Lucas 1
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC
1 Ebubu ẹgbọ e she rọshẹka kẹkẹ emini e bhale ya tsẹ nya ẹghẹghẹ oyi anye.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Ẹzẹzẹ abi ẹgbọ eni ẹ gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le, ni e rọte igbaekẹle ri ẹloe mẹ wẹ abi e li de, ighọ e li gue wẹ yẹ anye, ni anye rọ lighọ kẹkẹ wẹ.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Aborọkhia khi eni ingme ena, khi rọte igbaekẹle mhi te tọwẹ ọkpẹ, lọli o rọ ti mhẹ ẹloe, ni mhi kuegbe-a kẹkẹ abi e li de ghi ẹ, yẹyẹ iTiofilọsi ni a ri ekpẹ ẹ na,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Isheghọ ni u rọ ya lẹsẹ egbegbi ingme ni e la emini a sẹsẹ ẹ.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ọkpodalo-ugamhi ọyi Ẹshinẹgba ọghuo ni a lu iZakaraya ọ ya la ọ ẹghẹghẹ oyi oghie ni a lu Erọdu ni ọ mhuẹ ekẹ iJudia. Ọni iZakaraya ọ khi ọtuọghuo igbhogbho ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ni Abija ọ li la. A lu ughuẹ ọli Enizabẹti ni ọ khi omiomi Erọni.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ọni ọmọse ọna ali ughuẹ ọli, e khi ẹgbọ ni e pfuasẹ shi odalo oyi Ẹshinẹgba, ni e ri ishi eyi Ẹshinẹgba á gbe akanya.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ẹa bia ọmọ itobọ khi Enizabẹti aga ọ khi. Wẹwẹ ava-ava e she womhẹ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ẹlẹghuo, khi ugamhi o tẹ iku ẹgbọ ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ni iZakaraya ọ la,
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 obọ o mu iZakaraya khi lọli ọ ya lo Owa oyi Ẹshinẹgba ya tosẹ ituale afu ẹẹra ukhomhi atẹtẹ. Ighọ eni igbhogbho ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba e kie kpẹ ẹ li.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Abi ẹghẹghẹ ni a rọ ọ tosẹ eni ituale o rọ ramhi, eni ẹgbọ ni e bhale shi oni ugamhi, e legba atukpapfẹ, e sọ iromhi.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ighọ agẹni ọyi Ẹshinẹgba ọ bhale ya migha ukiẹkiẹ obọ ita oni adido ni a la tosẹ ituale. Adido ni a rọ tosẹ ituale ali Ọga ọyi eni ẹẹ ralo ugamhi|src="hk00260c.tif" size="col" loc="LUK 1.11-22" copy="TIF" ref="1.11-22"
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Abi iZakaraya ọ rọ mẹ ọni agẹni, ọ yila, ulishi oo mu ọli.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ama ọni agẹni ọọ li, “Khi zẹ ni ulishi o muẹ, Ẹshinẹgba ọ she suọ iromhi ni u sọ. Ughuẹ Enizabẹti, o ya bia ọmọ nẹ. IJọni khi eva ni u ya lu ọli.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ọni ọmọ, ọ ya ri oghẹlẹ ali iregbemu ghi ẹ. Ebubu ẹgbọ e ya ghẹlẹ shi ubiamhi oyọli.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Irari khi ọ ya fu shi odalo oyi Ẹshinẹgba. Ọ́ khi tigbe da onyọ ni o toto ghue. Rọte ẹlẹ ni a te ya bia li, ọ te ya mhuẹ Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ẹgbọ iZirẹni ebubu ọ ya mu pfi bhale deba Ẹshinẹgba Ọnọmhuẹ ọyẹwẹ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Ọnọmhuẹ ọ ya ghie ọli ralo, ọ mhuẹ ekpabọ ali ayẹmhẹ enabi eyi Elaja. Ọ ya mu udu oyi eni e khi ita pfi ni e ke nono ingme oyi imi wẹ. Ẹgbọ eni ẹa kpẹ ẹ suọ esọ na Ẹshinẹgba, ẹẹ suọ esọ na Ẹshinẹgba abi egbegbi ẹgbọ ẹẹ li. Ọ̀ gbo mu ẹgbọ egbe shi ekẹ khẹ Ẹshinẹgba.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 IZakaraya ọ rọ mhila ọni agẹni, “Sẹẹ o li ya khuese mhẹ khi igẹsikia u ngme? Irari khi mhẹmhẹ ali ughuẹmhẹ anye she womhẹ.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Ọni agẹni ọọ li, eva oyẹmhẹ khi iGebulẹni. Mhẹmhẹ mhia migha odalo oyi Ẹshinẹgba. Lọli ọ ghie mhẹ mhi ka nu ẹ ngme, mhi gue oni usomhi onete ona yẹ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ama ungmenu u kẹ ya melea ramhi ẹghẹghẹ ni oni ungmemhi ona o rọ bhale ya tsẹ, itobọ khi u waa mie emini mhi gueyẹ suọ ni ó bhale ya tsẹ shi ẹghẹghẹ oyọli.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ẹghẹghẹ ni a ngme ena, ẹgbọ e kie migha olase khẹ iZakaraya. Abọ e sha wẹ, irari khi ọ she ke tẹsẹ oni elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba dọsẹ.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Abi ọ ke rọ lasele ọa ke ngme unu. Eni ẹgbọ e te ododẹ lẹsẹ khi imekẹ ọ mẹ oni elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba irari khi obọ ọ ke rọ nu wẹ ngme.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Abi ogbẹlẹ ni iZakaraya ọ rọ ya ga oni ugamhi e rọ gba, ọ je apfẹ.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Ighọ, ughuọli Enizabẹti ọọ mẹ. Ọ la ufui owa iki ishe, ọa ke lasele ni ẹgbọ e mẹ.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Ọni ọkpotso ọọ, “Ẹshinẹgba ọ she riẹlẹ onana na mhẹ. Ọ mhuẹ isomhelemhi na mhẹ, Ọ rue mhẹ omama egbe le ukpẹloe oyi ẹgbọ.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Uki onuzi-esesa o gba ni Enizabẹti ọ te e mẹ, Ẹshinẹgba ọ ghie agẹni ni a lu iGebulẹni bhale ẹoli iNazarẹti ni o la ekẹ iGalili.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ọni agẹni ọ bhale deba ọmueshi ni ọa lẹsẹ ọmọse ne ni a lu iMeli ni ọmọse ni a lu iJosẹfu ọọ gue. Unuẹkpẹ oyi iDefidi iJosẹfu ọ khi.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ọni agẹni ọ bhale deba iMeli. Ọ tsẹ ọli, ọọ li, “Moo mueshi! Ẹshinẹgba ọ she khivọsẹ nẹ! Ẹshinẹgba ọ nuẹ la!”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Oni otsẹ ona o ri abọ sha iMeli irari khi ọa lẹsẹ emini otsẹ onana o ngme. Egbe ẹa ke sheshe ọli.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Ama ọni agẹni ọọ li, “Khi ke zẹ ni ulishi o muẹ, irari khi Ẹshinẹgba ọ she mhọli isomhelemhi nẹ.”
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 U ya ke mẹ, u bia ọmọ ọmọse, iJesu wa lu eva oyọli.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ọgbọ ọniẹmhi ọ ya khi, Omi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya a ya ke lu ọli. Ẹshinẹgba ọ ya rue ukpẹkhomhi eghiele oyi itali iDefidi na li.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Ọ ya mhuẹ omhẹsẹ shi ọmhuẹ-apfẹ oyi iGiekọpu agbọagbọ. Eghiele oyọli ọa ya mhuẹ ukpẹsẹ.
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 IMeli ọ mhila ọni agẹni, ọọ, “Sẹ ingme ni u ngme ena e li bhale ya tsẹ? Irari khi mhi aa lẹsẹ ọmọse ghue.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ọni agẹni ọọ li, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ya bhale debẹ, ẹghẹghẹ aghọ ekpabọ eyi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya e ya tsua rughuẹ, ọmọ ni u ya bia, ọni ọ pfuasẹ Omi Ẹshinẹgba a ya ke lu ọli.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Enizabẹti inyọghuoẹ ni a kpẹ ẹ lu aga, ọ she liẹ mẹ umẹmhi, iki esesa o la memena, abi ọ tseku khia khi ọ she womhẹ eghọ, ọ ya bia ọmọ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Irari khi aa mẹ emini Ẹshinẹgba ọa dobẹ ẹ riẹlẹ.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 IMeli ọọ li, “Ẹshinẹgba ọ mhuẹ mhẹ. O ka a tsẹ na mhẹ abi u li ngme ọli.” Ighọ ọni agẹni ọ li vu.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ẹghẹghẹ ana iMeli ọ nyanya muno egbe, ọ je ẹoli ni e la epfepfẹ ute ena ekẹ iJudia.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Ọ ramhi apfẹ oyi iZakaraya, ọ tsẹ Enizabẹti.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Abi Enizabẹti ọ rọ suọ otsẹ oyi iMeli, ọmọ ni ọ la li elemhi ọ mu egbe nyenẹ. Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ o bhale deba li.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Enizabẹti ọ khueghie unu a leghe, ọọ li, “Ọni a khivọsẹ na u khi elemhi ikpotso. Ọni a khivọsẹ na ọmọ ni u ya bia ọ khi.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Ọghuo mhi khi, ni inyọ Ọnọmhuẹ ọyẹmhẹ ọ kọ ya fẹli?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Abi mhi rọ lẹsẹ suọ otsẹ oyẹ, ọmọ ni ọ la mhẹ elemhi ọ ri oghẹlẹ mu egbe nyenẹ.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ikhivọsẹ o khi na ọgbọ ni ọ mie ungmemhi ni Ẹshinẹgba ọ ngme khi ọ ya rọli tsẹ.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 IMeli ọọ,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mhi rọte elemhi ayẹmhẹ oyẹmhẹ
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Irari khi ọ yele mhẹ
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Ipfuasẹ o khi
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Ọ mhuẹ isomhelemhi
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ọ ri abọ eyọli
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Ọ ti ighie tiemhile ekẹ,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Ọ ri eminete na ẹgbọ ni
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Ọ she ri ishiobọ ni ọ shi
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Abi ọ li shi ishobọ
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 IMeli ọ nu Enizabẹti la iki esẹ neni ọ je apfẹ.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Ẹghẹghẹ o ramhi ni Enizabẹti ọ rọ ya bia, ọ ya bia ọmọ ọmọse.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Idogbapfẹ ali ẹgbọ eyọli e suọ abi Ẹshinẹgba ọọ somhi elemhi ọli. E nu ọli ghẹlẹ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Ogbẹlẹ-elele o ramhi ni a rọ ya shẹlẹ ọni ọmọ a, ee nono ni e lu ọli iZakaraya ni o khi eva oyi ita li.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Inyọli ọọ wẹ, “Iiye! Eva oyọli khi iJọni.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Eni ẹgbọ ẹ ọli, “Ọgbọkhọghuo ọa la unuẹkpẹ oyẹ ni ọ kpẹ le eva onana ghue.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ighọ e ri abọ nu ita ọni ọmọ ngme rọ mhila li abi a ya ke lu ọni ọmọ.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ọọ wẹ, e rue emini a kẹkẹ emhi ẹ shi ali ugba na luẹ. Ọ kẹkẹ khi, “Eva oyọli khi iJọni.” O ri abọ sha wẹ nya.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Utoghuokpe, unu oyọli o khueghie-a, ọọ ngme, ọọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ulishi oo mu idogbapfẹ eghọ nya. Oni ungmemhi ẹgbọ nya e ke ngme asha kpa ekẹ iJudia.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 O ri abọ sha ọgbọkpa ni ọ suọ oni ungmemhi. Ee mhila, “Ọmọ nabi sẹ ọna ọ ya khi?” Irari khi obọ oyi Ẹshinẹgba o nu ọli la.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile shi iZakaraya ita ọni ọmọ ọ. Ọọ ngme ungmemhi aguele, ọọ liẹ,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Ikuẹghiẹ o khi na
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Ọ rọte unuẹkpẹ
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Abi ọ li rọte
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 khi lọli ya tsumhi awa
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Ali khi lọli ya somhelemhi itita awa,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 ikhi isheli ni ọ romhi
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 khi lọli ya rue awa
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 elemhi ipfuasẹ ali ingeli enete,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Yẹyẹ omimhẹ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Ni u rọ gueyẹ ẹgbọ eyọli khi
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Irari khi Ẹshinẹgba ọyawa
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Ali ni o rọte idane gẹ
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ighọ ọni ọmọ ọ lii fu, ọ lẹsẹ ingme. Ọ la ifui ọdagbe ifufu ramhi ẹghẹghẹ ni ọ rọ lasele tse abọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba yẹ ẹgbọ iZirẹni.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.