Lucas 2

ATT vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Á ta kássíte ni Kuan, si Sisar Agusto yù kotunán nga mammaguray ta Roma. Á inibilin na sù ira ngámin nga tatolay ta ngámin nga lugár ta umay ira mappalistá ta ngágad da sù ili nayù ngaw ira naggaká nira.

¹ Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.

² Yaw yù olu nga pappalistá nayù ira tatolay, ta keggá ni Kirinu nga gubinador ta Siria.

² Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.

³ Á minay laguk nappalistá yù ira ngámin nga tatolay sù ili nayù ngaw ira naggaká nira.

³ E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.

⁴ A nánaw laguk di Kusè sù paggianád da ta Nasaret sù purubinsia na Galilia, á minay ira ta Betlekem sù purubinsia na Judiya, nga nakeyanatán na ngaw ni Patul Dabid, gapu ta di Kusè yù ginaká ni Patul Dabid.

⁴ Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,

⁵ Á minay ira nappalistá ta ngágad da tán, ta nepulù kâ Kusè si Maria nga nakitarátu kuna. Á nabussì si Maria.

⁵ a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.

⁶ Á keggá ra ta Betlekem, jimittál yù paganâ ni Maria.

⁶ Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,

⁷ Á gapu ta awán ta paggianád da sù áddagatán na álliuk megapu sù káru na tatolay, minay ira sù ággianán na ayám, á naganâ si Maria sù kaká nga anâ na nga laláki. Á inappitán na, á pineddá na ta lutung, nga ángngipayyád da ta ipamakád da ta ayám.

⁷ e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.

⁸ Á tán nga gabi ajjan yù ira mináppárák nga naggián ta kakáddapán nga aranni sù ili na Betlekem, nga matturá nga manaron sù ira karneru ra.

⁸ Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.

⁹ Á inikáddagâ na lâ nappasingan nira yù daroban ni Namarò. Á nanawagán ira sù dalingáráng ni Namarò. Á nerallà yù assing da.

⁹ E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.

¹⁰ Á kinagi nayù daroban sù ira mináppárák, “Ari kayu maganássing, ta minayà tapè ipakánnámmù nikayu yù napiá nga dámak. Á magayáyâ ngámin yù ira tatolay megapu kuna.

¹⁰ O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:

¹¹ Ta ajjan tán nga ili nayù ngaw Patul Dabid yù assítay nga kapángngiyanâ na kunangane, nga umay mangiyígù nikayu. Aggina yù sinullà ni Apu Namarò nga mammaguray. Aggina si Apu Kiristu nga Yápu tam!

¹¹ É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.

¹² Á yawe yù ánnákkilalán naw kuna. Masingan naw sangaw yù assítay nga náppitán nga nepeddá sù lutung,” kun nayù daroban.

¹² E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.

¹³ Á kabalin na nakkagi nayù daroban karanniawe, dagarágâ nappasingan yù ira kábulun na nga naggapu ta lángì. Aru ira, á nakkansion ira nga naddáyaw kâ Apu Namarò. Á kinagi ra,

¹³ Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:

¹⁴ “Meparáyaw si Apu Namarò ta lángì.

¹⁴ Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.

¹⁵ Á páno nayù ira daroban nga nanoli ta lángì, nakkaká-ubobuk yù ira mináppárák, á kinagi ra, “Et tamin tuke ta Betlekem, ta et tam innan yù assítay nga inipakánnámmu ni Apu Namarò nittam,” kud da.

¹⁵ E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.

¹⁶ Á inapurád da laguk nga nánaw, ta ed da aleran yù abbing. Á naratang da di Maria kâ Kusè, á nasingad da yù assítay nga nagiddá sù lutung.

¹⁶ Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;

¹⁷ Á pakasingan nayù ira mináppárák sù assítay, inistoriá ra sù ira darakal na yù kinagi nayù daroban ni Namarò nira nga meyannung sù abbing.

¹⁷ e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;

¹⁸ Á napállâ yù ira ngámin nga nakaginná sù kinagi nayù ira mináppárák.

¹⁸ e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.

¹⁹ Á si Maria, pinatattam na ta nonò na yù ngámin nga naginná na, á yáyù ninononò na.

¹⁹ Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.

²⁰ Á nánaw yù ira mináppárák, á nanoli ira sù gián nayù ira ayám da, nga maddáyaw kâ Namarò megapu sù ngámin nga nasingad da ánna naginná ra, ta napalurò yù ngámin nga kinagi nayù daroban nira.

²⁰ E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.

²¹ Á sù mekawalu nga ággo nayù assítay, jimittál yù pangugì da kuna, á iningágad da ta Kesu, ta yáyù kinagi nayù daroban ni Namarò kâ Maria lage na kabussì na.

²¹ Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.

²² Á pappasá na appátapulu nga ággaw áddè sù paganâ ni Maria, jimittál yù ággaw nga panuppál da sù tunung ni Moyses nga meyannung sù pamakarenu ta babay nga naganâ. Á minay ira ta Jerusalem, ta umay ira sù mangilin nga kapilliá. Á iniyánge ra yù abbing, ta iyawâ da kâ Apu Namarò, tapè dumakal, ánna masserbi kuna.

²² Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor

²³ Ta ajjan yù netúrâ nga tunung ni Namarò sù ira ginaká ni Israel, nga kun na, “Ngámin yù ira mapolu nga meyanâ nga lálláki, meyawâ ira kâ Apu, tapè mangilin ira nga masserbi kuna.”

²³ {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},

²⁴ Á ajjan gapay nga netúrâ sù tunung ta iyánge nayù ira darakal na abbing gapay yù ipeyátáng da nga duá nga lummun onu duá nga ibbung na kalapáti. Á yáyù sinuppál di Maria kâ Kusè.

²⁴ e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.

²⁵ Á ajjan yù lakalákay nga taga Jerusalem nga mangngágan ta Simion. Napiá nga tolay si Simion, nga matunung yù panguruk na kâ Namarò, á mepulupulù kuna yù Mangilin nga Ikararuá. Á ta nabayák nagiddi-iddak ta pamalurò ni Apu sù initabbá na ngaw sù ira ginaká ni Israel, nga pangiyígù na nira.

²⁵ Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.

²⁶ Á inipakánnámmu nayù Mangilin nga Ikararuá kâ Simion ta ari matay ta áddè ta arán na pakasingan sù MakKiristu nga sinullà ni Apu Namarò ta mangiyígù nira.

²⁶ E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.

²⁷ Á iniyánge nayù Mangilin nga Ikararuá si Simion sù mangilin nga kapilliá. Á yáyù nga ajjan tán si Simion sù paddulò di Maria nga pangiyánge ra sù abbing, tapè tuppálad da yù tunung ni Namarò nga meyannung kuna.

²⁷ Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,

²⁸ Á pakasingan ni Simion sù abbing, sinubbâ na kâ Maria nga binállo na. Á jináyo na si Namarò, á kinagi na,

²⁸ Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:

²⁹ “Apu Namarò, ikállà mà, nga aripam mu, á anugutam mu ta matayakin,

²⁹ Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;

³⁰ Ta nasingak ku ngin yù Mangiyígù nga naggapu nikaw,

³⁰ pois os meus olhos já viram a tua salvação,

³¹ nga sinullà mu ngaw ta umay, á aggina yù mepakánnámmu sù ira ngámin makkakerumá nga tatolay.

³¹ a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;

³² Á kunnay sù nawák, aggina yù mamannawák ta nonò nayù ira ari Kudio,

³² luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.

³³ Á yù ira darakal nayù abbing, napállâ ira sù kinagi ni Lákay Simion nga meyannung sù abbing.

³³ Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.

³⁴ Á nakimállà si Lákay Simion ta iddukan na ira ni Namarò. Á kinagi na gapay kâ Maria, “Yawe anâ mu yù sinullà ni Namarò. Á aru yù ira ginaká ni Israel nga meyawáwán megapu kuna, á aru gapay yù ira meyígù megapu kuna. Ta aggina yù pangurugán, ngam aru yù ira mangipuerá kuna.

³⁴ E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,

³⁵ Á yáyù nga mepalappâ yù nelímak nga nonò nayù ira tatolay. Á sikaw, mepallà yù daddam mu nga kunnay sù áddujjuk na nataram nga píká sù baggim,” kun ni Lákay Simion kâ Maria.

³⁵ sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.

³⁶ Á ajjan yù bakabákà, nga ábbilinán ni Namarò nga mangngágan ta Ana, nga anâ ni Panuel, á yù ngaw Lákay Aser yù naggaká kuna. Á áddè sù kamagingáne na, pitu ragun yù pattádde na sù atáwa na lage na nabálu.

³⁶ Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;

³⁷ Á nabálu paga, nga walupulu ta appâ yù dagun na. Á ta kággággaw minay sù mangilin nga kapilliá, tapè makimoray kâ Namarò ánna makimállà kuna ta ággaw ánna gabi. Á nu káruán, linonán na yù pakkákán na.

³⁷ e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.

³⁸ Á pakasingan ni Bákò Ana kári Maria, jimikkì nira. Á naddáyaw si Bákò Ana kâ Namarò, á kinagi na yù meyannung sù abbing, nga iddanamán nayù ira ngámin nga taga Jerusalem ta mamalubbáng sù ira ngámin nga ginaká ni Israel.

³⁸ Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.

³⁹ Á kabalid da nattuppál di Maria sù ngámin nga netúrâ nga tunung ni Namarò nga meyannung sù naganâ ánna yù mapolu nga anâ na, á nanoli ira ta Nasaret, nga ili ra, sù purubinsia na Galilia.

³⁹ Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.

⁴⁰ Á similluâ yù abbing, nga massikan ánna malannapán yù ammu na, á iniddù ni Namarò.

⁴⁰ E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.

⁴¹ Á ajjan yù kustombare nayù ira darakal ni Apu Kesu nga manoli ta Jerusalem kádaragun, tapè makipiestá ira sù panaddamán nayù ira ginaká ni Israel sù pattalebák nayù daroban ni Namarò sù ira naggaká nira ta pamapáte na sù ira Egipto.

⁴¹ Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.

⁴² Á sù mapulu duá nga dagun ni Apu Kesu, nepulù sù ira darakal na sù ánge ra ta piestá ta kun na kustombare ra.

⁴² Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;

⁴³ Á ta kabalin na piestá, nánaw di Maria ta manoli ira ta giád da. Ngam nabattáng yù abbing ta Jerusalem, á arád da nánnámmuán nayù ira darakal na.

⁴³ e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;

⁴⁴ Kagiad da ta ajjan sù ira káruán nga nakipiestá nga mepattoli nira. Á nallakalakák ira ta tangatangággaw. Á sù pagammâ da, inala-alek da sù ira kanakanáyud da ánna kákkopud da nga nepulupulù nira.

⁴⁴ julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;

⁴⁵ Ngam arád da nálek.

⁴⁵ e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.

⁴⁶ Á sù mekatallu nga ággaw, naratang da sù mangilin nga kapilliá nga nepagitubang sù ira lállakalákay nga mamesturu, nga magginná sù kagiad da ánna magiyabbû nira.

⁴⁶ E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.

⁴⁷ Á yù ira ngámin nga nakaginná kuna, napállâ ira sù pakánnámmu na ánna yù napiá nga ákkitabbák na sù ira mamesturu.

⁴⁷ E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.

⁴⁸ Á pakasingan nayù ira darakal na kuna nga mepagitubang sù ira mamesturu, napállâ ira gapay. Á kinagi ni innò na kuna, “Anâ ku! Ngattá ta kunniaw kingnguám? Nepallà yù burung mi kâ amám nga magala-alek nikaw!” kun na.

⁴⁸ Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.

⁴⁹ Á kinagi na nira, “Ngattá ta ala-aleran nawà? Arán naw panò ammu ta máwák nga maggiánà sawe bale ni Ammò ku?” kun na.

⁴⁹ Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?

⁵⁰ Ngam arád da nánnámmuán yù kebalinán nayù kinagi na.

⁵⁰ Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.

⁵¹ Á nepanoli si Apu Kesu sù ira darakal na sù giád da ta Nasaret, á napiá yù ángnguruk na nira. Á si innò na, pinatattam na ta nonò na yù ngámin nga kingnguá ni Kesu, nga ninononò na.

⁵¹ Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.

⁵² Á jiminakal yù abbing ánna nassikan yù baggi na ánna nalannapán ta napiá yù ammu na. Á si Apu Namarò ánna yù ira ngámin nga tatolay, ayatán ira kuna.

⁵² E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.

Lucas 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra