Daniel 4

BBA vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nɛ, Nɛbukɑnɛsɑɑ, nɑ wɑ̃ɑ nɛn sinɑ kpɑɑrɔ kɑ bɔri yɛndu kɑ nuku dobu.
1 Nabucodonosor, rei, a todos os povos, nações e línguas que moram em toda a terra: Paz vos seja multiplicada!
2 Yerɑ wɔ̃kuru ɡɑru sɔɔ, nɑ dosu ɡɑɡu kuɑ ɡe ɡɑ mɑn bɛrum mwɑ. Kɑ̃si ni nɑ wɑ sɑnɑm mɛ nɑ kpĩ, nu mɑn nɑnum mwɑ.
2 Pareceu-me bem fazer conhecidos os sinais e maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.
3 Yen sɔ̃nɑ nɑ woodɑ yɑrɑ nɑ nɛɛ, Bɑbilonin bwisiɡibu kpuro bu mɛnnɑmɑ nɛn mi kpɑ bu mɑn dosu ɡe tubusiɑ.
3 Quão grandes são os seus sinais, e quão poderosas, as suas maravilhas! O seu reino é um reino sempiterno, e o seu domínio, de geração em geração.
4 Yerɑ dobo doboɡibu kɑ sɔrobu kɑ bũu sinɑmbu kɑ Bɑbilonin bwisiɡibu bɑ nɑ. Nɑ bu dosu ɡe sɔ̃ɔwɑ, ɑdɑmɑ bɑ kpɑnɑ bu mɑn ɡu tubusiɑ.
4 Eu, Nabucodonosor, estava sossegado em minha casa e florescente no meu palácio.
5 Yen biru, Dɑniɛli wi bɑ sokumɔ kɑ nɛn bũun yĩsiru Bɛlitɑsɑɑ u nɑ. N deemɑ bũu ɡeebɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ. Mɑ nɑ nùn nɛn dosu ɡe sɔ̃ɔwɑ.
5 Tive um sonho, que me espantou; e as imaginações na minha cama e as visões da minha cabeça me turbaram.
6 Nɑ nɛɛ, wi, wi u sɑ̃ɑ bwisiɡibu kpuron wiruɡii, nɑ yɛ̃ mɑ bũu ɡeebun hunde yɑ nùn wɑ̃ɑsi. Yen sɔ̃, ɑsiri ɡɑɑ sɑri ye yɑ kɑ nùn sɛ̃. Nɛn dosu ɡe wee. U mɑn ɡu tubusio.
6 Por mim, pois, se fez um decreto, pelo qual fossem introduzidos à minha presença todos os sábios de Babilônia, para que me fizessem saber a interpretação do sonho.
7 Sɑnɑm mɛ nɑ kpĩ, ye nɑ dosɑ wee.
7 Então, entraram os magos, os astrólogos, os caldeus e os adivinhadores, e eu contei o sonho diante deles; mas não me fizeram saber a sua interpretação.
8 Mɑ tɑ dɑm mɔ.
8 Mas, por fim, entrou na minha presença Daniel, cujo nome é Beltessazar, segundo o nome do meu deus, e no qual há o espírito dos deuses santos; e eu contei o sonho diante dele:
9 Ten wurusu wɑ̃
9 Beltessazar, príncipe dos magos, eu sei que há em ti o espírito dos deuses santos, e nenhum segredo te é difícil; dize-me as visões do meu sonho que tive e a sua interpretação.
10 Mɑ nɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u sɑrɑmɑ wɔllun di.
10 Eram assim as visões da minha cabeça, na minha cama: eu estava olhando e vi uma árvore no meio da terra, cuja altura era grande;
11 U nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ,
11 crescia essa árvore e se fazia forte, de maneira que a sua altura chegava até ao céu; e foi vista até aos confins da terra.
12 Adɑmɑ i ten koo kpiriru derio tem sɔɔ
12 A sua folhagem era formosa, e o seu fruto, abundante, e havia nela sustento para todos; debaixo dela, os animais do campo achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos, e toda carne se mantinha dela.
13 Bu tu tɔnun bwisikunu wunɑrio.
13 Estava vendo isso nas visões da minha cabeça, na minha cama; e eis que um vigia, um santo, descia do céu,
14 Woodɑ ye, yɑ weewɑ sɑɑ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑn min di kpɑ tɔmbu kpuro bu kɑ ɡiɑ mɑ Wɔrukoowɑ u bɑnnu kpuro nɛni. Wi u kĩwɑ u rɑ nu wɛ̃. U rɑ wi bɑ ǹ mɑm ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu wɔlle sue.
14 clamando fortemente e dizendo assim: Derribai a árvore, e cortai-lhe os ramos, e sacudi as suas folhas, e espalhai o seu fruto; afugentem-se os animais de debaixo dela e as aves dos seus ramos.
15 Dosu ɡerɑ mi, ɡe nɛ, Nɛbukɑnɛsɑɑ nɑ dosɑ. Tɛ̃, wunɛ Bɛlitɑsɑɑ, ɑ mɑn ɡu tubusio domi bwisiɡii be bɑ wɑ̃ɑ nɛn tem mɛ sɔɔ kpuro bɑ kpɑnɑ bu mɑn ɡu tubusiɑ. Adɑmɑ wunɛ, kɑɑ kpĩ yèn sɔ̃ bũu ɡeebɑ kɑ nun wɑ̃ɑ.
15 Mas o tronco, com as suas raízes, deixai na terra e, com cadeias de ferro e de bronze, na erva do campo; e seja molhado do orvalho do céu, e a sua porção seja com os animais na grama da terra.
16 Yerɑ Dɑniɛli wi bɑ mɑɑ sokumɔ Bɛlitɑsɑɑ u nɑndɑ. Mɑ u biti soorɑ sɑɑ fiiko. Mɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u nɛɛ, Bɛlitɑsɑɑ, ɑ ku de dosu ɡe, kɑ ɡen tubusiɑnu nu nun biti ko.
16 Seja mudado o seu coração, para que não seja mais coração de homem, e seja-lhe dado coração de animal; e passem sobre ele sete tempos.
17 A dɑ̃ru wɑ tɑ kpɑ̃. Mɑ tɑ dɑm mɔ. Ten ɡunum mu ɡirɑri wɔllɔ. Mɑ bɑ tu wɑɑmɔ hɑnduniɑ ɡirɑ kpuro.
17 Esta sentença é por decreto dos vigiadores, e esta ordem, por mandado dos santos; a fim de que conheçam os viventes que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos dos homens; e os dá a quem quer e até ao mais baixo dos homens constitui sobre eles.
18 Ten wurusu wɑ̃. Mɑ tɑ binu mɑrɑ siki siki. Mɑ hɑnduniɑɡibu kpuro bɑ ben dĩɑnu wɑɑmɔ te sɔɔ. Gbeeku yɛɛ yi rɑ n wɑ̃ɑ ten sɑɑrɔ. Gunɔsu su mɑɑ sin sokunu mɔ ten kɑ̃ɑsi wɔllɔ.
18 Isso em sonho eu, rei Nabucodonosor, vi; tu, pois, Beltessazar, dize a interpretação; todos os sábios do meu reino não puderam fazer-me saber a interpretação, mas tu podes; pois há em ti o espírito dos deuses santos.
19 Dɑ̃ɑ te, tɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛ sinɑ boko. Domi ɑ kpɛ̃ɑ ɑ dɑm kuɑ mɑ mu wɔllu ɡirɑri. Mɑ wunɛn bɑndun dɑm mu sɔ̃ɔsirɑ hɑnduniɑn ɡoonu nnɛ sɔɔ.
19 Então, Daniel, cujo nome era Beltessazar, esteve atônito quase uma hora, e os seus pensamentos o turbavam; falou, pois, o rei e disse: Beltessazar, não te espante o sonho, nem a sua interpretação. Respondeu Beltessazar e disse: Senhor meu, o sonho seja contra os que te têm ódio, e a sua interpretação, para os teus inimigos.
20 Yen biru, ɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo ɡoo wɑ u sɑrɑmɑ wɔllun di mɑ u nɛɛ, i dɑ̃ɑ te kĩiyɔ i surɑ tu kɑm ko. Adɑmɑ i ten koo kpiriru derio tem sɔɔ mi, kɑ ten ɡbini tɑ n bɔkuɑ kɑ sisu, kɑ sii ɡɑndun yɔni yɑkɑsu mi. Kpɑ tɑ n dirum soore tɑ n yɑkɑsu dimɔ nɡe ɡbeeku yɛɛ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
