bɑ ben yobu kɑ yɑɑ sɑbenu deri ɡbeɑɔ.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Mɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn nɔmɑ suo wɔllɔ kpɑ ɡuru kpenu nu yɛ̃kɑmɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ, tɔmbu kɑ sɑbenu kɑ ye yɑ kpiɑ ɡbeɑɔ kpuron wɔllɔ.
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Yerɑ Mɔwisi u win dɛkɑ suɑ u tĩi wɔllɔ, mɑ Yinni Gusunɔ u derɑ ɡuru kpenu nɛmɔ. Guru mɑɑkinu mɔ̀ nu ɡirɑrimɔ sere temɔ.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Gurɑ yen bweserɑ kun nɛɛre Eɡibitin tem sɔɔ sɑɑ yen toren di.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Mɑ ɡuru kpee ni, nu bɑɑyere kpuro so nu ɡo ye yɑ wɑ̃ɑ ɡbeɑɔ Eɡibitin tem sɔɔ, sɑɑ tɔmbu sere kɑ sɑbenu kɑ ye yɑ kpiɑ kpuro. Mɑ dɑ̃nu kpuro nu bɛsikirɑ.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Gosɛnin berɑ mi Isirelibɑ bɑ wɑ̃ɑ tɔnɑwɑ ɡuru kpee ni, nu ǹ nɑ.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Yerɑ Eɡibiti sunɔ u Mɔwisi kɑ Aroni sokusiɑ u nɛɛ, nɑ wɑ mɑ nɛnɑ nɑ torɑ. Gusunɔ wi u rɑ n wɑ̃ɑ u ɡem mɔ. Nɛ kɑ nɛn tɔmbu sɑ tɑɑrɛ kuɑ.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 A Yinni Gusunɔ kɑnɔ domi ɡuru ɡbɑ̃suku ni, kɑ ɡuru kpee ni, nu den turɑ. Kon de i doonɑ, nɑ ǹ mɑɑ bɛɛ nɛnumɔ.
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Mɑ Mɔwisi u nùn wisɑ u nɛɛ, nɑ̀ n yɑrɑ wuun di kon nɛn nɔmɑ suɑ wɔllɔ n Yinni Gusunɔ kɑnɑ, kpɑ ɡuru ɡbɑ̃sukunu kɑ ɡuru kpenu nu mɑri ɑ kɑ ɡiɑ mɑ wiyɑ hɑnduniɑ mɔ.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Adɑmɑ nɑ yɛ̃ mɑ wunɛ kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu i ǹ Yinni Gusunɔ nɑsiɑm kpɑ.
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Sɑɑ ye ɡurɑ ye, yɑ nɑ, wɛ̃su kɑ ɔɔsu kɑm kuɑ yèn sɔ̃ ɔɔsu yɑ nɔɔ kusiɑ, wɛ̃su mɑɑ wɛ̃su sɑ̃ɑ.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Adɑmɑ ɑlikɑmɑ yɑ ǹ kɑm kue yèn sɔ̃ yɑ ǹ sɑnɑm mɛ kpɑ̃.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Yen biru Mɔwisi u yɑrɑ Eɡibiti sunɔn min di u dɑ wuun biruɔ. Mɑ u win nɔmɑ suɑ wɔllɔ u Yinni Gusunɔ kɑnɑ, mɑ ɡuru ɡbɑ̃sukunu kɑ ɡuru kpee ni, nu mɑri. Gurɑ kun mɑɑ nɛmɔ.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Ye Eɡibiti sunɔ u wɑ mɛ, u win torɑru sosi. Wi kɑ win bwɑ̃ɑbɑ ben ɡɔ̃rusu bɔbiɑsiɑ.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 U ǹ wure Isirelibɑ bu doonɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ sɑɑ Mɔwisin nɔɔn di.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?