Marcos 6

ATA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iesu muꞌumesou tuala ane ne, sou mulai no tuala noxou ne Nasaleti. La sou ta molomolo noxou mimulinu kalumo sou iloꞌa milai.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Aneꞌi mixali mixolu xe voxo Tavuna muxali, la Anu muꞌunalai no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia lai ne, sou musoko sou mulosiꞌa ta mitema lavulavu. Ia aneꞌi tavuꞌalo e milomusou vaikala noxou ne, mikuluke manina la mitaliꞌi aloxo ꞌo,
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Nenge telavusou lexe Anu itema vile sou utulusou tani. Mo Anu Malia ꞌilie ane. Ta vimovimou ane Iakovo ilou Iosepu mo Iudasi ilou Saimoni. Mo ta vimovimou ta sema kalumo ane nengeꞌa taxoxolu ꞌo.” Mivivikala aloxo ne, la mixiu tumaliꞌa noxou mo imuxamuxaxu taneꞌi noxou uasi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Xe anu Iesu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Itema sou palomatana ne, ta tema tualasou mo ta tulatulanu mo ta minuminu no nano no taasou ne, ilavusou itoxonu uasisi manina. Ia no tuatuala vaꞌavaꞌaxusi, ta mitema itoxonu misevile.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 La sou umomomo sou uꞌoxonu sosovo vile no tualasou ne uasi, ia mumuxaxu avolu noxiꞌa seꞌi ane pipiena muꞌoxoneꞌi sou mupamaulineꞌi.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 La Anu mukuluke noxiꞌa xo aneꞌi imuxaxu taneꞌi noxou uasi.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Xe iliꞌi, la sou muꞌavaliꞌa ta molomolo mavulovexa vile mo mulelia tamei mineꞌe noxou sou mupalusiꞌa tametamei. Mulosiꞌa xavi sou ikusaiꞌa ta uleenu masumasua mixoo noxiꞌa ta mitema.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Xe muavuti la mupotoneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai, io nganoꞌu mii vile no anu muamuaꞌingenge ne uasi, ia nganoꞌu vilaxongengesi. Nganoꞌu laꞌilali mo tiva mo lamoli ngataanu no anu utupokongenge uasi.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ngamulaxu siovesou tavaꞌingesi, xe ngataa tokolomo tamei uasi.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “Ngalai no tuala vile xe ngaꞌunalai no tani vile, la ngaxoxolu anesi, xoo mole umomomo no voxo ane sou ngingi ngaꞌumesou tuala ane ne.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ia lexe ngalai xe ngaxali no tuala vile xe ta mitema sou tuala ane ne, iꞌavalinge mo inoꞌinge sou iꞌunalailingenge no tani uasi mo ilomungenge uasi, la ngavutasou lomulo no tavaꞌinge uxexee, io sou ngingi ngasukusou tuala ane ne. Ngaꞌoxo aloxo ne, mo sou aneꞌi ilavu lexe Lataua ulosiꞌa navunavu no anu ꞌilixo ane aneꞌi miꞌoxo noxinge ne.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ioxe, aneꞌi milomu noxou aloxo ne xe mukalu, la milutulutu sou milai miaꞌaloxu vaikala noxou Lataua sou lexe aneꞌi ilomusou la ixiunu oponeꞌi.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Aneꞌi milai, la mikusaiꞌa ta uleenu ta masumasua e mixolu noxiꞌa ta mitema, xe miluluunu lamalasile no vasimeꞌa aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi kalumo sou mipamaulineꞌi.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ioxe, ta mitema mimaisou xaixai e Iesu muꞌoxonu ne, la sou milai miaꞌaloxu noxou tatanaanu tuala e Elodesi. Xo ta mitema tavuꞌalo milavusou Iesu ualasou. Ta mitema seꞌi mivikala lexe, “Ioanesi e ulavusou uꞌulosiꞌa ta mitema ne, musoli mo miꞌasixu ia mumauli mo a mutulu ne. La sou ane anu uꞌoxonu xaixai no anu xaviinu.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Seꞌi noxiꞌa mivikala lexe, “Anu Eliasi.” Xe seꞌi noxiꞌa la mivikala lexe, “Anu vile noxiꞌa ta mitema sou palomatana tatei ane.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ia anu Elodesi mulomusou vaikala ane ne, la muvikala aloxo ꞌo, “Ioanesi ne, eni exotonu xolanu ne, ia vaimomo ꞌo anu a mumauli mo ꞌa mutulu ne.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 La sou ane Elodia opoone masuau Ioanesi ne misevile mo lexe ivau usoli, ia imomomo uasi.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Xo Elodesi ne, umamaꞌu noxou Ioanesi mo ulavusou usaxilaꞌu xo anu mulavu lexe anu Ioanesi ne, anu itema mulapu mo anu noxou Lataua. Xe Elodesi mulomusou vaikala noxou, la anu muxavutala piena misevile mo opoo uai laixe uasi. Ia anu umasaxa lexe ulomusou vaikala noxou.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ia Elodia ne, ane mixalisou voteꞌi sou ivau Ioanesi aloxo ꞌo. Voxo sou isosovosou voxo ane Elodesi nenu mivoꞌonu no anu muxali, la anu muꞌoxo laꞌilalixaꞌa ta mitema sou xaixai noxou, iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou mo ta tatila sie xalee lia tila ne Xalilaia.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Aneꞌi ta mitema ne ꞌa itataꞌolu mo iꞌaniꞌani, ia Elodia ꞌilie sema milutu sou miꞌunalai no nano no tani la milei no ieꞌi. Xe aneꞌi mimaisou leie la miisuxu misevile.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 La sou musakii vaikala manina teitexi mulai noxie lexe, “Manina teitexi lexe nini namasaxau mii maꞌia noxilo xe nataliꞌisiloxu, la eni alosinesi. Mo lexe nini namasaxa lexe eni akalipalanu tuala noxilo sou uxali tamei mo alosine ngiou vile, la eni aꞌoxonusi.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Xe ane miavuti la milai no ale sou mitaliꞌisie nenie aloxo ꞌo, “Navikalalelixu mii maꞌia ane eni alemolu noxou sou ulosilo.” Xe nenie miavuti la mivikalane lexe, “Navikalanu lexe unoꞌu Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou mo ulosine.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ane milomu noxie nenie aloxo ne xe mukalu, la sou mipasipaa milivu miꞌunalai noxou tatanaanu tuala, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Ane ꞌalalae ꞌosi, la eni emasaxa lexe nalosilo Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou uneꞌe noxilo. Namuxaxu no anu lakupapa ka nalosilo.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Xe tatananu tuala mulomu aloxo ne, la opoonu tuꞌumaxu misevile, ia umomomo sou uxiunu xavutalau uasi, xo anu uxavutala no anu vaikala e anu musakii manina teitexi mulai noxie sema ne, mo ta mitema e mineꞌeneꞌe sou laꞌilali ne milomusou. Mole pekiaꞌu noxou misevile sou uxiunu masaxa noxie.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la anu mupalusou itema sou ꞌotoꞌoto noxou sou mulai munoꞌu Ioanesi kisou muneꞌe. Itema ne, mulai la muꞌunalai no taasou navunavu sou muxotonu Ioanesi xolanu,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 la sou mumulaxu no anu lakupapa sou munoꞌu muneꞌe mulosie vuanga ne. La sou ane milai milosie nenie.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Xe ta molomolo noxou Ioanesi, milomusou aꞌalosou mii ane Elodesi muꞌoxonu noxou ne, la sou aneꞌi mineꞌe sou minoꞌu vasimolu sou milai miꞌasixu no lousiꞌa ta mitema.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ioxe, ta mitema sou xaixai noxou Iesu milivu mineꞌe mitaꞌolu mixaliliiou Iesu. La sou miaꞌalouxu mimii ane aneꞌi miꞌoxonu mo milosiꞌa ta mitema lavulavu no anu vaikala noxou Lataua.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Xe tavaꞌu xo ta mitema tapiena misevile ivaxa ineꞌe, la anu taii sevile sou aneꞌi iꞌani no anu uasi. La sou Iesu muvikalaneꞌi lexe, “Ioxe, nenge nengeꞌa talai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu uasi mo tamaꞌila sevile o.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 La sou aneꞌisisi mitelai no uaxa sou milai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Xe iloꞌa milai xoo, ia ta mitema tapiena ne mimaisiꞌa la mitongoneꞌi. La sou meꞌa no xalexalee tuatuala mukalusi, miiaveiave sou milai mixali tei no xalee tani ane lexe aneꞌi Iesu iloꞌa ta molomolo ilai no anu.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Xe aneꞌi mineꞌe mixali no kupa paꞌumolu no anu uaxa, la Iesu mumaisiꞌa ta mitema la tanuxaꞌa misevile, xo itaꞌotaꞌolu vitanisi loxo ta sipsip tatananeꞌi vile sou usaxisaxilaꞌa uasi. La sou Anu muavuti sou mulosiꞌa lavulavu piena no anu vaikala noxou Lataua.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Iloꞌa mixoxolu ane mole aso muluꞌelai, la sou ta molomolo noxou mineꞌe mixali noxou la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nengeꞌa texolu ꞌo no xalee tani ane ꞌo e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi mo aso a uluꞌelai ukalu.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 La anu laixe lexe nini napalusiꞌa ta mitema ꞌo mo ilai no tuatuala seꞌi ꞌalaꞌalai ꞌo mo, ilotoxaꞌa laꞌilali sou iꞌou.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ia Anu muavuti la mukolinu vaikalaiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi menge ngaitixaꞌa mii sou iꞌou.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ia Anu muavuti la mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Veleti ta ꞌei a ngenoꞌu ne? Ngalai mo ngamaisou.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 La sou Iesu mupalusiꞌa sou mivikalaneꞌi ta mitema ne, sou mixoluxolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa no iaꞌeiaꞌe vevesinu lailaixe ne.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 La sou ta mitema ne mitaꞌolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa itemaxu taꞌutaꞌuve xe mavulovexa taꞌutaꞌuve.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mixoluxolu no lia mukalu, la sou anu Iesu munoꞌu veleti taꞌuve xe ta sinana tamei ne sou mutala mutelai no opo loxotolo sou muvikala laixe musuku mulai noxou Momu. Xe mukalu, la sou museꞌiseꞌi veleti ka mulosiꞌa ta molomolou sou mimilaꞌa noxiꞌa ta mitema ne, xe museꞌiseꞌi sinana ka mulosiꞌa ta molomolou sou miꞌoxo aloxo ne la.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Aneꞌi latala ne, miꞌaniꞌani xoo mole miꞌanaꞌana manina,
42 E todos comeram e se fartaram.
43 mole ikalusou uasi. La sou ta molomolo noxou minoꞌu lakela mavulovexa vile mo mulelia tamei sou mineꞌe mitaataa veleti ilou sinana paꞌupaꞌusou ane ikalusou uasi.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Itiitisiꞌa ta mulusi ane, muxali loxo itemaxu mavulovexa mavulovexa tamei (4,000) mo itemaxu mavulovexa taꞌuve (1,000).
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la Iesu mupalusiꞌa ta molomolo noxou lexe itelai no uaxa sou iulaxunu ilai ne Vetesaida no kupa paꞌumolu xalee levi, ia Anu muxolu sou mupalusiꞌa ta mitema sou milivulivu.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Xe mupalusiꞌa ta mitema sou milailai mukalu, la sou Anu mutelai no laxaꞌilu vile sou mulinga.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Xe no ꞌoloꞌolovoxo manina, la uaxa e ta molomolo noxou mitelo no anu ne, mulalai xoo mole mulai muxali no kupa lixinu manina. Ia Iesu anusisi muxoo no lia.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Anu iou mulai la mumaisiꞌa mine aneꞌi kikipalineꞌi sou ivovole uaxa ilalai, xo atume xaviinu molu no talaxaꞌa sou ulivulivusiꞌa. Xe ꞌalaꞌalai sou lamana ukekea, la anu Iesu mumuamuaꞌi teitexi no lexa loxoꞌu sou mulai noxiꞌa. Mumuamuaꞌi mulai, la sou lexe upolopepeeneꞌi,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 xe aneꞌi mimaisou mine Anu mumuamuaꞌi no lexa loxoꞌu loxo ne, la miꞌume la taneꞌi kalaua xo mixavutala lexe male ulee xaleꞌa vile ane, la miungaunga.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Xe Anu muavuti la mupasipaa muvikalaneꞌi alaxu vilesisi lexe, “Ngaꞌume mamu! Pekiꞌainge! Xo enisi ꞌa!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Muvikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou mutelai noxiꞌa no uaxa sila atume ne tasiau. Xe aneꞌi mimaisou atume mine tasiauxu loxo ne, la mikuluke manina,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 xo mimaisou veleti e mulosiꞌa ta mitema tapiena musuku miꞌou, ia aneꞌi ilamana laixe no anu mo taneꞌi utaxunu uasi. Xo xavutalaiꞌa mutomu sio.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Iloꞌa mixisaꞌisou kupa ne, xe milai mixali xalee vile ne Xenesaleti, la milea lavoꞌosou muluꞌelai mole uaxa mupuapuatisi.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Xe miavuti la miuatuuatulai no ale, la alaxu vilesisi ta mitema mimaisou Iesu la mitongonu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 La sou aneꞌi ta mitema miiaveiave no tuatuala no xalee lia ne Xenesaleti ne sou mitavuleneꞌi ta mitema ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi no luusiꞌa sou mineꞌeneꞌi noxou Iesu. Xo aneꞌi ilavu lexe Iesu a uxolu no tuala neꞌei, la aneꞌi imulunu sou ilai.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 No nano no tuatuala kitukitu mo ane ta tatila mo no ale no xalexalee lia ane Iesu umuamuaꞌi no anu ne, ta mitema itavuleneꞌi aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoꞌoxoneꞌi ne sou ilai iaisiꞌa no tani e ilotoloto laꞌilali no anu. Xe Anu muneꞌe, la aneꞌi milingau sou lexe iou uvaxaiꞌasi mo aneꞌi imulaxu avoꞌa no anu tokolomoxu telexusi. Aneꞌi latala e mikasou ne, aneꞌi mimauli mukalusi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra