Rute 1

ASG vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 M megeshe, a ayin a na a yaꞋin afada i o tsugono ci Isaraila, a yaꞋan ta̱ kambulu a iɗika yi Isaraila. Ɗa vuma vi yoku, vuza va aza Batalami a Yahuda, u ɗikai vuka vu ni m muku n re n ni, adama a na a bana a da̱sa̱ngu a yaꞋan makyan kenu a iɗika i Mowabu.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 Kula ku vuma ka ku ɗaɗa Elimeleki n kula ku vuka vi ni feu Nomi, ula a̱ muku n re e le a ɗaɗa Malonu n Kiliyonu, ele aza a Efarata a ɗa a na a̱ uta̱i a Batalami vi Yahuda. Ɗa a banai a iɗika i Mowabu adama a na a̱ da̱sa̱ngu ɗe.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 Ɗa Elimeleki vali vu Nomi u kuwa̱i, u ka̱sukpa̱i ni m muku n re n ni.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Ɗa muku ma, a zuwai nkere ma aza a Mowabu, Orufa n Ruti. Ana a yawai ɗevu n a̱ya̱ kupa n ida̱shi ubuta̱ wa,
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 ɗa Malonu koɓolo Kiliyonu feu a̱ kuwa̱i, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i Nomi endeꞋen ni, babu vali kpamu babu muku.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Megeshe kenu ɗa Nomi u panai a danai, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ ta̱ aza ni n ilikulya ba̱ri, ɗa u sheshei an wa ka̱sukpa̱ likuci i Mowabu. Ɗa o foɓusoi adama a na o bono a kpaꞋa n ejene a̱ ni.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 N ejene a̱ ni ere u ka̱sukpa̱i ubuta̱ u na wi ishi a̱ ida̱shi, ɗa a̱ ka̱na̱i uye o kubono a Yahuda.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Ɗa Nomi u danai le, <<Bonoi a iꞋuwa yi mmaci n ɗa̱. Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u yaꞋan ka ɗa̱ kasingai uteku tsu na i yaꞋankai mu kasingai n ali a̱ ɗa̱ a na a̱ kuwa̱i ɗe.
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ ɗa̱ i ciya̱ ali o kolo o yoku, adama a na i ciya̱ kpaꞋa ku ka̱ci ka̱ ɗa̱ kpamu.>> Ɗa Nomi wo oɓongi le ɗa e pecemgbenei. Ama ɗa a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 Ɗa a danai ni, <<A̱Ꞌa̱, a̱ tsu ci ta̱ o kutono wu tsu bana a̱ ubuta̱ u uma a̱ nu.>>
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Ɗa Nomi u danai, <<Walai i bono a kpaꞋa, ejene a̱ va̱. Adama a̱ yiɗa̱i ɗa yi o kutono mu? A̱ɗa̱ ye ene ta̱ mpa m buwa o kudoku kumatsa muku n na yo kolo?
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Walai i bono a kpaꞋa ku ɗa̱, adama a na mpa n kutsa ɗe ana mo kudoku ma yaꞋan yolo kpamu. Ko ɗa baci n ciya̱i vali vu na mo kudoku mo kolo, ko anana ɗa baci n ciya̱i vali vu na mo kolo, ka̱ta̱ m matsa muku mo olobo,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 yi ta̱ a kuvana le ali o gbonguro? Nannai va u kusa̱nka̱ ɗa̱ ta̱ kuyaꞋan yolo i yoku? A̱Ꞌa̱ ejene a̱ va̱, una̱mgbuka̱tsuma̱ u va̱ u laꞋa ta̱ u ɗa̱, adama a na Vuzavaguɗu ɗa u sheshei kuyaꞋan tsurala nu mpa, ɗa u zuwai mu n takacika.>>
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Ɗa kpamu o doku a̱ gita̱ngi ma̱shi ka̱u. Ɗa yeve Orufa wo oɓongi a̱na̱ku e le, ɗa e pecemgbenei u lazai, ama ɗa Ruti u iwain, ɗa u tonoi ni.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Ɗa Nomi u danai ni, <<Ruti toku nu kejene u kpatala ta̱ o kubono a̱ ubuta̱ wa̱ aza ni n a̱ma̱li a̱ ni. Avu feu kpatala vu tono yi.>>
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Ama ɗa Ruti wu ushuki, <<Ɗa u danai ka̱ta̱ vu folono mu n ka̱sukpa̱ wu ba, ko vu sa̱nka̱ mu kutono wu ba. Ubuta̱ u na de dem vu dasai mpa feu mi ta̱ a kudasa. Ubuta̱ u na de dem vu da̱sa̱ngi, mpa feu mi ta̱ a̱ kuda̱sa̱ngu. Uma a̱ nu i ta̱ o kokpo uma a̱ va̱, ka̱ta̱ Ka̱shile ka̱ nu kpamu kokpo Ka̱shile ka̱ va̱.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ubuta̱ u na de dem vu kuwa̱i, mpa feu ta lo ma̱ kukuwa̱, ta lo feu a̱ kuciɗa̱ngu mu. Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u takacika mu ka̱u, ɗa baci n ka̱sukpa̱i ili i yoku i pecei mu n avu sai ukpa̱ koci.>>
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ana Nomi u zukai an Ruti u sheshe ta̱ an wa tono yi, ɗa u kpa̱ɗa̱i kudoku kudana yi u kpatala.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Ɗa a lyai kelime nu nwalu ali a yawai a Batalami. Ana a yawai ɗa likuci ra̱ka̱ i yaꞋin ma̱za̱nga̱, ɗa a̱ma̱ci a̱ likuci a danai, <<Na va Nomi ɗa gaji?>>
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Ɗa wu ushiki u danai le, <<Ka̱ta̱ i doku i ɗeke mu Nomi ba, ama ɗekei mu Mara, adama a na MalaꞋimili ma zuwa ta̱ wuma u va̱ wo okpoi n okono.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 A ayin a na n ka̱sukpa̱i na, mi ta̱ n uciyi wa̱ a̱bunda̱i, ama MalaꞋimili u bono ta̱ nu mpa lekeɗi. Adama a̱ yiɗa̱i i kuɗeke mu Nomi? A na wo okpoi Vuzavaguɗu wu uta̱ka̱ mu ta̱ ɗe e keteshe, ɗa u suꞋuki mu n atakaci?>>
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Nannai ɗa Nomi wu uta̱i a̱ likuci i Mowabu n Ruti kejene ka̱ ni, vuza va aza a Mowabu. Ayin a na a yawai Batalami ele a̱ kugita̱ vikyaꞋa vi itabi.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra