Gálatas 2

ATT vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ Á mapulu ta appâ nga dagun yù napasá pángè ku má minay ta Jerusalem. Á sikami kâ Bernabe yù minay, á inipulù mi si Titò.

¹ Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.

² Á yá iniyángè, gapu ta inipalappâ ni Namarò nikán ta máwák ku nga umay, tapè ibukalák ku sù ira kátannangán yù bilin na nga inilayalayâ ku sù ira ari Kudio. Á yù ira kátannangán lâ yù nakiubobugák ku, tapè pattatáddayam mi yù nonò mi ta meyannung sù ituddù, marakè awán ta serbi nayù tarabákù, nu arád da nakuan ikáyâ.

² E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.

³ Á iniyanugù da yù ngámin nga ituddù, mássiki yù ituddù nga ari máwák nga tuppálan nayù ira ari Kudio yù tunung mi nga Kudio. Ta Gareko gemma si Titò nga kabbuluk ku, ngam arád da pinuersá ta mappakugì.

³ Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.

⁴ Ngam yù ira áppè makiwagi, minay ira nakipaggammung nikami tán, tapè sisímád da kami. Á kagumánad da kami nakuan, ta kugitad da nakuan si Titò, ta ipatuttul da nittam nakuan yù tunung na Kudio, tapè megaggak ittam nakuan nga kunnay ta aripan, mássiki nu kuruk nga napalubbáng ittamin megapu sù pangikatalà tam kâ Apu Kesu Kiristu.

⁴ E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;

⁵ Á arám mi gemma bulubugá initulù nira, mássiki nu baddì lâ, tapè ari malannapán ta siri yù kuruk nga napiá nga dámak nga meyannung kâ Apu Kesu, nga ilayalayâ ku nikayu nga ari Kudio.

⁵ aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.

⁶ Á yù ira nakiubobugák ku ta Jerusalem, neparámak ira ta kátannangán, ngam arák ku ira inirumá, ta arán na ira gemma irumá ni Namarò. Á awán ta kinagi ra nga liwâ ku ánna arád da linnapán yù ituddù.

⁶ E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;

⁷ Ta nánnámmuád da ta sinullà nangà ni Namarò nga umay mangilayalayâ sù napiá nga dámak nga meyannung kâ Apu Kesu sù ira ari Kudio, ta kunnay ta panullà na gapay kâ Eduru nga mangilayalayâ sù napiá nga dámak sù ira Kudio. Á yáyù nga inanugù da yù ngámin nga bilik ku.

⁷ antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão

⁸ Á si Namarò yù mangabbák kâ Eduru sù pangilayalayâ na sù ira Kudio, ánna aggina lâ yù mangabbák nikán gapay sù pangilayalayâ ku sù ira ari Kudio.

⁸ (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),

⁹ Á di Ime kári Eduru kâ Kuan, nga kátannangád da, pakánnámmu ra ta si Namarò yù nanullà nikán, inalimánu ra kami kâ Bernabe, gapu ta magayáyâ ira ta mattatádday kami nga mattarabáku kâ Namarò. Á nattatádday yù nonò da ánna yù nonò mi, ta sikami kâ Bernabe yù umay mangilayalayâ sù ira ari Kudio ánna aggira yù umay mangilayalayâ sù ira Kudio.

⁹ e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;

¹⁰ Á yá lâ inipanonò da nikami yù ángngabbák mi sù ira pobare nga manguruk kâ Apu, nga maggián ta Jerusalem, á ayatánà ta yáyù gemma gapay yù ikákáyâ ku nga akkuán.

¹⁰ recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.

¹¹ Á paggiám mi ta ili na Antokia, minay gapay si Eduru ta Antokia, á ajjan yù kingnguá na nga ari napiá. Á yáyù gimmâ ta arubáng nayù ira tatolay.

¹¹ E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.

¹² Á kunniaw yù kesimmu na. Ta kalalabbè ni Eduru ta Antokia, á napiá lâ yù kingnguá na, ta minay nakilálláng sù ira ari Kudio, nga wáwwagi tam megapu sù panguruk tam kâ Apu Kesu. Ngam labbè nayù ira Kudio nga jinok ni Ime, nga naggapu ta Jerusalem, á pinatalián ni Eduru yù kustombare na, á aringin napiá yù kingnguá na, ta aringin nakilálláng sù ira manguruk nga ari Kudio, gapu ta assing na sù ira Kudio nga taga Jerusalem, nga tumuttul sù kustombare na Kudio. Ta mepugik nga mepalálláng yù ira Kudio sù ira tatolay nga ari nakugì. Á kagiad da garè ta máwák nga mappakugì yù ira nga ari Kudio, nu ikáyâ da makitádday nira.

¹² Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.

¹³ Á yù ira káruán nga Kudio nga maggián ta Antokia, nga manguruk kâ Apu, pakasingad da sù kingnguá ni Eduru, mássiki nu ammu ra ta ari napiá, ngam pinárigád da gapay yù kingnguá na nga áppè pípiá, ta nattukkâ ira gapay nga nakilálláng sù ira ari Kudio. Á mássiki si Bernabe nga kapulù ku, á nekanâ nira gapay, ánna aringin nakilálláng sù ira ari Kudio.

¹³ E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.

¹⁴ Á pakasingak ku ta mekáttuay ira sù kuruk nga bilin ni Namarò nga inipalappâ na nittam nga meyannung sù kepattatádde tam, á nakiubobugà kâ Eduru ta arubáng nayù ira ngámin nga manguruk. Á kinagì kuna, “Eduru, mássiki nu kuruk nga Kudio ka, ngam nilikuránám min gemma yù kustombare na Kudio, tapè mepattatádday ka gapay sù ira wáwwagi tam nga ari Kudio nga manguruk kâ Apu. Á ngattá laguk, ta ipatuttul mu nira yù kustombare tam nga Kudio nga nilikuránát tam?” kuk ku kâ Eduru.

¹⁴ Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?

¹⁵ Á sikami, Kudio kami gemma, nga nakeyanatám mi yù kustombare mi nga Kudio. Á yáyù nga nerumá yù ággiám mi sù ággián nayù ira ari Kudio. Á ibiláng mi ta nakaliwâ yù ira ari Kudio, gapu ta arád da ammu yù tunung mi ánna yù kustombare mi nga Kudio.

¹⁵ Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.

¹⁶ Ngam ammu mi gapay ta mapakomá yù ira ngámin nga tatolay ánna mebiláng ira ta matunung ta arubáng ni Namarò megapu galâ sù pangikatalà da kâ Apu Kesu Kiristu. Á awán bulubugá ta tolay nga matunung megapu ta panuppál na sù tunung, ta awán gemma ta makatuppál sù tunung. Á yáyù nga sikami nga Kudio, ikatalà mingin gapay si Apu Kesu Kiristu, tapè pakomán na kami ni Namarò ánna ibiláng na kami ta matunung ta arubáng na, megapu sù pangikatalà mi kâ Apu Kesu, ta awán bulubugá ta tolay nga mebiláng nga matunung ta arubáng ni Namarò megapu ta panuppál na sù tunung.

¹⁶ Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.

¹⁷ Á sikami nga Kudio, gapu ta iddanamám mingin gapay ta mapakomá kami ánna mebiláng kami ta matunung ta arubáng ni Namarò megapu sù kesipà mi kâ Apu Kesu Kiristu, á arám mingin laguk ikatalà yù panuppál mi sù tunung na Kudio, gapu ta sinákkilalám mingin ta kuruk nga nakaliwâ kami gapay ta kunnay nikayu nga ari Kudio, nga ari tumuttul sù tunung. Á mássiki nu nakaliwâ ittam ngámin, awayyá tam panò nga kagian ta si Apu Kesu Kiristu yù negapuánán nayù liwâ tam? Ari gemma!

¹⁷ Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.

¹⁸ Ngam nu toliak ku nakuan yù tunung na Kudio nga nilikuránák kin ánna ipatuttul ku nikayu gapay nakuan, á mepasingan ta malliwákà.

¹⁸ Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.

¹⁹ Ta pamarubâ nga manuppál sù tunung, nánnámmuák ku ta nakaliwaták ku yù tunung, á kunnayà ta natayin megapu sù tunung, gapu ta mapagikáru nga matay yù ira nakaliwâ kuna.

¹⁹ Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.

²⁰ Ta nebáyuk si Apu Kesu ta kurù megapu nikán, á inikáru na yù ngámin nga liwiliwâ ku megapu sù pate na, tapè arán nangà pagikaruan ni Namarò. Á gapu ta pangikatalà ku kâ Apu Kesu Kiristu, netáddayà kuna. Á yáyù nga aringin sikán yù maguray sù akkuák ku, nu ari galâ si Apu Kesu Kiristu, nga mepaggián nikán. Á ta katolè paga ta utun na dabbun, ikatalà ku yù Anâ ni Namarò, ánna itulù ku yù urè kuna, tapè palurotak ku yù ure na. Ta aggina yù mangiddù nikán, á initapil na yù baggi na megapu nikán.

²⁰ Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.

²¹ Á arák ku panakitán yù allà ni Namarò. Ta nu awayyá tam nakuan nga manuppál sù tunung, tapè ibiláng na ittam ni Namarò ta matunung ta arubáng na, á awán laguk nakuan ta serbi nayù pate ni Apu Kesu.

²¹ Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.

Gálatas 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra