1 Tessalonicenses 2
BBA vs ARIB
1 Nɛɡibu, bɛɛn tii i yɛ̃ mɑ bɛsɛn nɑɑru bɛɛn mi tɑ ǹ kue kɑm.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 I yɛ̃ mɑ bɑ sun nɔni sɔ̃ɔwɑ bɑ sun tɔ̃yɑ kuɑ Filipiɔ sɑ sere nɑ bɛɛn mi. Kɑ mɛ, Gusunɔ sun wɔruɡɔru wɛ̃ sɑ kɑ win Lɑbɑɑri ɡeɑ kpɑrɑ bɛɛn suunu sɔɔ, bɑɑ mɛ tɔn dɑbirɑ sun yinɑri.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Bɛsɛn wɑɑsu yɑ ǹ sɑ̃ɑ torɑrun ɡɑri, yɑ ǹ mɑɑ mɛnnɛ kɑ bwisiku kɔ̃sunu ɡɑnu ǹ kun mɛ kɑ tɑki.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Adɑmɑ, nɡe mɛ Gusunɔ sun nɑɑnɛ kuɑ u kɑ sun Lɑbɑɑri ɡeɑ nɔmu sɔndiɑ, nɡe mɛyɑ sɑ kɑ ye kpɑrɑmɔ. Sɑ ǹ ye mɔ̀ nɡe mɛ yɑ koo kɑ tɔmbu dore mɑ n kun mɔ Gusunɔ wi u bɛsɛn ɡɔ̃rusu wɛ̃ɛrimɔ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Domi bɛɛn tii i yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ sɑ ǹ bɛɛ kɔkurɑ kɑ ɡɑri dure, sɑ ǹ mɑɑ wɑɑsu kue su kɑ bɛɛn ɡobi wɑn sɔ̃. Gusunɔwɑ sɑ̃ɑ bɛsɛn seedɑ.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Sɑ ǹ mɑɑ bɛɛrɛ kɑsu bɛɛn mi ǹ kun mɛ ɡɑbun mi,
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 bɑɑ mɛ sɑ ko rɑɑ kpĩ su bɛɛ bɛsɛn dɑm sɔ̃ɔsi yèn sɔ̃ sɑ sɑ̃ɑ Kirisin ɡɔrobu. Adɑmɑ sɑ kuɑwɑ kpurɛ kpurɛ bɛɛn suunu sɔɔ nɡe mɛ bii mɛro rɑ win bibu nɔɔri.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Yèn sɔ̃ sɑ bɛɛ kĩ ɡem ɡem sɑ rɑɑ sɔɔru sɑ̃ɑ, n ǹ mɔ su kɑ bɛɛ Gusunɔn Lɑbɑɑri ɡeɑ wɛ̃ tɔnɑ, ɑdɑmɑ kɑ mɑɑ bɛsɛn tiin wɑ̃ɑru, domi bɛɛn kĩrɑ sun nɛni.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Bɛsɛɡibu, i bɛsɛn sɔmburu kɑ bɛsɛn wɑhɑlɑ yɑɑye ye sɑ wɑ. Sɑ sɔmburu kuɑ sɔ̃ɔ sɔɔ kɑ wɔ̃kuru yèn sɔ̃ sɑ ǹ kĩ su bɛɛn ɡoo ɡɔnɡɛrɛ ko sɑnɑm mɛ sɑ Gusunɔn Lɑbɑɑri ɡeɑ kpɑrɑmɔ bɛɛn suunu sɔɔ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Bɛɛyɑ i sɑ̃ɑ bɛsɛn seedɑɡibu kɑ mɑɑ Gusunɔn tii, mɑ bɛsɛn dɑɑ yɑ dɛɛre bɛɛ nɑɑnɛ dokeobun wuswɑɑɔ, yɑ mɑɑ sɑ̃ɑ dee dee, yɑ ǹ tɑɑrɛ ɡɑɑ mɔ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 I mɑɑ yɛ̃ mɑ sɑ kɑ bɛɛ kuɑwɑ nɡe mɛ tundo u rɑ kɑ win bibu ko.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Sɑ bɛɛ dɑm kɑ̃, sɑ mɑɑ bɛɛn ɡɔ̃rusu yɛmiɑsiɑ, sɑ mɑɑ bɛɛ suuru kɑnɑ i n kɑ sĩimɔ nɡe mɛ n weenɛ Gusunɔn wuswɑɑɔ, wi u bɛɛ sokumɔ i n kɑ bɔnu mɔ win yiiko sɔɔ mi u bɑndu swĩi.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Sɑ rɑ mɑɑ Gusunɔ siɑre bɑɑdommɑ yèn sɔ̃ sɑnɑm mɛ sɑ bɛɛ wɑɑsu kuɑ i ǹ ɡɑri yi ɡɑrisi tɔnuɡii, i yi wurɑwɑ mɑ yi sɑ̃ɑ Gusunɔɡii. Mɛyɑ yi sɑ̃ɑ kɑ ɡem, mɑ yi sɔmburu mɔ̀ bɛɛ nɑɑnɛ dokeobu sɔɔ.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Nɛɡibu, i kɑ Yesu Kirisin yiɡbɛnu weenɑ ni nu sɑ̃ɑ Gusunɔɡinu Yudeɑɔ, domi i nɔni swɑ̃ɑru wɑ sɑɑ bɛɛn temɡibun min di nɡe mɛ tɔn ben tii bɑ wɑ Yuubɑn min di.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Yuu beyɑ bɑ Yinni Yesu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu ɡo, bɑ mɑɑ sun nɔni sɔ̃ɔwɑ. Ben dɑɑ kun Gusunɔ wɛ̃re, bɑ mɑɑ kɑ tɔmbu kpuro yibɛrɛ tɛɛru nɛni.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Bɑ mɑm yinɑmɔ su tɔn tukobu wɑɑsu kuɑ bu kɑ fɑɑbɑ wɑ. Nɡe mɛyɑ ben durum yɑ sosimɔ yɑ bɑndɑmɔ. Adɑmɑ Gusunɔn mɔru yɑ den sɑkɛ fuke ben wirɔ.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Nɛɡibu, nɡe mɛ sɑ bɛɛ biɑ sɔ̃ɔ yiru wɑsi sɔɔ, n ǹ mɔ ɡɔ̃ru sɔɔ, sɑ bɛɛn bɛkɛ mɔ̀ ɡem ɡem sɑ sɛnde su kɑ bɛɛ wɑ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Sɑ kĩɑ su wurɑmɑ bɛɛn mi. Nɛ Pɔlu nɑ kɑsu nɡe nɔn yiru n kɑ nɑ, ɑdɑmɑ Setɑm sun swɑɑ ɡɑnuɑ.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Dɔmɑ te Yinni Yesu koo wurɑmɑ, mbɑ n ko n sɑ̃ɑ bɛsɛn yĩiyɔbu kɑ bɛsɛn nuku dobu, mbɑ sɑ ko mɑɑ kɑ woo kɑnɑ win wuswɑɑɔ mɑ n kun bɛɛ.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Geemɑ, bɛɛn sɔ̃nɑ sɑ woo kɑnɑmɔ, sɑ mɑɑ nuku dobu mɔ.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?