Êxodo 32
BBA vs ARIB
1 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ wɑ Mɔwisi u tɛɛmɔ u ǹ sɑrɑmɛ sɑɑ ɡuu ten wɔllun di, bɑ dɑ bɑ mɛnnɑ Aronin mi, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ seewo ɑ sun yinni kuɑ wi u ko n sun swɑɑ ɡbiiye. Domi Mɔwisi wi u sun yɑrɑmɑ Eɡibitin tem di, sɑ ǹ yɛ̃ ye n nùn deemɑ.
1 Mas o povo, vendo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão, e lhe disse: Levanta-te, faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque, quanto a esse Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
2 Yerɑ Aroni u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛɛn kurɔbun swɑɑ tonku wurɑɡinu potirimɑ kɑ bɛɛn bibuɡinu i kɑ nɑ.
2 E Arão lhes disse: Tirai os pendentes de ouro que estão nas orelhas de vossas mulheres, de vossos filhos e de vossas filhas, e trazei-mos.
3 Mɑ be kpuro bɑ ben swɑɑ tonku wurɑɡinu potirɑ bɑ kɑ Aroni nɑɑwɑ.
3 Então todo o povo, tirando os pendentes de ouro que estavam nas suas orelhas, os trouxe a Arão;
4 U nu mwɑ u yɑniɑ mɑ u kuurɑ kuɑ ye yɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ, u wurɑ ye wisi mi, mɑ yɑ kuɑ bwɑ̃ɑroku.
4 ele os recebeu de suas mãos, e com um buril deu forma ao ouro, e dele fez um bezerro de fundição. Então eles exclamaram: Eis aqui, ó Israel, o teu deus, que te tirou da terra do Egito.
5 Ye Aroni u ye wɑ, yerɑ u yɑ̃ku yeru ɡirɑ bwɑ̃ɑroku ɡen wuswɑɑɔ. Mɑ u kpɑrɑ u nɛɛ, siɑ sɑ ko Yinni Gusunɔ tɔ̃ɔ bɑkɑru kuɑ.
5 E Arão, vendo isto, edificou um altar diante do bezerro e, fazendo uma proclamação, disse: Amanhã haverá festa ao Senhor.
6 Yen sisiru, bɑ seewɑ buru buru yellu mɑ bɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu. Tɔn be, bɑ sinɑ bɑ di bɑ nɔrɑ, mɑ bɑ seewɑ bɑ kom bɛrɛtɛkɛ mɔ̀.
6 No dia seguinte levantaram-se cedo, ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo sentou-se a comer e a beber; depois levantou-se para folgar.
7 Sɑɑ yerɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ sɑro fuuku domi wunɛn tɔn be ɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di mi, wee bɑ disi duurɑ.
7 Então disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste subir da terra do Egito, se corrompeu;
8 Bɑ swɑɑ ye deri kɔ ye nɑ nɛɛ bu swĩi. Wee bɑ tii wurɑn bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡe ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ. Mɑ bɑ yiirɑ bɑ ɡu yɑ̃kuru koosi. Bɑ nɛɛ, ɡeyɑ ɡɑ ben yinni wi u bu yɑrɑmɑ sɑɑ Eɡibitin di.
8 depressa se desviou do caminho que eu lhe ordenei; eles fizeram para si um bezerro de fundição, e adoraram-no, e lhe ofereceram sacrifícios, e disseram: Eis aqui, ó Israel, o teu deus, que te tirou da terra do Egito.
9 Mɑ u kpɑm nɛɛ, nɑ tɔn be wɑ, ben swɑɑ tɑu, bɑ ǹ kĩ bu wiru kpĩ.
9 Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho observado este povo, e eis que é povo de dura cerviz.
10 Tɛ̃ nɛn mɔru yɑ seewɑ. A de n bu kɑm koosiɑ. Adɑmɑ wunɛ, kon de wunɛn tɔmbu bu ko bwese bɑkɑru.
10 Agora, pois, deixa-me, para que a minha ira se acenda contra eles, e eu os consuma; e eu farei de ti uma grande nação.
11 Mɔwisi u Gusunɔ win Yinni suuru kɑnɑ u nɛɛ, Yinni, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ wunɛn tɔmbu mɔru mɔ̀ be ɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
11 Moisés, porém, suplicou ao Senhor seu Deus, e disse: Ó Senhor, por que se acende a tua ira contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande força e com forte mão?
12 Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ de Eɡibitiɡibu bu ɡere bu nɛɛ, kɔ̃sɑ ɑ kĩ ɑ wunɛn tɔmbu kuɑ. Yen sɔ̃nɑ ɑ kɑ bu yɑrɑmɑ kpɑ ɑ bu ɡo ɡuunun berɑ ɡiɑ, ɑ bu kpeerɑsiɑ bɑ kun mɑɑ wɑ̃ɑ hɑnduniɑɔ. A wunɛn mɔru ye suresio, ɑ ku mɑɑ kɔ̃sɑ ye ko, ye ɑ kĩ ɑ bu kuɑ mi.
12 Por que hão de falar os egípcios, dizendo: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra?. Torna-te da tua ardente ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 A wunɛn bwɑ̃ɑbu Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu yɑɑyo be ɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri ɑ nɛɛ, kɑɑ de ben bibun bweseru tu dɑbiɑ nɡe wɔllun kperi, kpɑ ɑ bu tem mɛ kpuro wɛ̃ mɛ̀n ɡɑri ɑ kɑ bu kuɑ, bɑ n kɑ mu mɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque, e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo juraste, e lhes disseste: Multiplicarei os vossos descendentes como as estrelas do céu, e lhes darei toda esta terra de que tenho falado, e eles a possuirão por herança para sempre.
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u kɔ̃sɑ ye deri ye u rɑɑ nɛɛ u koo win tɔmbu kuɑ mi.
14 Então o Senhor se arrependeu do mal que dissera que havia de fazer ao seu povo.
15 Sɑɑ yerɑ Mɔwisi u sɑrɑmɑ ɡuu ten wɔllun di u woodɑn kpee bɛsi yiru ye nɛni yèn beri yiru yiru kpuro bɑ yoruɑ.
15 E virou-se Moisés, e desceu do monte com as duas tábuas do testemunho na mão, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Kpee bɛsi yi, yi sɑ̃ɑwɑ yi Gusunɔn tii u kuɑ. Win tiiwɑ u mɑɑ yoruɑ yi sɔɔ.
16 E aquelas tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.
17 Ye bɑ sɑrɑm wee, Yosue u tɔmbun wurenu nuɑ nɡe mɛ bɑ ɡbisimɔ. U Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɑbun wurenu wɑ̃ɑ sɑnsɑniɔ.
17 Ora, ouvindo Josué a voz do povo que jubilava, disse a Moisés: Alarido de guerra há no arraial.
18 Mɔwisi u nɛɛ, n ǹ be bɑ nɑsɑrɑ suɑn wurenu mi. N ǹ mɑɑ mɔ be bɑ dɛsiru mwɛɛrɑɡinu. Be bɑ womusu mɔ̀n wurenɑ nɑ nɔɔmɔ.
18 Respondeu-lhe Moisés: Não é alarido dos vitoriosos, nem alarido dos vencidos, mas é a voz dos que cantam que eu ouço.
19 Ye Mɔwisi u sɑnsɑni ye turuku kuɑ, u nɑɑ buu wurɑɡuu ɡe wɑ kɑ tɔn be bɑ yɑɑmɔ, mɑ u mɔru bɛsirɑ u kpee bɛsi yi surɑ u kɔsukɑ ɡuu ten nuurɔ.
19 Chegando ele ao arraial e vendo o bezerro e as danças, acendeu-se-lhe a ira, e ele arremessou das mãos as tábuas, e as despedaçou ao pé do monte.
20 Mɑ u nɑɑ buu ɡe suɑ u dɔ̃ɔ mɛni. Mɑ u ɡe muniɑ muku muku u wisi nim sɔɔ. Mɑ u derɑ bɑ nim mɛ nɔrɑ.
20 Então tomou o bezerro que tinham feito, e queimou-o no fogo; e, moendo-o até que se tornou em pó, o espargiu sobre a água, e deu-o a beber aos filhos de Israel.
21 Mɑ u Aroni bikiɑ u nɛɛ, mbɑ tɔn be, bɑ nun kuɑ ɑ kɑ bu durum bɑkɑ yen bweseru koosiɑ.
21 E perguntou Moisés a Arão: Que te fez este povo, que sobre ele trouxeste tamanho pecado?.
22 Aroni u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ ku de wunɛn mɔru yu kpɛ̃ɑ. A yɛ̃ mɑ tɔn be, bɑ rɑ n bɔ kɔ̃sɑn kobu sɔɔ.
22 Ao que respondeu Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu conheces o povo, como ele é inclinado ao mal.
23 Bɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, n bu yinni kuo wi u ko n bu swɑɑ ɡbiiye, domi wunɛ wi ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin tem di, bɑ ǹ yɛ̃ ye n nun deemɑ.
23 Pois eles me disseram: Faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque, quanto a esse Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
24 Mɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, ben wi u wurɑn ɡɑ̃ɑnu mɔ u nu tɑmɑ. Ye bɑ kɑ nɑ, mɑ nɑ nu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ. Yerɑ nɑɑ buu wurɑɡuu ɡe, ɡɑ yɑrimɑ.
24 Então eu lhes disse: Quem tem ouro, arranque-o. Assim mo deram; e eu o lancei no fogo, e saiu este bezerro.
25 Mɔwisi u wɑ mɑ Aroni u kpɑnɑ u tɔn be nɔni doke, mɑ u derɑ bɑ mɔ̀ ye bɑ kĩ. Yerɑ n derɑ ben yibɛrɛbɑ bɑ bu yɑɑ kɑsikimɔ.
25 Quando, pois, Moisés viu que o povo estava desenfreado {porque Arão o havia desenfreado, para escárnio entre os seus inimigos},
26 Sɑnɑm mɛyɑ u yɔ̃rɑ sɑnsɑni yen duu yerɔ u nɛɛ, bɑɑwure wi u kɑ Yinni Gusunɔ yɔ̃, u nɑ nɛn berɑ ɡiɑ.
26 pôs-se em pé à entrada do arraial, e disse: Quem está ao lado do Senhor, venha a mim. Ao que se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi.
27 Mɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. Bɛɛn bɑɑwure u win tɑkobi suo u n nɛni, kpɑ u n sirenɛ sɑnsɑni ye sɔɔ duu yee teerun di sere ten tensim mi. Kpɑ u win dusi kɑ win beruse kɑ win kpɑɑsi ɡo.
27 Então ele lhes disse: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Cada um ponha a sua espada sobre a coxa; e passai e tornai pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, e cada um a seu amigo, e cada um a seu vizinho.
28 Mɑ Lefi be, bɑ kuɑ nɡe mɛ Mɔwisi u bu yiire. Be bɑ ɡu dɔmɑ te, ben suunu sɔɔ, bɑ turɑ tɔnu nɔrɔbun subɑ itɑn sɑkɑ (3000).
28 E os filhos de Levi fizeram conforme a palavra de Moisés; e caíram do povo naquele dia cerca de três mil homens.
29 Yerɑ Mɔwisi u nɛɛ, ɡisɔrɑ i bɛɛn tii Yinni Gusunɔ wɛ̃ mɑm mɑm, ye bɛɛn bɑɑwure u kɑ win bii tɔn durɔ kɑ win dusi seesi. Yen sɔ̃, u bɛɛ domɑru kuɑ ɡisɔ.
29 Porquanto Moisés tinha dito: Consagrai-vos hoje ao Senhor; porque cada um será contra o seu filho, e contra o seu irmão; para que o Senhor vos conceda hoje uma bênção.
30 Yen sisiru u tɔn be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, i durum bɑkɑ kuɑ. Yen sɔ̃, kon yɔ ɡuu ten mi, n Yinni Gusunɔ suuru kɑnɑ bɛɛn durum yen sɑɑbu.
30 No dia seguinte disse Moisés ao povo Vós tendes cometido grande pecado; agora porém subirei ao Senhor; porventura farei expiação por vosso pecado.
31 Yerɑ u ɡɔsirɑ u dɑ Yinni Gusunɔn mi, u nɛɛ, kuku, tɔn be, bɑ durum bɑkɑ kuɑ. Bɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ kɑ wurɑ.
31 Assim tornou Moisés ao Senhor, e disse: Oh! este povo cometeu um grande pecado, fazendo para si um deus de ouro.
32 Nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ bu suuru kuo. À kun mɑɑ suuru mɔ̀, ɑ nɛn yĩsiru wunɔ tire te sɔɔn di, tèn mi ɑ wunɛn tɔmbun yĩsɑ yoruɑ.
32 Agora, pois, perdoa o seu pecado; ou se não, risca-me do teu livro, que tens escrito.
33 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi wisɑ u nɛɛ, wi u mɑn torɑri, yɛ̃ron yĩsirɑ kon wunɑ nɛn tireru sɔɔn di.
33 Então disse o Senhor a Moisés: Aquele que tiver pecado contra mim, a este riscarei do meu livro.
34 Yen sɔ̃, ɑ doo ɑ tɔn be kpɑrɑ i dɑ sere yɑm mi nɑ nun sɔ̃ɔwɑ. Wee nɛn ɡɔrɑdo u ko n nun ɡbiiye mi. Adɑmɑ sɑɑ yɑ sisi yè sɔɔ kon tɔn be nɔmɑ doke n bu sɛɛyɑsiɑ ben durum sɔ̃.
34 Vai pois agora, conduze este povo para o lugar de que te hei dito; eis que o meu anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação, sobre eles visitarei o seu pecado.
35 Yen biru u tɔn be bɑrɑnu kpɛ̃ɛ yèn sɔ̃ bɑ derɑ Aroni u bu nɑɑ buu ɡe kuɑ.
35 Feriu, pois, o Senhor ao povo, por ter feito o bezerro que Arão formara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?