20 A árvore que viste, que cresceu e se fez forte, cuja altura chegava até ao céu, e que foi vista por toda a terra;
21 Nɛn yinni, dosu ɡen tubusiɑnu wee. Wɔrukoowɑ u nun win himbɑ sɔ̃ɔsi ye u kuɑ wunɛn sɔ̃.
21 cujas folhas eram formosas, e o seu fruto, abundante, e em que para todos havia mantimento; debaixo da qual moravam os animais do campo, e em cujos ramos habitavam as aves do céu,
22 Bɑ koo nun ɡirɑ tɔmbun suunu sɔɔn di. Kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ kɑ ɡbeeku yɛɛ sɑnnu. Kpɑ ɑ yɑkɑsu di nɡe nɑɑ, ɑ n dirum soore sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru sere ɑ kɑ ɡiɑ mɑ Wɔrukoowɑ u bɑnnu kpuro nɛni. Wi u kĩwɑ u rɑ mɑɑ nu wɛ̃.
22 és tu, ó rei, que cresceste e te fizeste forte; a tua grandeza cresceu e chegou até ao céu, e o teu domínio, até à extremidade da terra.
23 Woodɑ ye bɑ wɛ̃ bɑ nɛɛ, bu dɑ̃ɑ ten koo kpiriru kɑ ten ɡbini derio mi, yen tubusiɑnɑ bɑ koo nun wunɛn bɑndu wesiɑ sɑɑ ye ɑ wurɑ mɑ Wɔrukoowɑ u bɑnnu kpuro nɛni.
23 E, quanto ao que viu o rei, um vigia, um santo, que descia do céu e que dizia: Cortai a árvore e destruí-a, mas o tronco, com as suas raízes, deixai na terra e, com cadeias de ferro e de bronze, na erva do campo; e seja molhado do orvalho do céu, e a sua porção seja com os animais do campo, até que passem sobre ele sete tempos,
24 Yen sɔ̃, sinɑ boko, ɑ de ɑ nɛn ɡere wurɑ. A de ɑ ɡeɑ ko ɑ kɑ wunɛn durum wunɑ. A dɑɑ kɔ̃sɑ kpuro derio kpɑ ɑ sɑ̃ɑrobu wɔnwɔndu kuɑ. Sɑɑ yerɑ wunɛn ɑlɑfiɑ yɑ koo dɑkɑɑ dɑ.
24 esta é a interpretação, ó rei; e este é o decreto do Altíssimo, que virá sobre o rei, meu senhor:
25 Yenibɑ kpuro yɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ deemɑ.
25 serás tirado de entre os homens, e a tua morada será com os animais do campo, e te farão comer erva como os bois, e serás molhado do orvalho do céu; e passar-se-ão sete tempos por cima de ti, até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens e o dá a quem quer.
26 Ye n kuɑ suru wɔkurɑ yirun biru, sɔ̃ɔ teeru yerɑ u sĩimɔ win dii tɛɛrɑ wɔllɔ Bɑbiloniɔ.
26 E, quanto ao que foi dito, que deixassem o tronco com as raízes da árvore, o teu reino voltará para ti, depois que tiveres conhecido que o céu reina.
27 Mɑ u nɛɛ, Bɑbiloni wee, wuu bɔkɔ ɡe nɑ bɑnɑ kɑ nɛn tiin dɑm ɡɑ n kɑ sɑ̃ɑ nɛn sinɑ kpɑɑru. Gɑ mɑɑ nɛn yiiko kɑ nɛn bɛɛrɛ sɔ̃ɔsimɔ.
27 Portanto, ó rei, aceita o meu conselho e desfaze os teus pecados pela justiça e as tuas iniquidades, usando de misericórdia para com os pobres, e talvez se prolongue a tua tranquilidade.
28 Sɑnɑm mɛ sinɑ boko u ɡɑri yi ɡerumɔ u ǹ kpɑ, yerɑ nɔɔ ɡɑɡɑ nɔɔrɑ wɔllun di ɡɑ nɛɛ, sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ. Bɑ nun bɑndu yɑrɑ.
28 Todas essas coisas vieram sobre o rei Nabucodonosor.
29 Bɑ koo nun ɡirɑ tɔmbun suunu sɔɔn di. Kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ kɑ ɡbeeku yɛɛ sɑnnu kpɑ ɑ n yɑkɑsu dimɔ nɡe nɑɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru sere ɑ kɑ wurɑ mɑ Wɔrukoowɑ u bɑnnu kpuro nɛni. Wi u kĩwɑ u rɑ mɑɑ nu wɛ̃.
29 Ao cabo de doze meses, andando a passear sobre o palácio real de Babilônia,
30 Yɑnde ɡɑri yi, yi Nɛbukɑnɛsɑɑ deemɑ. Bɑ nùn ɡirɑ tɔmbun suunu sɔɔn di. Mɑ u yɑkɑsu dim wɔri nɡe nɑɑ u dirum soore. Mɑ win seri dɛnyɑ nɡe ɡunɔ bɑkerun sɑnsu. Mɑ win nii kɔkɔsu su dɛnyɑ nɡe ɡunɔɡisu.
30 falou o rei e disse: Não é esta a grande Babilônia que eu edifiquei para a casa real, com a força do meu poder e para glória da minha magnificência?
31 Mɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u nɛɛ, ye sɑɑ ye, yɑ doonɑ, yerɑ nɑ nɔni seeyɑ wɔllɔ. Mɑ nɛn bwisikunu wure nu kuɑ tɔnuɡinu. Mɑ nɑ Wɔrukoo siɑrɑ kɑ bɛɛrɛ wi u wɑ̃ɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Wiyɑ u yiiko kpuro mɔ. Win sinɑndɑ kun nɔru mɔ. Win bɑndu tɑ ko n wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
31 Ainda estava a palavra na boca do rei, quando caiu uma voz do céu: A ti se diz, ó rei Nabucodonosor: Passou de ti o reino.
32 Bɑɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bɑ̀ n mɛnnɑ, ben dɑm kun sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑnu win nɔni sɔɔ. U rɑ ko nɡe mɛ u kĩ win ɡɔrɑdobɑn suunu sɔɔ kɑ tɔmbun suunu sɔɔ. Goo sɑri wi u koo kpĩ u win nɔmu dɛbɑ ǹ kun mɛ u nùn sɔ̃ u nɛɛ, mbɑ u mɔ̀ mɛ.
32 E serás tirado dentre os homens, e a tua morada será com os animais do campo; far-te-ão comer erva como os bois, e passar-se-ão sete tempos sobre ti, até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos dos homens e os dá a quem quer.
33 Sɑnɑm mɛ nɛn lɑɑkɑri yɑ wurɑmɑ, yerɑ bɑ mɑɑ mɑn nɛn bɛɛrɛ kɑ nɛn ɡirimɑ kɑ nɛn bɑndun yiiko kpuro wesiɑ. Nɛn bwisi kɛ̃ɔbu kɑ nɛn sinɑ ɑsɑkpɔbu kpuro bɑ nɑ nɛn mi bɑ mɑn nɛn bɑndu wesiɑ. Mɑ ten dɑm mu sosi mu kerɑ yellu.
33 Na mesma hora, se cumpriu a palavra sobre Nabucodonosor, e foi tirado dentre os homens e comia erva como os bois, e o seu corpo foi molhado do orvalho do céu, até que lhe cresceu pelo, como as penas da águia, e as suas unhas, como as das aves.
34 Tɛ̃, nɛ Nɛbukɑnɛsɑɑ, nɑ wɔllun sinɑ boko siɑrɑ kɑ bɛɛrɛ. Nɑ nùn wɔlle suɑ. Domi ye u mɔ̀ kpuro yɑ sɑ̃ɑwɑ ɡeɑ. Win swɛɛ kpuro yi sɑ̃ɑwɑ dee dee. U koo mɑm kpĩ u be bɑ tii suɑmɔ kɑwɑ.
34 Mas, ao fim daqueles dias, eu, Nabucodonosor, levantei os meus olhos ao céu, e tornou-me a vir o meu entendimento, e eu bendisse o Altíssimo, e louvei, e glorifiquei ao que vive para sempre, cujo domínio é um domínio sempiterno, e cujo reino é de geração em geração.
35 — ausente —
35 E todos os moradores da terra são reputados em nada; e, segundo a sua vontade, ele opera com o exército do céu e os moradores da terra; não há quem possa estorvar a sua mão e lhe diga: Que fazes?
36 — ausente —
36 No mesmo tempo, me tornou a vir o meu entendimento, e para a dignidade do meu reino tornou-me a vir a minha majestade e o meu resplendor; e me buscaram os meus capitães e os meus grandes; e fui restabelecido no meu reino, e a minha glória foi aumentada.
37 — ausente —
37 Agora, pois, eu, Nabucodonosor, louvo, e exalço, e glorifico ao Rei dos céus; porque todas as suas obras são verdades; e os seus caminhos, juízo, e pode humilhar aos que andam na soberba.

Ler em outra tradução

Comparar com outra