Daniel 3
BBA vs ARIB
1 Sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu kuɑ. Gen ɡunum mu sɑ̃ɑ ɡɔm soonu wɑtɑ. Gen yɑsum mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔm soonu nɔɔbɑ tiɑ. Bɑ ɡu yɔ̃rɑsiɑ bɑtumɑ ɡɑɑ sɔɔ ye bɑ mɔ̀ Durɑ, Bɑbilonin tem berɑ mi.
1 O rei Nabucodonosor fez uma estátua de ouro, a altura da qual era de sessenta côvados, e a sua largura de seis côvados; levantou-a no campo de Dura, na província de Babilônia.
2 Yerɑ sinɑ boko u derɑ bɑ tem mɛn sinɑmbu kpuro mɛnnɑ kɑ mɛn beri berikɑn wiruɡibu kɑ mɛn bwisi kɛ̃ɔbu kɑ mɛn siri kowobu kɑ be bɑ rɑ mɛn ɑrumɑnibɑ bere kɑ sere mɑɑ mɛn wiruɡii be bɑ tie bu kɑ bwɑ̃ɑroku ɡen sɑ̃ɑru tore.
2 Então o rei Nabucodonosor mandou ajuntar os sátrapas, os prefeitos, os governadores, os conselheiros, os tesoureiros, os juízes, os magistrados, e todos os oficiais das províncias, para que viessem à dedicação da estátua que ele fizera levantar.
3 Mɑ tɔn be kpuro bɑ mɛnnɑ. Ben bɑɑwure u yɔ̃rɑ bwɑ̃ɑroku ɡen wuswɑɑɔ bu kɑ ɡen sɑ̃ɑru tore.
3 Então se ajuntaram os sátrapas, os prefeitos, os governadores, os conselheiros, os tesoureiros, os juízes, os magistrados, e todos os oficiais das províncias, para a dedicação da estátua que o rei Nabucodonosor fizera levantar; e estavam todos em pé diante da imagem.
4 Sɑɑ yerɑ sinɑ bokon bɑrɔ u kpɑrɑ u nɛɛ, bɛɛ bwesenu kpuro i swɑɑ dɑkio i nɔ ye sinɑ boko u bɛɛ yiiremɔ.
4 E o pregoeiro clamou em alta voz: Ordena-se a vós, ó povos, nações e gentes de todas as línguas:
5 Mɑ i nuɑ bɑ kɔbɑ so kɑ ɡuunu kɑ mɔrɔkunu kɑ bɑrɑnu kɑ ɡɑ̃ɑsu kɑ bɑrɑ bwese ni nu tie, i ko i yiirɑwɑ i bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu ɡe sɑ̃ ɡe sinɑ boko u kuɑ mi.
5 Logo que ouvirdes o som da trombeta, da flauta, da harpa, da cítara, do saltério, da gaita de foles, e de toda a sorte de música, prostrar-vos-eis, e adorareis a imagem de ouro que o rei Nabucodonosor tem levantado.
6 Wi u kun yiire u ɡu sɑ̃wɑ bɑ koo nùn kpɛ̃ɛwɑ mii mii dɔ̃ɔ boko wi bɑ sɔ̃ruɑn suunu sɔɔ.
6 E qualquer que não se prostrar e não a adorar, será na mesma hora lançado dentro duma fornalha de fogo ardente.
7 Yen sɔ̃nɑ sɑɑ ye tɔn be, bɑ nuɑ bɑ kɔbi yi kɑ ɡuu ni so kɑ mɔrɔku ni, kɑ bɑrɑ ni, kɑ ɡɑ̃ɑ si, bɑ yiirɑ bɑ bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu ɡe sɑ̃wɑ.
7 Portanto, no mesmo instante em que todos os povos ouviram o som da trombeta, da flauta, da harpa, da cítara, do saltério, e de toda a sorte de música, se prostraram todos os povos, nações e línguas, e adoraram a estátua de ouro que o rei Nabucodonosor tinha levantado.
8 Yen dɔmɑ te, Bɑbiloniɡibu ɡɑbu bɑ seewɑ bɑ dɑ bɑ Yuubɑ dɔmɛ sinɑ bokon mi.
8 Ora, nesse tempo se chegaram alguns homens caldeus, e acusaram os judeus.
9 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn hunde yu dɑkɑɑ dɑ!
9 E disseram ao rei Nabucodonosor: Ó rei, vive eternamente.
10 Wunɛ sinɑ boko, wunɑ ɑ woodɑ wɛ̃ ɑ nɛɛ, bɑɑwure wi u nuɑ bɑ kɔbi so kɑ ɡuunu kɑ mɔrɔkunu kɑ bɑrɑnu kɑ ɡɑ̃ɑsu kɑ bɑrɑ bwese ni nu tie, u yiiro u bwɑ̃ɑroku ɡe sɑ̃.
10 Tu, ó rei, fizeste um decreto, pelo qual todo homem que ouvisse o som da trombeta, da flauta, da harpa, da cítara, do saltério, da gaita de foles, e de toda a sorte de música, se prostraria e adoraria a estátua de ouro;
11 Mɛyɑ ɑ mɑɑ nɛɛ, wi u kun yiire u ɡu sɑ̃wɑ bu nùn kpɛ̃ɛyɔ dɔ̃ɔ boko wi bɑ sɔ̃ruɑ sɔɔ.
11 e qualquer que não se prostrasse e adorasse seria lançado numa fornalha de fogo ardente.
12 Adɑmɑ wee Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo, Yuu be ɑ kuɑ Bɑbilonin tem berɑn wiruɡibu mi, bɑ ǹ wunɛn woodɑ ye ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Bɑ ku rɑ wunɛn bũnu sɑ̃. Mɛyɑ bɑ ǹ mɑɑ yiire bɑ wunɛn bwɑ̃ɑroku ɡe sɑ̃wɑ.
12 Há uns homens judeus, que tu constituíste sobre os negócios da província de Babilônia: Sadraque, Mesaque e Abednego; estes homens, ó rei, não fizeram caso de ti; a teus deuses não servem, nem adoram a estátua de ouro que levantaste.
13 Ye sinɑ boko u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ win mɔru yɑ seewɑ u nɛɛ, bu doo bu Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo mwɑɑmɑ. Mɑ bɑ dɑ bɑ bu mwɑɑmɑ bɑ kɑ nɑ wi, sinɑ bokon mi.
13 Então Nabucodonosor, na sua ira e fúria, mandou chamar Sadraque, Mesaque e Abednego. Logo estes homens foram trazidos perante o rei.
14 Mɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, kɑ ɡem, i yinɑwɑ i nɛn bũnu kɑ nɛn bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu ɡe nɑ kuɑ mi sɑ̃?
14 Falou Nabucodonosor, e lhes disse: E verdade, ó Sadraque, Mesaque e Abednego, que vós não servis a meus deuses nem adorais a estátua de ouro que levantei?
15 Tɛ̃, i doo i n sɔɔru sɑ̃ɑ. Ì n kpɑm nuɑ bɑ kɔbɑ so kɑ ɡuunu kɑ mɔrɔkunu kɑ bɑrɑnu kɑ ɡɑ̃ɑsu kɑ bɑrɑ bwese ni nu tie, i yiiro kpɑ i bwɑ̃ɑroku ɡe sɑ̃. Ì n yinɑ, bɑ koo bɛɛ kpɛ̃ɛwɑ mii mii dɔ̃ɔ boko wi bɑ sɔ̃ruɑ sɔɔ kpɑ n wɑ ǹ n bũu weren nɑ u koo bɛɛ wɔrɑ sɑɑ nɛn nɔmun di.
15 Agora, pois, se estais prontos, quando ouvirdes o som da trombeta, da flauta, da harpa, da cítara, do saltério, da gaita de foles, e de toda a sorte de música, para vos prostrardes e adorardes a estátua que fiz, bom é; mas, se não a adorardes, sereis lançados, na mesma hora, dentro duma fornalha de fogo ardente; e quem é esse deus que vos poderá livrar das minhas mãos?
16 Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, yinni, sɑ ǹ kɑ tii yinɑmɔ.
16 Responderam Sadraque, Mesaque e Abednego, e disseram ao rei: Ó Nabucodonosor, não necessitamos de te responder sobre este negócio.
17 À n sun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ, Gusunɔ wi sɑ sɑ̃ɑmɔ u koo kpĩ u sun yɑrɑ dɔ̃ɔ win min di kpɑ u sun wɔrɑ wunɛn nɔmɑn di.
17 Eis que o nosso Deus a quem nós servimos pode nos livrar da fornalha de fogo ardente; e ele nos livrará da tua mão, ó rei.
18 Bɑɑ ǹ n mɛren nɑ, ɑ n yɛ̃ mɑ sɑ ǹ wunɛn bũnu sɑ̃ɑmɔ. Mɛyɑ sɑ ǹ mɑɑ wunɛn bwɑ̃ɑroku ɡe yiirɑmmɛ.
18 Mas se não, fica sabendo, ó rei, que não serviremos a teus deuses nem adoraremos a estátua de ouro que levantaste.
19 Ye u ben ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u kɑ bu mɔru kuɑ. Mɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, bu dɔ̃ɔ win kpɑ̃ɑru sosio ɡem ɡem.
19 Então Nabucodonosor se encheu de raiva, e se lhe mudou o aspecto do semblante contra Sadraque, Mesaque e Abednego; e deu ordem para que a fornalha se aquecesse sete vezes mais do que se costumava aquecer;
20 Mɑ u durɔ ɡbebunu ɡɔsɑ win tɑbu kowobu sɔɔ be bɑ dɑm bo u nɛɛ, bu Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo bɔkuo bu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ.
20 e ordenou a uns homens valentes do seu exército, que atassem a Sadraque, Mesaque e Abednego, e os lançassem na fornalha de fogo ardente.
21 Yerɑ bɑ tɔn be mwɑ bɑ bɔkuɑ, mɑ bɑ bu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ kɑ ben yɑ̃ɑ ni bɑ doke sɑnnu. Niyɑ ben yɑbenu kɑ ben sokoto kɑ sere mɑɑ ben furɔsu.
21 Então estes homens foram atados, vestidos de seus mantos, suas túnicas, seus turbantes e demais roupas, e foram lançados na fornalha de fogo ardente.
22 Mɑ bɑ dɔ̃ɔ win kpɑ̃ɑru sosi nɡe mɛ sinɑ bokon woodɑ dɑmɡiɑ ye, yɑ ɡeruɑ. Yerɑ dɔ̃ɔ win yɑm susurɑ tɑbu durɔ be ɡo be bɑ Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo kpɛ̃ɛbu dɑ mi.
22 Ora, tão urgente era a ordem do rei e a fornalha estava tão quente, que a chama do fogo matou os homens que carregaram a Sadraque, Mesaque e Abednego.
23 Mɑ Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo bɑ wɔri dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ nɡe mɛ bɑ kɑ bu bɔkuɑ.
23 E estes três, Sadraque, Mesaque e Abednego, caíram atados dentro da fornalha de fogo ardente.
24 Yerɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u nɑndɑ mɑ u seewɑ fiɑ u be bɑ rɑ nùn bwisi kɛ̃ bikiɑ u nɛɛ, n ǹ tɔmbu itɑwɑ sɑ bɔkuɑ sɑ kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ?
24 Então o rei Nabucodonosor se espantou, e se levantou depressa; falou, e disse aos seus conselheiros: Não lançamos nós dentro do fogo três homens atados? Responderam ao rei: É verdade, ó rei.
25 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, wee tɔmbu nnɛwɑ nɑ wɑɑmɔ bɑ sĩimɔ dɔ̃ɔ boko win suunu sɔɔ. Bɑ ǹ dɔ̃ɔ mwɑɑre. Be kpuro bɑ mɑɑ kusiɑrewɑ mɑ ben nnɛse u kɑ wɔllun tɔnu weenɛ.
25 Disse ele: Eu, porém, vejo quatro homens soltos, que andam passeando dentro do fogo, e nenhum dano sofrem; e o aspecto do quarto é semelhante a um filho dos deuses.
26 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u susi dɔ̃ɔ boko win bɔkuɔ u nɛɛ, Sɑdɑki, Mɛsɑki, Abɛnɛɡo, bɛɛ Wɔrukoon sɔm kowobu, i yɑrimɑ i nɑ mini.
26 Então chegando-se Nabucodonosor à porta da fornalha de fogo ardente, falou, dizendo: Sadraque, Mesaque e Abednego, servos do Deus Altíssimo, saí e vinde! Logo Sadraque, Mesaque e Abednego saíram do meio do fogo.
27 Yerɑ wiruɡii be sinɑ boko u rɑɑ sokɑ bɑ mɛnnɑ mi, be kpuro bɑ wɑ mɑ dɔ̃ɔ kun dɑm mɔ durɔ be sɔɔ. Mɛyɑ bɑɑ ben seri tiɑ yɑ ǹ dɔ̃ɔ mwɑɑre. Ben yɑ̃ɑ ni bɑ sebuɑ nu ǹ dɔ̃ɔ numiɛ.
27 E os sátrapas, os prefeitos, os governadores, e os conselheiros do rei, estando reunidos, viram que o fogo não tinha tido poder algum sobre os corpos destes homens, nem foram chamuscados os cabelos da sua cabeça, nem sofreram mudança os seus mantos, nem sobre eles tinha passado o cheiro de fogo.
28 Mɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, i Gusunɔ siɑro wi u sɑ̃ɑ Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡon Yinni. Domi wiyɑ u win ɡɔrɑdo ɡɔrimɑ u kɑ win bwɑ̃ɑ be bɑ nùn nɑɑnɛ kuɑ mi fɑɑbɑ ko. Bɑ nɛ sinɑ bokon woodɑ yinɑ, bɑ ǹ ben wɑsin wɑhɑlɑ ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Bɑ yinɑ bu bũu ɡoo sɑ̃ mɑ n kun mɔ Gusunɔ.
28 Falou Nabucodonosor, e disse: Bendito seja o Deus de Sadraque, Mesaque e Abednego, o qual enviou o seu anjo e livrou os seus servos, que confiaram nele e frustraram a ordem do rei, escolhendo antes entregar os seus corpos, do que servir ou adorar a deus algum, senão o seu Deus.
29 Tɛ̃ woodɑ ye nɑ wɛ̃ɛmɔ wee, tɔnu bɑɑwure bɑɑ ǹ n bwese teren nɑ u sɑ̃ɑ, mɑ u Gusunɔ, Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡon Yinni ɡɑri kɑm ɡerusi, nɑ kon de bu yɛ̃ro bɔtiriwɑ, kpɑ win yɛnu ɡu ko bɑnsu. Domi ɡoo mɑɑ sɑri wi u koo kpĩ u tɔnu fɑɑbɑ ko nɡe mɛ.
29 Por mim, pois, é feito um decreto, que todo o povo, nação e língua que proferir blasfêmia contra o Deus de Sadraque, Mesaque e Abednego, seja despedaçado, e as suas casas sejam feitas um monturo; porquanto não há outro deus que possa livrar desta maneira.
30 Yenibɑn biru, sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo ɑye bɑkɑnu wɛ̃ Bɑbilonin tem berɑ mi.
30 Então o rei fez prosperar a Sadraque, Mesaque e Abednego na província de Babilônia.
31 Sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u bwese ni nu wɑ̃ɑ hɑnduniɑ sɔɔ kpuro tɔburɑ u nɛɛ, Gusunɔ u de i n ɑlɑfiɑ mɔ.
31 — ausente —
32 N mɑn wɛ̃re n kɑ bɛɛ sɔ̃ yĩrenu kɑ mɑɑmɑɑki be Wɔrukoo u mɑn sɔ̃ɔsi.
32 — ausente —
33 Win yĩre ni, nu kpɑ̃.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?