Marcos 2

BAONT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñucã jĩcã rʉmʉri jiro Jesús Capernaúm'pʉ cʉ̃ ca earo, “Tii wii niijagʉ,” cʉ̃ja ca ĩirijere bojoca tʉo peticã cojoupa.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 To cõrora paʉ, macã yepare noo pee nucũ majiña maniro dada nʉcãcoaupa. Cʉ̃ pea añurije quetire cʉ̃jare wedeupi.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Too cʉ̃ ca wede niiro bapari niirã, jĩcʉ̃ ca bʉʉricʉre cʉ̃re ami eaupa.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Paʉ bojoca cʉ̃ja ca niiro macã, Jesús pʉtopʉ cʉ̃re ami ea waa majitima ĩirã, wii jotoa pee mʉa waa, Jesús cʉ̃ ca nucũro jotoa jĩcã jope jee woori, ca bʉʉgʉre cʉ̃ ca yojari quejero menara cʉ̃re yoo duwio cojoupa.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Jesús pea, “Jesús cʉ̃re catiocãrucumi,” cʉ̃ja ca ĩi tʉgoeña bayirijere ĩari, o biro ĩiupi ca bʉʉgʉre: Ca bʉʉricʉre cʉ̃ ca yojari quejero menara Jesús pʉto cʉ̃re yoo duwio cojoupa. Mc 2.4|src="lb00305b.tif" size="span"
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã too ca duwirã pea o biro ĩi tʉgoeñaupa:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “¿Ñee tiigʉ ania to biirije peti cʉ̃ ĩicãti? Ʉmʉreco Pacʉre ñañarije ĩi tutigʉ tiimi. Ʉmʉreco Pacʉ wado ñañarije tii bui cʉtiriquere acobo majimi,” ĩiupa.
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 To biro cʉ̃ja ca ĩiri nimarora, Jesús pea to biro cʉ̃ja ca ĩi tʉgoeñarijere majiri, o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi:
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 ¿Di wãme pee to niiti popiye méé ca bʉʉricʉre ĩirica wãme: “Ñañarije mʉ ca tii bui cʉtirique acoboriquepʉ nii,” ĩirique, “Wãmʉ nʉcã, mʉ ca cũari quejerore ami waagʉja,” ĩirique pee?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃ ati yepapʉre ñañarijere tii bui cʉtiriquere ca acobo majigʉ yʉ ca niirijere mʉja ca majipere biro ĩigʉ mʉjare yʉ ĩñorucu —ĩiupi Jesús.
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 —Mʉre yʉ ĩi: ¡Wãmʉ nʉcãña! Mʉ ca cũaricarore ami, waagʉja mʉ yaa wiipʉ —cʉ̃re ĩiupi Jesús.
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 To cõrora cʉ̃ pea wãmʉ nʉcã, cʉ̃ ca cũarica quejerore ami, niipetirã cʉ̃ja ca ĩa cojoro witi, waacoaupi. To biro cʉ̃ ca biiro ĩarã, niipetirã ĩa ʉcʉacoari, Ʉmʉreco Pacʉre o biro ĩi nʉcʉ̃ bʉoupa:
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Jiro waaupi ñucã Jesús ʉtabʉcʉra tʉjaropʉ. Paʉ bojoca cʉ̃re nea pooupa. To biro cʉ̃ja ca biiro cʉ̃ pea cʉ̃jare buecõa niiupi.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Too ametʉa waagʉ, Alfeo macʉ̃ Leví, Roma maquẽre wapa jee bojagʉ cʉ̃ ca duwiri tabepʉ ca duwigʉre ĩa, o biro cʉ̃re ĩiupi: “Yʉ mena dooya.”
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Jesús, Leví yaa wiipʉ cʉ̃ ca baa niiro, paʉ Roma maquẽre wapa jee bojari maja, “Ñañarije ca tiirã niima,” bojoca cʉ̃ja ca ĩi ĩarã, Jesús, cʉ̃ buerã menare baa bapa cʉti duwiupa. Cʉ̃re ca nʉnʉrã paʉ bojoca niiupa mee.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Cʉ̃ja mena cʉ̃ ca baa bapa cʉtiro ĩari, jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã fariseos ca niirã, o biro ĩi jãiñaupa cʉ̃ buerãre:
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Jesús pea teere tʉo, o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Jĩcãti Juan buerã, fariseos buerã, betiri juu buerã tiiupa. To biro cʉ̃ja ca tiiro ĩari, jĩcãrã Jesús pʉto waari, o biro ĩi jãiñaupa:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Biiropʉa niirucu jĩcã rʉmʉ, ca amo jiagʉre cʉ̃ja ca ami weo waari rʉmʉ. Tii rʉmʉ docare betirucuma.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 ”Jĩcʉ̃ ʉno peera jutiro bʉcʉrore wãma quejero mena sere tuu quenotimi. To biro tiijata, wãma quejero pee bʉcʉro peere tʉ̃a yega, pairi ope yega nemocoacu.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Ñucã ʉje oco wãma cãare, waibʉcʉ quejero poa, bʉcʉ poapʉ pio jãaña mani. Bʉcʉ poare ʉje oco wãmare pio jãajata, tii poare tii yegacãcu. To biri ʉje oco cãa pio batecoa, tii poa cãa yega yaicoa, biicu. To biro biire ĩirã, ʉje oco wãmare waibʉcʉ quejero poa wãma poapʉ ca pio jãape nii —cʉ̃jare ĩi wedeupi Jesús.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Jĩcã rʉmʉ, yerijãarica rʉmʉ ca niiro, Jesús ote wejerire cʉ̃ ca ametʉa waaro, cʉ̃ buerã pea to waa nʉnʉa waarã, ca dicare tune jee nʉnʉa waaupa.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 To biro cʉ̃ja ca tiiro, fariseos pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩiupi:
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Abiatar, paia wiogʉ cʉ̃ ca niiri tabere David, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ jãa waa, Ʉmʉreco Pacʉ yee cʉ̃ja ca jee dica woorique pan, paia wadore cʉ̃ja ca baa dotimiriquerena baa, cʉ̃ mena macãrã cãare eca, tiiupi —cʉ̃jare ĩiupi.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 O biro cʉ̃jare ĩi nemoupi ñucã:
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 To biri yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃, yerijãarica rʉmʉ cãare yʉ doti majicã —ĩi wedeupi Jesús.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra