Lucas 4

AWK vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ĠATUN noa Iéthu warapȧlkan Maraikan yirri-yirri-kan, willuġbo kakulla Iorȧdan tabiruġ, ġatun bon yatéa Maraito koruġ kolaġ,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Nupitoara bon purreȧġ ka tettarakonta ka diabollo. Ġatun unta tara purreȧġ ka keawai noa ta ba: ġatun ġoloin ba unta tara kakulla, kapirri ġaiya noa kakulla.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ġatun noa diabollo wiya bon, Wiya, bi ba yinal Eloi koba, wiyellia unni tunuġ ka-uwil koa kunto.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ġatun noa Iéthuko bon wiya, wiyelliela, Wupatoara ta, Keawai kúri kȧnún moron kunto kabiruġ, wonto ba Eloi koba pulli tabiruġ.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ġatun noa diabollo yutéa bon waita bulkȧrȧ ko, nanunbéa bon yantin piriwȧl koba purrai ta ba tanoa-kȧl-bo kurrakai.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ġatun noa diabollo wiya bon, yantin kaiyu kako ġunu̇n bag ġirouġ, ġatun pitȧlmulliko ġali tara ko; koito ba ġukulla tia emmouġ; ġatun bag ġutan ganúmbo pitȧl bag ba kȧtan.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ġintoa ba wiyȧnu̇n tia, kȧnu̇n bin yantin ġiroúmba.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ġatun noa Iéthuko wiya bon, Kauwa bi, Thátan, willuġ ka emmouġ kin; koito ba wupatoara, Wiyȧnu̇n wal bi Yehóanuġ ġiroúmba Eloinuġ, ġatun ġikouġ bo ġurrȧnu̇n wal bi.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ġatun noa bon yutéa Hierothalem kolaġ, ġatun wúnkulla bo búlwarra ka hieron ka, ġatun wiya bon, Yinalla bi ba unni Eloikoba, warekulla bi unti biruġ barán:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Kulla ba wupatoara ta, Wiyȧnu̇n noa barun aġelo ko nakilliko ġirouġ, ġolomulliko ġirouġ;
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ġatun bara bin manu̇n mȧttȧrró wokka lag, tinna koa ġirouġ pultéa-ku̇n tunuġ ko yantin ta.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ġatun Iéthuko, wiyelliela, wiya bon, Wiyatoara ta, Yanoa wal bi numa yikora bon Yehóanuġ Eloinuġ ġirou̇mba.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ġatun noa diabollo ġoloin kakulla unni tara nupatoara, waita ġaiya noa uwa ġikouġ kinbiruġ yakita ko.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ġatun noa Iéthuko willuġ ko kakulla, kaiyukan Maraikan, Galilaia kako: ġatun totóġ bon kakulla yantin ta purrai kariġ ka.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ġatun noa wiyelliela thunagóg ka barun ka ta, pitȧl wiyatoara bon yantinto.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Ġatun noa uwa Nadharet tako, kakulla noa poaikulléu̇n unta; ġatun, yanti katai noa ba, uwa noa thunagóg kako purreȧġ ka thabbat, ġatun ġarokéa wokka laġ wiyelliko.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ġatun ġukulla bon biblion ta propet koba Ethaia koba: ġatun buġbuġġa noa ba biblion, nakulla ġaiya noa ġiakai upatoara,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Marai ta unni Yehóa koba emmouġ kinba, kulla noa tia putia wiyelliko Euagelion barun kin mirrȧl la; yuka noa tia turon umulliko minkikan ko, wiyelliko barun wúntoara ko wamunbilliko, ġatun na-uwil koa bara munmin to, buruġ buġgulliko barun búntoara,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Wiyelliko * * * ġurrabunbilliko wunȧl la pitȧlmullikanne Yehóa koba.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Ġatun noa wirriġ-buġġa biblion,ġatun noaġutéa kan bon umullikan ko, ġatun yellawa barán. Ġatun bara bon pimilliela ġaikuġ ko, yantin thunagóg ka ba ko.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ġatun noa barun tanoa bo wiya, Turin-pai-béa unni wiya upatoara nurun kin ġurréuġ ka unti purreȧġ ka.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ġatun yantinto bara ġurrulliela bon, ġatun kota bara pulli murrai kurraka kabiruġ ġikouġ kinbiruġ. Gatun bara wiya, Wiya, unni ta Yothepúmba yinal?
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ġatun noa barun wiya, Nura ta wiyánu̇n tia unni wiyellikanne, Karákal, turon bi umulla gintoa bo; ġurra ġéen ba umatoara Kapernaum ka, umulla bi unti yantin ta purrai ta ġiroúmba ka.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Ġatun noa wiya, Tuloa nurun bag wiyan, keawai propet ġurrá korien ġikouġ ka ta purrai ta kóti ka
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Wonto baġ ba nurun wiyan tuloa, kauwȧl-kauwȧl ta mabogun Ithȧrael kulléu̇n purreȧġ ka Elia-úmba ka, yakita wirriġbakulla moroko ta wunȧl ta ġoro ġatun yellenna hek ta, tara-wará kakulla yantin ta purrai kariġ ka;
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Keawai Elianuġ yuka ba barun kinko, wonto ba Tbarepta kako Thidoni kako nukuġ kako mabogun tako.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Gatun kauwȧhkauwȧlkan leprokan Ithȧrael ka, yaki-kȧlai Eliéu koba propet koba; keawaran wakál barun kinbiruġ turon umatoara, wonto ba noa Naaman Thuriakȧl.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ġatun yantin bara kakulla thunagóg ka, ġurra bara unni tara, bukka kauwȧl kakulla
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Ġatun bouġkulleu̇n,ġatun yipa bon kokerá biruġ,ġatun bon yutéa pita kako bulkȧrá ko kokerá ko wittitoara ko, wareka uwil koa bara bon walluġgón barán.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Wonto noa ba uwolliela Willi koa barun katoa, waita uwa.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ġatun noa uwa barán Kapernaum kako, kokerá ko Galilaia kako, ġatun wiyelliela barun purreáġ ka thabbat ka.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ġatun bara kota wiyellikanne tin ġikoúmba tin; kulla ġikoúmba pulli kaiyukan.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ġatun kakulla wakȧl ku̇ri thunagóg ka, ġikouġ kin minki ka marai kakulla diabol koba yarakai koba, ġatun noa kaipulléu̇n wokka,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Wiyelliela, Kȧmunbilla ġearun; minnuġ banu̇n ġéen bin ġintoa Iéthu Nadharetkȧl? uwa bi ġearun tetti-umulli kolaġ? ġimillin banuġ ġintoa ta; wakȧl bo ta yirri-yirri-kan Eloi koba.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ġatun bon Iéthuko koakulla, wiyelliela, Kaiyellia bi, ġatun paikulléa ġikouġ kinbiruġ. Ġatun bon ba wareka willi ka diabollo, paikulléu̇n noa ġikouġ kinbiruġ, ġatun keawai bon tetti búntima ba.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ġatun bara yantinto kota, ġatun wiyelliela barabo-barabo, Minariġ unni wiyellikanne! kulla noa wiya kaiyu-kan-to barun diabolnuġ yarakaikan, ġatun barun paikulléu̇n warrai tako.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ġatun totóġ ġikoúmba kakulla yantin toa purrai kariġ koa.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Ġatun noa uwa thunagóg kabiruġ, ġatun polóġkulléún Thimon kinko kokerá ko. Ġatun tunkán Thimonúmba nukuġ koba munni kakulla karinkan; ġatun bon bara wiya bounnoun kai kolaġ.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ġatun noa ġarokéa bounnoun kin turruġ ka, ġatun noa koakulla karin; ġatun wareka ġaiya bounnoun karinto; ġatun bountoa bouġkulléu̇n tanoa-kȧl-bo, ġatun umulliela barun kaiko.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Ġatun punnȧl ba pulóġ-kulliléu̇n, yantin bara mankulla munni-munni-kan ġikouġ kinko; ġatun noa wunpilléu̇n barun kin mȧttȧra yantin ta, ġatun turon uma barun.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ġatun diabol kauwȧl-kauwȧl paikulléu̇n kauwȧl-kauwal labiruġ, kaibulliela, ġintoa ta Kritht ta, yinal ta Eloi-koba. Ġatun noa barun koakulla wiya korien; kulla wal bara ġimilléu̇n bon Kritht ta noa unnoa.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ġatun purreȧġ ba kakulla, waita noa uwa korariġ; ġatun bara kúriko tiwa bon, ġatun uwa ġikouġ kin, ġatun mima bara bon, keawai noa waita wapa barun kinbiruġ.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ġatun noa wiya barun, Wiyȧnún bo ta wal bag piriwȧlġél la Eloi koba taraikan ta kokerá; kulla wal tia ġaliko yuka.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 — ausente —
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra