Daniel 5
BBA vs ARIB
1 Nɛbukɑnɛsɑɑn biru, sinɑ boko Bɛɛsɑsɑɑ u bɑndu di. Yerɑ sɔ̃ɔ teeru u win sinɑ ɑsɑkpɔbu nɔrɔbu (1.000) dim sokɑ. Mɑ bɑ tɑm nɔrumɔ wi kɑ be sɑnnu.
1 O rei Belsazar deu um grande banquete a mil dos seus grandes, e bebeu vinho na presença dos mil.
2 Ye tɑm mɛ, mu Bɛɛsɑsɑɑ nukɑ, yerɑ u ɡɔrɑ u nɛɛ, bu win nɔri wurɑɡii kɑ sii ɡeesuɡii yɑrɑmɑ yi win bɑɑbɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u ɡurɑmɑ sɑɑ Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun di te tɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ. Kpɑ wi kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu kɑ win kurɔbu kɑ win sinɑnibu bu kɑ yi tɑm nɔ.
2 Havendo Belsazar provado o vinho, mandou trazer os vasos de ouro e de prata que Nabucodonosor, seu pai, tinha tirado do templo que estava em Jerusalém, para que bebessem por eles o rei, e os seus grandes, as suas mulheres e concubinas.
3 Yerɑ bɑ kɑ nɔri wurɑɡii yi nɑ, bɑ kɑ yi tɑm nɔrumɔ wi kɑ win tɔn be kpuro.
3 Então trouxeram os vasos de ouro que foram tirados do templo da casa de Deus, que estava em Jerusalém, e beberam por eles o rei, os seus grandes, as suas mulheres e concubinas.
4 Tɑm nɔru bi sɔɔ, bɑ ben bũnu siɑrɑmɔ nìn bwɑ̃ɑrokunu bɑ kuɑ kɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu kɑ sii ɡɑndu kɑ sii wɔ̃kusu kɑ dɑ̃ɑ kɑ kpenu.
4 Beberam vinho, e deram louvores aos deuses de ouro, e de prata, de bronze, de ferro, de madeira, e de pedra.
5 Sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ boko u nɔmu ɡɑɡu wɑ ɡɑ yɑrimɑ mi fitilɑn yɑm bururɑm mu sɔ̃ɔsire, mɑ ɡɑ yorumɔ sinɑ kpɑɑrun ɡɑnɑ wɔllɔ mi bɑ soo kpikɑ tɛɛni.
5 Na mesma hora apareceram uns dedos de mão de homem, e escreviam, defronte do castiçal, na caiadura da parede do palácio real; e o rei via a parte da mão que estava escrevendo.
6 Yerɑ u nɑndɑ, win wuswɑɑ burisinɑ. Win tororɑ kɑrɑ, u diirimɔ sere win dũu winu soonɑmɔ.
6 Mudou-se, então, o semblante do rei, e os seus pensamentos o perturbaram; as juntas dos seus lombos se relaxaram, e os seus joelhos batiam um no outro.
7 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ kɑ dɑm u nɛɛ, bu nùn sɔrobu kɑ Bɑbilonin bwisiɡibu kɑ bũu sinɑmbu sokuɑmɑ. Ye bɑ nɑ, yerɑ u nɛɛ, wi u kpĩɑ u yorɑ yeni ɡɑrɑ u ye tubusiɑ u koo yɛ̃ro wurɑn sɑbɑ dokeɑ kpɑ u nùn ɡurumusuru sebusiɑ u nùn win bɑndun dɑm sukum wɛ̃ u n kɑ sɑ̃ɑ tɔnu itɑse win bɑndu sɔɔ.
7 E ordenou o rei em alta voz, que se introduzissem os encantadores, os caldeus e os adivinhadores; e falou o rei, e disse aos sábios de Babilônia: Qualquer que ler esta escritura, e me declarar a sua interpretação, será vestido de púrpura, e trará uma cadeia de ouro ao pescoço, e no reino será o terceiro governante.
8 Sinɑ bokon bwisiɡii be kpuro bɑ duɑ mi yorɑ ye, yɑ wɑ̃ɑ. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ bu ye ɡɑri bu sere mɑm nɛɛ, bɑ koo ye tubusiɑ.
8 Então entraram todos os sábios do rei; mas não puderam ler o escrito, nem fazer saber ao rei a sua interpretação.
9 Mɑ yɑ sinɑ boko nɑndɑ too sere win wuswɑɑ burisinɑ. Mɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbun tii bɑ biti soorɑ.
9 Nisto ficou o rei Belsazar muito perturbado, e se lhe mudou o semblante; e os seus grandes estavam perplexos.
10 Sinɑ bokon mɛro u sunɔ kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbun ɡɑri yi nuɑ. Yerɑ u duɑ mi bɑ mɛnnɛ bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru dimɔ. U nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn hunde yu dɑkɑɑ dɑ! A ku nɑndɑ sere wunɛn wuswɑɑ yɑ n burisinɛ.
10 Ora a rainha, por causa das palavras do rei e dos seus grandes, entrou na casa do banquete; e a rainha disse: Ó rei, vive para sempre; não te perturbem os teus pensamentos, nem se mude o teu semblante.
11 Domi ɡoo u wɑ̃ɑ wunɛn tem mɛ sɔɔ, wi u bũu ɡeebun hunde mɔ. U bwisi kɑ lɑɑkɑri mɔ nɡe bũnu. Yen sɔ̃nɑ wunɛn bɑɑbɑ Nɛbukɑnɛsɑɑn wɑɑti sɔɔ, u nùn kuɑ sɔrobu kɑ dobo doboɡibu kɑ Bɑbilonin bwisiɡibun wiruɡii.
11 Há no teu reino um homem que tem o espírito dos deuses santos; e nos dias de teu pai se achou nele luz, e inteligência, e sabedoria, como a sabedoria dos deuses; e teu pai, o rei Nabucodonosor, sim, teu pai, ó rei, o constituiu chefe dos magos, dos encantadores, dos caldeus, e dos adivinhadores;
12 Durɔ win yĩsirɑ Dɑniɛli. Wiyɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u yĩsiru kɑ̃ Bɛlitɑsɑɑ. Bɑ wɑ mɑ u bwisi kɑ yɛ̃ɛ bɑkɑru mɔ, mɑ u sukɑ kɑ dosusu kɑ ɡɑ̃ɑ ni nu sɛ̃n tubusiɑnun kɛ̃ru mɔ. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nùn sokusio, u koo nun yorɑ ye tubusiɑ.
12 porquanto se achou neste Daniel um espírito excelente, e conhecimento e entendimento para interpretar sonhos, explicar enigmas e resolver dúvidas, ao qual o rei pôs o nome de Beltessazar. Chame-se, pois, agora Daniel, e ele dará a interpretação.
13 Yerɑ bɑ kɑ Dɑniɛli dɑ sinɑ bokon wuswɑɑɔ. Mɑ sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Dɑniɛli wi? A sɑ̃ɑwɑ Yuu ben turo be nɛn bɑɑbɑ sinɑ boko u mwɛɛrimɑ Yudɑn tem di?
13 Então Daniel foi introduzido à presença do rei. Falou o rei, e disse à Daniel: És tu aquele Daniel, um dos cativos de Judá, que o rei, meu pai, trouxe de Judá?
14 Bɑ mɑn wunɛn ɡɑri sɔ̃ɔwɑ mɑ bũu ɡeebɑ kɑ nun wɑ̃ɑ. Yen biru, ɑ bwisi kɑ lɑɑkɑri ɡeɑ mɔ ɑ kɑ tɔnu ɡɑ̃ɑ sɛ̃sɔɡinu tubusiɑ.
14 Tenho ouvido dizer a teu respeito que o espírito dos deuses está em ti, e que em ti se acham a luz, o entendimento e a excelente sabedoria.
15 Wee bɑ kɑ mɑn bwisiɡibu kɑ sɔrobu nɑɑwɑ bu kɑ mɑn yorɑ yeni ɡɑriɑ kpɑ bu mɑn yen tubusiɑnu sɔ̃. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
15 Acabam de ser introduzidos à minha presença os sábios, os encantadores, para lerem o escrito, e me fazerem saber a sua interpretação; mas não puderam dar a interpretação destas palavras.
16 Nɑ mɑɑ nuɑ mɑ ɑ rɑ tɔmbu ɡɑ̃ɑnu tubusie ni nu bu bitɑni mɔ̀ kpɑ ɑ dosu tubusiɑ. Tɛ̃, ɑ̀ n kpĩɑ ɑ yorɑ yeni ɡɑrɑ mɑ ɑ mɑn yen tubusiɑnu sɔ̃ɔwɑ, kon nun ɡurumusuru sebusiɑ kpɑ n nun wurɑn sɑbɑ dokeɑ n nun nɛn bɑndun dɑm sukum wɛ̃. Kpɑ ɑ ko tɔnu itɑse nɛn bɑndu sɔɔ.
16 Ouvi dizer, porém, a teu respeito que podes dar interpretações e resolver dúvidas. Agora, pois, se puderes ler esta escritura e fazer-me saber a sua interpretação, serás vestido de púrpura, e terás cadeia de ouro ao pescoço, e no reino serás o terceiro governante.
17 Yerɑ Dɑniɛli u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, ɑ wunɛn kɛ̃ɛ ni tii yiiyo, ǹ kun mɛ ɑ ɡoo wɛ̃. Adɑmɑ kon nun yorɑ ye ɡɑriɑ kpɑ n nun yen ɡɑri tubusiɑ.
17 Então respondeu Daniel, e disse na presença do rei: Os teus presentes fiquem contigo, e dá os teus prêmios a outro; todavia vou ler ao rei o escrito, e lhe farei saber a interpretação.
18 Ǹ n mɛn nɑ, yinni, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ. Wɔrukoo u wunɛn tundo Nɛbukɑnɛsɑɑ bɑndu wɛ̃ kɑ bɛɛrɛ kɑ ɡirimɑ kɑ yiiko.
18 O Altíssimo Deus, ó rei, deu a Nabucodonosor, teu pai, o reino e a grandeza, glória e majestade;
19 Dɑm mɛ u nùn wɛ̃n sɔ̃, bwesenu kpuro nu nùn nɑsie sere nu rɑ n diirimɔ win wuswɑɑɔ. Ye u kĩ, yerɑ u rɑ kɑ tɔnu ko. U koo kpĩ u nùn ɡo, ǹ kun mɛ u nùn deri, ǹ kun mɛ u nùn wɔlle suɑ, ǹ kun mɛ u nùn tɑɑre.
19 e por causa da grandeza que lhe deu, todos os povos, nações, e línguas tremiam e temiam diante dele; a quem queria matava, e a quem queria conservava em vida; a quem queria exaltava, e a quem queria abatia.
20 Adɑmɑ sɑɑ ye sɔɔ, u tii suɑ u ɡɔ̃ru bɔbiɑ, yerɑ Gusunɔ u nùn yɑrɑ bɑndun di mɑ u ɡinɑ nùn yiiko ye mwɑɑri.
20 Mas quando o seu coração se elevou, e o seu espírito se endureceu para se haver arrogantemente, foi derrubado do seu trono real, e passou dele a sua glória.
21 U nùn wunɑ tɔmbun suunu sɔɔn di. Mɑ win bwisikunu ɡɔsiɑ nɡe ɡbeeku yɑɑɡinu. U dɑ u wɑ̃ɑ kɑ kɛtɛ ɡbeekinu sɑnnu mɑ u yɑkɑsu dimɔ nɡe nɑɑ u dirum soore sere u kɑ wurɑ mɑ Wɔrukoowɑ u bɑnnu kpuro nɛni. Wi u kĩwɑ u rɑ mɑɑ nu wɛ̃.
21 E foi expulso do meio dos filhos dos homens, e o seu coração foi feito semelhante aos dos animais, e a sua morada foi com os jumentos monteses; deram-lhe a comer erva como aos bois, e do orvalho do céu foi molhado o seu corpo, até que conheceu que o Altíssimo Deus tem domínio sobre o reino dos homens, e a quem quer constitui sobre ele.
22 Wee, wunɛ mɑɑ Bɛɛsɑsɑɑ, wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ win bii, bɑɑ mɛ ɑ ye kpuro yɛ̃, ɑ yinɑ ɑ tii kɑwɑ.
22 E tu, Belsazar, que és seu filho, não humilhaste o teu coração, ainda que soubeste tudo isso;
23 Mɑ ɑ tii sue Yinni Wɔrukoon wuswɑɑɔ. A derɑ bɑ kɑ win sɑ̃ɑ yerun nɔri nɑ i kɑ tɑm nɔrɑ wunɛ kɑ wunɛn sinɑ ɑsɑkpɔbu kɑ wunɛn kurɔbu kɑ wunɛn sinɑnibu. Mɑ ɑ seewɑ ɑ wunɛn bũnu siɑrɑmɔ nìn bwɑ̃ɑrokunu bɑ kuɑ kɑ sii ɡeesu kɑ wurɑ kɑ sii ɡɑndu kɑ sii wɔ̃kusu kɑ dɑ̃ɑ kɑ kpenu, bɑɑ mɛ nu ǹ ɡɑri nɔɔmɔ, nu ǹ yɑm wɑɑmɔ, nu ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu yɛ̃. Adɑmɑ Gusunɔ wi u wunɛn wɑ̃ɑru nɛni, ɑ ǹ nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
23 porém te elevaste contra o Senhor do céu; pois foram trazidos a tua presença os vasos da casa dele, e tu, os teus grandes, as tua mulheres e as tuas concubinas, bebestes vinho neles; além disso, deste louvores aos deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não vêem, não ouvem, nem sabem; mas a Deus, em cuja mão está a tua vida, e de quem são todos os teus caminhos, a ele não glorificaste.:
24 Yen sɔ̃nɑ u nɔmu ɡe ɡɔrimɑ ɡe ɡɑ yorɑ ye kuɑ.
24 Então dele foi enviada aquela parte da mão que traçou o escrito.
25 Ye bɑ yoruɑ mi wee, bɑ ɡɑrɑ, bɑ ɡɑrɑ, bɑ yĩirɑ, bɑ bɔnu kuɑ.
25 Esta, pois, é a escritura que foi traçada: MENE, MENE, TEQUEL, UFARSlM.
26 Yen tubusiɑnu wee. Bɑ ɡɑrɑ, yɑ ɡerumɔwɑ Gusunɔ u wunɛn bɑndun sɑnɑm ɡɑrɑ mɑ u tu nɔru koosiɑ.
26 Esta é a interpretação daquilo: MENE: Contou Deus o teu reino, e o acabou.
27 Bɑ yĩirɑ, yɑ ɡerumɔwɑ bɑ wunɛn bunum yĩirɑ bɑ deemɑ ɑ ǹ bunu.
27 TEQUEL: Pesado foste na balança, e foste achado em falta.
28 Bɑ bɔnu kuɑ, yɑ mɑɑ ɡerumɔwɑ bɑ wunɛn bɑndu bɔnu kuɑ. Mɑ bɑ tu Mɛdibɑ kɑ Pɛɛsibɑ wɛ̃.
28 PERES: Dividido está o teu reino, e entregue aos medos e persas.
29 Yɑnde mi kɔ, Bɛɛsɑsɑɑ u nɛɛ, bu Dɑniɛli ɡurumusuru sebusio kpɑ bu nùn wurɑn sɑbɑ dokeɑ kpɑ bu kpɑrɑ mɑ u kuɑ tɔnu itɑse win bɑndu sɔɔ.
29 Então Belsazar deu ordem, e vestiram a Daniel de púrpura, puseram-lhe uma cadeia de ouro ao pescoço, e proclamaram a respeito dele que seria o terceiro em autoridade no reino.
30 Dɔmɑ ten wɔ̃kurɑ bɑ Bɛɛsɑsɑɑ Bɑbilonin sinɑ boko wi ɡo.
30 Naquela mesma noite Belsazar, o rei dos caldeus, foi morto.
31 — ausente —
31 E Dario, o medo, recebeu o reino, tendo cerca de sessenta e dois anos de idade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?