Deuteronômio 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bɛɛ Isirelibɑ, i swɑɑ dɑkio i nɔ. Wee ɡisɔ, i ko i Yuudɛni tɔburɑ kpɑ i bwese bɑkɑnu ɡirɑ ni nu bɛɛ dɑm kere, kpɑ i ben wuu bɑkɑsu mwɑ si bɑ ɡbɑ̃rɑnu toosi nu ɡunu too.
1 Ouve, ó Israel, tu passas, hoje, o Jordão para entrares a possuir nações maiores e mais fortes do que tu; cidades grandes e amuralhadas até aos céus;
2 I Anɑkibɑ yɛ̃. Bɑ dɑm mɔ, mɑ bɑ ɡunu. I mɑɑ nɔɔre bɑ ben ɡɑri ɡerumɔ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u koo kpĩ u yɔ̃rɑ ben bweserun wuswɑɑɔ.
2 povo grande e alto, filhos dos anaquins, que tu conheces e de que já ouvistes: Quem poderá resistir aos filhos de Enaque?
3 Wee i ko bu ɡirɑ. Gisɔ i ko i ɡiɑ mɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinnin tiiwɑ u ko n bɛɛ ɡbiiye nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kpuro kɑm koosie. U koo de bu yɑrinɑ bɛɛn wuswɑɑn di u bu kpeerɑsiɑ. I ko i bu ɡirɑ kpɑ i bu kɑm koosiɑ fuuku nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ.
3 Sabe, pois, hoje, que o Senhor , teu Deus, é que passa adiante de ti; é fogo que consome, e os destruirá, e os subjugará diante de ti; assim, os desapossarás e, depressa, os farás perecer, como te prometeu o Senhor .
4 Sɑnɑm mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo bɛɛ bu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di, i ku rɑ tii suɑ i nɛɛ, bɛɛn ɡeɑn kobun sɔ̃nɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ duusiɑ tem mɛ sɔɔ. Domi bwese nin kɔ̃sɑn kobun sɔ̃nɑ u koo nu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di.
4 Quando, pois, o Senhor , teu Deus, os tiver lançado de diante de ti, não digas no teu coração: Por causa da minha justiça é que o Senhor me trouxe a esta terra para a possuir, porque, pela maldade destas gerações, é que o Senhor as lança de diante de ti.
5 N ǹ mɔ ɡeɑ ye i mɔ̀n sɔ̃nɑ i ko i ben tem mɛ mwɑ. Ben kɔ̃sɑn kobun sɔ̃nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo bu ɡirɑ bɛɛn wuswɑɑn di, kpɑ win nɔɔ mwɛɛru tu kɑ sirerɑ te u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kuɑ kɑ bɔ̃ri.
5 Não é por causa da tua justiça, nem pela retitude do teu coração que entras a possuir a sua terra, mas pela maldade destas nações o Senhor , teu Deus, as lança de diante de ti; e para confirmar a palavra que o Senhor , teu Deus, jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 I n yɛ̃ mɑ n ǹ mɔ bɛɛn ɡeɑn kobun sɔ̃nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛɛ tem ɡem mɛ wɛ̃ɛmɔ i n mɔ. Domi i sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ ku rɑ mɛm nɔ.
6 Sabe, pois, que não é por causa da tua justiça que o Senhor , teu Deus, te dá esta boa terra para possuí-la, pois tu és povo de dura cerviz.
7 I yɑɑyo nɡe mɛ i Gusunɔ bɛsɛn Yinnin mɔru seeyɑ ɡbɑburɔ. Sɑɑ dɔmɑ tèn di i yɑrimɑ Eɡibitin di sere i kɑ tunumɑ mini, i rɑ n nùn seesimɔwɑ.
7 Lembrai-vos e não vos esqueçais de que muito provocastes à ira o Senhor , vosso Deus, no deserto; desde o dia em que saístes do Egito até que chegastes a este lugar, rebeldes fostes contra o Senhor ;
8 I win mɔru seeyɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Horɛbuɔ, mɑ u kɑ bɛɛ mɔru kuɑ u ɡɔ̃ru doke u bɛɛ kpeerɑsiɑ.
8 pois, em Horebe, tanto provocastes à ira o Senhor , que a ira do Senhor se acendeu contra vós para vos destruir.
9 Sɑnɑm mɛyɑ nɑ yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ n kɑ woodɑn kpee bɛsi mwɑ yì sɔɔ ɑrukɑwɑni ye Yinni Gusunɔ u kɑ bɛɛ bɔkuɑ yɑ yoruɑ. Nɑ sinɑwɑ miɡum sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru, nɑ ǹ di, nɑ ǹ mɑɑ nɔrɑ.
9 Subindo eu ao monte a receber as tábuas de pedra, as tábuas da aliança que o Senhor fizera convosco, fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água.
10 — ausente —
10 Deu-me o Senhor as duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e, nelas, estavam todas as palavras segundo o Senhor havia falado convosco no monte, do meio do fogo, estando reunido todo o povo.
11 — ausente —
11 Ao fim dos quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas da aliança.
12 Mɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n seewo kpɑ n sɑrɑ fuuku fuuku. Domi bɛɛ nɛn tɔn be nɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, i kɔ̃sɑ kuɑ. I ɡɛrɑ fuuku win swɑɑn di ye u bɛɛ sɔ̃ɔsi. I sisu yɑniɑ i kɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ.
12 E o Senhor me disse: Levanta-te, desce depressa daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito, já se corrompeu; cedo se desviou do caminho que lhe ordenei; imagem fundida para si fez.
13 Mɑ u mɑɑ nɛɛ, u wɑ mɑ i sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ deɡɑnɡɑm mɔ.
13 Falou-me ainda o Senhor , dizendo: Atentei para este povo, e eis que ele é povo de dura cerviz.
14 N be de u bɛɛ kpeerɑsiɑ, kpɑ u bɛɛn yĩsiru ɡo hɑnduniɑ sɔɔ, kpɑ u mɑn ko bwese dɑmɡiru te tɑ koo bɛɛ dɑbiru kerɑ.
14 Deixa-me que o destrua e apague o seu nome de debaixo dos céus; e te faça a ti nação mais forte e mais numerosa do que esta.
15 Mɑ nɑ ɡɔsirɑmɑ nɑ sɑrɑmɑ ɡuu ten min di, tèn wɔllɔ dɔ̃ɔ u wɑ̃ɑ. Nɑ kpee bɛsi yiru ye nɛni yì sɔɔ ɑrukɑwɑnin woodɑ yɑ yoruɑ.
15 Então, me virei e desci do monte; e o monte ardia em fogo; as duas tábuas da aliança estavam em ambas as minhas mãos.
16 Mɑ nɑ mɛɛrɑ nɑ deemɑ wee, i Gusunɔ bɛsɛn Yinni torɑriwɑ kɑ ɡem. I sisu yɑniɑ i kɑ tii bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ. Geemɑ, i ɡɛrɑwɑ fuuku fuuku win swɑɑn di ye u bɛɛ sɔ̃ɔsi.
16 Olhei, e eis que havíeis pecado contra o Senhor , vosso Deus; tínheis feito para vós outros um bezerro fundido; cedo vos desviastes do caminho que o Senhor vos ordenara.
17 Mɑ nɑ kpee bɛsi yiru ye nɑ nɛni mi mɛnnɑ nɑ surɑ nɑ kɔsukɑ bɛɛn wuswɑɑɔ.
17 Então, peguei as duas tábuas, e as arrojei das minhas mãos, e as quebrei ante os vossos olhos.
18 Yen biru, nɑ kpunɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru nɡe yellu, nɑ ǹ di, nɑ ǹ mɑɑ nɔrɑ bɛɛn torɑrun sɔ̃ te i kuɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ mɑ tɑ win mɔru seeyɑ.
18 Prostrado estive perante o Senhor , como dantes, quarenta dias e quarenta noites; não comi pão e não bebi água, por causa de todo o vosso pecado que havíeis cometido, fazendo mal aos olhos do Senhor , para o provocar à ira.
19 Mɑ bɛrum mɑn mwɑ win mɔru yen kpɑ̃ɑrun sɔ̃ ye yɑ derɑ u kĩ u bɛɛ kpeerɑsiɑ. Adɑmɑ dɔmɑ te, u kpɑm nɛn kɑnɑru mwɑ.
19 Pois temia por causa da ira e do furor com que o Senhor tanto estava irado contra vós outros para vos destruir; porém ainda esta vez o Senhor me ouviu.
20 Yinni Gusunɔ u mɑɑ kɑ Aroni mɔru kuɑ too, mɑ u kĩ u nùn ɡo. Adɑmɑ nɑ mɑɑ kɑnɑru kuɑ win sɔ̃ tɔ̃ɔ te sɔɔ.
20 O Senhor se irou muito contra Arão para o destruir; mas também orei por Arão ao mesmo tempo.
21 Mɑ nɑ bwɑ̃ɑroku ɡe suɑ ɡe i kuɑ ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ mi, ɡèn sɔ̃ i torɑ, mɑ nɑ ɡu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ. Nɑ ɡu muniɑ ɡɑ buuru kuɑ nɡe tuɑ mɑ nɑ ye wisi nim bwerɔ tèn nim mu sɑrɑmɑmɔ ɡuurun di.
21 Porém tomei o vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, e o queimei, e o esmaguei, moendo-o bem, até que se desfez em pó; e o seu pó lancei no ribeiro que descia do monte.
22 I mɑɑ Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ Tɑberɑɔ kɑ Mɑsɑɔ kɑ Kiburɔti Hɑtɑfɑɔ.
22 Também em Taberá, em Massá e em Quibrote-Hataavá provocastes muito a ira do Senhor .
23 Sɑnɑm mɛ u bɛɛ ɡɔrɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ u nɛɛ, i doo i tem mɛ mwɑ mɛ u bɛɛ wɛ̃ɛmɔ, i nùn seesiwɑ wi, wi u sɑ̃ɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni. I yinɑ i bɛɛn nɑɑnɛ doke wi sɔɔ. I ǹ mɑɑ win ɡere mɛm nɔɔwɛ.
23 Quando também o Senhor vos enviou de Cades-Barneia, dizendo: Subi e possuí a terra que vos dei, rebeldes fostes ao mandado do Senhor , vosso Deus, e não o crestes, e não obedecestes à sua voz.
24 I rɑ n Yinni Gusunɔ seesimɔwɑ sɑɑ mìn di nɑ bɛɛ yɛ̃.
24 Rebeldes fostes contra o Senhor , desde o dia em que vos conheci.
25 Mɑ nɑ kpunɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɑ nùn kɑnɑ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru yèn sɔ̃ u nɛɛ, u koo bɛɛ kpeerɑsiɑ.
25 Prostrei-me, pois, perante o Senhor e, quarenta dias e quarenta noites, estive prostrado; porquanto o Senhor dissera que vos queria destruir.
26 Mɑ nɑ nùn kɑnɑ nɑ nɛɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ ku wunɛn tɔmbu kpeerɑsiɑ be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn ɑrumɑni, be, be ɑ yɑkiɑ wunɛn kpɑ̃ɑrun sɑɑbu, mɑ ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
26 Orei ao Senhor , dizendo: Ó Senhor Deus! Não destruas o teu povo e a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que tiraste do Egito com poderosa mão.
27 A wunɛn sɔm kowobu, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu yɑɑyo. A ku wunɛn tɔmbun deɡɑnɡɑm kɑ ben nuku kɔ̃suru kɑ ben torɑnu mɛɛri,
27 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó; não atentes para a dureza deste povo, nem para a sua maldade, nem para o seu pecado,
28 kpɑ tɔn bèn tem di ɑ bu yɑrɑmɑ bu ku rɑɑ ɡere bu nɛɛ, wunɛ Yinni Gusunɔ ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ kɑ bu dɑwɑ tem mɛ ɑ bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ sɔɔ. A ǹ bu kĩwɑ. Yen sɔ̃nɑ ɑ bu yɑrɑmɑ ɑ kɑ de bu ɡbi ɡbɑburɔ.
28 para que o povo da terra donde nos tiraste não diga: Não tendo podido o Senhor introduzi-los na terra de que lhes tinha falado e porque os aborrecia, os tirou para matá-los no deserto.
29 N sere deemɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu kɑ wunɛn ɑrumɑni mɑ ɑ bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di kɑ wunɛn dɑm bɑkɑm.
29 Todavia, são eles o teu povo e a tua herança, que tiraste com a tua grande força e com o braço estendido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.